Profil użytkownika: Małgorzata

Mam wrażenie dyskusji autora z Bogiem, a raczej z wieloma Bogami (mniej lub bardziej nazwanymi). Chodzi jednak o pryzmat światłości rzucany na zwykłego człowieka. Na ludzi uwikłanych w system zachowań, strukturę społeczną, konflikty zbrojne, a przede wszystkim własne słabości. Światło ma zadanie unaocznić problem, co może pomóc akurat opisywany dramat opanować. Takich rozmów z Bogiem, były już setki w literaturze. Jednak język tej dyskusji jest nowatorski, niespotykany i dotkliwy. Dostać prawdą w twarz w taki sposób, aby chcieć więcej takich przykrości - nieliczni autorzy potrafią stworzyć warunki dla takiego masochizmu. Polecam!

Mam wrażenie dyskusji autora z Bogiem, a raczej z wieloma Bogami (mniej lub bardziej nazwanymi). Chodzi jednak o pryzmat światłości rzucany na zwykłego człowieka. Na ludzi uwikłanych w system zachowań, strukturę społeczną, konflikty zbrojne, a przede wszystkim własne słabości. Światło ma zadanie unaocznić problem, co może pomóc akurat opisywany dramat opanować. Takich...

Połączenie autorów dało coś zupełnie nowego. Zaskoczyła mnie ta książka. Środek ciężkości w tej poezji został przesunięty w stronę realizmu. Nie jest to poezja "magiczna", jaką tworzy Kasperowicz, mamy tu za to magię chwili obecnej. Celebracja "teraz i tu", nawet jeśli nie ma powodu do świętowania, o czym informuje treść. Ale tomik generalnie jest pogodny. Odczuwa się lekkość, czytając czasem dość ciężkie wersy. Bardzo polecam. Daje do myślenia.

Połączenie autorów dało coś zupełnie nowego. Zaskoczyła mnie ta książka. Środek ciężkości w tej poezji został przesunięty w stronę realizmu. Nie jest to poezja "magiczna", jaką tworzy Kasperowicz, mamy tu za to magię chwili obecnej. Celebracja "teraz i tu", nawet jeśli nie ma powodu do świętowania, o czym informuje treść. Ale tomik generalnie jest pogodny. Odczuwa się...

Uwielbiam twórczość autora od lat, jednak to co zrobił tym razem jest dosłownie powalające. Połączył w sposób iście wyrafinowany subtelność miłości z ordynarnością momentu jej końca. Rozstanie walczy tutaj z pięknem uczucia, zarysowuje serce - to najdelikatniejsze zajście, o którym przeczytacie. W książce jest wiele momentów, od których "trzęsą się ręce" - parafrazując autora, ale jest też mnóstwo ukrytej delikatności. Styl pisania jest jak zwykle u Kasperowicza, bardzo oryginalny, niełatwy i wymagający. Choć mam wrażenie, że lżejszy w porównaniu z poprzednimi jego książkami. A samo wydanie - fenomenalne. Tak rozplanowanej książki jeszcze w rękach nie miałam. Nie zdradzę dlaczego, nie będę spoilerowała. Polecam całym sercem!

Uwielbiam twórczość autora od lat, jednak to co zrobił tym razem jest dosłownie powalające. Połączył w sposób iście wyrafinowany subtelność miłości z ordynarnością momentu jej końca. Rozstanie walczy tutaj z pięknem uczucia, zarysowuje serce - to najdelikatniejsze zajście, o którym przeczytacie. W książce jest wiele momentów, od których "trzęsą się ręce" - parafrazując...