„Wieszczki nigdy nie zjawiały się na czyjejś drodze bez powodu, chociaż nawet one nie potrafiły jednoznacznie nakreślić losu nieszczęśnika. To wybory decydują o tym, jak potoczy się linia przeznaczenia każdego z ludzi i Mrocznych.”
W ten piątkowy wieczór znów zanurzymy się w świat wykreowany przez Klaudię Max — świat pełen magii, starć, namiętności i zdrad. Przyszedł czas, by odkryć kolejne karty w opowieści Luizy i Dawida. Jesteście gotowi?

„Cierpiący anioł, pomyślałam, smakując te słowa. Kim jesteś”
Luiza każdego dnia wraca myślami do chwil spędzonych z Dawidem.
Ale teraz w jej życiu pojawia się coś jeszcze — głosy pełne rozdzierającego bólu…
Słyszy cierpienie anioła.
Kim on jest?
Dlaczego właśnie ona czuje jego ból?
Czy Luiza zdecyduje się podążyć za tym co poczuje do Luci, a może odkryje coś, co na zawsze rozdzieli ich drogi?
Czy Dawid naprawdę odszedł…?
A może jego śmierć to tylko zasłona, za którą kryje się coś znacznie bardziej niepokojącego?
Komu może ufać?
Kto naprawdę jest po jej stronie, a kto tylko gra, by ugrać coś dla siebie?
Czy ci, których uważa za sojuszników, mówią jej całą prawdę?
Luiza każdego dnia przeżywa na nowo chwile spędzone z Dawidem.

„Każdemu jest pisana śmierć, ale nikt nie wie, kiedy do tego dojdzie i ile czasu mu pozostało. Nie jesteśmy świadomi, jak wiele możemy osiągnąć, jeśli weźmiemy los we własne ręce.”
Klaudia Max ponownie serwuje czytelnikom niesamowitą historię, która nie zwalnia nawet na moment.
Każdy kolejny tom zaskakuje coraz bardziej, a bohaterowie są tak rewelacyjnie wykreowani, że trudno się z nimi rozstać.
Zakończenie? Wbiło mnie w fotel i długo nie mogłam dojść do siebie.
Na szczęście miałam pod ręką kolejny tom…
Co dalej?
O tym opowiem Wam już wkrótce.
Tymczasem — jeśli jeszcze nie sięgnęliście po tę serię, nadrabiajcie koniecznie!
To jedna z tych historii, które zostają w sercu na długo.
Cieszę się, że mogłam ją poznać dzięki booktourowi — i z czystym sumieniem Wam ją polecam.

„Wieszczki nigdy nie zjawiały się na czyjejś drodze bez powodu, chociaż nawet one nie potrafiły jednoznacznie nakreślić losu nieszczęśnika. To wybory decydują o tym, jak potoczy się linia przeznaczenia każdego z ludzi i Mrocznych.”
W ten piątkowy wieczór znów zanurzymy się w świat wykreowa...

Rozwiń

Zwiń

„- Ile wielkich tajemnic jest w życiu? Tak naprawdę?”
Znacie rodzinę Bridgertonów? Ja pokochałam ich od pierwszej części! Z każdą kolejną historią wracam do tego świata z jeszcze większą przyjemnością. Tym razem czas na Colina — niepokornego podróżnika i niepoprawnego romantyka.
Gotowi na podróż w czasie do 1812 roku?

„Zabawne, tak łatwo było zataić jej sekretne życie jako lady Whistle­down, a tak niewiarygodnie trudno ukryć wyzierającą z jej oczu miłość.”
Colin Bridgerton, uciekając przed matczynym swataniem, wyrusza w długą podróż. Jednak nawet najdalsze wojaże mają swój kres. Po powrocie do Londynu czeka go coś więcej niż tylko rodzinne spotkania i eleganckie bale. Czy któraś z panien zdoła zdobyć jego serce?
Penelope Featherington ma już 28 lat — w oczach towarzystwa to wiek, który zamyka drzwi do miłości. Matka widzi w niej opiekunkę, która będzie się nie opiekować do końca życia. Ale serce Penelope od dawna bije dla Colina…
Czy Colin spojrzy na nią inaczej? Czy ich przyjaźń przerodzi się w coś więcej?
A Lady Whistledown? Czy wreszcie zostanie zdemaskowana? Czy może jej tożsamość nadal będzie owiana mgiełką tajemnicy?

„- Magia wisi w powietrzu - zauważyła Eloise, rozglądając się tak, jakby po raz pierwszy znalazła się na balu. - Czujesz?”
Uwielbiam ten klimat – londyńskie salony, wirujące suknie, muzyka, szepty i spojrzenia, które znaczą więcej niż słowa. Bale to nie tylko taniec – to sceny, na których matki rozgrywają najważniejszą partię: wybór męża dla córki.
Julia Quinn po raz kolejny oczarowuje. Jej bohaterowie są wyraziści, pełni emocji, tajemnic i pasji. Miłość zjawia się niespodziewanie, intrygi splatają się z codziennością, a rodzina Bridgertonów pokazuje, że więzy krwi to nie tylko konwenanse, ale też prawdziwa siła i wsparcie.
Skandale, kłamstwa, szantaże – to również część tej opowieści. Czy prawda wyjdzie na jaw? Przekonajcie się sami.
A ja... już nie mogę się doczekać historii Eloise Bridgerton.

„- Ile wielkich tajemnic jest w życiu? Tak naprawdę?”
Znacie rodzinę Bridgertonów? Ja pokochałam ich od pierwszej części! Z każdą kolejną historią wracam do tego świata z jeszcze większą przyjemnością. Tym razem czas na Colina — niepokornego podróżnika i niepoprawnego romantyka.
Gotowi na ...

Rozwiń

Zwiń

„Może być równie trudno znaleźć naprawdę dobrego przyjaciela jak bratnią duszę.”
Każdy z nas w swoim życiu poszukuje przyjaźni. To siostra (lub brat) z wyboru – osoba, która pojawia się w chwili, gdy czujemy to niezniszczalne porozumienie, wewnętrzne „flow”, i zostaje z nami na długie lata. A co, gdy ktoś, kogo uważaliśmy za bliskiego, nagle nas opuszcza? Jak odnaleźć bratnią duszę wśród tłumu ludzi, którzy nas otaczają?

„Żeby się przekonać, że jakaś przyjaźń się sprawdza, czy ma szanse być prawdziwym związkiem, musisz daną osobę poznać i zobaczyć, czy komponuje się dobrze z twoim życiem i czy ty komponujesz się z jej życiem.”
Książka „Moc przyjaźni. Jak budować trwałe relacje w dorosłym życiu” to przewodnik po świecie międzyludzkich relacji – tych bliskich, trudnych, pełnych emocji i czasem rozczarowań. Autorka z czułością, ale i szczerością, opowiada o naszych lękach, potrzebach i wysiłkach, jakie podejmujemy, by stworzyć więź. To opowieść o przyjaźni, która staje się toksyczna, o tej, która przeradza się w uczucie, i o takiej, która okazuje się być jedynie iluzją.
Czy rodzina ma wpływ na nasze przyjaźnie?
Czy kolega z pracy może stać się prawdziwym przyjacielem?
Czy przypadkowa znajomość może przerodzić się w coś głębszego?
Jak troszczyć się o przyjaźń, która już istnieje?
Czy przyjaźnie znane z seriali mają szansę przetrwać w realnym życiu?
Czy przyjaźnie znane z seriali telewizyjnych mają rację bytu życiu realnym?

„W miarę jak wzrastasz i się zmieniasz, tak samo wzrastają i zmieniają się twoje pragnienia i oczekiwania co do przyjaźni.”
Choć rzadko sięgam po poradniki, ten okazał się wyjątkowy. Nie moralizuje, nie generalizuje. Zamiast tego autorka dzieli się z nami swoją osobistą opowieścią o przyjaźni – autentyczną, pełną empatii i zrozumienia. To książka, która skupia uwagę na relacjach, uczy otwartości, a także podpowiada, jak pielęgnować te więzi, które już mamy.

„Może być równie trudno znaleźć naprawdę dobrego przyjaciela jak bratnią duszę.”
Każdy z nas w swoim życiu poszukuje przyjaźni. To siostra (lub brat) z wyboru – osoba, która pojawia się w chwili, gdy czujemy to niezniszczalne porozumienie, wewnętrzne „flow”, i zostaje z nami na długie lata...

Rozwiń

Zwiń

„Dawid… Tutaj zaczyna się najlepsza, ale też najtrudniejsza część mojej historii. Przeznaczenie naprawdę się o nas upomniało."
Sobotni wieczór to idealny moment na kolejną wyprawę do świata fantasy – pełnego emocji i sekretów. Gotowi, by poznać dalsze losy Luizy Dot?

„Byliśmy tylko my. Dwie zakochane istoty, które po latach odnalazły nieświadomie poszukiwane przeznaczenie, by stworzyć jedną, harmonijną całość.”
Czy los naprawdę nie zna litości?
Ledwo co odzyskała ukochanego Dawida, a już ponownie musi go stracić.
Luiza znów zostaje wystawiona na próbę – osamotniona, rozdarta, ale wciąż zdeterminowana, by zawalczyć o siebie, o swoją przyszłość.
Tylko czy da się odbudować życie na nowo, gdy serce wciąż bije dla tego, kogo już nie ma?
Kto stanie u jej boku jako sojusznik, a kto wbije nóż w plecy?
Czy pojawi się nowa miłość? A może miejsce w sercu Luizy na zawsze pozostanie zajęte?

„Zapatrzyłam się na ustawione w rzędach księgi i pogrążyłam się w myślach. Przesiedziałam w tym fotelu, w objęciach Dawida, mnóstwo godzin, rozmawiając o tym świecie i poznając odpowiedzi na zadane pytania, nawet te najbardziej idiotyczne, ale faktycznie, nigdy bezpośrednio nie zgodził się z tym, co jest zapisane na kartach historii.”
Klaudia Max nie zwalnia tempa. Historia Luizy Dot wciąga jeszcze mocniej, ale i mocniej boli.
To opowieść o stracie i nadziei, o walce z przeznaczeniem i z samą sobą. Główna bohaterka dojrzewa, zmienia się, rośnie z każdą stroną – targana sprzecznymi uczuciami, siłą, lękiem, gniewem i miłością.
Postacie są świetnie wykreowane – zróżnicowane, barwne, pełne życia. Wzajemnie się uzupełniają, ale też zaskakują.
A zakończenie?
Tu nie można być niczego pewnym.
Klaudia Max udowadnia, że jeszcze nie raz wywróci nasz świat do góry nogami.
I tylko jedno jest pewne: to jeszcze nie koniec tej historii…

„Dawid… Tutaj zaczyna się najlepsza, ale też najtrudniejsza część mojej historii. Przeznaczenie naprawdę się o nas upomniało."
Sobotni wieczór to idealny moment na kolejną wyprawę do świata fantasy – pełnego emocji i sekretów. Gotowi, by poznać dalsze losy Luizy Dot?

„Byliśmy tylko m...

Rozwiń

Zwiń

„Czy zastanawiasz się nad tym, jaka czeka nas przyszłość? Czy mamy w ogóle jakąś przyszłość?"
Jako dziecko z przyjemnością oglądałam przygody Indiany Jonesa. Poszukiwacze zaginionej Arki to był mój ulubiony film – który mogłam oglądać bez końca. Właśnie dlatego z taką ekscytacją sięgnęłam po pierwszy tom dylogii Wiktorii Gische Miłość, wojna i tajemnica papirusu. Przed nami wyprawa do świata archeologii, tajemnic sprzed wieków i uczuć, które rozkwitają w cieniu zbliżającej się wojny. Gotowi na tę podróż?

„Jeżeli zaraziła go miłością do Egiptu, to, co właśnie obserwowała, byłoby dla niego tak samo fascynujące, jak dla niej. Żałowała, że nieznajomy nie może być świadkiem tego niesamowitego wydarzenia. Że nie są kolegami albo przyjaciółmi, którzy umawialiby się co jakiś czas w muzeum, aby wymienić się spostrzeżeniami czy zasłyszanymi nowinkami ze świata odkrywców."
Lea Burgsch — córka cenionego niemieckiego egiptologa i polskiej Żydówki — towarzyszy ojcu podczas wykopalisk. To właśnie tam trafia na tajemniczy papirus. Postanawia nie informować o nim ojca i na własną rękę odkryć jego sekrety.
Merlin Engel, młody pasjonat, podczas jednego z wernisaży spotyka dziewczynkę, która niespodziewanie rozbudza w nim fascynację światem starożytności. Ich drogi krzyżują się ponownie po latach. Rodzi się między nimi uczucie — delikatne, ale coraz silniejsze.
Czy jednak w czasach, gdy polityczne napięcia rosną, a wojna zagląda w oczy całej Europie, związek Niemca i Żydówki ma jakiekolwiek szanse? Czy wspólna pasja wystarczy, by przezwyciężyć brutalną rzeczywistość?

„– To nie ma przyszłości. Nie tu, nie teraz. – Dopiero po tych słowach odwróciła się i ruszyła w stronę gabinetu. – Może kiedyś. W innym miejscu, w innym czasie, innym życiu…"
Choć znałam wcześniejsze książki Wiktorii Gische, nie wciągnęły mnie one tak jak ta historia. Czytało się ją z prawdziwą przyjemnością — wartka akcja, brak dłużyzn i świetnie nakreślony świat sprawiły, że trudno było się oderwać. Wspaniale wplecione wątki archeologiczne i historyczne nie tylko urozmaicają fabułę, ale też nadają jej autentyczności.
To opowieść o pasji, która łączy ludzi ponad podziałami, o miłości rodzącej się w cieniu zagrożenia i o tym, że czasem przeszłość może skrywać klucz do przyszłości. Czekam z niecierpliwością na kontynuację — ta przygoda dopiero się zaczyna.

„Czy zastanawiasz się nad tym, jaka czeka nas przyszłość? Czy mamy w ogóle jakąś przyszłość?"
Jako dziecko z przyjemnością oglądałam przygody Indiany Jonesa. Poszukiwacze zaginionej Arki to był mój ulubiony film – który mogłam oglądać bez końca. Właśnie dlatego z taką ekscytacją sięgn...

Rozwiń

Zwiń

„Klara i Dawid muszą się spotkać, razem będą niezniszczalni. Bóg trwogi i bogini zemsty… Ich drogi muszą się skrzyżować, inaczej ten Wymiar czeka zagłada.”
Dziś znów przenosimy się do świata fantasy, by śledzić dalsze losy wojowniczej Nemezis o dwóch imionach. Co czeka nas w tym tomie? Czy autorka pozwoli Luzie odetchnąć, czy może prawdziwa walka dopiero się zacznie? Przekonajmy się…

„Agonia, niekończący się, pogrążający ból oraz obezwładniający strach, które z każdą sekundą stopniowo zamieniały się w nadzieję i zaufanie, a to ostatnie zupełnie go zaskoczyło.
Luzia nie może uwierzyć, że Dawid odszedł na zawsze — przecież dopiero co udało się jej go odzyskać. Ta strata ją przytłacza, a w Ośrodku nie wszyscy witają ją z otwartymi ramionami. Na szczęście może liczyć na Marcela i Sandrę. Pojawia się jednak ktoś jeszcze… Luka.
Jaką rolę odegra w tej historii?
Czy wampir zawładnie Luizą?
Czy Inez zdoła jej pomóc?
Czy pragnienie zemsty stanie się jej siłą napędową?

„(…) czy chcecie, czy nie, właśnie dopadło was przeznaczenie.”
Klaudia Max nie zwalnia tempa. Główna bohaterka musi zmierzyć się nie tylko z bólem straty, ale i bezpośrednimi atakami. Akcja pędzi na złamanie karku, nie pozwalając czytelnikowi ani na chwilę wytchnienia. Nowi bohaterowie dodają fabule koloru, a zakończenie… Dobrze, że dzięki booktourowi mogłam od razu sięgnąć po kolejny tom — jego recenzja już wkrótce!

„Klara i Dawid muszą się spotkać, razem będą niezniszczalni. Bóg trwogi i bogini zemsty… Ich drogi muszą się skrzyżować, inaczej ten Wymiar czeka zagłada.”
Dziś znów przenosimy się do świata fantasy, by śledzić dalsze losy wojowniczej Nemezis o dwóch imionach. Co czeka nas w tym tomie? Czy...

Rozwiń

Zwiń

„Wszystko się zepsuło, jakby ktoś nasz dwór zaczarował. Jakby w złą godzinę ktoś urok rzucił. Czy znajdzie się lekarstwo, co to wszystko odczaruje?”
Wioletta Piasecka ma niezwykły dar – jej powieści trafiają prosto w najczulsze zakamarki mojego serca. Potrafią tak silnie porwać mnie do swojego świata, że nie jestem w stanie odłożyć książki, dopóki nie przewrócę ostatniej strony.
Tym razem zapraszam Was do poznania dalszych losów rodziny Rzążewskich.
Czas na ponowną podróż do Kzemieńca…

„Jestem jak ptak uwięziony w klatce (…)”
Józefa Rzążewska zostaje aresztowana i nie wraca na ślub swojej siostry. Przetrzymywana w więzieniu, czeka na wyrok losu – czy zginie, czy też rodzina zdoła ją uratować?
Tymczasem Ewa Felińska również trafia za kraty, zostawiając dzieci zupełnie same. Czy Paulinka – najstarsza z rodzeństwa – udźwignie ciężar odpowiedzialności? Czy dzieci znajdą opiekę i schronienie?
Zofia, choć stanęła na ślubnym kobiercu, wie, że związek z Maurycym był pomyłką. Jej agresywny mąż najpierw zamyka ją w złotej klatce, a potem… postanawia się jej pozbyć.
Czy Zosia zdoła wyjawić sekret, który ukrywa?
Czy uda jej się wyrwać z pułapki, zanim będzie za późno?
Krzysztof, który stanął w obronie honoru siostry, sam nosi teraz brzemię swoich czynów. Ucieka w walkę partyzancką, próbując zagłuszyć ból. Ale gdy docierają do niego wieści, że Emilka – najmłodsza z rodzeństwa – coraz częściej widywana jest w towarzystwie Moskali, postanawia ponownie zareagować.
Czy uda mu się przekonać ją do zerwania tych kontaktów?
Kto w Krzemieńcu pała taką żądzą zemsty, że wydał kobiety carskiej żandarmerii?
Czy Moskale złapią Szymona Konarskiego i zabiją ducha walki?
A może tego ducha już nie da się zatrzymać?

„Sielskie życie, które minęło bezpowrotnie, zupełnie jakby ktoś jednym ciosem przerwał jej młodość.”
Wiolu, znów to zrobiłaś!
Po raz kolejny sprawiłaś, że moje serce zamierało podczas lektury – ze strachu, współczucia, gniewu…
Bałam się przewrócić kolejną stronę, nie wiedząc, co czeka moich ukochanych bohaterów.
W tej części naprawdę wiele się dzieje. Car Mikołaj I za wszelką cenę próbuje zdusić wszelkie przejawy polskości i buntu.
Walka partyzantów z bezduszną władzą, zazdrość, która potrafi zniszczyć wszystko, i zdrada, która boli najbardziej…
A jednak – wśród tego mroku – tli się wiara. Nadzieja na lepsze jutro, na pokonanie zła.
Miłość – zarówno ta do ojczyzny, jak i ta ludzka.
Uwielbiam, jak Wioletta Piasecka konstruuje fabułę – z ogromną precyzją i wyczuciem. Dialogi są wyważone, spójne, a postaci barwne, wielowymiarowe i zapadające w pamięć.
Nie mogę się doczekać finałowego tomu. Po takim zakończeniu… nie sposób się nie zastanawiać: co dalej?

„Wszystko się zepsuło, jakby ktoś nasz dwór zaczarował. Jakby w złą godzinę ktoś urok rzucił. Czy znajdzie się lekarstwo, co to wszystko odczaruje?”
Wioletta Piasecka ma niezwykły dar – jej powieści trafiają prosto w najczulsze zakamarki mojego serca. Potrafią tak silnie porwać mnie do swo...

Rozwiń

Zwiń

„ Mimo nie najlepszego początku między nami, w Rosa Lindzie od razu poczułam się jak w domu. Miałam wrażenie, że otula mnie swoimi ramionami. Poczułam się tak, jakbym była na swoim miejscu.”
Gdy każdy dzień mija pod znakiem pracy i domowych obowiązków, a rutyna zaczyna zaglądać Ci przez ramię, warto wybrać się w podróż – choćby tylko wirtualną. Najlepiej w towarzystwie osób, które nadają na tych samych falach co Ty. Dlatego zapraszam Cię na wspólną wyprawę do Bellagio, gdzie kawa pachnie intensywniej, a jej smak rozbudza zmysły i budzi do życia.

„Podobno w każdej paczce jest ta jedna przyjaciółka, która wierzy tylko w szczęśliwe zakończenia, od ukończenia dziesiątego roku życia planuje swoje bajkowe wesele i jest niepoprawną romantyczką.”
Po rozstaniu z narzeczonym Anastazja – za sprawą swojej ciotki – trafia na wakacje, które mają pomóc jej odzyskać równowagę i złapać oddech od codzienności.
Dziewczyna nie spodziewa się jednak, że pobyt w willi Rosa Linda okaże się zupełnie inny, niż sobie wyobrażała.
Dlaczego oprócz niej i tajemniczego nieznajomego w domu nie ma żadnych gości?
Czy Alessandro to rzeczywiście bogaty gbur, czy może pod jego chłodną maską kryje się ktoś zupełnie inny?
Jakie sekrety skrywa i dlaczego udaje, że nie rozumie ani słowa z tego, co mówi Anastazja?
Czy przyjaciółki, które zostały w Polsce, pomogą jej rozwikłać kolejne zagadki?
Czy Hania wreszcie zdecyduje się wyjawić swój sekret?
I najważniejsze – czy wakacje w Bellagio pomogą Anastazji na nowo odnaleźć smak życia? A może to ona przywróci go komuś innemu?

„Poczułam, że chciałabym właśnie takiej miłości. Takiej, w której jest miejsce na emocje i która szybko wybacza. By ktoś w przyszłości mówił o mnie z taką czułością i dumą, jakie dziś widziałam w oczach pani Stefanii, gdy tłumaczyła, że ogród jest dziełem jej męża.”
Najnowsza książka Zuzy Kordel dała mi dokładnie to, czego teraz potrzebowałam – opowieść pełną włoskiego słońca, smaków i aromatów. To historia, która łączy w sobie zarówno światło, jak i cień. Pozwala na nowo docenić drugiego człowieka. Mimo słonecznej okładki, nie brakuje w niej momentów refleksji. Bohaterowie nie raz wzburzą naszą krew, ale zakończenie… Mam nadzieję na kontynuację, bo Hania – przyjaciółka Anastazji – nadal nie chce opuścić mojego serca.

„ Mimo nie najlepszego początku między nami, w Rosa Lindzie od razu poczułam się jak w domu. Miałam wrażenie, że otula mnie swoimi ramionami. Poczułam się tak, jakbym była na swoim miejscu.”
Gdy każdy dzień mija pod znakiem pracy i domowych obowiązków, a rutyna zaczyna zaglądać Ci przez ra...

Rozwiń

Zwiń

„Bo ktoś na nią polował, nie miała co do tego wątpliwości. Nie miała pojęcia, czy to jest przeszłość czy przyszłość.”
Pod koniec kwietnia, na przełomie z majem, wzięłam udział w Booktourze i miałam przyjemność przeczytać Czerń rubinu autorstwa Klaudii Max. Trochę mi zeszło z napisaniem recenzji, ale – jak to mówią – co się odwlecze, to nie uciecze. W końcu zebrałam się w sobie i postanowiłam nadrobić zaległości. Dziś zapraszam Was na opinię o pierwszym tomie cyklu fantasy, który zaskoczył mnie swoją odmiennością od książek, które czytałam do tej pory.

„Gdzie dwóch się bije… Tylko kim jest ten trzeci? Ten z białymi oczami. Kto to jest i jaki ma w tym cel?”
Luiza Dot studiuje i z pozoru wydaje się zwyczajną dziewczyną. Ale czy rzeczywiście nią jest?
Czy jej przeczucia i wizje to tylko wytwór choroby – jak próbują jej wmówić niektórzy z otoczenia – czy może kryje się za nimi coś więcej?
Kiedy na jej drodze pojawia się tajemniczy Dawid Drwal, Luiza nie ma pojęcia, że jej życie już nigdy nie będzie takie samo. Nie wie, że z każdą chwilą będzie coraz więcej pytań, sekretów i zagadek. A walka, którą przyjdzie im stoczyć, okaże się brutalna i nierówna.
Jakie tajemnice skrywa przeszłość?

„-Jestem potworem, którego sam stworzyłeś. (…) - Jestem twoim piekłem - szepnęła - Stworzyłeś boginię zemsty.”
Z twórczością Klaudii Max zetknęłam się już wcześniej, czytając Nemezis. Już wtedy zachwycił mnie jej styl, ale to, co dostałam w Czerni rubinu, przerosło moje oczekiwania. Początek był dla mnie wymagający, jednak z każdą kolejną stroną fabuła coraz bardziej mnie wciągała i zdobywała moje serce.
Bohaterowie stworzeni przez autorkę są wyraziści i bardzo różnorodni, co dodaje całej historii emocjonalnej głębi i barwności. A emocji naprawdę tu nie brakuje.
Ta „cegiełka” z pewnością zachwyci wielu czytelników. A zakończenie...? Cóż – o tym na razie milczę.
Już niebawem wracam z opinią o kolejnej części...

„Bo ktoś na nią polował, nie miała co do tego wątpliwości. Nie miała pojęcia, czy to jest przeszłość czy przyszłość.”
Pod koniec kwietnia, na przełomie z majem, wzięłam udział w Booktourze i miałam przyjemność przeczytać Czerń rubinu autorstwa Klaudii Max. Trochę mi zeszło z napisaniem rec...

Rozwiń

Zwiń

„To było miejsce, którego przez długi czas starała się unikać, ale teraz miała nadzieję, że przyniesie jej spokój, którego tak desperacko potrzebowała. Czekała ją długa noc pełna rozmyślań, ale będąca krokiem w stronę nowego początku.”
Mamy kalendarzową wiosnę, choć za oknem na próżno szukać ciepłych promieni słońca. Aby poprawić sobie nastrój, sięgnęłam po najnowszą powieść Urszuli Gajdowskiej, której okładka aż kipi wiosenną aurą. Czy treść dorówna jej słonecznemu wydaniu? Zapraszam na recenzję powieści „Azyl dla serc”.

„– Las ma swoje tajemnice – powiedział Kolt, patrząc na nią z uśmiechem. – Czasami warto dać się im prowadzić. Bo nie jest tylko miejscem, a schronieniem, ucieczką, domem.”
Weronika, młoda weterynarz, po bolesnym rozstaniu z narzeczonym postanawia na chwilę uciec od wielkomiejskiego zgiełku. Urlop spędza u rodziny na Podlasiu, gdzie zamierza poukładać swoje życie na nowo. Szybko jednak okazuje się, że lokalna społeczność wcale nie przyjmuje nowej pani weterynarz z otwartymi ramionami. Czy mieszkańcy pozwolą jej się zadomowić? Jak poradzi sobie w pracy ze zwierzętami większymi niż domowe pupile?
Na jej drodze staje Eryk – mężczyzna z bolesną przeszłość. Czy Weronice uda się przebić przez mur, który wokół siebie wybudował?
Jest też Daniel – były narzeczony – czy mężczyzna zawalczy o Weronikę, czy raczej pozwoli jej odejść? A może jego zamiary wobec niej i jej rodziny są dalekie od szczerych? No i jeszcze Cezary… Czy on naprawdę chce jej dobra, czy może kieruje nim zupełnie inny cel?
Każdy zdaje się wiedzieć lepiej, jak powinna wyglądać przyszłość Weroniki. Ale czy ktoś w tym wszystkim zapyta ją, czego ona naprawdę chce? I co z tajemniczym skarbem prababki?

„Wiedziała, że chce pomagać zwierzętom i zostać tutaj. To było jej miejsce na Ziemi, jej dom!”
Urszula Gajdowska doskonale wyważyła lekkość romantycznej historii z poważniejszymi, trudniejszymi tematami. „Azyl dla serc" to nie tylko opowieść o miłości, ale także historia o byłym żołnierzu, o przemocy domowej i o ratowaniu skrzywdzonych zwierząt. Trzy niezwykle istotne wątki, które autorka splata w jedną, wciągającą narrację.
Bohaterowie są wykreowani z dużą starannością – czasem bawią, innym razem irytują, a niekiedy wzruszają do łez. To sprawia, że cała historia nabiera autentyczności i jeszcze bardziej angażuje czytelnika.
Nadzieja, miłość, zdrada, przemoc, bezinteresowna pomoc – to wszystko, a nawet więcej, znajdziemy w tej powieści. Nowa odsłona twórczości Urszuli Gajdowskiej bardzo przypadła mi do gustu i mam nadzieję, że jeszcze nieraz będę miała okazję się nią zachwycać. Polecam.

„To było miejsce, którego przez długi czas starała się unikać, ale teraz miała nadzieję, że przyniesie jej spokój, którego tak desperacko potrzebowała. Czekała ją długa noc pełna rozmyślań, ale będąca krokiem w stronę nowego początku.”
Mamy kalendarzową wiosnę, choć za oknem na próżno szuk...

Rozwiń

Zwiń