Profil użytkownika: przeczytałem_to

Kuba Midel – sportowiec, przedsiębiorca, influencer. Polska twarz inwestowania w nieruchomości i promotor rentierskiego stylu życia.

Miałem to szczęście, że natknąłem się na Kubę już kilka lat temu, gdy dopiero zaczynał swoją działalność na YouTube. Trafiłem na niego w trudnym dla mnie okresie – po zamknięciu działalności gospodarczej i w czasie głębokiego przewartościowania wielu życiowych decyzji.

W książce Kuba przedstawia swoją historię biznesową. Opowiada, jak znalazł się w swoistym „obłędnym trójkącie” przedsiębiorcy – obsesji nieustannego skalowania biznesu kosztem życia prywatnego i zdrowia. Pokazuje również, jak osiągnąć równowagę finansową poprzez stabilny kwadrat: zarabianie, oszczędzanie, inwestowanie i wydawanie.

Autor przeprowadza czytelnika przez kolejne etapy finansowego rozwoju: etap nauki („bogaci ciągle się uczą, biedni wszystko już wiedzą”), etap pracy, etap biznesu oraz etap rentierstwa. Uczy, jak dążyć do rozwoju zawodowego i zwiększać wartość swojego wynagrodzenia poprzez rozwój kompetencji. Dzieli się własnym doświadczeniem biznesowym, a także opowiada o trudnościach związanych z prowadzeniem działalności w Polsce.

W dalszej części książki pokazuje, jak inwestować w nieruchomości i budować portfel zapewniający stabilny dochód pasywny. Wskazuje również pięć filarów bogactwa: zdrowie, czas, relacje, pieniądze i marzenia.

Rozdział „Praca nad sobą” – jak podkreśla autor – dotyczy najtrudniejszej pracy w życiu. Jest swoistym finansowym rachunkiem sumienia: zmiany nawyków, otoczenia oraz przestrzeni, w której funkcjonujemy.

To, co szczególnie cenne w tej książce, to umiejętność powiedzenia sobie „stop”. Umiejętność zatrzymania się, odcięcia od nieustannego skalowania biznesu i prawdziwego korzystania z życia na własnych zasadach.

Jest to czas, o którym fantazjują młode pokolenia wchodzące na rynek pracy – czas równowagi między życiem zawodowym a prywatnym. Work-life balance.

Choć część treści może zostać uznana za banalną, uważam to również za duży atut tej książki. Życie jest proste, choć nie jest łatwe. Nie potrzebujemy skomplikowanych teorii – w większości przypadków wystarczy po prostu działać.

Książka, która zajmuje szczególne miejsce w mojej biblioteczce.

Kuba Midel – sportowiec, przedsiębiorca, influencer. Polska twarz inwestowania w nieruchomości i promotor rentierskiego stylu życia.

Miałem to szczęście, że natknąłem się na Kubę już kilka lat temu, gdy dopiero zaczynał swoją działalność na YouTube. Trafiłem na niego w trudnym dla mnie ok...

Rozwiń Zwiń

„TECH. Krytyka Środowiska Technologicznego” to książka o wdrażaniu nowych technologii do 2040 roku i o środowisku, które w związku z tym powstaje. Nie chodzi wyłącznie o postęp techniczny, lecz o ewolucję całego kontekstu życia człowieka.

Współczesna ekspansja techniki doprowadziła do wytworzenia nowego środowiska technologicznego. Jest ono coraz bardziej dynamiczne i coraz mniej stanowi dodatek do rzeczywistości – staje się jej rdzeniem. Wchłania przestrzeń środowiska naturalnego. Informatyka, robotyka, biotechnologia w perspektywie dwóch dekad mogą wytworzyć syntetyczne formy życia oraz nowy porządek, który realnie wpłynie na ludzką cywilizację.

Najbliższe dekady zdefiniują warunki życia na Ziemi. Zmiana nie będzie kosmetyczna. Będzie strukturalna – racjonalizacja, standaryzacja, a następnie mechanizacja świata i samego człowieka.

Gdyby ktoś kilka lat wcześniej powiedział mi, że pod groźbą kary będę zobowiązany do określonych zachowań wobec wirusa, który bywa bezobjawowy, uznałbym to za political fiction. W krótkim czasie decyzje nadzwyczajne stały się normą, firmy farmaceutyczne odnotowały rekordowe zyski, a społeczne i gospodarcze koszty zamykania szpitali czy firm rozmyły się w medialnym szumie.

Myślę, że wielu może odebrać tę książkę jako zbiór teorii spiskowych. Z teoriami spiskowymi jest jeden fundamentalny problem – zbyt często znajdują potwierdzenie w rzeczywistości...

„TECH. Krytyka Środowiska Technologicznego” to książka o wdrażaniu nowych technologii do 2040 roku i o środowisku, które w związku z tym powstaje. Nie chodzi wyłącznie o postęp techniczny, lecz o ewolucję całego kontekstu życia człowieka.

Współczesna ekspansja techniki doprowadziła do wyt...

Rozwiń Zwiń

Egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Prześwity - opinia własna.

Świat w permanentnym kryzysie. Taką diagnozę stawia Robert D. Kaplan w „Ziemiach jałowych”. Lokalność przestaje istnieć – każdy konflikt, pandemia, migracja czy technologiczna rewolucja natychmiast wchodzą w globalny obieg. System naczyń połączonych, w którym jeden wstrząs potrafi wywołać sejsmiczną falę po drugiej stronie globu.

Kaplan buduje swoją narrację szeroko: sięga do historii, filozofii, literatury. Przywołuje analogie do Republiki Weimarskiej, pokazuje kruchość demokracji w epoce mediów cyfrowych i narastającej rywalizacji mocarstw. Ostrzega, że świat dryfuje w stronę chaosu, a ratunkiem może być powrót do ładu, umiaru i klasycznego liberalizmu.

Jednocześnie ogrom wątków zamknięty w stosunkowo krótkiej formie wprowadza chaos. Narracja bywa pospieszna, momentami sprawia wrażenie notatek zebranych w jedną całość. Pesymizm autora wydaje się przesądzony. Trudno oprzeć się refleksji, że po wyłączeniu mediów i odcięciu się od nieustannego strumienia negatywnych informacji jednostka nadal może funkcjonować spokojnie, nawet w burzliwym geopolitycznym otoczeniu.

Autor, wskazując autorytarne Chiny i Rosję jako głównych odpowiedzialnych walki o dominację, wpisuje się w krąg zwolenników tezy o „końcu historii”. Jednocześnie wpływy polityczne i militarne Zachodu określa jako konieczne elementy porządku międzynarodowego. W tym miejscu zabrakło mi większego obiektywizmu i równowagi w ocenie odpowiedzialności poszczególnych mocarstw.

Lektura prowokująca do myślenia, choć niepozbawiona uproszczeń. Warto po nią sięgnąć, by skonfrontować własną wizję świata z wizją autora – nawet jeśli ostatecznie nie podziela się jego czarnego scenariusza.

Egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Prześwity - opinia własna.

Świat w permanentnym kryzysie. Taką diagnozę stawia Robert D. Kaplan w „Ziemiach jałowych”. Lokalność przestaje istnieć – każdy konflikt, pandemia, migracja czy technologiczna rewolucja natychmiast wchodzą w globalny obieg. ...

Rozwiń Zwiń

Egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Prześwity - opinia własna.

Po „Wielkiej wojnie o chipy”, „Drugiej rewolucji krzemowej” i „NVIDIA” wydawnictwo Prześwity odsłania kolejny, niezbędny fragment krzemowego wafla.

ASML autorstwa Marca Hijinka to opowieść o firmie, o której większość nigdy nie słyszała, choć z jej technologii korzysta dziś praktycznie każdy.

ASML – „niechciane dziecko” Philipsa – zaczynało jako nierentowny projekt litograficzny. Litografia to proces nanoszenia wzoru układu scalonego na krzemowy wafel przy użyciu światła. W najnowocześniejszej technologii EUV wykorzystuje się promieniowanie o długości fali 13,5 nm, generowane poprzez wzbudzanie plazmy z kropli cyny i odbijane od ultradokładnych luster. Pozwala to tworzyć tranzystory o rozmiarach kilku nanometrów. Dla porównania: koronawirus ma ok. 100 nm średnicy. Skala, na której operuje współczesna inżynieria, jest trudna do wyobrażenia.

Hijink prowadzi czytelnika od początków tej nierentownej technologii, przez wojnę patentową z Nikon, aż do momentu, w którym ASML staje się kluczowym elementem w trwającej rywalizacji o dominację technologiczną między USA a Chinami.

Historia ASML uświadamia, jak istotny jest rozwój technologiczny w kontekście bezpieczeństwa narodowego oraz jak prywatny kapitał staje się elementem rozgrywki pomiędzy mocarstwami.

ASML to również praktyczna ilustracja podziału pracy opisanego przez Adam Smith. Bez wolnorynkowej współpracy z min. Carl Zeiss (optyka) i Trumpf (lasery) maszyny EUV nigdy by nie powstały.

Elektroniczny chip to współczesny odpowiednik ołówka z eseju Leonarda E. Reada. Tak jak nikt sam nie wytworzy ołówka, tak żadna firma nie jest w stanie samodzielnie stworzyć nowoczesnego układu scalonego.

Egzemplarz recenzencki od wydawnictwa Prześwity - opinia własna.

Po „Wielkiej wojnie o chipy”, „Drugiej rewolucji krzemowej” i „NVIDIA” wydawnictwo Prześwity odsłania kolejny, niezbędny fragment krzemowego wafla.

ASML autorstwa Marca Hijinka to opowieść o firmie, o której większość nigdy...

Rozwiń Zwiń

„Noski tak ćpają polskie dzieci” to reportaż, z którym mimo wszystko warto się zapoznać, szczególnie w roli rodzica. Nie dlatego, że jest bezbłędny, lecz dlatego, że skutecznie podnosi świadomość sytuacyjną i zmusza do refleksji. Moje odczucia po odsłuchaniu audiobooka są jednak mocno mieszane.

Z jednej strony autorzy kompleksowo opisują wstrząsająco niski wiek inicjacji narkotykowej wśród polskich dzieci. Pokazują mechanizmy wchodzenia w uzależnienie, łatwy dostęp do substancji, realia ośrodków leczenia oraz dramatyczne konsekwencje narkotyzowania się: choroby psychiczne, agresję (także autoagresję), samobójstwa czy dziecięcą prostytucję. Mocny obraz, wobec którego trudno przejść obojętnie.

Z drugiej strony pojawiają się tezy, z którymi nie sposób się zgodzić. Demonizowanie medycznej marihuany, sugestie jakoby dziecięce „Piccolo” było jednym ze źródeł alkoholizmu czy poruszanie wątku legalizacji marihuany – kompletnie oderwanego od problemu narkotyków wśród dzieci – to przykłady uproszczeń i błędów logicznych. Nikt przecież nie postuluje legalizacji narkotyków dla nieletnich. Momentami narracji nie pomagają również utarte slogany o „darknecie” czy o tym, że „w miejsce jednego zatrzymanego dilera pojawia się trzech kolejnych”.

Największą wartością reportażu pozostaje jednak coś innego: obnażenie słabości instytucji państwa oraz wyraźne podkreślenie, że problemy dzieci są odbiciem problemów dorosłych. Brak więzi, uwagi i obecności rodziców okazuje się jedną z kluczowych przyczyn sięgania po substancje. Osobiście mam krytyczny stosunek do współczesnego modelu rodzicielstwa: bezstresowe wychowanie, deficyt autorytetów, korporacyjny wyścig, chroniczny brak czasu oraz niska świadomość zagrożeń płynących z ekranów i social mediów. To wszystko sprawia, że młodym coraz trudniej odnaleźć się w rzeczywistości.

Reportaż nierówny, momentami irytujący, ale ważny. I właśnie dlatego warto się z nim zapoznać.

„Noski tak ćpają polskie dzieci” to reportaż, z którym mimo wszystko warto się zapoznać, szczególnie w roli rodzica. Nie dlatego, że jest bezbłędny, lecz dlatego, że skutecznie podnosi świadomość sytuacyjną i zmusza do refleksji. Moje odczucia po odsłuchaniu audiobooka są jednak mocno mies...

Rozwiń Zwiń

Pierwsze spotkanie z duetem Sumliński–Budzyński, a właściwie z Tomaszem Budzyńskim, bo to były major ABW wciela się w rolę narratora i zaprasza nas w czasy panowania najmodniejszej choroby XXI wieku.

O ile sama tematyka książki jest niezwykle istotna i momentami wstrząsająca — jak w przypadku nieustających wpływów postkomunistycznych służb, których zwieńczeniem był chociażby słynny kontrakt na respiratory — o tyle styl, w jakim autor opowiada o czasach zarazy, jest totalnie rozczarowujący.

Mam wrażenie, że książka została spisana na kolanie, przy ognisku, w ciepły jesienny wieczór. Momentami chaotyczna, opowiedziana w całości językiem potocznym, okraszona zupełnie niepotrzebnymi wspomnieniami obejrzanych filmów czy przeczytanych książek. Przez to całkowicie zaciera się powaga poruszanych tematów, takich jak defraudacja milionów z budżetu państwa czy nienotowany wcześniej, skokowy wzrost inwigilacji i naruszeń wolności osobistej.

Na wyróżnienie zasługuje rozdział poświęcony rozmowie z Jackiem Bartosiakiem — tu, bez zaskoczenia, Bartosiak podnosi merytoryczny poziom każdej rozmowy.

W ostatnim rozdziale natomiast duet Sumliński–Budzyński z całą pewnością ogłasza się odkrywcami globalnej manipulacji, której sprawcą czynią Billa Gatesa. O ile pewność siebie i powaga autorów potrafią wywołać uśmiech na twarzy, o tyle sama postać Gatesa, w kontekście jego inwestycji w przemysł farmaceutyczny oraz wcześniejszych, proroczych wypowiedzi, jest rzeczywiście interesująca i wymaga głębszej analizy.

Brak jakiejkolwiek bibliografii również książce nie pomaga.

Pierwsze spotkanie z duetem Sumliński–Budzyński, a właściwie z Tomaszem Budzyńskim, bo to były major ABW wciela się w rolę narratora i zaprasza nas w czasy panowania najmodniejszej choroby XXI wieku.

O ile sama tematyka książki jest niezwykle istotna i momentami wstrząsająca — jak w przyp...

Rozwiń Zwiń