Profil użytkownika: Makier01

Książka szczególnie interesująca dla osób mających zacięcie filozoficzne, ale szukających biologicznych podstaw dla moralności.

Autor świetnie wprowadza w rozumowania właściwe antropologom i ukazuje pewnie zachowania (szczególnie agresję, ale także po części homoseksualizm, karę śmierci czy rolę współpracy w grupie) w kontekście adaptacji ewolucyjnej, czyli tego jakie są ich korzenie u naszych przodków oraz dlaczego akurat owe zachowania przetrwały u nas, ludzi.

Myślę, że wartością książki jest przede wszystkim możliwość wniknięcia w świat antropologii biologicznej i przyjrzenia się temu, jak naukowcy tworzą hipotezy, jak je obalają lub udoskonalają, w jaki sposób wykorzystują obserwacje naczelnych (głównie szympansów i bonobo) i w jaki sposób szukają wyjaśnień dla pewnych zachowań. Przy okazji autor obala też pewne mity, innym razem podaje biologiczne podstawy pewnych zachowań.

Warto dodać, że autor odwołuje się czasem do różnych ideologii, ale zachowuje obiektywizm - zwykle w pojednawczy sposób obchodzi się przeciwstawnymi poglądami wskazując ich mocne i słabe strony, aby szukać właściwego rozwiązania postawionego problemu.

W podsumowaniu odrzuca przewijający się w książce determinizm biologiczny, z uwagi na który niegdysiejsi antropolodzy nie godzili się na pewne, nawet wówczas już, konieczne wnioski. Autor podaje nieoczywiste rozstrzygnięcia dawnych pytań filozoficznych (np. o naturę człowieka, o konflikt natury i kultury), choć jakby mimochodem - nie są one głównych celem danego rozdziału.

Nie trzeba bać się mówić o moralności z punktu widzenia czysto naukowego (tzn. bez odwoływań do religii). Z tekstu można również wyczytać, jak wykorzystywać wynik nauk przyrodniczych w analizie filozoficznej.

Książka dość gruba, ale zdecydowanie warta uwagi lektura!

Książka szczególnie interesująca dla osób mających zacięcie filozoficzne, ale szukających biologicznych podstaw dla moralności.

Autor świetnie wprowadza w rozumowania właściwe antropologom i ukazuje pewnie zachowania (szczególnie agresję, ale także po części homoseksualizm, karę śmierci czy rolę współpracy w grupie) w kontekście adaptacji ewolucyjnej, czyli tego jakie są...

Znakomita pozycja zawierająca wiele ciekawych zagadnień omówionych w ciekawy sposób. Książka nie dla kompletnego laika, która zawiera wiele intuicyjnie wyprowadzonych twierdzeń (np. o objętości stożka u Archimedesa, metoda wyczerpywania tegoż, czy Leibniza związek pochodnej z całkami). Wiele tematów zostało obudowanych w przyzwoity kontekst historyczny, dzięki czemu można w bardzo przystępny sposób zmierzyć się ze sposobem myślenia ówczesnych matematyków.

Uważam, że jest to jedna z lepszych książek tego rodzaju.

Znakomita pozycja zawierająca wiele ciekawych zagadnień omówionych w ciekawy sposób. Książka nie dla kompletnego laika, która zawiera wiele intuicyjnie wyprowadzonych twierdzeń (np. o objętości stożka u Archimedesa, metoda wyczerpywania tegoż, czy Leibniza związek pochodnej z całkami). Wiele tematów zostało obudowanych w przyzwoity kontekst historyczny, dzięki czemu można w...

Ciekawy pomysł na fabułę i formę. Jednak książka w mojej ocenie bardzo płaska i przewidywalna. Czytałem opinię innych czytelników i jestem lekko zaskoczony. Książka nie jest zła, ale wydaje mi się psychologicznie niespójna i niewykorzystująca ogromnego potencjału.

Na pewno warto się z nią zapoznać, chociażby dla próby przedstawienia w niej kilku wątków (wagi rozwoju emocjonalnego dla osobowości człowieka, relacji między inteligencją a emocjami, filozoficznych pytań o "ja", walki z czasem i próbą znalezienia fundamentalnych pytań o sens życia itp). Niemniej spodziewałem się głębszego wejścia w naukowe podstawy operacji, jakiej poddany został główny bohater, głębszych analiz psychiki geniusza, bogatszego spektrum odkryć jakie geniusz mógłby dokonać czy czysto literackich popisów i większej erudycji autora. Faza gdy zostaje geniuszem jest niemal całkowicie poświęcona walce z czasem zanim znów stanie się upośledzony - wydaje mi się, że choć to bardzo ważny problem to przez to autor stracił możliwość opisywania innych bardzo interesujących wątków i pozbawił się stworzenia pełniejszego profilu głównego bohatera. Jestem przekonany, że np. Robin Cook zrobiłby to znacznie lepiej.

Ciekawy pomysł na fabułę i formę. Jednak książka w mojej ocenie bardzo płaska i przewidywalna. Czytałem opinię innych czytelników i jestem lekko zaskoczony. Książka nie jest zła, ale wydaje mi się psychologicznie niespójna i niewykorzystująca ogromnego potencjału.

Na pewno warto się z nią zapoznać, chociażby dla próby przedstawienia w niej kilku wątków (wagi rozwoju...