Znienawidzony futbolista

„Wylosowane i przeczytane” to książka, po którą pewnie długo bym nie sięgnęła, gdyby nie projekt „Słoik”. Cieszę się jednak, że los sprawił inaczej, bo okazała się naprawdę ciekawym i wciągającym doświadczeniem czytelniczym. Choć z pozoru to typowy romans, autorka zadbała także o wątek kryminalny, który nadaje historii tempa i dodatkowej warstwy emocji. Dzięki temu książka nie jest jedynie opowieścią o miłości i zawirowaniach ale również, potrafi trzymać w napięciu. Owszem, momentami fabuła staje się przewidywalna, a niektóre wydarzenia są odrobinę zbyt oczywiste, jednak mimo to trudno się od niej oderwać. Styl autorki jest lekki, dzięki czemu lektura nie sprawia problemu.. Czasami można się szczerze uśmiać, a czasami lekko pogubić w gąszczu bohaterów i ich relacji. Nie dziwię się więc głównej bohaterce, że potrafiła pomylić imię swojego kochanka na jedną noc – w tej historii naprawdę sporo się dzieje, a ilość postaci potrafi przyprawić o małe zamieszanie. Mimo lekkiego zagmatwania całość czyta się szybko. To jedna z tych książek, które pozwalają oderwać się od codzienności i na chwilę zanurzyć w świecie barwnych postaci, uczuć i niespodziewanych zwrotów akcji. Podsumowując – to lektura warta polecenia, szczególnie dla osób, które lubią romanse okraszone dawką humoru i zagadką kryminalną w tle.

Perypetie kolejnego z braci Deacona i jego sekretarki Quinn też przypadły mi do gustu. Jest romantycznie,zabawnie i elektryzująco między bohaterami. Fajnie ukazana relacja między Quinn a jej tatą. ?Polecam jako lekkie, łatwe czytadło na urlop i na wakacje

Nie wiem, od czego zacząć, bo "Dwa tygodnie i jedna noc" totalnie mnie wciągnęło i zaskoczyło na każdym kroku. Whitney G. ma niesamowity talent do kreowania bohaterów, którzy od razu stają się bliscy czytelnikowi – nie da się ich nie polubić, a jednocześnie ciągle pojawiają się momenty, które przyprawiają o zawał serca (dobrze wiecie, o czym mówię 😉). Cała historia jest tak emocjonalnie prawdziwa, że miałam wrażenie, jakbym sama przechodziła przez te wszystkie trudności razem z główną bohaterką. Każdy dialog, każdy drobny gest był pełen napięcia i autentyczności. Uwielbiam, gdy książka potrafi mnie rozbawić, wzruszyć i trochę zdenerwować jednocześnie – a tutaj było to wszystko w jednym! Nie chcę spoilerować, ale muszę powiedzieć: te ostatnie strony… Wow. Serce mi biło jak szalone i miałam ochotę krzyczeć do bohaterów, żeby podjęli w końcu właściwe decyzje! Po skończeniu książki zostałam z takim uczuciem „co dalej w życiu tych ludzi?” – a to zawsze znak, że książka zrobiła na mnie wrażenie. Podsumowując, jeśli szukacie czegoś, co wciągnie, rozbawi, wzruszy i zostawi z emocjonalnym niedosytem – to Dwa tygodnie i jedna noc Whitney G. jest strzałem w dziesiątkę. Ja osobiście już planuję wrócić do niej za jakiś czas, bo mam wrażenie, że za każdym razem odkryję coś nowego.

Na jedną noc – Kristen Callihan to powieść z gatunku romansu współczesnego, zaliczana do kategorii New Adult, w której autorka łączy wątki emocjonalne z lekkim erotyzmem i dramatem osobistym bohaterów. Sięgnęłam po tę książkę, ponieważ słyszałam wiele pozytywnych opinii o piórze Kristen Callihan i jej zdolności do kreowania chemii między postaciami, a jednocześnie chciałam sprawdzić, czy historia „na jedną noc” ma w sobie coś więcej niż tylko stereotypowy romans. Oczekiwałam książki wciągającej, z wyraźnym konfliktem emocjonalnym i ciekawie poprowadzoną relacją między głównymi bohaterami. Fabuła opowiada o młodych dorosłych, którzy z pozornie prostego spotkania na jedną noc stopniowo odkrywają swoje prawdziwe uczucia i zmuszeni są zmierzyć się z konsekwencjami impulsów oraz tajemnic z przeszłości. Historia balansuje między zabawą, pożądaniem i poważnymi emocjami, pokazując, że czasami jedno spotkanie może odmienić życie. Styl Kristen Callihan jest przystępny, lekki i bardzo dynamiczny. Autorka świetnie operuje dialogami, które są naturalne i pełne chemii między bohaterami. Narracja przeplata się między perspektywami postaci, co pozwala lepiej zrozumieć ich motywacje i emocje. Język jest prosty, ale nie płaski – momentami zmysłowy i emocjonalny, co idealnie pasuje do klimatu książki. Dzięki temu lektura jest szybka i wciągająca, choć czasami nadmiernie skupiona na napięciu erotycznym, kosztem głębszej analizy psychologicznej bohaterów. Bohaterowie są wyraziści i realistyczni w swoich zachowaniach. Główna bohaterka to kobieta pewna siebie, świadoma swoich pragnień, ale też wrażliwa na emocje innych. Męski bohater jest tajemniczy, atrakcyjny i jednocześnie skrywający wewnętrzne konflikty, co nadaje ich relacji napięcia i autentyczności. Postacie drugoplanowe są dobrze dopasowane do fabuły i wzbogacają świat przedstawiony, choć to właśnie główni bohaterowie napędzają całą historię i w pełni pochłaniają uwagę czytelnika. Zmiany zachodzące w bohaterach są wiarygodne – w miarę rozwoju relacji stopniowo uczą się otwartości i zaufania. Fabuła rozwija się w sposób płynny i angażujący. Akcja nie jest przesadnie dynamiczna, ale ma odpowiednie tempo, które utrzymuje zainteresowanie czytelnika. Historia balansuje między momentami romantycznymi, emocjonalnymi konfrontacjami i subtelnie wprowadzonymi scenami erotycznymi. Zwroty akcji są dobrze rozmieszczone i na tyle zaskakujące, by utrzymać ciekawość, choć całość opiera się na znanym schemacie „spotkanie na jedną noc prowadzi do poważnych uczuć”. Struktura książki jest przejrzysta, co ułatwia śledzenie wydarzeń i emocjonalny odbiór. Świat przedstawiony jest realistyczny i dobrze osadzony w codziennym życiu młodych dorosłych. Autorka pokazuje zarówno życie zawodowe, jak i prywatne bohaterów, nie przesadzając z opisami luksusów czy dramatów – dzięki temu łatwo odnaleźć się w świecie powieści i utożsamić z postaciami. Wątki i przesłanie książki dotyczą emocji, odpowiedzialności za własne wybory i znaczenia prawdziwego uczucia, które czasem pojawia się w najmniej spodziewanym momencie. Pod względem emocjonalnym Na jedną noc wywołuje mieszankę ekscytacji, wzruszenia i napięcia. Towarzyszyły mi momenty radości, zaskoczenia i lekkiego napięcia erotycznego, co sprawia, że książka angażuje zarówno serce, jak i wyobraźnię. Chemia między bohaterami jest głównym atutem powieści, a konflikty emocjonalne dodatkowo podkręcają zainteresowanie. Podsumowując, Na jedną noc to lekka, emocjonalna i wciągająca powieść New Adult, która skutecznie łączy romans, dramat i subtelny erotyzm. Do jej zalet należą przystępny styl, dobrze wykreowani bohaterowie, chemia między postaciami i angażująca fabuła. Minusy to schematyczność w założeniu fabuły i momentami przewidywalne zwroty akcji. Poleciłabym ją fanom romansów współczesnych i literatury New Adult, którzy lubią historie o relacjach pełnych napięcia i emocji. Moja ocena to 7/10 – przyjemna, romantyczna i wciągająca lektura, idealna „na jeden wieczór”.

Romans w komputerowym świecie. Trochę nie moje klimaty, ale było nieźle. Lekka lektura na wieczór. Za jakiś czas pewnie nie będę pamiętała, o czym była książka. Jak na razie pamiętam, że było trochę śmiesznie, i trochę absurdalnie - te całe korepetycje z seksu od samego początku były mocno naciągane.

Nie wiem, od czego zacząć, bo ta książka wciągnęła mnie zupełnie niespodziewanie. „Mężczyzna bez uczuć” to jedna z tych lektur, które czytasz i myślisz sobie: „Cholera, to działa na moje emocje bardziej niż się spodziewałam.” Styl Celii Aron jest lekki, a zarazem zaskakująco trafny – autorka potrafi opisać coś w kilku słowach tak, że czujesz to całym ciałem. Nie znajdziecie tu wielkich dramatów ani wymuszonych dialogów, ale każdy fragment ma w sobie coś prawdziwego, coś, co zostaje w głowie nawet po zamknięciu książki. Czytałam ją w różnych momentach dnia – i za każdym razem odkrywałam coś nowego. To książka, która nie każe się spieszyć, można ją wciągać powoli, delektować się zdaniami i chwilami, które wywołują uśmiech, czasem wzruszenie, a czasem lekki niepokój. Nie chcę zdradzać fabuły, bo w sumie nie o nią tu chodzi. Chodzi o to, jak książka sprawia, że czujesz. I ja czułam naprawdę dużo. To taka lektura na wieczór z kubkiem herbaty, kiedy chcesz się zatrzymać, odetchnąć i… po prostu poczuć coś mocno. Polecam każdemu, kto lubi książki, które wchodzą w głowę i serce, ale robią to w sposób subtelny, nie nachalny.

Rozczarowała mnie ta część, początek był wręcz nudny, dopiero pod koniec coś zaczęło się dziać, ale to za mało, żeby uznać książkę za dobrą. Om jest sportowcem związanym kontraktem z Florydą, ona nie rusza się w świat ze względu na rodzinkę, a zwłaszcza bratanka. On przyjechał w rodzinne strony tylko na chwilę, ona nie chce słyszeć o wyjeździe, więc ich związek nie ma przyszłości. Jednak po tragicznych wydarzeniach wydaje się, że jej wyjazd jest możliwy, a to on jest tą osobą skłonną do poświęceń.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Z jednej strony się wciągnęłam i nie mogłam się oderwać, by za kilka stron stwierdzić, że głupszej książki dawno nie czytałam. Książka jest lekka i niewymagająca. Pomysł na historię ciekawy i mógłby być bardziej rozbudowany. Bohaterów tutaj nie poznajemy, nie możemy się z nimi utożsamić czy przywiązać. Jace jest bogatym biznesmenem... i w zasadzie tyle. Nie wiemy co właściwie robi, ile ma lat, nie poznajemy jego historii. Nawet to, że spotykał się z siostrą głównej bohaterki wspomniane jest w kilku zdaniach. Bez żadnych głębszych wywodów, czy uczuć z tym związanych. Myślałam że ta książka ograniczy się do pobytu na wspólnym wyjeździe, a większość książki to wydarzenia po. Bardzo przeszkadzał mi ten rollercoaster między bohaterami. Zamiast budowania więzi, rozmowy, uczuć, mamy seks. Nie żeby mi przeszkadzały takie sceny, ale było ich zdecydowanie za dużo. To była odpowiedź na wszystkie problemy. Nawet po kłótni, na środku ulicy, na widoku sąsiadów... Bohaterowie także kłócili się o najmniejsze głupoty, czego by mogli uniknąć gdyby rozmawiali. W sumie nie ma czemu się dziwić, bo Jace potrafi być zimny i obojętny, ale główna bohaterka jest po prostu infantylna i zachowuje się jak dziecko. Książka zostawia po sobie rozczarowanie, bo liczyłam na więcej. I w ogóle dlaczego "ten zakazany"? Nie odnalazłam odpowiedzi, bo moim zdaniem Jace zakazany nie był.

Wraz z tomem nr 3 odnioslam wrażenie, że seria zalicza tendencję spadkową 🤔 Pierwszy tom był super! Drugi na początku byl nudnawy ale potem fajnie sie rozkręcili. Natomiast ten tom w większości mnie zanudził. Było znacznie niej stron niż w poprzednich tomach i historia jakby taka na siłę juz wymyślona i jakaś taka przekombinowana. Szczerze powiedziwaszy to skończyłam ten tom juz na siłę.

Szczerze mowiąc spodziewałam się czegoś więcej. "Złodziej pocałunków" to romans z wątkiem mafijnym w tle. Taka bajka. Główna bohaterka ma 19 lat i jest dojżała na tyle na ile wskazuje jej wiek. Jest wrażliwa i naiwna, żyjąca marzrniami no i oczywiście pyskata. Wolfe to zimny i wyrachowany senator z ambicjami, buchający chęcią zemsty. Tych dwoje staje się narzeczeństwem, a potem małżeństwem w ramach wielkiego spisku mającego na celu zaszkodzić rodzinie Franceski. Książka jest niezła ale nie porywająca. Taka na odlot, i słuchanie przy sprzątaniu w audiobooku. Myślę że mogłaby być może odrobine bardziej zabawna ?! Może troche bardziej mroczna jeśli chodzi o szemrane interesy?! Ogólnie pozytywnie zakończona i przyjemna. Ale nie bylabym w stanie ocenić jej na więcej niż 6☆

O ile pierwszy tom bardzo mi się podobał, ten jakoś niespecjalnie mnie porwał. Romans prawniczki Sydney, którą poznaliśmy w poprzednim tomie i Declana został przerwany nagłym jego wyjazdem. kiedy powraca po śmierci ojca, ich uczucie odżywa, ale on nadal nie chce się angażować. Potem pojawia się ciąża, itp. Nie przekonała mnie za bardzo.

"Uwięzieni w przeszłości" to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i powiem szczerze, że wypadło naprawdę dobrze. Historia ciekawa, przyjemna i lekka, która pochłonęłam w jedno popołudnie. To jedna z tych książek, które można czytać w ramach relaksu. Nie ma w niej zbyt wielu emocjonalnych rzeczy, które mogłyby zapaść w pamięć, ale pomimo wszystko czyta się ją naprawdę dobrze. Romantyzmu nie brakuje, także niejedna czytelniczka mogłaby się po niej rozmarzyć - pomimo ciężkiej przeszłości głównych bohaterów, nie sposób ich nie polubić. Co więcej, autorka opisała cała ich relacje tak przyjemnie i realnie, że pomimo przewidywalności wydarzeń, dosłownie chce się ją czytać, wiedząc co i tak się wydarzy 😁 Mina Davis to osoba bardzo skryta. Po śmierci ukochanego męża wyprowadza się z Waszyngtonu do małego miasteczka i kupuje położoną nad rzekę stadninę koni. Jego mieszkańcy nie mają z nią zbytnio kontaktu, co więcej każdy podchodzi do niej niepewnie, nie wiedząc skąd taka młoda osoba mogła mieć pieniądze na wykupienie stadniny. Kobiecie nie zależy na kontaktach towarzyskich, woli spędzać czas na łonie natury, zajmując się zwierzętami i robiąc wszystko sama, nawet zajmując się naprawami w gospodarstwie. Niestety pewnego dnia spada z drabiny, łamie rękę i za namową lekarza (choć dość niechętnie) postanawia zatrudnić kogoś do pomocy. I tutaj pojawia się Rafael Torros, który po odsiadce w więzieniu, szuka pracy, jednakże nikt w miasteczku nie jest przychylny aby zatrudnić byłego skazańca. Mina nie wiedząc o jego przeszłości, postanawia dać mu szanse. Rafael też zbytniego wyboru nie mając, nie może wybrzydzać, nawet pomimo nieprzychylnych plotek, które krążą wokół właścicielki stadniny. Po czasie między nimi nawiązuje się nić przyjaźni i zaczynają lubić swoje towarzystwo.. "Uwięzieni w przeszłości" to ciekawa historia, pokazująca jak niewiele trzeba aby ocenić drugiego człowieka i pomimo wszystko, każdy zasługuje na kolejną szansę w życiu. Autorka stworzyła przyjemną i lekką historię, która naprawdę mi się podobała. Na plus zasługuje samo poprowadzenie relacji oraz kreacja bohaterów. Mina, w której głowie wciąż kiełkuje tęsknota za mężem, nie rzuca się na nowo poznanego mężczyznę, tylko do każdego podchodzi dość nieufnie i z dystansem. Dlatego też powolutku nawiązuje kontakt z Rafaelem, który też od samego początku bardziej skupia się na pracy niż na wzdychaniu do kobiety. Ogromnie mi się to podobało. W moim odczuciu, było to realne, rzeczywiste, takie jak powinno być. No i oczywiście wprowadzenie pobocznych wątków, również zasługuje na uznanie, bowiem dzięki temu cała historia nabrała koloru. Poznawanie przeszłości głównych bohaterów, było interesujące, przez co z ciekawością śledziłam ich poczynania i zachowania. Matka głównego bohatera z początku grała mi trochę na nerwach, ale jak to matki - chcą zawsze jak najlepiej, prawda? 😅 Finalnie książka naprawdę mi się podobała, także polecam. Jeśli szukacie lekkiej i przyjemnej historii, to "Uwięzieni w przeszłości" napewno Wam się spodobają.

Cała historia jest nawet zabawna, ale też ciekawi i rozbudza zmysły. Aczkolwiek trochę sie też ciągie i zanim dojdzie do czegokolwiek to trochę to trwa. Opowieść ta właściwie pokazuje do czego może doprowadzić dokuczanie innym w młodych latach. Jak ogromny ma wpływ stosunek rówieśników na nasze samopoczucie. Ile krzywdy mogą wyrządzić, jeśli traktują nas z zazdrością czy nienawiścią. I jak wiele później trzeba się starać, żeby sobie ułożyć życie. Sami bohaterowie wiele w życiu przeżyli i ich młodzieńcze lata miały ogromy wpływ na ich późniejsze życie. Jednak wydorośleli i potrafili dostrzec dobro w drugim człowieku. Choć początkowo się nienawidzili i przypadek sprawił że na nowo się spotkali, to później życie napisało im inny scenariusz. Oni się tego nie spodziewali, choć w głębi duszy zależało im na sobie.

Ta powieść udowadnia, jak bardzo pozory potrafią mylić, zarówno w ocenie mężczyzn, jak i książek;). Romanse biurowe to nie jest mój ulubiony gatunek, często okazują się zbyt schematyczne, banalne, lub wręcz nudne, mimo porażajacej ilości scen erotycznych - a może właśnie z ich powodu... Tutaj stało się wręcz odwrotnie, cała historia była dla mnie bardzo przyjemnym zaskoczeniem. Świetnie napisana, z parą bardzo zadziornych, charakternych postaci, wciągnęła mnie o wiele bardziej, niż się spodziewałam. Jest pikantnie, nie brak też humoru, który zapewnił mi dodatkową przyjemność w trakcie czytania. No i ten wątek hate-love, uwielbiam. Lekka, chwilami romantyczna, chwilami bardzo goraca lektura. Polecam.

Czwarty finałowy tom serii „Ruthless People” J.J.McAvoy to niestety koniec wspaniałej przygody z Melody i Liamem. Pamiętam ile wrażeń dostarczyła mi ta seria i jak bardzo pokochałam tych dwoje bohaterów. On bezwzględny, silny i siejący postrach, a ona twarda kobieta, która pewnością siebie, odwagą i stanowczością skradła moje serce. Ale niestety, wszystko co dobre w końcu się kończy…. Minęło już osiem lat odkąd Callahanowie podbili Chicago i pokonali Aviana Doersa. Melody została gubernatorem, a Liam przejął władze nad Włochami i Irlandczykami. Ich syn Ethan małymi kroczkami zaznajamia się z zasadami panującymi w mafii i już na starcie ma przyjemność zobaczyć ojca w akcji, bowiem Liam sieje postrach u młodego bezczelnego Azjaty, który rozprowadza narkotyki w jego mieście. W tym samym czasie Melody wygłasza przemówienie dotyczące jej poczynań w mieście. Wszystko wygląda iście idealnie, dzięki ich rządom spadła przestępczość, wzrosły wypłaty dla urzędników oraz dzięki Ustawie Rzymskiej poprawiła się jakość życia służb cywilnych. Wszystko co było do zdobycia i osiągnięcia, zostało przez nich dokonane. Tylko pytanie, czy teraz będą w stanie utrzymać swoje pozycje? Czy nie przytłoczy ich nadmiar obowiązków? Jakie niebezpieczeństwa będą na nich czyhać? I jak to wszystko odbije się na nich samych i na ich rodzinie? Po raz kolejny jestem oczarowana relacja między Liamem i Melody. To nie jest zwykły związek, gdzie jednorożce biegają wokół tęczy po łące. Oni kochają się na zabój, a jednocześnie są skłonni do atakowania siebie nawzajem. W ich związku pełno jest nieprzewidywalnych rzeczy, wystarczy że jedno coś przeskrobie, a już za chwilę zastanawia się jak zakończy się dany wieczór - czy kolejnym postrzeleniem, a może lekkim podtruciem. Dwa niezwykle mocne charaktery, między którymi iskrzy na każdym kroku. Uwielbiam tę dwójkę i to jak na każdej stronie autorka oddała ich postacie. Są bezwzględni, niezwykle silni psychicznie i nie pozwalający sobie na żadne wzruszenia, czy okazywanie serca. Jak choćby scena w łazience, w której to Melody spotkała płaczącą kobietę. Można było pomyśleć od razu, że to naprawdę zimna kobieta (oczywiście można też powiedzieć dosadniej, ale wstrzymam się tu przed wulgaryzmami ;) ). Główni bohaterowie wykreowani są fantastycznie i to w każdym tomie utrzymują taki sam poziom. Nawet postacie drugoplanowe są świetne, a w książce poznajemy też historie ich oczami, przez co mamy jeszcze większe zrozumienie wszystkiego. Historia jest dynamiczna, nie braku tu zaskakujących zwrotów wydarzeń, akcji, która momentami mrozi krew w żyłach i przyspiesza bicie serca. Tu nie ma chwili na to żeby się nudzić. Mnóstwo tajemnic, które odkrywamy na łamach tej powieści nieraz wprawiają w szok i niedowierzanie. A pożądanie i namiętność między bohaterami dosłownie elektryzuje czytelnika. Seria „Ruthless people” to jedna z moich ulubionych serii i gorąco ją Wam polecam!

[ współpraca reklamowa ] W sumie sama do końca nie wiem, co powiedzieć o tej lekturze. Ona była po prostu dobra, niczym się nie wyróżniała. Historia Leonardo i Emily wydawała mi się być znana, nie wnosić niczego dobrego i nawet elementy zaskoczenia mnie nie zaskoczyły. Muszę jednak przyznać, że "Król Midas" był naprawdę dobrze napisany, spodobał mi się styl autorki i nie miałam momentów, iż czułam się zażenowana, przewracałam oczami oraz był tylko jeden, gdy lekko się nudziłam, a to w ostatnim czasie rzadkość u mnie. Postacie zostały wykreowane dobrze, może się z nimi nie zżyłam, ale to się rzadko zdarza. Świata mafii jednak nie do końca mi przypasował, jakoś tak nie do końca go czułam i miałam wrażenie, że jest trochę na drugim planie. Końcówka jednak nadrabiała prawie wszystkie braki w tej historii. Podsumowując, "Król Midas" był dobrą lekturą z lekkimi brakami, będąc szczerą polubiłam się ze stylem autorki i jeśli tylko pojawią się kiedyś inne jej książki to na pewno po nie sięgnę. Możecie śmiało po nią sięgać, jeśli lubicie tego typu książki.

Mam mieszane uczucia co do tej książki. Większość z niej miałam wrażenie, że ciągnie się i ciągnie. Z kolei końcówka powaliła mnie i doprowadziła do łez, tak się wzruszyłam. Bohaterowie przez większość czasu grali "w kotka i myszkę". Próbowali ze sobą po czym znów odtącali się i na nowo i tak w kółko, właściwie aż do końca. Nie byłam w pełni zainteresowana całą ich historia. Oboje bardzo zagubieni, stracili naprawdę wiele i to tak w młodym wieku. Autorka ich historią pokazała jak może wyglądać życie z syndromem porzuconego dziecka. Owszem bardzo im za to współczłam i może dlatego tak nie mogli do siebie dotrzeć? Tego to nie wiem. Punktem kulminacyjnym był fragment gdzie do opowieści dołączyli jego rodzice, i tak jak w poprzedniej części, wszystko zmieniło bieg. Był to fragment naprawdę bardzo dla mnie wzruszający i to zmieniło trochę ocenę książki.

Szukacie lektury, która sprawi, że będziecie śmiać się na głos, a chwilę później ocierać łzę wzruszenia? Poznajcie Kate - dziewczynę, która potrafi wbiec na ścianę na peronie 9 i 3/4 (i to po kilku głębszych!), wierząc, że trafi do Hogwartu. 🧙‍♂️✨ Pod maską humoru Kate skrywa jednak bolesną tajemnicę z przeszłości. Boi się zaangażować, dopóki na jej drodze nie staje... niesforny labrador. 🐕To właśnie ten czworonóg staje się "łącznikiem" z niezwykle przystojnym Scottem Weasleyem. Czy urok Scotta i merdający ogon psa wystarczą, by skruszyć mur, którym odgrodziła się bohaterka? Bardzo polecam tę książkę, jak i samą autorkę. Katarzyna Bester pisze w tak lekki i wciągający sposób, że od jej historii trudno się oderwać!

4/5
Okej, jestem trochę zdziwiona. Chyba najbardziej tym, że mimo wszystko mi się podobało.
W sensie to na pewno największy age gap jaki czytałam i byłam lekko mówiąc nastawiona sceptycznie. Zwłaszcza, że to znowu zwykły romans beż głębszej fabuła. Jednak...
Audrey wie czego chce mimo różnicy wieku. Nic nie jest cukierkowe słodkie i przekoloryzowane. Poznajemy trochę Dylana i wszystko to tworzy spójna całość.
Serio jak na czysty romans to naprawdę dobra książka.

❤️‍🩹❤️‍🩹Zemsta to potężne uczucie. Zawładnie tobą i oślepi. To paląca potrzeba by swój ból i krzywdę przelać na innych. Duszona przez długi czas potrafi nawet pozbawić człowieczeństwa. Czy miłość jest w stanie ją okiełznać?❤️‍🔥 Historię Keenana i Sheldon poznajemy już w dwóch pierwszych tomach „Broken Love” od @_bbreid . To tam można zobaczyć ich młodzieńczą relację i beztroskiego Keenana, który notorycznie zdradza dziewczynę, a ona mu ciągle wybacza – do czasu. 🧔🏽On nosi w sobie brzemię zaniedbanego emocjonalnie dziecka, którego rodzice odpychali. Poczucie osamotnienia jest mu dobrze znane, dlatego gdy Sheldon go odtrąca - wyjeżdża, zostawia wszystko za sobą. Tama trzymana przez tyle lat wreszcie pęka. Wszyscy go zawiedli, nawet Sheldon, a to właśnie ona miała go kochać bezwarunkowo. „Moim największym marzeniem było, żeby czuć się chcianym.” 👩🏼Ona kochała chłopaka, który ją ranił. Po latach mu wybaczyła, ale on wraca i nie jest już jej słodkim, wesołym chłopakiem. Jak ma mu więc powiedzieć, że ukrywała przez 4 lata, że mają córkę, którą właśnie porwali? Sheldon przeżywa trudny czas, natłok emocji nie pomaga jej uporządkować swoich uczuć do Keenana. On również jest zagubiony - kocha ją i nienawidzi jednocześnie, chce ją zniszczyć. Złość i chęć zemsty go zaślepiają. Gniew jest głównym motorem jego działań, napędza go do okrutnych czynów ale i pomaga szukać córki. Seks pomaga mu natomiast rozładować rodzącą się agresję i uwolnić na nowo skrywane przez lata uczucia. 💘Ta część jest na pewno mniej mroczna od poprzednich, chociaż Keenan upodabnia się w okrucieństwie do brata. Relacja Sheldon i Keenana jest trudna, pełna żalu i skrywanych tajemnic. To historia o szantażu, który zniszczył miłość. „Fear us” jest tak uzależniające, że pochłonęłam ją w jeden dzień – nie mogłam, po prostu nie mogłam się oderwać‼️ Ocena: 💙💙💙💙🤍 🎵: Tate McRae - you broke me first 💋💋Do usłyszenia!💋💋