Zakochany duch

„Freak City” to książka, która zwróciła moją uwagę intrygującym tytułem. Kiedy okazało się, że mogę ją przeczytać niezwłocznie skorzystałam z okazji wiedziona ciekawością. „Freak City” opowiada historię piętnastoletniego chłopca, który znajduje się w krytycznej sytuacji życiowej, jaką jest dla niego zerwanie z super laską, niedoścignionym marzeniem wielu jego kolegów. Dla ścisłości dodam, iż inicjatorką rozstania była dziewczyna. Chory z miłości Mika nie mogąc znaleźć sobie miejsca w życiu razem z najlepszymi kumplami podrywa przypadkowo spotkaną na ulicy dziewczynę. Nie przeczuwa nawet, że los zetknie ich raz jeszcze. Będzie to spotkanie obfitujące we wrażenia i skrajne emocje. Ale największą niespodzianką okaże się fakt, że dziewczyna jest głucha. Za to ma piękne zielone oczy, które zapadną Mice głęboko w serce. Chłopiec zaczyna mieć rozterki. Czy zainteresować się na poważnie Leą na przekór wszystkiemu, co ich dzieli, łącznie z barierą dźwiękową, która często wydaje się być nie do przeskoczenia? Czy starać się odzyskać zmysłową Sandrę, która jest rozdrażniona faktem, że jej ex-chłopak tak szybko po rozstaniu znalazł sobie pocieszenie. Katrin Schrocke – autorka tej poruszającej historii jest cenioną pisarką powieści dla dzieci i młodzieży, opowiadań i sztuk teatralnych. Dla mnie było to pierwsze i bardzo ciekawe spotkanie z nią. Autorka potrafi dość szybko sprawić, że czytelnik zatapia się w jej świecie. Dzięki temu i sporej czcionce książkę czyta się naprawdę szybko. Jedna rzecz tylko trochę mi przeszkadzała. Mianowicie – czy naprawdę piętnastoletni chłopcy myślą tylko o seksie?! Czytając tę książkę odniosłam wrażenie, że tak. Owszem, piętnaście lat to wiek, w którym bardzo ważne są wielkie miłości, kilometrowe esemesy, piosenki przypominające pierwszy wspólny taniec, ale chyba istnieje jeszcze coś poza tym? A może jestem trochę niedzisiejsza i się mylę w tej kwestii? Mam nikłą nadzieję, że nie. Mimo że dobrze czytało mi się „Freak City” i w wielu miejscach uśmiech rozjeżdżał mi się na twarzy, to jednak nie podsunę jeszcze tej książki mojej dwunastoletniej córce. Wydaje mi się, że to lektura dla trochę starszych nastolatków – właśnie przed ten przesyt seksem. Autorka dobrze przygotowała się do napisania tej powieści. Między innymi poznała pracę z głuchymi dziećmi, dzięki czemu postać Lei jest bardzo prawdziwa i przekonująca. Osoby słyszące nie potrafią sobie wyobrazić, jak to jest nie znać dźwięków. Zakrycie uszu to tylko namiastka tego świata. Ta bariera mocno dzieli świat słyszących od świata głuchych, którzy zdecydowanie lepiej czują się we własnym towarzystwie. Zresztą trudno się im dziwić. Mowa jest dla człowieka podstawowym sposobem komunikowania się. Czasem nawet nie zdajemy sobie sprawy z tego, jak szeroko korzystamy z dźwięków tak jest to dla nas naturalne. „Freak City” uświadomiło mi jak cenny jest sprawny narząd słuchu. Ale ważniejsze jednak jest przesłanie, że głusi to tacy sami ludzie jak inni a ich świat jest równie ciekawy, jeśli tylko zechce się go poznać.

Kupiłam tę książkę lata temu, gdzieś w jakimś supermarkecie na przecenie. Potem leżała kilka, może nawet kilkanaście lat na półce. Ostatnio przy porządkch wpadła mi w ręcę i w końcu ją przeczytałam. Oczywiście, mając na uwadze, że jest to młodzieżówka. Myślę, że mając tych lat trzynaście, zdecydowanie by mi się podobała. Trochę tajemnicy, trachę fantasy, wielkie sekrety i romans do tego. Śmieszy mnie, że chociaż sama teraz przewracałam oczami na Narcissusa... to będąc nastolatką zdecydowanie by mi się podobał. Toteż nie mogę oceniać Violi. Te 10 lat temu chętnie sięgnęłabym po kolejny tom.

Nie sądziłam, że ta baśniowa tematyka tak mnie wciągnie:) Polecam przeczytanie tej książki nie tylko młodzieży. Niesamowita podróż Sophie i jej koleżanek do odległej , mroźnej Rosji oraz tajemnicze losy rodu Wołkońskich sprawiły, że na moment wróciłam do czasów dzieciństwa :)

Wprost z kawiarenki w Tokio, przenosimy się na „Greckie wakacje”, a dokładniej na małą wyspę Tinos, gdzie swoje wakacje spędza Colbie. Nie jedzie tam jednak z własnej woli – jej rodzice biorą rozwód i postanawiają wysłać dziewczynę do mieszkającej tam ciotki. Muszę Wam powiedzieć, że już raz spędziłam czas z główną bohaterką. Jako nastolatka nie prowadziłam żadnej listy przeczytanych książek, dlatego ciężko mi wskazać, kiedy mogłam zapoznać się z tym tytułem. Pamiętam, że wtedy całym sercem wspierałam główną bohaterkę i też nie podobało mi się, że musiała spędzać wakacje na wyspie, gdzie nie chciała być. Teraz, jako osoba dorosła widzę tę opowieść trochę inaczej. Ale wracając. Na początku powieści Colbie funkcjonuje w trybie „wszystko na nie”, a jej maile do przyjaciółki i wiadomości, które wysyła do rodziców, są pełne żalu i złości. Jednak z czasem oswaja się ze swoją nową sytuacją, zaczyna prowadzić wakacyjnego bloga (gdzie również wylewa swoją frustrację) oraz poznaje tamtejszych mieszkańców. W trakcie rozwoju fabuły dziewczyna zdecydowanie dorasta jednak znalazł się i taki moment, kiedy niestety mnie rozczarowała. Na szczęście potrafiła dostrzec swoje błędy i się do nich przyznać. Całość napisana jest w formie bloga, listów oraz e-maili, stąd też język użyty w książce różni się w zależności od drogi komunikacji i odbiorcy. Przez te wszystkie lata zdążyłam zapomnieć, że powieść została napisana właśnie w ten sposób. Kiedy więc zaczęłam czytać „Greckie wakacje” byłam równocześnie mocno zaskoczona, ale i podekscytowana, ponieważ w takiej formie czytało się to o wiele lżej niż zwykłą powieść. Cieszę się, że mogłam wrócić do lat mojej młodości. Co prawda przy ponownym czytaniu czasem ciężko mi było wczuć się w emocje nastolatki, ale za to z przyjemnością patrzyłam, jak zmienia się jej nastawienie zarówno do świata, jak i bliskich jej osób. Podobało mi się też to, że Colbie potrafiła pokazać tę swoją emocjonalną stronę.

Lubię czytać niepopularne książkowe perełki, a ta książka jest jedną z nich. Książka może i jest nieco podobna do wielu innych tego typu romansów, ale naprawdę przyjemnie mi się ją czytało. Była to taka miła i przyjemna historia, która sympatyczna i słodka. Po prostu przypadła do gustu, bo lubię takie lekkie, niezobowiązujące romanse. Miło wspominam tą książkę, bo kiedy ją czytałam byłam nią oczarowana i potem chętnie sięgnęłam po inne książki tej autorki, bo spodobało mi się jej pióro.

Historia nastolatki porusza problemy dziewczyny,choroba matki na stwardnienie rozsiane,która nieuleczalnie jest chora,dziewczyna też poznaje przystojnego i czarującego chłopaka z Francji. Chociaż to książka młodzieżowa to zachwyca,zainteresowała mnie to piękna,zabawna książka,ale prawdziwa. Spędziłam przy lekturze przyjemne chwile z przyjemnością przeczytałam pochłonęłam książkę bardzo szybko.

Gdy ją czytałam, to po jakimś czasie przestała mi się podobać, bo główna bohaterka wydawała mi się troszkę zarozumiała, a ja byłam wówczas ok. rok starsza od niej. Na pewnym etapie powieść zaczęła mnie tak denerwować, że dałam sobie z nią spokój i "wywaliłam" ją na półkę. Aczkolwiek teraz chyba mam coraz większą ochotę pewnego dnia do niej wrócić, z większym dystansem. Wydaje mi się, że teraz, z perspektywy czasu, spodoba mi się dużo bardziej.

Niewybitna lecz przyjemna w odbiorze. Książka opowiada historię Mageli i Erina, bohaterowie poznają się w nietypowych okolicznościach w których to Erin ratuje Mageli przed grupą mężczyzn chcących zrobić jej krzywdę. Mageli nie potrafi zapomnieć o przystojnym chłopaku który jak się okazuje znalazł się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Nie jest to co prawda pozycja obowiązkowa ale dla osób lubiących niezobowiązujące fantasy, które szybko się czyta będzie jak znalazł. Fajna historia, dobry styl pisania równie przyjemni bohaterowie nie jest to moja ulubiona książka ale do najgorszych również nie należy.

Rodzice Wiktorii giną w wypadku samochodowym. Nastolatka zostaje rozdzielona z młodszymi siostrami – bliźniaczkami i trafia do mieszkania nielubianej ciotki w Warszawie. Czternastolatka mieszkając w obcym, dużym mieście musi mierzyć się także z kuzynką – Janką, za która nigdy nie przepadała. Wiki przypadkiem trafia do eksperymentalnej klasy, w której każdy jest miły i uprzejmy, sprawia to, że dziewczyna odkrywa nowe zasady i metody nauczania. Pani Sawicka – wychowawczyni klasy wprowadziła proste zasady, które mają sprawić, że uczniowie będą się dobrze czuli w swojej klasie bazując na regułach Rona Clarka. Traumatyczne wydarzenie jakim jest śmierć rodziców, zmiana szkoły, przeprowadzka ze wsi do miasta i rozstanie z rodzeństwem to tylko niektóre problemy z którymi musi zmierzyć się Wiki. Czy samolubna i zapatrzona w siebie Janka i nieśmiała dziewczyna ze wsi dojdą do porozumienia? Co musi się wydarzyć, by Wiki odkryła, że bezwzględna, walcząca o swoją pozycję kuzynka też jest samotna i załamana? Czy kuzynki w końcu połączą siły i staną przeciwko swoim problemom? Przyjemna, wciągająca książka opowiadająca o problemach nastolatków. Smutny wątek śmierci najbliższych – rodziców, a także zmiana środowiska i znajomych czy pierwsza miłość to tylko niektóre problemy, które autorka porusza w swojej powieści. Ciekawym zabiegiem są wprowadzone przez Barbarę Ciwoniuk listy, które główna bohaterka pisze do zmarłej mamy i jej koleżanki – Rity. Książka to typowa młodzieżówka, którą warto przeczytać.

Leo i Aaron to bracia, a zarazem dwa przeciwieństwa. Leo powraca do rodzinnego domu, odkrywa, że jego brat to bardzo zdolny muzyk. Wpada na szalony pomysł wrzucenia filmików do internetu i jako Play Serafin zdobywa popularność. Jednak czy to naprawdę spełnienie marzeń? Czy braciom uda się dogadać? Czy show biznes wygląda tak jak sobie wyobrażali? Polecam!

Książa zaczyna się dośćinteresująco i wchodzi "z buta". Mimo,że książka jest krótka i zawiera dużo informacji, które przychodzą do nas dużą ilością w dość krótkim czasie... Dla mnie nawet bardzo krótkim, gdyż książkę przeczytałam w jedno popołudnie. Ponadto książka jest ciekawa. Jak już wcześniej zapowiedziałam jest to książka do poczytania, wzbudzi "dreszczyk emocji"... jednak nie ma treści na wiele miłych wieczorów... Książkę jednak polecam, bo naprawdę warto. Zapraszam także na swojego bloga, gdzie publikuję własną twórczość: lubimyczytac.pl

Esstella ma tylko jedno marzenie-śpiewać. Jednak jej ociec się temu sprzeciwiał. Musiała uczęszczać do szkoły językowej z rozszerzonym programem, skończyła liceum, zdała maturę osiemnastoletnia dziewczyna pragnęła spełnić swoje największe marzenie o śpiewaniu. Zgłosiła się na casting do programu rozrywkowego "Muzyki marzeń bo chciała zrobić karierę muzyczną zająć się śpiewaniem. Tam podczas nagrywania piosenki, zapoznała młodego, przystojnego Ivano, a dziewczyna nie wie jakie ma zamiary mężczyzna wobec dziewczyny. Dziewczyna spełnia swoje marzenia, poznaje też miłość. Przy tej cieniutkiej książce młodzieżowej rozerwałam się, lekka, przyjemna w odbiorze czyta się fajnie, "Love factor" to świetna książka na miły wieczór.

Czytałam tą książkę bardzo dawno temu, pożyczyła mi ją koleżanka. Do tej pory pamiętam, że była to książka dzięki, której zaczęłam moją przygodę z czytaniem. Niestety, nie mogę jej nigdzie znaleźć a bardzo bym chciała posiadać ją w mojej biblioteczce.(Jeśli ktoś wie gdzie mogę ją dostać, to bardzo proszę o info)

Ciężko to opisać i ocenić. Najlepszym określeniem jest słodko-gorzka, ponieważ wydaje mi się trochę za wspaniała (nie koniec), ale z drugiej strony była dość prawdopodobna. No nie wiem. Mimo braku umiejętności nazwania swoich uczuć wobec prawdopodobieństwa wydarzenia się historii, książka bardzo mi się podobała. Szczerze polecam (zwłaszcza fanom Johna Greena).

To był powrót do przeszłości po latach. Pamięć mnie nie oszukała i ta książka jest tak dobra, jak ją zapamiętałam. Oczywiście po prawie 10 latach, z perspektywy dorosłej osoby, wydaje się trochę infaltylna, to dalej zasługuje, w mojej opinii, na najlepszą pozycję wśród literatury młodzieżowej. Mimo iż wiedziałam, jak skończy się historia Poppy i Noego, to naprawdę miło było do niej wrócić i odświeżyć ją sobie, jak również miło było uronić kilka łez. Uważam, że Holly Bourne trafnie oddała czymś jest miłość, chociaż nie kończy się ona katastrofą dla całego świata. Życzyłabym każdemu, aby poznał swoją przeznaczoną osobę i przeżył takie chwile, jak ta dwójka młodych bohaterów.

Mel to siedemnastoletnia zwyczajna dziewczyna ma kilka tylko wątpliwości i przyjaciółkę swoją od serca Simonę. Mel i Simona przyjaźnią się od zawsze, są prawdziwymi, szczerymi oddanymi przyjaciółkami, ale nie są do siebie w żaden sposób podobne, niczym się nie różnią od siebie, nie mają takiego toku myślenia,ale nie mogłyby bez siebie żyć i wytrzymać ani przez jeden dzień. W tym problem polega, że Mel jest również królową pszczół Queen Bee, autorką własnego bloga jest blogerką na,którym opisuje i przedstawia wszystkie swoje niepowodzenia miłosne i swoje rozczarowania.Nazwa sama mówi za siebie:Uwodzona i porzucona. Mel ma podwójną tożsamość, a nikt poza je kumpelą nie wie o tym. Jest jeszcze jedna tajemnica,a tą tajemnica od, której bardzo zależy ta jej przyjaźń ma na imię Max. Jak pojawia się chłopak Max zaczyna się wszystko na raz komplikować. Jej podwójna osobowość nagle ma kryzys, a przyjaźń jej wisi na włosku. Musi zapobiec temu i uratować ją zanim straci najlepszego przyjaciela. "Zaplątani w miłość" to ciepła, mądra, przyjemna książka,okładka straszna nie spodobała się mi, dobra fabuła,akcja szybko przyspiesza tempa....główna bohaterka Mel to pozytywne wrażenia wywarła na mnie to fajna, miła postać, a Simona to bardzo sympatyczna,prawdziwa przyjaciółka na,którą zawsze może liczyć Mel, są dla siebie jak siostry obie świetnie się dogadują i rozumieją. Za to Max to super chłopak, od razu polubiłam go. Chociaż to młodzieżowa książka to dobrze, przyjemnie się mi czytało..przeżywałam niezwykłe, ciekawe przygody, przeżycia i niepowodzenia razem z główną bohaterką utożsamiłam się z nią. Wciągająca historia nastoletniej Mel bardzo mi się spodobała jak i książka, którą pochłonęłam szybko miły wieczór spędziłam przy książce coś takiego przyjemnego,lekkiego lubię czasem przeczytać dla zrelaksowania.

Historia i sam pomył na świat jest naprawdę dobry i nawet początkowo byłam bardzo zaciekawiona, ale kreacja leży. Nie jestem w stanie wejść w tamten świat, do końca nie potrafię w to wszystko uwierzyć. Może w kolejnych częściach będzie to bardziej rozwinięta kwestia, może jeszcze poczuję się zaproszona do tej historii w pełni, na pewno sprawdzę, z ciekawości.

Niesamowita historia Skye, która przeżyła i musiała przeżyć więcej niż normalny dorosły człowiek, a była tylko czternastolatką. Podziwiam jej odwagę i rozsądek. Mimo miłości i zauroczenia nie daję się omamić i podejmuje ciężkie decyzje, które każdemu z nas sprawiły by nie małe problemy. Nieraz wpakowała się w straszne kłopoty i mrożące krew sytuacje, ale mimo tego nie poddaje się i daje z siebie wszystko. Udaje jej się pomóc duchowi Dontaya. I tylko ona mogła to zrobić, bo jest do tego stworzona.

Milena to jedna z głównych bohaterek powieści. Dziewczyna jest cicha, nie wychodzi przed szereg i dobrze się uczy. Niektóre zachowania nastolatki są bardzo irytujące : wstydzi się tego, że nigdy nie piła czy nie paliła. Milena często musi doradzać swojej szalonej przyjaciółce, jest głosem rozsądku. Kama jest energiczną i pomysłową szaloną dziewczyną. Brak ojca w życiu nastolatki spowodował, że czuje się gorsza, niekochana. Kamila nie dogaduje się z matką i bardzo często pakuje się w kłopoty. Kama zakochuje się w chłopakach, na których nie powinna nawet zwracać uwagi, nie zauważając tych, którzy zawsze są blisko. Wszystko wskazuje na to, że wakacje Mileny będą nudne, ale już pierwsze dni lata przynoszą wiele niespodzianek. Pomimo tego, że Kama niejednokrotnie zawiedzie nastolatkę, a Paweł – dotychczasowy obiekt westchnień nie okaże się ich wart wolne dni przyniosą wiele nowych doświadczeń. Za sprawą matki dziewczyny w ich domu pojawi się tajemniczy chłopak po przejściach. Łukasz to nastolatek z trudną przeszłością, którego wszyscy posądzają o branie narkotyków. Nowy znajomy Mileny jest bardzo zdystansowany, tajemniczy i nie przepada za Kamą. Czy Milena odnajdzie chłopaka, który jest wart jej uwagi? Czy Kama zmieni niektóre ze swoich zachowań i przestanie pakować się w ciągłe kłopoty? Czy Łukasz jest naprawdę taki, za jakiego wszyscy go uważają? Ciekawym wątkiem, który poruszyła autorka jest przedstawienie sylwetki Marii Konopnickiej. Z książki możemy bardzo dużo dowiedzieć się o polskiej poetce. Książka Barbary Ciwoniuk kierowana jest do nastolatków i porusza bardzo wiele tematów, które są bliskie tej grupie wiekowej. Polecam tą wciągającą powieść, która porusza ważne tematy między innymi siłę miłości i prawdziwej przyjaźni, rolę alkoholu czy narkotyków w życiu młodych ludzi, a także problemy rodzinne.