Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Wokół śmierci

Okładka książki Wokół śmierci autora Gunnar Staalesen, 9788374537711
Okładka książki Wokół śmierci
Gunnar Staalesen
6,1 / 10
Wydawnictwo: słowo/obraz terytoria Cykl: Varg Veum (tom 15) Seria: Terytoria Skandynawii kryminał, sensacja, thriller
400 str. 6 godz. 40 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Varg Veum (tom 15)
Seria:
Terytoria Skandynawii
Tytuł oryginału:
Dødens drabanter
Data wydania:
2009-01-01
Data 1. wyd. pol.:
2009-01-01
Liczba stron:
400
Czas czytania
6 godz. 40 min.
Język:
polski
ISBN:
9788374537711
Tłumacz:
Maria Sibińska
Średnia ocen
6,1 6,1 / 10
10 opinii 79 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Wokół śmierci w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Wokół śmierci

Średnia ocen
6,1 / 10
79 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
2 ocen
9
1 ocen
8
10 ocen
7
17 ocen
6
23 ocen
5
17 ocen
4
4 ocen
3
3 ocen
2
1 ocen
1
1 ocen

Opinia

avatar
22
22
Anna
12.07.2016
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

W skandynawskich kryminałach czy w dobrej literaturze w ogóle istotne jest tzw. drugie dno. Nie ma zatem sensu śledzić z wypiekami kto zabił, a ważne jest - kto jest odpowiedzialny. Ważny jest problem psychologiczny, problem społeczny - a on jest tu obecny i właśnie dlatego ta lektura jest dla mnie satysfakcjonująca.

W skandynawskich kryminałach czy w dobrej literaturze w ogóle istotne jest tzw. drugie dno. Nie ma zatem sensu śledzić z wypiekami kto zabił, a ważne jest - kto jest odpowiedzialny. Ważny jest problem psychologiczny, problem społeczny - a on jest tu obecny i właśnie dlatego ta lektura jest dla mnie satysfakcjonująca.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

200 użytkowników ma tytuł Wokół śmierci na półkach głównych
  • 100
  • 100
44 użytkowników ma tytuł Wokół śmierci na półkach dodatkowych
  • 24
  • 6
  • 4
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2
  • 2

Tagi i tematy do książki Wokół śmierci

literatura norweska Varg Veum

Inne książki autora

Więcej
więcej
Gunnar Staalesen
Gunnar Staalesen
Norweski pisarz, autor powieści kryminalnych. Staalesen studiował języki angielski i francuski oraz literaturoznawstwo. Od 1970 r. pisze powieści kryminalne. Spośród książek Saalesena największą popularność zyskała seria, w której pojawia się prywatny detektyw Varg Veum, stylistycznie nawiązująca do klasycznych powieści kryminalnych Raymonda Chandlera i Rossa Macdonalda. Powieści Staalesena stały się kanwą kilku filmów. Na język polski przełożone zostały powieści Tornerose sov i hundre år, jako Mord w Bergen, przekł. Adam Wysocki, Poznań 1993, Dødens drabanter, jako Wokół śmierci, przekł. Maria Sibińska, Gdańsk 2009 oraz Kalde hjerter jako Zimne serca, przekł. Agata Beszczyńska, Gdańsk 2010.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Niech się rozpęta burza Leena Lander
Niech się rozpęta burza
Leena Lander
Niepowtarzalna atmosfera Finlandii - krainy nieposkromionej i pięknej, pociągająco tajemniczej i niezdobytej, która bez grama liści eliminuje słabsze jednostki. Przez wieki selekcji w naturalny sposób ukształtowała endemityczne społeczeństwo istot twardszych niż diament, z duszą czystszą i piękniejszych od brylantów. A to tylko tło dla misternie oddanych lat rozkosznej udręki i grzesznego cierpienia bohaterów... prawdziwa perełka.
Kasia b - awatar Kasia b
ocenił na 8 5 lat temu
Kobieta ze śniegu Leena Lehtolainen
Kobieta ze śniegu
Leena Lehtolainen
Zdecydowanie bardziej niż sama zagadka kryminalna podobał mi się przedstawiony w powieści obraz fińskiego społeczeństwa lat 90, a szczególnie przedstawione w książce portrety oraz historie kilku zupełnie różnych kobiet. Trochę bardziej powieść obyczajowa niż kryminał, ale naprawdę interesująca.
Natalia86 - awatar Natalia86
ocenił na 7 4 lata temu
Spirala śmierci Leena Lehtolainen
Spirala śmierci
Leena Lehtolainen
Misternie skonstruowana, wielowątkowa intryga, błądząca po meandrach ludzkich charakterów, żądz i historii na podobieństwo choreografii rewii na lodzie. Wyraziste, a przy tym niezwykle realistyczne postacie, cięty język oraz akcja wartka i wciąąająca niczym potrójny aksel. A przede wszystkim niepowtarzalny sposób myślenia Finów, gdzie tematyka równości, ekologii i tolerancji nie musi być wciąż maglowana, bo po prostu jest dla wszystkich oczywista.
Kasia b - awatar Kasia b
ocenił na 9 5 lat temu
Panna młoda w śniegu Jan Seghers
Panna młoda w śniegu
Jan Seghers
Druga część cyklu u mnie wypada jako ostatnia z dostępnych na naszym rynku, co nie zaburza szczególnie odbioru, gdyż każdy tom to nowe zdarzenie i śledztwo, a jedynie komisarz Robert Marthaler przedstawiony zostaje na różnym etapie swego życia. Jeśli chodzi o prywatne relacje śledczego, to fabuła jest stonowana głownie przez fakt, że trudno mu nawiązać kontakt z Teresą po jej przyjeździe do Frankfurtu. Co jednak nie oznacza, że będzie czekał z założonymi rękami i przy nadarzającej okazji udaje mu się nawet znokautować pewnego mężczyznę. (...) W "Pannie młodej w śniegu" brutalne zabójstwo młodej kobiety na jej posesji rozpoczyna grę upozowanych ofiar i ich kata. Oprawcy nie zależy tylko na pozbawieniu życia, ale odgrywaniu wyrafinowanych scen. Czy sprawca posługujący się swoimi rytuałami jest tak dobry w zacieraniu śladów, czy to prowadzący śledztwo bagatelizują pewne szczegóły, pomijają ważne wątki i wciąż są tak daleko w tyle? I to podejście organów ścigania, gdy nie można poskładać całości z dostępnych fragmentów, gdy wymyka się istota naszym spostrzeżeniom zostaje reguła: należy poczekać do następnego morderstwa. Być może będzie więcej śladów, informacji, jacyś świadkowie i bum! Mamy go! Tutaj też w pewnym momencie, dość niefortunnym momencie dla komisarza Marthalera jak i sprawy, akcja wyhamowuje. Odczuwamy spadek adrenaliny aż do pojawienia się kolejnej ofiary. [Hurraa!] Możemy w końcu oczekiwać przełomu w sprawie. Więcej danych i profil sprawcy skrystalizował się. Policja znała już środowisko i wzór według którego postępował sprawca. A może znali samego mordercę? (...) Całość: https://nakanapie.pl/recenzje/rytual-mordercy-panna-mloda-w-sniegu
Aksamitt - awatar Aksamitt
ocenił na 7 1 rok temu
Księżyc z lodu Jan Costin Wagner
Księżyc z lodu
Jan Costin Wagner
Książka bardzo mnie wciągnęła mimo iż nie jest zbudowana jak tradycyjny kryminał. Całość opiera się nie na napięciu i zagadce kryminalnej ale na analizie psychologicznej postaci. Dostajemy więc bardzo poruszający i prawdziwy obraz człowieka zmagającego się ze śmiercią bliskiej osoby czyli komisarza Joenty. Postać mordercy również mnie zaintrygowała nawet jeżeli trudno mi było ocenić jej autentyczność. Opowieść smutna ale z pozytywnym wydźwiękiem. Wszyscy zmagamy się z tragediami ale musimy wykorzystać nasze doświadczenia aby lepiej poznać siebie i ludzi wokół nas. Tak jak robią to bohaterowie powieści. Polecam każdemu kto nie szuka typowego kryminału z wartką akcją. Z wielką chęcią sięgnę po następne powieści Wagnera.
Oktaryna - awatar Oktaryna
oceniła na 7 13 lat temu
Zbyt piękna dziewczyna Jan Seghers
Zbyt piękna dziewczyna
Jan Seghers
Bardzo ciekawe śledztwo. Super się czytało o żmudnym dochodzeniu do prawdy. Jednak w odbiorze przeszkadzało mi parę rzeczy: opisy zbyt wielu nieistotnych szczegółów, jakieś takie rozmemłanie głównego śledczego i brak ostatecznego rozstrzygnięcia. W końcu Manon mogła tego Jo zamknąć sama w aucie i wepchnąć do jeziora? Jeśli nie mogła, to chyba należało jednak przycisnąć tego Jean-Luca? Nie lubię, gdy czytelnik wie więcej niż śledczy, zatem niespecjalnie miałam ochotę czytać rozdziały opisujące aktualne życie dziewczyny. Tym niemniej, skoro były napisane, to chciałabym zrozumieć, co się z nią działo. Przecież jako 16-latka znała wartość pieniądza, chodziła do szkoły, znała matematykę - dlaczego płaciła za przejazd całym banknotem i nie brała reszty? Owszem, dom miała okropny, ale nie ona jedna. Co spowodowało, że była tak zupełnie niezsocjalizowana, żyła jak dzikie zwierzę? 🤷‍♀️ Według mnie nie zostało to w powieści dobrze wyjaśnione. Mimo zastrzeżeń, książkę polecam i na pewno będę chciała sięgnąć po inne pozycje autora. Głównie ze względu na bardzo dobrze opisane śledztwo.
ako17 - awatar ako17
ocenił na 6 1 rok temu
Dzwon śmierci Kerstin Ekman
Dzwon śmierci
Kerstin Ekman
Od czasu błędu popełnionego z Iris Murdoch nie czytam książek danego autora jedna po drugiej. Zrobiłam jednak wyjątek, aby spędzić trochę czasu w lesie Kerstin Ekman. Autorka, pisząc tę książkę w latach sześćdziesiątych, nie mogła wiedzieć, że w 2017 roku będę mogła podsumować ją cytatem z jej późniejszego dokonania, „Oszustek”: „Ach, ach, ach, jak te jesienne mgły miękko dotykają dna serca”. W tych leśnych oparach pada wiele pytań o moralność, winę i odpowiedzialność, które przylepiaja się do podświadomości i nie dają łatwo zmyć, nawet przy użyciu produktu myjacego z serii „Biały Jeleń”. Proponowana muzyka ilustracyjna: "Woods" Bonnie Bear [Bon Iver].
Marta sans-H - awatar Marta sans-H
ocenił na 7 8 lat temu
Mały złoty pierścionek Kjell Ola Dahl
Mały złoty pierścionek
Kjell Ola Dahl
Trochę przypadkowo trafiłem na ten kryminał z Norwegii, a że jestem fanem skandynawskich klimatów, to dałem szansę. To było o wiele lepsze niż twórczość tego Nesbo, który jest totalnie przereklamowany. W zasadzie tylko końcówka nie zrobiła szału i wpadła w sztampę, ale cała fabuła była bardzo solidna. Zbrodnia na młodej kobiecie, różne tropy, wielu podejrzanych i rzetelne śledztwo i policyjna robota. Ten duet gliniarzy dał się lubić, czytało się szybko jako rozrywkę, ale nie było obrażania inteligencji czytelnika. W swojej bibliotece nie mam nic więcej tego autora, a chętnie bym jeszcze wrzucił jako coś luźniejszego. Okładka zwiastuje straszny kicz i gniota, ale to tylko pozory. Dobry kryminał.
Bitel - awatar Bitel
ocenił na 7 6 miesięcy temu
Pokuta Olle Lönnaeus
Pokuta
Olle Lönnaeus
Główny bohater kilkanaście lat wcześniej został zaadoptowany przez pobożną rodzinę, ponieważ jego matka zaginęła. Jako dorastający chłopak musi spotykać się z wieloma przytykami, ze względu na swoje polskie pochodzenie. Nawet dorosły syn adopcyjnych rodziców go nie akceptuje, przez co pewnej nocy postanawia od nich odejść. Po kilkudziesięciu latach dowiaduje się, że adopcyjnych rodziców ktoś zabił, a na swoim koncie mają wygrane miliony. W trakcie rozwiązywania zagadki ich śmierci, dowiaduje się też kilku informacji o swojej biologicznej matce. Książka jest naprawdę fajna, styl pisania także, nawet temat był raczej nie powielany w innych książkach kryminalnych. Jednak nie do końca mnie ona porwała, po prostu nie było tego czegoś.
Magdalena_S - awatar Magdalena_S
ocenił na 6 8 lat temu
Smilla w labiryntach śniegu Peter Høeg
Smilla w labiryntach śniegu
Peter Høeg
Sięgając po książkę, wiedziałem o niej tyle, że polecił ją Stephen King w swoim słynnym "Jak pisać" (które czytałem chyba dziesięć lat temu). W pierwszych rozdziałach zaskoczyły mnie dwie rzeczy: - Wow, to jest o Grenlandii, czyli jakby na czasie (styczeń 2026 - Trump chce anektować Grenlandię) - Wow, czytam scenariusz do serialu "Rojst" młodego Holoubka (egzotyczna postać kobieca na tropie śledztwa przeciwko potężnym tego świata, której pomaga jąkający się dryblas) Potem sprawdziłem, że książka była hitem w USA i utorowała drogę na salony gatunkom murder mystery oraz nordic noir. Trzeba przyznać, że z lektury dowiedziałem się wiele: - Trochę o Grenlandii, jej związkach z "metropolią" (Danią), problemach społecznych Grenlandczyków - ale chyba nie aż tyle, ile bym chciał; też nie wiem, ile z tego to gorzkie przemyślenia europejskiego autora przypisane Grenlandii. - Że murder mystery i nordic noir są nie dla mnie. Może jestem niesprawiedliwy, ale to, co było hitem i nowością w 1992, brzmi teraz tak samo jak dziesiątki, jeśli nie setki, podobnych propozycji z tego kanonu. Muszę jednak docenić kunszt pisania, trzymanie uwagi cały czas w napięciu, przez podawanie zdarzeń od końca lub od szczegółu do ogółu, w filmowy, ostry sposób. Dostrzegłem napięcia postkolonialne i jakby odwróconą wersję conradowskiego mitu "Jądra jasności". No i uznaję z szacunkiem fakt, że to chyba pierwsza po "Anaruku" powieść z Grenlandką w roli głównej. I chyba będę szukał tego dalej, tylko może czegoś bardziej autentycznego.
kanosek - awatar kanosek
ocenił na 6 1 miesiąc temu
Hohaj Elisabeth Rynell
Hohaj
Elisabeth Rynell
Czasem myślę, że literatura skandynawska jest dla mnie tym, czym dla niektórych horrory - wolimy się bać w cieple swojego fotela, nie naprawdę - oni duchów i potworów, a ja skandynawskiej zimy pokrywającej wszystko śniegiem i lodem. Jeśli tak jest, to Hohaj należy do najstraszniejszych horrorów, bo zima jest jedną z bohaterek powieści. Zima jest tu w oczywisty sposób odmalowaniem zastygłych, zamarzniętych uczuć najważniejszych postaci, postaci, które z najwyższym trudem zdobywają się na próbę obudzenia w sobie własnej wewnętrznej wiosny. Mogę napisać, że próba ta jest nieudana, bo nie zdradzę niczego istotnego - nie o rozwój wypadków tu idzie, a o skomplikowane przemiany w ludzkich duszach i o to, że często zima wewnętrzna jest tak głęboka, że wiośnie trudno się przez nią przebić. Mimo to odbieram tę powieść jako historię o pozytywnym przesłaniu - dowiadujemy się z niej, że jeśli postaramy się tylko trochę bardziej niż jej bohaterowie, zapewne będziemy w stanie stopić każdą ilość naszego wewnętrznego lodu, a przecież wszyscy choć trochę go w sobie mamy. Tekst jest napisany bardzo łatwym stylem, da się przeczytać w jeden dłuższy wieczór, ale, o dziwo, ten styl wcale nie jest uproszczony - rzadko spotykam wyrafinowanie i głębię tak elegancko splecione z prostotą. Chwała za to i autorce, i tłumaczce. A nam - przyjemność i pożytek z czytania.
Mario - awatar Mario
ocenił na 9 7 lat temu
Czerwony Kapturek Unni Lindell
Czerwony Kapturek
Unni Lindell
Ksiazke zaliczam do tych dobrych, jednak w trakcie czytania zbyt wczesnie dowiedzialem sie kto jest tytulowym czerwonym kapturkiem oraz przewidzialem zakonczenie. To tylko takie dwa minusy, gdyby nie to, moja ocena bylaby o dwie gwiazdki wyzsza, bo czytalo sie bardzo plynnie i innych zastrzezen nie mialem.
Przeeeeeemo - awatar Przeeeeeemo
ocenił na 7 10 lat temu
Mężczyzna, który przychodził w niedzielę Thomas Kanger
Mężczyzna, który przychodził w niedzielę
Thomas Kanger
Prolog Czas wilka „Był teraz innym człowiekiem. Miał uporządkowane życie. Kto by wtedy przypuszczał? Zdarzał się, że wracał myślami w przeszłość. Coraz rzadziej, bo lepiej nie grzebać w tym, co było. Czasem mu się to jednak zdarzało, Ciekawe, co się z nią stało i czy kiedykolwiek się dowie?”( s.8.) Thomas Kanger, Mężczyzna, który przychodził w niedzielę, przekł. M. Rey – Radlińska, Wyd. Czarne, Wołowiec 2009. Seria ze strachem proponuje Czytelnikowi, m. in. Wielkanoc z tygrysem D. Foksa czy J. Seghersa, Zbyt piękną dziewczynę. W przypadku T. Kangera i „Mężczyzny, który...” uwagę CZYTELNIKA przykuwa okładka, wyrazista w swym rysunku z dziką bestią (wilkiem) o szponiastych pazurach i przerażoną ofiarą. T. Kanger -to dziennikarz szwedzki, autor kilku kryminałów, których bohaterką jest piękna Elina Wiik, funkcjonariuszka policji. Od pierwszych stron Czytelnik wie, że ma do czynienia z bardzo dobrym kryminałem, napisanym przez mało znanego autora, który jednak nie ustępuje czołówce skandynawskiej, od H. Mankella poczynając, przez C. Lackberg czy Nessera, na Larssonie kończąc. Mistrzowska narracja biegnie dwoma ścieżkami (jest wątek dawnego śledztwa, w sprawie śmierci dziewczyny odnalezionej w lesie, które lada moment może zostać przedawnione i drugi …). Wszystkie zawiłe supły (jak przystało na kryminał) zostaną rozwiązane bez zbędnej zwłoki na oczach czytającego. Zaskakuje akcja, zaskakuje sprawność narracyjna autora, zaskakuje rozwiązanie. Letnią przygodę ze szwedzkim kryminałem warto kontynuować wraz z T. Kangerem. Zawodowiec. 7/10
zoe - awatar zoe
ocenił na 7 7 miesięcy temu
Mężczyzna w oknie Kjell Ola Dahl
Mężczyzna w oknie
Kjell Ola Dahl
Bardzo fajny kryminał! Autor z czułością opisuje swoich bohaterów z policji, nie szczędząc im jednak odrobiny ironii. Do tego sensownie zawiązana i rozwiązana sprawa, plus lokalny klimat Oslo zimą, nader mroźną. Na minus poczytuję niedbałość tłumaczki i brak korekty, co było zauważalne w kilku momentach. I tak jak błędny przypis do lokalizacji dzielnicy Oslo (Lamberseter leży na południowym wschodzie, nie na północnym zachodzie Oslo), tak dosłownie przetłumaczone jak się domyślam idiomy czy zdania to już zbyt wionie dość kiepskim podejściem do jakości tekstu. Mimo to warto przeczytać, bo to niezła rozrywka :)
Malk - awatar Malk
ocenił na 8 1 rok temu
Plaża muszli Marie Hermanson
Plaża muszli
Marie Hermanson
Na początku mnie ta książka zauroczyła, później stawałam się coraz bardziej znużona opowieścią, by w pewnym momencie ocknąć się z chwilowego uśpienia i czytać do końca z wypiekami na twarzy. "Plaża muszli" przyciąga i odpycha. Marie Hermanson zaprasza nas do magicznego, nieco odległego miejsca, które pachnie słońcem i wiatrem. Plaża muszli pełna jest zakamarków, szczelin, tajemnic. Historie głównych bohaterów wplatają się między te szczeliny, by zafascynować czytelnika i powoli odkrywać swe drugie dno. Tytułowa plaża łączy losy kilku kobiet i staje się świadkiem różnych, mniej lub bardziej, tragicznych i dziwnych wydarzeń. Autorka stworzyła miejsce, które urzeka skandynawskim krajobrazem, a jednocześnie ma w sobie coś złowrogiego. Mewy krążące nad plażą niepokoją, jakby chciały zawłaszczyć to miejsce dla siebie. Ja jako czytelnik czuję przed nimi strach, co bardzo dobrze świadczy o pisarstwie Hermanson. Bardzo ładnie opowiedziana historia, w której przeszłość mocno osadza się w teraźniejszości. Niezwykła w swej prostocie.
Justyna - awatar Justyna
oceniła na 7 2 lata temu
Skugga Baldur. Opowieść islandzka Sigurjón Birgir Sigurðsson (Sjón)
Skugga Baldur. Opowieść islandzka
Sigurjón Birgir Sigurðsson (Sjón)
Wyrafinowana, magiczna i dziwna.. Wpadła mi w ręce przypadkiem i wciągnęła niesamowicie czarownym początkiem i tajemniczym klimatem. Islandia ukazana w kontrastach. Surowe piękno natury i brutalność ludzi. Subtelność i piękno jednostek zagubionych, odstających od ogółu.. Na szczególną uwagę zasługuje warstwa językowa i sposób prowadzenia powieści. Zdecydowanie artystyczna proza, nie każdemu się spodoba. Stylizowana na archaiczny język, mroczna i intrygująca. Króciutka, oryginalna, interesująca. Ciekawe doświadczenie.
Edyta - awatar Edyta
oceniła na 7 2 lata temu
Czarna woda Kerstin Ekman
Czarna woda
Kerstin Ekman
Stawianie tej książki na półce z kryminałami to takie samo nieporozumienie, jak wciskanie książki kucharskiej pomiędzy podręczniki chemii. To mroczny, ciężki i gęsty jak smoła dramat psychologiczny o wielu pokręconych wątkach i (dość) zaskakującym zakończeniu. Zadziwiające jak często autorka odwołuje się do zmysłu węchu czytelnika, opisując mu w bardzo drobiazgowo każdą woń, na jaką natykają się jej bohaterowie. Lektura wciąga po szyję i pozostawia błogi niedosyt. PS Niespodziewanie w pewnym miejscu pojawia się Lem... i to już wszystkia polonica w tym tekście.
Sławek Wernikowski - awatar Sławek Wernikowski
ocenił na 8 2 miesiące temu
Poradnik domowy kilera Hallgrímur Helgason
Poradnik domowy kilera
Hallgrímur Helgason
"Matka dała mi na imię Tomislav, po ojcu odziedziczyłem nazwisko Boksić. Już po pierwszym tygodniu w Stanach przedstawiałem się jako Tom Boksic. Wkrótce potem pojawił się Toxic. I tak już zostało". Tomislav prowadzi poukładane życie w Stanach. Mieszka w luksusowym apartamencie w Nowym Jorku, ma piękną dziewczynę, a od czasu do czasu sprząta... ludzi. Toxic jest bowiem płatnym zabójcą na usługach bałkańskiej mafii. Pewnego dnia jedno ze zleceń zupełnie nie wychodzi tak jak powinno i w wyniku komplikacji chorwacki hitman ląduje na Islandii. W przebraniu amerykańskiego telekaznodziei, którego również "przypadkiem" pozbawił życia. "Poradnik domowy killera. Jak przestać sprzątać ludzi i wziąć się za zmywanie", to czarna komedia, w której nie brakuje komicznych zwrotów akcji i zabawnych sytuacji. Napisana dość dosadnym językiem opowieść, choć niepozbawiona chorwackich wątków, przede wszystkim ukazuje portret islandzkiego społeczeństwa. Czytało się całkiem nieźle, choć zakończenie nieco mnie rozczarowało. Jakby autorowi nagle zabrakło pomysłu na zabójczy finał.
MissTurnusu - awatar MissTurnusu
ocenił na 6 3 lata temu
Tajemnica Christine Falls John Banville
Tajemnica Christine Falls
John Banville
Co zrobisz, gdy odkryjesz, że Twój szwagier stoi za sfałszowaniem dokumentacji zgonu pewnej dziewczyny? Czy tak jak bohater powieści Benjamina Blacka (Johna Banville'a)? Czy tak jak on podejmiesz się prywatnego śledztwa? Nagłośnisz tę sprawę? A może „zamieciesz problem pod dywan”? Jeśli podejmiesz z bohaterem próbę rozwiązania taj mrocznej zagadki, czego dowiesz się o swojej rodzinie i o społeczności, w której przyszło Ci żyć? Podjęte w powieści problemy są bardzo istotne. Nie umniejsza ich wagi nieco sztampowe, stereotypowe przedstawienie postaci głównego bohatera - patologa – podejście do zadań zawodowych, alkoholizm.
eduko7 - awatar eduko7
ocenił na 6 5 lat temu

Cytaty z książki Wokół śmierci

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Wokół śmierci