Wojna Winstona

Generał brytyjskiej armii, pracujący w strukturach NATO, napisał powieść z gatunku future fiction war o wojnie z Rosją, która rozpocząć się miała w 2017 roku. Powieść jak powieść: między wierszami autor przemyca wieści o tym, jak ważną był personą i jak silną była armia brytyjska i jak źle uczynili politycy tej mocy ją pozbawiając. Zaletą powieści jest bardzo wiarygodne ukazanie politycznych i dyplomatycznych aspektów konfrontacji Zachodu z Rosją i wszystkich związanych z tym dylematów (szantaż jądrowy ze strony Moskwy). Oczywistym minusem - bardzo słabe, jak na generała wręcz żenujące, rozeznanie we współczesnych środkach i metodach wojny., Wojna u Schirreffa wygląda bardziej jak ta z minionego wieku; nie ma tam mądrej amunicji, nie ma Sterlinków ani dronów. Cóż, rzeczywiście generałowie zawsze przygotowują się do minionej wojny. Całość literacko - średnia. Ale z uwagi na rzadko spotykaną wiarygodność politycznych aspektów - godna przeczytania.

Ciekawa pozycja, choć ciężko ją zaklasyfikować. Z jednej strony kryminał (chyba), z drugiej zaś Wielka Tajemnica Chrześcijaństwa (w stylu Dana Browna). Dość szczegółowo prezentuje hierarchiczność struktur Watykanu, zależności i protokoły obrzędów. Nigdy nie byłem w Rzymie, a co za tym idzie w Watykanie, ale Autor całkiem plastycznie przedstawił zabytki i rozkład budowli. Fajne. Nie przekonał mnie jednak główny bohater, niestety przedstawiony jako kompletny niedojda (za przeproszeniem) :-). Książka baardzo długa, ale to zaleta.

Przeciętna powieść kryminalna. O tyle ciekawa, że umiejscowiona w mało wyeksploatowanym literacko środowisku szwajcarskich, niemieckojęzycznych bankierów. Akcja dosyć, a czasami bardzo przewidywalna. Autor "ściągnął" elementy do swej fabuły z głośnego "kryzysu subprime" Banku Lehman Brothers i nie mniej głośnego skandalu maklera Nicka Leesona z Barclays Bank. W sumie rzecz sprawnie napisana, jednak cynizm środowisk finansjery i mediów, mający w zamierzeniu szokować jest zdecydowanie w wersji Milka lite.

Niemcy, Berlin lata 30-te XX wieku. Następujący upadek państwa, gospodarczy, społeczny a głównie moralny (upadek każdego państwa zaczyna się od upadku jego moralności). Berlin, 5 milionowa stolica kraju jako centrum wszelkiego moralnego brudu, upadku i degeneracji. Osoba Erika Jana Hanussena, magika, kuglarza, okultysty żerującego na ludzkiej głupocie i naiwności, który dochodzi do dużego majątku i szerokich wpływów. Osobnik w pewnym momencie zaczyna postrzegać hitlerowców jako nową siłę, która może dać mu dodatkowy impuls i stanowić katapultę do dalszych sukcesów i bogactwa. Nie ma jednak świadomości z kim poszedł w tango, że hitlerowcy traktują nawet swoich sprzymierzeńców i akolitów, jako instrumenty w osiągnięciu celu. Płaci za to życiem. Bardzo ciekawy aspekt życia ówczesnych Niemiec, zupełnie mi nie znany, cały korowód autentycznych postaci przewijających się przez hitlerowskie Niemcy. Całość ujęta przez urugwajskiego autora w formie relacji hiszpańskiego dziennikarza, mającego relacjonować wydarzenia z Niemiec dla czytelników w Hiszpanii. On sam staje się współpracownikiem tytułowego bohatera, obserwując jego sukcesy i końcowy upadek. Polecam, nietypowa pozycja na rynku pisarskim Pozdrawiam

Autor z błyskotliwym humorem portretuje najbardziej ekscentrycznych dyktatorów, wydobywając na światło dzienne ich absurdalne decyzje, nieprzewidywalne posunięcia i groteskowe „osiągnięcia”. W lekkiej formie pokazuje, co dzieje się w głowie despoty, gdy ma nieograniczoną władzę, posłuszne otoczenie i zbyt bujną wyobraźnię. To zabawna, a zarazem niepokojąca opowieść o władzy doprowadzonej do granic absurdu.

Bardzo ciekawa książka i tak jak poprzednia "Przywitaj się z królową. Gafy, wpadki, faux pas i inne historie" trzyma odpowiedni poziom. Z pewnością nie jest to książka dla każdego. Mnie świat międzynarodowej dyplomacji i protokołu dyplomatycznego ciekawił od zawsze dlatego sięgnąłem po obie książki Pana Łukasza. W poprzedniej można się było sporo dowiedzieć o zasadach sovir vivre'u oraz zachowań w świecie międzynarodowej dyplomacji. W tej autorzy skupili się głównie na funkcji ambasadora, szczegółowo opisując jego pracę i sporo aspektów z tym związanych. Można się dowiedzieć jak organizuje się placówkę dyplomatyczną i jak powinna być wyposażona, jak wygląda praca ambasadora, czym charakteryzuje się protokół dyplomatyczny, jak wyglądają międzynarodowe negocjacje czy jakie niebezpieczeństwa związane są z tą pracą. Sporo szczegółów, przykładów, ciekawostek oraz anegdot opowiedzianych przez byłych dyplomatów znakomicie dopełnia fabułę książki. Znalazło się w niej również kilka zdjęć. Choć jest to książka na raz i jeszcze raz podkreślę, że to nie książka dla każdego to przyjemnie się ją czyta. Polecam.

Mieszkając 2,5 roku w Londynie, tak niewiele o nim wiedziałem. 1000 stron początkowo przeraża ale płynnie prowadzona narracja i historyczne wydarzenia wplecione w to wszystko, sprawiają że strony same uciekają pod palcami. Ogromny podziw dla pracy autora, genialnie stworzone postacie idealnie pasują do zmieniających się na kartach książki epok. Momentami łezka wspomnień się kręciła, czytając o znanych mi miejscach, o których tak naprawdę nie wiedziałem nic. Uwielbiam poznawać historię w taki sposób. Po tej lekturze zdecydowanie wrócę do mojego ukochanego Londynu!

Putin jest u władzy już ponad ćwierć wieku i nie zanosi się, żeby miało się to zmienić. Zaczynał w KGB, wysłany na placówkę do Drezna. Z bliska widział jak upadał system komunistyczny (jakże symboliczny mur berliński), widział chaos jaki ogarnął jednoczące się dwa państwa niemieckie. Powróciwszy do rodzinnego Sankt Petersburga, bez pomysłu na siebie, w końcu został prawą ręką burmistrza, potem szefem służb, premierem, aż w końcu prezydentem Federacji Rosyjskiej, chociaż myślę, że ze względu na staż i bezmiar władzy, śmiało można go nazywać carem. Jaką postacią Putin jest, każdy lepiej, lub gorzej wie. Wzbudza zdecydowanie skrajne emocje, 25 lat rządów pełne jest wielkich wydarzeń- wojna w Czeczenii, w Ukrainie, Igrzyska w Soczi, mistrzostwa świata w piłce nożnej, imperialistyczne zapędy. Ta książka to dogłębna analiza tej jakże złożonej postaci, od samych początków, aż do roku 2015. Brak tu współczesnych wydarzeń, ale z pewnością jeszcze niejedna książka na jego temat zostanie napisana.

niezła powieść, wątek sensacyjny bardzo fajny, jednocześnie opisujący złożoność problemów polsko-żydowskich w czasie II Wojny Światowej, trochę dłużyzn ale da się przeżyć ..... po Wołyńskim Gambicie z tymi samymi bohaterami, może przyjdzie kolejna powieść z Pawłem Bujnickim .....

Mae Holland znajduje pracę w firmie internetowej Circle. Początkowo bohaterka jest zadowolona z nowej posady i licznych benefitów. Z czasem jednak krąg zaczyna się zacieśniać, a rola Mae rozwija się w niepokojący sposób. Przedstawiona w książce wizja całkowitej kontroli jest bardzo aktualna. Zaskakujące jest jak opisany w powieści postęp technologiczny bardzo przypomina dzisiejsze czasy.

Akcja „Listów do Pałacu” rozgrywa się w czasie I Wojny Światowej głównie w Hiszpanii, aczkolwiek nasi bohaterowie podróżują, można powiedzieć służbowo, prawie po całej Europie. Hiszpania w czasie wojny starała się za wszelką cenę zachować neutralność. Nie dała się wciągnąć w różne polityczne zagrywki, w wyniku których musiałaby do tej wojny przystąpić. A wszystko to, można powiedzieć, Hiszpanie zawdzięczają swojemu Królowi Alfonsowi XIII. I chociaż Król nie cieszył się zbyt dobrą sławą, a nawet przeprowadzono dwa razy zamach na jego życie, udało mu się, poza nie wciągnięciem Hiszpanii do absolutnie bezsensownej wojny, dokonać jeszcze czegoś, o czym zbyt wiele informacji w sieci nie znajdziecie. Mianowicie, stworzył Urząd, który znajdywał, ratował i ściągał z powrotem do kraju jeńców wojennych różnych narodowości. I to jest nasz trzon powieści, a wokół tego trzonu, Autor „sprzedaje” nam historię młodej hiszpanki, pochodzącej z bardzo dobrego domu, która ucieka narzeczonemu sprzed ołtarza (swoją drogą i słusznie) i próbuje pokazać wszystkim dookoła, że kobieta to nie tylko ozdoba mężczyzny, ale osoba mająca dokładnie tyle samo do powiedzenia co mężczyzna i powinna mieć takie same prawa oraz możliwości co mężczyzna. Były narzeczony będzie jej oczywiście skutecznie podkładał kłody pod nogi i nie będzie miał żadnych skrupułów by skrzywdzić nawet najbliższe jej osoby. Co z tego wyniknie? Hmmm... :) Intrygi i dramaty. Morderstwa, spiski, kwestia emancypacji kobiet, homoseksualizm, prostytucja, aborcja, a przy tym świetnie zarysowana sytuacja gospodarczo-polityczna Hiszpanii, przedsmak zbliżającej się rewolucji, której pokłosiem będzie wojna domowa oraz objęcie rządów przez Generała Franco – to wszystko jest w tej książce. Multum wątków, każdy liźnięty, jeden bardziej, drugi mniej, taki pełen misz masz. Niemniej może to i dobrze. Generalnie, nie gubimy się w fabule, książka jest ciekawa, znowu dowiadujemy się bardzo interesujących rzeczy na temat Hiszpanii. Czujemy to napięcie w trakcie lektury związane z buntem środowisk wolnościowych, komunistycznych, anarchistycznych przeciw Królowi, a z drugiej strony kibicujemy mu, żeby udało mu się doprowadzić sprawę repatriacji jeńców wojennych do końca, by nikt mu nie przeszkodził. Dobrze, że ludzie przestali godzić się na życie w skrajnej nędzy i biedzie, z której praktycznie nie mieli szans się wyrwać. Wtłoczeni do najniższej klasy społecznej raz, zostawali w niej do śmierci. Ta dysproporcja klasowa, była w pewnym momencie tak rażąca i dotykała tak wielu osób, że nie dziwi bunt i rewolucje, dojście do głosu socjalistów i komunistów. Tu chodziło głównie o godne życie i równe prawa. Jak wiemy z doświadczenia, żaden ustrój nie jest idealny i czasem, jak w przypadku Hiszpanii, zmiana prowadzi do drastycznych konsekwencji. Książkę oceniam na 6,5/10. Czegoś mi w niej zabrakło, choć fabuła przyzwoita, a tło historyczne baaaardzo ciekawe. Czułam niedosyt po jej skończeniu. Z tej powieści dałoby się wycisnąć więcej, zdecydowanie. Czy warto przeczytać? Czyta się szybko, jest napisana przystępnym językiem, wątki nie są skomplikowane, więc myślę, że nie zaszkodzi gdy poświęcimy jej czas. A możemy tylko zyskać biorą pod uwagę trzon w postaci interesujących wydarzeń historycznych jakie miały miejsce w opisywanym czasie. Więc tak, warto przeczytać, do czego też gorąco zachęcam.

Oj, trochę nie dla okazała się być ta mnie ta książka. Zgodzę się z Przedmówcą, że te pamiętniki są "Autobiografia w stylu „gdzie byłem, co robiłem, kogo znałem” bez jakichś głębszych przemyśleń". Dla osób wojennolubych może taka lektura będzie jak znalazł, ja przeczytałem i... tyle.

Pierwsza połowa książki bardzo dobra ale druga bardzo słaba, przewidywalna. Po Blackout i Zero stromy zjazd. W tamtych powieściach byli bohaterzy, których można było polubić tu niestety nie znalazłem ani jednego. Do wyboru albo egoiści, którzy dla rodziny zrobią wszystko (jak w Netflix :) albo naiwni, nieskuteczni a nawet głupi stróże prawa.

Przygoda z tą książką zaczęła się od zobaczenia cytatu znalezionego w jakiejś gazecie "Kokaina była trójką, ecstasy piątką, ketamina jedenastką. Klienci unosili odpowiednią liczbę palców i obsługiwano ich, nawet nie wspominając o narkotykach. Najgorsza była ósemka.". Nie mogłam się powstrzymać od zamówienia jej od razu, nawet nie czytając o czym jest i nie myliłam się. Świetny, ciężki klimat, dzięki któremu czujemy brud przedstawianych miejsc. Dobrze nakreśleni bohaterowie, akcje, relacje między tym wszystkim. Do dzisiaj nie mogę się nadziwić czemu o tej książce jest tak cicho i czemu nie jest dostępna w stacjonarnych księgarniach od ręki (przynajmniej ja się nigdy z nią nigdzie nie spotkałam).

Ależ to jest sprawnie napisane! Fakt faktem, że mnogość postaci i przeplatanie wątków może znużyć. Ciekawi mnie, w jakim stopniu autor naprawdę jest takim zadufkiem oceniającym ludzi przez stan konta, zawartość portfela, jak to wynika z jego książki - w dużej mierze traktującej o bogaczach, dla których nie bogacze to plebs? Czy to, że malarz mało osiągnął uprawnia, by aż tak cierpko o nim pisać, jako o kompletnie skreślonym przegrańcu? Naprawdę; albo sukces i bycie na świeczniku, albo jest się dnem dna? Nie ma nic pośrodku?

Autor niezapomnianego " Bożego igrzyska ", w którym opisując stosunki polsko - żydowskie na przestrzeni wieków, naraził się wszystkim środowiskom narodu wybranego. Konsekwencje były przykre dla pisarza. Od tego czasu, niezmiennie, czytam jego książki i nigdy nie byłem rozczarowany. Rekomendowana pozycja to esej historyczny połączony z reportażem podróżniczym, rzucającym nowe światło na globalną historię. Zmusza do refleksji, jak przeszłość kształtuje teraźniejszość. POLECAM !!!

Już dawno temu chciałem przeczytać tę książkę, parę lat minęło i wreszcie udało się. Ta publikacja była przebojem lata 2017 roku. Później widziałem ją nawet w ofercie sieci handlowej "Biedronka". Zainteresowanie ludzi było spore, ponieważ wtedy Antoni Macierewicz pełnił funkcje: ministra obrony narodowej, wicepremiera, wiceprezesa "Prawa i Sprawiedliwości". Tomasz Piątek znienawidził partię polityczną "Prawo i Sprawiedliwość". Przez bardzo powiększającą lupę przyglądał się członkom tego ugrupowania. Mocno związał się z redakcją "Gazety Wyborczej", która obrała taki sam kurs co autor tej książki. Nie podobały mi się dotychczasowe wypowiedzi i poglądy Tomasza Piątka. Dlatego podchodziłem z rezerwą do doniesień dziennikarskich zawartych w tej książce. Okazało się, że większość jego wniosków było właściwych, dających mi interesującego materiału do przemyślenia. Pomimo tego, że nie ze wszystkim zgodziłem się co napisał, to ciekawie czytało się jego pracę. Zadawał bardzo słuszne pytania i na niektóre z nich odpowiadał. Przedstawił mnóstwo powiązań biznesowo-mafijnych i niecnych działań, jakie oplatały świat polityki. To było moralne bagno. Według mnie w takim środowisku funkcjonowało nie tylko Prawo i Sprawiedliwość, ale wszystkie partie polskiego parlamentu. Nabrałem większego obrzydzenia do polityków, dlatego postanowiłem w najbliższym czasie nie oglądać wieczornych "Wiadomości", "Faktów", "Informacji" itp. programów telewizyjnych, żeby na nich nie patrzeć (aczkolwiek zdecydowałem nie rezygnować z dostępu do świeżych informacji internetowych).

Polowanie na Escobara” nie nazwałabym świąteczną książką oczywiście, ale jest to prawdziwa historia potęgi i upadku słynnego barona narkotykowego. Jego biografia stała się inspiracją dla twórców serialu „Narcos”, a jego nazwisko jest znane na całym świecie. To on przez wiele lat kontrolował rynek narkotykowy i bezwzględnie rozprawiał się z przeciwnikami. W tej książce poznamy także kulisy jego upadku… Takie historie są fascynujące, tym bardziej, że wydarzyły się naprawdę. Można zrozumieć fenomen jego postaci, a także zobaczyć co działo się po jego upadku. Książka ma znamiona literatury faktu, przez co ciężko się skupić i przeczytać jednym tchem, ale powoli i analizując tą historię, możemy poznać historię bossa narkotykowego. Chyba nadszedł czas, żebym teraz obejrzała „Narcos”. Tam trochę więcej fikcji, ale znacznie więcej się będzie działo! 17.12.2024

Książka świetna. Wciąga i trzyma w napięciu z każdym kolejnym rozdziałem. Thriller od początku do końca snuje tajemniczość i kiedy już oswajamy się z fabułą, powstaje kolejny nieoczekiwany wątek tworzący całość opowieści. Zakończenie znakomite, nieoczywiste wciska w fotel. Bohaterowie doskonale stworzeni w takim stopniu, że czujesz niechęć lub sympatie do danego bohatera.

Salinger. Filmowiec, który z Nowego Jorku przenosi się w rodzinne strony żony, do Siebenhoch. Małej wioski w Południowym Tyrolu. Zafascynowany klimatem i krajobrazem postanawia nakręcić film o ratownikach górskich. Jednak podczas kręcenia jednego z odcinków, ginie cała załoga ratowników, a on, Salinger, cudem unika śmierci. Będąc w Dolomitach, przeżywając traumę i ataki histerii, odkrywa kryminalna zagadkę z przeszłości. W wąwozie Blatterbach, ginie w niewyjaśnionych okolicznościach trójka przyjaciół. Winnego nie odnaleziono. Tajemnica, która zawładnęła Salingerem, odsłania kolejne karty... W międzyczasie odzywa się Bestia. Bestia, która prześladuje bohatera od czasu wypadku podczas akcji ratunkowej...