Urodzony, by przetrwać

Ciekawa książka dla fanów Hołka, sportów motorowych i Dakaru. Można dowiedzieć się sporo smaczków odnośnie udziału w imprezie i przygód na niej naszego kierowcy rajdowego. Wszystko okraszone świetnymi zdjęciami. Arcydzieło toto nie jest, w dodatku treści samej w sobie też nie jest bardzo dużo, ale dla fanów na pewno polecam.

Jestem przerażona! Tkwię w stuporze bliskim paniki! Mam gonitwę i niezborność myśli! Niedawno dostałam nową kartę bankomatową z chipem, którą zlekceważyłam, wrzucając ją do szuflady, bo przecież stara z paskiem jeszcze aktualna przez jakiś rok. Nawet zdziwiłam się, dlaczego bank z takim wyprzedzeniem wymienia karty i jeszcze fantazyjny ozdobnik wtopił w plastik. A ja powinnam prezesa mojego banku za tę decyzję po rękach całować! A co to ma wspólnego z powieścią? Dużo i mnóstwo, a może i jeszcze więcej! Właśnie się z niej dowiedziałam, że posiadana przeze mnie stara karta magnetyczna nie gwarantuje bezpieczeństwa moim milionom na koncie bankowym! ŻADNEGO! System zabezpieczeń w tym miejscu jest dziurawy jak sito! Wystarczy moje jednorazowe skorzystanie z bankomatu, zapłata kartą w restauracji lub sklepie (niech żyją skimmery!), a ktoś na drugim końcu świata będzie tankował paliwo, zajadając pizzę na mój koszt! Jak to możliwe? Na to pytanie (i nie tylko!) odpowiada właśnie ta książka, napisana przez byłego hakera, a obecnie dziennikarza zajmującego się podziemnym światem przestępczości w cyberprzestrzeni. A ponieważ zdawał sobie sprawę, że dla przeciętnego dyletanta w zakresie informatyki, jakim jestem, może być on zbyt skomplikowany, ukazał go poprzez historię i „karierę” hakerską szefa cybermafii – Maxa Butlera vel Vision, znanego w sieci pod nickiem Iceman, ale i Ghost23, Generous, Digits, Aphex i Whiz. Człowieka do tego stopnia nieuchwytnego, że FBI w pewnym momencie podejrzewało go o wyłącznie wirtualne istnienie. Złodzieja, który przywłaszczył sobie 1,8 milionów "kart kredytowych z ponad tysiąca banków", kradnąc z nich 86,4 milionów dolarów. Twórcy cyberprzestrzennego forum handlowego dla carderów (złodziei kart kredytowych), gdzie można było kupić wszystko, co nielegalne – skradzione numery kart kredytowych, fałszywe prawa jazdy, historie kredytowe, zhakowane konta bankowe, karty ubezpieczenia społecznego, szablony paszportów, pieczęcie notarialne, dane osobiste klientów potrzebne złodziejom tożsamości, skimmery (czytniki kart bankomatowych), leki dostępne tylko na receptę, narkotyki, urządzenia i materiały potrzebne do produkcji fałszywych kart i czeków oraz usługi i oferty obejmujące zarówno blokowanie systemów, ich infekowanie, penetracje komputera klienta włącznie ze śledzeniem przez kamerę internetową, jak i to, co ostatnio spotkało autorkę blogu Świat książek i ja… – całkowite kasowanie stron internetowych. Wszystko oprócz pornografii dziecięcej i handlu egzotycznymi zwierzętami. A co z tym można zrobić? Można "kupować numery kart kredytowych od hakera z Moskwy i wysłać je do Szanghaju, gdzie wykorzystywano je do podrobienia kart kredytowych, by przed wizytą w centrum handlowym dokupić jeszcze fałszywe prawo jazdy od oszusta z Ukrainy" i… ŻYĆ! I wreszcie Króla Hakerów, którego ujęcie zajęło agentom specjalnym FBI do walki z cyberprzestępczością dwa lata. "Wraz z zaliczonym czasem odsiadki i przy dobrym sprawowaniu Max wyjdzie na wolność tuż po Bożym Narodzeniu w 2018 roku". To jednak nie koniec wojny! Jego miejsce zajęli inni carderzy, bardziej agresywnie nastawieni na szybki zysk, przenoszący przemoc do świata realnego, opracowujący nowe sposoby oszustw, specjalizujący się w kradzieży haseł bankowości i przeprowadzaniu przelewów bezpośrednio z konta ofiary oraz rozwijający nowy kierunek hakowania, który zapoczątkował Max – nie atak na system zabezpieczeń komputerowych, ale na najsłabsze ogniwo – klienta. Wystarczyło wysłać jedną informację na konto pocztowe o treści: "Ten mail został wysłany przez serwer Citibanku, by zweryfikować twój adres mailowy. […] Musisz zakończyć ten proces, klikając na link poniżej i wpisując w małe okienko numer twojej karty bankomatowej lub debetowej Citibanku i PIN, którego używasz w bankomatach". Albo. "Ostatnio miało miejsce wiele prób kradzieży tożsamości klientów Citibanku. […] Aby zabezpieczyć swoje konto, musisz aktualizować PIN do karty bankomatowej/debetowej Citibanku". I wpisują! I uaktualniają! Czyniąc ze swoich kont żyłę złota i pozwalając jednemu oszustowi na zarobek miliona dolarów w tydzień. Nie bez powodu banki umieszczają na swoich głównych stronach internetowych komunikaty z czerwoną czcionką. Na dzisiaj karty kredytowe z chipami są bezpieczne. Jeszcze! Co ciekawe. Amerykanie odrzucili karty z chipami "z powodu gigantycznych kosztów wymiany setek tysięcy terminali sprzedaży na nowe urządzenia". Wolą straty z tytułu oszustw „czarnych kapeluszy” grasujących w sieci. Polskie banki postawiły na bezpieczeństwo, stąd mój podziw i chęć całowania po rękach prezesa mojego banku. Jednak kradzieże milionów z kont to nie jedyny temat poruszony przez autora. To również pokazanie mrocznej strony sieci, "gdzie nie handluje się czy wymienia błyskotkami, czy pomponami, ale gdzie ludzie handlują bądź wymieniają się ludzkim życiem" pod hasłem – "Dla tych, którzy lubią grać w cieniu". To także historia rozwoju Internetu, hakowania i wojny między białymi i czarnymi kapeluszami oraz tymi ostatnimi z FBI, to także osobista, czasami beznadziejna walka osamotnionego człowieka z uzależnieniem od poczucia bezgranicznej wolności, władzy ograniczanej tylko sumieniem, niewidzialności, nieuchwytności, podążania za impulsem, możliwości nurkowania w każdy zakazany zakamarek i korytarz Internetu bez obaw o konsekwencje. Walka sumienia z nałogiem czasami kończąca się samobójstwem. Całość napisana jak dobry, trzymający w napięciu thriller z narzuconym tempem akcji, potęgowanym przez zmieniające i przenikające się sekwencje wydarzeń z realnie odczuwanym poczuciem zagrożenia i niebezpieczeństwa, atmosferą podejrzeń i nieufności, prześladującą świadomością szpiegujących konfidentów, wtyczek i „odwróconych” doprowadzającą do paranoi. Czułam adrenalinę we krwi! I to, co najważniejsze dla mnie, przeciętnego użytkownika Internetu, książka odpowiada również na pytanie – Jak się bronić? Zacznę od tego, że natychmiast idę uaktywnić nową kartę z chipem. Nad całowaniem prezesa banku jeszcze się zastanowię. naostrzuksiazki.pl

W pewnym momencie można odczuć zastój i powtarzanie tego samego innymi narzędziami. Poza tym, książka jest inspirująca. Czytelnik może jednak odnieść wrażenie, że tekst wyolbrzymia cechy bohatera, przez co on może wydawać się nienaturalny, odrealniony. Co do uwag, dziwi mnie też publikacja biografii, której nie życzy sobie osoba, o której się pisze.

Książkę czytałem bardziej, żeby wiedzieć, niż umieć. Chociaż robienie węzłów marynarskich to spokojnie idzie zrobić w pokoju w przeciwieństwie do rozpalania ogniska lub tropienia saren. Jestem pozytywnie zaskoczony. Spodziewałem się komentarzy a la "Jestem zajebisty" i tak dalej, a tu rzeczowo, co, jak i dlaczego robić. Wykresy, zdjęcia i grafiki na myśl, przywołują podręcznik od przysposobienia obronnego. Czy zabrałbym na bezludną wyspę, żeby przetrać? Jako drugą pozycję to spokojnie.

Przyjemna autobiografia jednego z najbardziej znanych polskich piłkarzy XXI wieku z jedną zasadniczą wadą - powstała za wcześnie. Jerzy Dudek nie zakończył bowiem kariery tuż po finale LM w Stambule, co sprawia, że brakuje tu dwóch istotnych wydarzeń z jego dalszego życia: niepowołania go przez Pawła Janasa na mundial 2006 oraz pobytu w Realu Madryt. W "Uwierzyć w siebie..." nie brakuje za to licznych wątków osobistych i tego, po co kibice sięgają po tego typu książki, czyli anegdot z szatni i zakulisowych ciekawostek. Interesujący jest zwłaszcza wątek interesików, jakie przy okazji MŚ 2002 kręcił próbujący uchodzić dziś za sumienie polskiej piłki Zbigniew Boniek. Choć nigdy wielkim fanem pana Jurka nie byłem to po lekturze trudno go nie polubić. Pozytywny gość, któremu mimo sukcesów nie odbiła sodówka.

Naprawdę ciekawa i napisana typowo w style Beara Gryllsa. Zaskakuje tym, że mocno koncentruje się na wczesnych etapach jego życia, ale to dobrze. Dziękuje temu można lepiej poznać, co kształtowało tego gościa. Siedem gwiazdek daję tylko dlatego, że osiem dawałem ciut mocniejszym pozycjom.

Książkę czytałam dawno temu. Jeszcze nie miałam konta na LC. Jak zakładałam konto na LC nie było możliwości dania 10 gwiazdek, było chyba tylko 5. Byłam wtedy pełna podziwu dla Lance Armstronga. Kibicowałam mu w walce z chorobą i bulwersowała mnie postawa sponsorów, którzy odwrócili się od niego, gdy chciał wrócić do sportu. Po kilku - kilkunastu latach okazało się, że rzeczywiście brał doping. Ciekawe, czy dzisiejsza wiedza zmieniłaby moją ocenę książki.

Bardzo niebezpieczna książka.... siada człowiek do niej z zamiarem przeczytania kilku rozdziałów, może kilkunastu stron, ani się obejrzy a jest w połowie książki. Wciąga, jest napisana lekkim językiem co powoduje że bardzo przyjemnie wchodzi do głowy, i zawiera bardzo cenne rady dla podróżnika, lub generalnie dla osób które nie koniecznie chcą podróżować w sposób zorganizowany przez biuro podróży. Jesli ktoś liczy na ciąg fabularny to się rozczaruje, to coś w rodzaju pamiętnika/poradnika/swobodnych zapisków z podróży, książka jest tania a jej zawartość to skarbnica wiedzy podróżniczej, warto, oj warto.

Książkę czyta się łatwo. Ona po prostu idzie sama. Nie jest wymagana znajomość fabuły gry wideo. Całość przypomina nieco film akcji w postaci książki. Dzięki temu, że jest to oryginalna historia w świecie gry unikamy tutaj klasycznego z serii książek Assassins Creed - "Panie, pisz Pan co na ekranie".

W przypadku tej pozycji mam odczucia dokładne takie same, co przy książce Jana Ullricha "Wszystko albo nic". Kiedy się ją pierwotnie czytało, człowiek miał wypieki na twarzy i kibicował bohaterowi z całego serca. Bo historię - doprawdy - miał niezwykłą. Tyle że z czasem okazało się, że po wszystkich oszustwach, jakie uskuteczniał "The Boss", z półki "sport" trzeba przenieść jego powieść do działu "fantastyka"...

Jedni krytykują, inni chwalą. A ja powiem tak: jeśli lubisz Amerykę, wiesz kim jest autor, znasz jego poglądy na świat, humor i kwiecistą narrację z kanału MaxTV i jednocześnie jesteś jesteś jego fanem to jest to książka dla Ciebie. Książka może wydawać się chaotyczna ale jednak taka nie jest. Stanowi dopełnienie serii telewizyjnej Maxa o tym samym tytule. Lektura książki, a następnie oglądnięcie programu stanowi naprawdę super pouczającą rozrywkę. Kolonko nie jest przy tym człowiekiem szarym. Ma wyrobiony pogląd na sprawy które umiejscawia w rzetelnym tle historycznym. Ja osobiście bardzo polecam. PS. Drugiego tak emocjonalnego i wciągającego opisu ataku na WTC nie czytałem nigdzie.

Zaczyna się niczym scena z filmu sensacyjnego i pierwsze strony mogą być trudne to przebrnięcia ale później jest już ciekawie i wciągająco. Moim zdaniem książka "cięższa" w odbiorze niż Podróżnik WC ale równie ciekawa. Zdarzają się momenty sprawiające wrażenie przerysowanych, podobnie jak w podróżniku mamy tu wyróżnione przerywniki z ciekawostkami i poradami, i również ta książka to nie jest jednolity ciąg fabularny lecz wspomnienia i opisy wydarzeń z konkretnego regionu. Można ją (jak i pozostałe) kupić w bardzo niskiej cenie w sklepie internetowym autora.

"Są w życiu takie momenty, kiedy pozornie kończy się wszystko" Dla Jaśka Meli takim momentem było porażenie prądem, w wyniku którego stracił lewą nogę i prawe przedramię. Dla mnie - moja własna niepełnosprawność plus złamanie ręki przed kilkoma dniami. Ja wiem, że to dwie skrajnie różne sytuacje. Ale ta książka stała się moim osobistym "plasterkiem". Poleciła mi ją koleżanka i chyba lepiej trafić nie mogła. Mela daje nadzieję i siłę do wałki, pokazuje, że można zdobywać szczyty - dosłownie i w przenosi - nawet, gdy wydaje się, że to niemożliwe. Poza tym to kopalnia pięknych, motywujących cytatów.

Kolejna bardzo dobra książka o Sealsach, ich treningu, szkoleniu, piekielnym tygodniu i snajperskiej działaności (choć tej jest dosyć umiarkowanie. Całość zmieszczona szczegółowym opisem wydarzeń w Mogadiszu w październiku 1993 zekranizowana przez mistrzowskiego Scotta.

Tę książkę powinni dawać z każdym sprzedanym motocyklem - serio! Fakt, jest trochę rozwlekła i niektóre rzeczy można byłoby streścić znacznie szybciej. Nie zmienia to jednak faktu, że autor odwalił kawał dobrej roboty. W przystępny sposób tłumaczy, jak działa fizyka i dlaczego to istotne dla każdego kierującego jednośladem. Myślę, że zastosowanie się do zawartych w tej książce porad znacząco zwiększa szanse na przeżycie pierwszego sezonu na dwóch kółkach ;)

Wow, jestem osobą, która dodaje opinię nt. tego reportażu po dwóch latach od poprzedniej. Książkę znalazłam przypadkiem w bibliotece osiedlowej, na regale bookcrossingowym (czy ktoś w ogóle jeszcze pamięta o takiej akcji?^^). Ciekawie było zapoznać się z narodzinami polskiego Woodstocku, kolejnymi lokalizacjami, perypetiami, zespołami, przygodami czy przeciwnościami. Ja na swój pierwszy Woodstock pojechałam bodaj w 2010 r., a historia w książce kończy się na 2009 r., więc szkoda... Teraz chętnie przeczytałabym o Woodstocku (a raczej już - Poland Rocku) z lat 2010-2024 r. I chociaż teraz nie jeżdżę już na Woodstock, to co roku odpalamy sobie z mężem transmisję live na youtubie, by posłuchać dobrej muzyki :).

Jak na moment kariery Messiego w którym powstała ta książka bardzo dobrze opowiada o jego życiu od dzieciństwa do momentu kończenia pisanie jej. Dużo informacji, wątpię żeby następny autor podczas pisanie książki po zakończeniu przez Messiego kariery (książki na którą chętnie czekam) zmieścił tak obszerny opis okresu życia którego dotyczy ta książka. Bardzo szybko i przyjemnie czyta się tę biografię.

Jakis czas temu natrafiłem na tę książkę o śmiesznym tytule, który pewnie miał zwrócić uwagę potencjalnych czytelników. Autor stara się objaśnić w sposób mniej lub bardziej dowcipny, ale przystępny i dość rzetelny, fizykę różnych zjawisk życia codziennego. Większość tematów objaśnianych przez autora znajduje się standardowo w tego typu książkach, na przykład: dlaczego samolot lata albo dlaczego ocean jest niebieski. Ale na przykład pewne zjawiska związane z optyką i technologią (jak działają lampy halogenowe?) są rzadko opisywane. Warta przeczytania, choc te „dowcipne” teksty stają w ktorymś momencie dość mało śmieszne.

Mam książkę w wersji audio i zdecydowanie nie polecam... pan Marek jest słabym lektorem(o ile można go tak nazwać)pomimo, że czyta swoją książkę. Sama treść jest interesująca. Pan Marek jest ogromnie silną psychicznie osobą; odniosłam wrażenie, że również duchową. Czesto wspomina o modlitwie, wyraża szacunek do Boga, sił natury. Jest typem włoczykija więc-odpowiednia osoba w odpowiednim miejscu. Książkę polecam ,audiobook odradzam.