Ucieczka z mroku

Podróże kształcą – przekonuje nas popularne powiedzenie i uważam, że sporo w tym prawdy. Oczywiście pod warunkiem, że ruszymy w świat bez uprzedzeń, chłonni wiedzy, otwarci na doświadczenia oraz będziemy potrafili wyciągać wnioski. Wracamy do swojej codzienności z szerszym spojrzeniem na świat. A co by było, gdybyśmy mogli podróżować w czasie? Na to pytanie próbuje odpowiedzieć Magdalena Zarębska w książce „Projekt Breslau”. Do historii wprowadza nas zwykły pochmurny i senny dzień. Jesień nie sprzyja nauce. Do tego zachęca młodych ludzi do wyszukiwania miejsc, w których będą mogli się spotykać. I tak jest też z grupką przyjaciół szukających schronienia przed wilgocią i chłodem. Przez przypadek Leon trafia na tajemnicze drzwi znajdujące się w bryle szkolnego budynku. Taki schowek może wiele ułatwić: nie będzie trzeba wielu rzeczy dźwigać ze szkoły do domu, z domu do szkoły. Trzeba tylko go wysprzątać, sprawić, że będzie tam przyjemnie i przytulnie. Grupka uczniów zabiera się za porządkowanie i przy okazji odkrywa wiele ciekawych rzeczy, a wśród nich zapiski chłopaka, który żył sto lat wcześniej. Bohaterami „Projektu Breslau” jest grupka zaprzyjaźnionych gimnazjalistów mieszkających we Wrocławiu. To w tym mieście w ciągu kilkunastu dziesięcioleci doszło do wielu ważnych zmian, które bardzo wpłynęły na losy ludzi. Niemieckie miasto po wojnie stało się polskim. Ślady dawnych mieszkańców jednak istnieją do dziś. I tak właśnie jest w przypadku tajemniczego, wyłączonego z użytku przedsionka, który z niewyjaśnionych powodów jest zamknięty. Oczywiście do czasu, kiedy przyjaciele zdobywają do niego klucz. Natalia, Olga, Ada, Adam, Maks i Leon w ten sposób zyskują dostęp do azylu, który pozwala im na spędzenie wspólnie czasu poza czujnym wzrokiem dorosłych. Mają też przestrzeń na rozmowy, rozwijanie zainteresowań, dostrzegania sensu w nauce przedmiotów znienawidzonych. Do tych należy niemiecki będący trudnym językiem. Ale czy na pewno taki jest? A może problemy z przyswajaniem go wynikają z braku motywacji i dobrych skojarzeń? Jedno jest pewne: tajemnicze zapiski sprzed dziesiątek lat zdecydowanie zachęcą ich do poszerzania wiedzy o tym języku, pomogą dostrzec jak bardzo języki się zmieniają. Razem z bohaterami zajrzymy do biblioteki, przejrzymy internet w poszukiwaniu informacji. Równolegle z poznawaniem pamiętników Huga, młodego Niemca mieszkającego w Breslau, który stał się Wrocławiem bohaterzy doświadczają dziwnych przygód, o których opowiadają przyjaciołom. Każde z nich zostaje wciągnięte w wir historii i przeniesione do innych czasów. Dzięki zapiskom poznajemy przedwojenne, wojenne i powojenne realia. Podróże w czasie pozwalają na doświadczenie przeszłości na własnej skórze, zrozumienie, że przeszłość była burzliwa. W dziejowej zawierusze najbardziej cierpieli najsłabsi, bo to oni byli wykorzystywani do najcięższych, niebezpiecznych prac i często głodowali, stawali się ofiarami wielkiej polityki. Główną bohaterką jest tu rozsądna i obowiązkowa Natalia, która staje się siłą napędową w poznawaniu historii oraz przyswajaniu sobie języka obcego. Jest to postać odpowiedzialna, motywująca innych oraz asertywna. Wykreowane przez Magdalenę Zarębską nastolatki to grupa bardzo różnorodna. Mają inne temperamenty, odmienne nastawienie do nauki, różne podejście do obowiązków, inny stopień asertywności. Każde z nich trafia też w inny moment historii i ma okazję doświadczyć innych przygód. Magicznym przedmiotem pozwalającym na przenoszenie w czasie jest stary kufer, którego nie da się otworzyć. Kiedy jednak on to robi rzuca bohaterów w różne miejsca we Wrocławiu i pozwala nie tyle na obserwacje ważnych wydarzeń, ale ich doświadczanie. Każdy z przyjaciół staje się uczestnikiem zdarzeń, poznaje trud pracy, grozę wokół ucieczek z pościgów. Mimo tych niebezpiecznych doświadczeń chcą poznawać przeszłość. Historia Hugona pozwala na pokazanie powojennych realiów, uświadomienie jak bardzo podróże w czasie mogą być wybawieniem od dramatycznej sytuacji, w której znaleźli się niemieccy cywile, jak niesprawiedliwie traktowani są wszyscy ze względu na narodowość. Dowiemy się, w jaki sposób Niemcy musieli się oznaczać, z jakimi zagrożeniami musieli się mierzyć z powodu złości Polaków po wojennych przeżyciach. Wspólnota doświadczeń sprawi, że młodzi ludzie będą chcieli poznać Hugona. Czy im się to uda? Magdalena Zarębska wprawnie kreśli fabułę, w której pierwsze skrzypce grają relacje między nastolatkami, a drugie historia uświadamiająca jak wspaniałych czasów doczekaliśmy oraz uwrażliwiająca na przejawy totalitaryzmu, który upokarza, niewoli, sprawia, że ludzie doświadczają przemocy oraz biedy. Złe warunki, w jakich żyją odwiedzeni w przeszłości ludzi skłaniają ich do złych czynów. Z drugiej strony dostatek pozwala na rozwinięcie skrzydeł, przedsiębiorczości, dawanie wsparcie. „Projekt Breslau” to powieść skłaniająca do poznawania przeszłości i stawiania sobie ważnych pytań etycznych, zastanawiania się nad tym, jakie społeczeństwo daje największe szanse na szczęście, dostatek i bezpieczeństwo oraz dbanie o najsłabszych. Pisarka sprytnie przemyca tu też temat niepełnosprawności. Powieść Magdaleny Zarębskiej jest wspaniałą lekcją o przeszłości jednego z miast Polski. Historia wciąga od pierwszych stron. Zdecydowanie polecam.

Jest to powieść przygodowa, która zabiera nas do tajemniczego Podziemia ukrytego głęboko pod Nowym Jorkiem. Historia zaczyna się niewinnie: nastoletni Gregor spada wraz z młodszą siostrzyczką przez kratkę wentylacyjną prosto w mroczne, nieznane królestwo. Podziemie okazuje się miejscem, w którym ludzie żyją obok olbrzymich pająków, nietoperzy, karaluchów i szczurów - w niełatwej, stale zagrożonej równowadze. Gregor, początkowo przestraszony i zagubiony, chce jedynie wrócić do domu. Kiedy jednak odkrywa, że w tym dziwnym świecie może odnaleźć zaginionego ojca, a starodawna przepowiednia wyznacza mu kluczową rolę, jego plany nieodwracalnie się komplikują. Collins świetnie wykreowała Podziemie - dba o to, by nawet młodszy czytelnik bez trudu uwierzył w realność tego miejsca. Autorka sprawnie łączy wartką akcję z emocjonalną głębią: pościgi, konflikty i walki przeplatają się z troską o rodzinę, lojalnością wobec nowo poznanych sojuszników oraz trudnymi decyzjami moralnymi. Gregor, choć zwyczajny, jest bohaterem bardzo wiarygodnym - odważnym, ale pełnym wątpliwości, który dopiero uczy się mierzyć ze swoim przeznaczeniem. Na szczególną uwagę zasługuje sposób, w jaki autorka porusza poważne tematy w lekkiej, przystępnej formie. Pod przykrywką przygodowej fabuły przemyca pytania o odpowiedzialność, naturę dobra i zła oraz o to, jak daleko można się posunąć w imię „większego dobra”. To sprawia, że książka działa zarówno jako pełna akcji opowieść, jak i wartościowa historia o dojrzewaniu. Choć momentami dialogi są nieco proste, a pewne wątki mogłyby zostać mocniej rozwinięte, są to drobnostki, które nie obniżają ogólnej jakości lektury. Serię o Gregorze wyraźnie kieruje się do młodszych odbiorców, ale dorosły czytelnik również znajdzie tu coś dla siebie - zwłaszcza jeśli lubi światotwórstwo z odrobiną mroku i moralnych dylematów.

Kolejna część przygód młodego górala i jego białej suczki nazywanej Bella. Wojna zakończona, Sebastian podrósł, ma prawie dziesięć lat. Z tej okazji, Cezar chce mu podarować łańcuszek z dwoma medalikami.. Do czego to doprowadzi? Czy ktoś nowy pojawi się w życiu chłopca? Tym razem przyjaciele stawią czoła kolejnej "bestii" - pożarowi, który według wszystkich strawił Angelinę. Jednak Sebastian, Cezar i Bella nadal wierzą, że jest cała i zdrowa. --- Książka bardzo mnie wciągnęła, pisana inaczej niż pierwsza. Większa czcionka, kadry z filmu tylko zachęcają do dalszego czytania. Nie mogę się doczekać, aż "upoluję" ostatnią :)

Seria "Kroniki Podziemia" autorstwa Suzanne Collins to cykl pięciu książek skierowanych głównie do młodszych czytelników, w wieku 9-14 lat. Collins, która zdobyła ogromną popularność dzięki "Igrzyskom Śmierci", w tej serii zabiera nas w zupełnie inny świat, choć równie pełen emocji i przygód. Seria opowiada historię 11-letniego Gregora, który przypadkowo trafia do podziemnego świata, gdzie spotyka gigantyczne stworzenia takie jak szczury, karaluchy, nietoperze i pająki. Podziemie to miejsce pełne tajemnic, niebezpieczeństw, ale także niezwykłych sojuszników. Gregor odkrywa, że jego obecność w tym świecie nie jest przypadkowa – przepowiednie wskazują na jego kluczową rolę w nadchodzących wydarzeniach. Każda książka z serii wprowadza czytelnika w coraz bardziej złożone przygody, gdzie bohaterowie muszą stawiać czoła moralnym dylematom, walczyć o przetrwanie i zrozumieć, co to znaczy być bohaterem. Pomimo młodego wieku bohaterów, książki nie boją się poruszać poważnych tematów, takich jak wojna, zdrada, odpowiedzialność i poświęcenie. Gregor jest typowym młodym bohaterem, który z czasem dojrzewa, odkrywając swoją siłę i odwagę. Postacie poboczne, takie jak jego młodsza siostra Boots czy wojownicza księżniczka Luxa, dodają głębi fabule i wzbogacają świat Podziemia. Każdy z bohaterów wnosi coś unikalnego do opowieści, a ich relacje są realistycznie przedstawione. Seria jest idealna dla dzieci w wieku 9-14 lat. Młodsi czytelnicy z pewnością docenią dynamiczną akcję i niezwykły świat. Autorka skutecznie balansuje akcję z elementami humoru i momentami refleksji. Język jest prosty, ale nie infantylny, co sprawia, że książki mogą być również interesujące dla starszych czytelników, którzy szukają lekkiej, ale wciągającej lektury, a którzy mogą czerpać z książek więcej, zauważając głębsze przesłania i subtelności w kreacji postaci. "Gregor" to świetna lektura dla młodszych czytelników, oferująca ekscytującą przygodę z silnym morałem i przesłaniem. Suzanne Collins pokazuje, że książki dla dzieci mogą być zarówno pełne akcji, jak i głębokie emocjonalnie. Polecam tę serię każdemu młodemu czytelnikowi, który marzy o zanurzeniu się w fantastycznym świecie pełnym przygód i wyzwań. Dla dorosłych, którzy lubią literaturę młodzieżową, "Gregor" może być ciekawą odskocznią i sposobem na spędzenie kilku przyjemnych wieczorów.

Historia młodej dziewczyny, która przeżyła strzelaninę w szkole. Teraz policja prosi ją o pomoc w odnalezieniu kilku osób w grze online. Autorka stworzyła bardzo realistyczny opis gry. Jej postacie także są jak żywe. Książka porusza wiele trudnych tematów takich jak przemoc w grach oraz uzależnienie od nich. rozmowa z autorką w podkaście/audycji: https://www.spreaker.com/user/bilberry/dok119-5-sekund-do-io

Muszę powiedzieć, że bardzo pozytywnie zaskoczyłam się tą książką. Nie jest zbyt popularna, i nikt kogo znam jej nie czytał, więc najpierw byłam naprawde niepaewna czy ja zacząć. Ale pomyślałam "Zaryzykuję" i jak się okazało, było warto :) Książka jest długa, ale nie jest nudna. Głównych bohaterów można bardzo łatwo polubić, a głównego antagonistę znienawidzić (czy może być lepszy główny antagonista od trzymetrowego świra?). Akcja jest wciągająca i przyjemna. Napewno sięgnę po drugą część :)

Równie dobra jak film. Bardzo ładnie wydana i dobrze zredagowana. Nie tylko traktuje o przyjaźni, więzi (zarówno chłopca i Belli, jak i relacjach między poszczególnymi mieszkańcami "wioski")... ale i zdradza szeroki kontekst historyczny ... opowiada o odwadze i życiu zgodnie ze swoimi wartościami.

Niezwykle sympatyczna i mądra. Czyta się ją lekko. Przygodowa. Pozytywnie mnie zaskoczyło, że współczesna autorka napisała książkę w stylu Nienackiego, czy Bahdaja. Bez wróżek i upiorów, choć z duchem - nieduchem w tle, a raczej w głównej postaci. Wprawdzie z drobnymi potknięciami, lecz czepiać się nie będziemy. Z przyjemnością sięgam po część następną i polecam.

Niezłe, choć nierówne, opowiadania dydaktyczne. Szczególnie wybijają się tutaj "System" Beręsewicza i "Genialny Pomyl" Maleszki. Na minus jednak nieco zbyt wprost podane opisy danych wartości (swoją drogą często naciągane), które odrzucają dzieci, sprawiając wrażenie, że jest to książka edukacyjna. Przydałoby się przesunąć je chociaż na koniec opowiadań.

3 Tom zdecydowanie lepszy niż poprzedni, natomiast momentami miałam ciężko się wczuć. Bohaterowie walczą aby wydostać się ze świata mentalnego. Uwaga skupia się głównie na Marco i Annie bo to oni są najbardziej zdeterminowani aby rozwiązać problem. Miłość bohaterów jest zniesiona do wątku pobocznego, mam wrażenie że w tej części aż tyle nie wnoszą, tylko po prostu tam są bo są. Zdecydowanie jest więcej zwrotów akcji, które mogą zaskoczyć. Zakończenie serii bardzo mi sie spodobało, mimo że można się go domyślić. Myśle ze cała seria jest warta uwagi.

Książka o tematyce obyczajowej, dotyczącej życia, śmierci,żałoby i miłości. Bardzo ciekawy , nietuzinkowy i oryginalny pomysł. Wciągnęła mnie bez reszty. Zuzanna dwa lata temu straciła matkę, która była jej najlepszą przyjaciółką. Nie może się z tym zupełnie pogodzić. Przeżywa na swój sposób żałobę. Codziennym rytuałem jest dzwonienie pod jej numer telefonu, który jest aktywny przez cały czas. Automatyczna sekretarka działa. Zuzka może do głuchej słuchawki zwierzać się ze swoich problemów. Niestety pozostaje pustka. Aż pewnego dnia spod tego numeru słyszy kobiecy głos. Serce zaczyna jej mocniej walić, pulsuje w skroniach. Od tej chwili nie byłam już w stanie oderwać się od książki, aż całą przeczytałam. Kim jest kobieta, która odebrała telefon? Czy głos po drugiej stronie linii telefonicznej jest w stanie zmienić świat Zuzy o 180 stopni? Czy życie Zuzanny odmieni się i wyjdzie ze stanu depresji? Jakie będą jej dalsze losy? Polecam! Ja uwielbiam takie klimaty. Do tego postać tajemniczego czarnego kota Behemota sąsiadki Zuzi dodaje pikanterii lektury. Dla mnie nie była to banalna lektura, tylko bardzo wzruszająca i nieprzewidywalna.

Wartościowa pozycja dla młodzieży (myślę że ~11-14 lat, chociaż i ja dorosła się nie nudziłam). Na minus korekta - jest sporo literówek, powtórzeń słów i nieprawidłowy szyk zdań, a wymienione są dwie panie od korekty, więc trochę wstyd. Jednak jeśli chodzi o treść to pozycja jest dość solidna. Znalazłam kilka nieścisłości i oczywiście, siłą rzeczy, historia jest uproszczona pod wieloma względami, ale mimo wszystko dobrze się broni. Nie ma tu żadnego sztucznego happy endu: życie Melody jest i będzie trudne. Natomiast w żadnym wypadku nie jest to życie bezsensowne, bezwartościowe czy beznadziejne.

Genialny pomysł z ratowaniem zagrożonych śmiercią dzieci z różnych epok. Do tego książka sprawnie napisana, przyjemny styl i dobre tempo akcji. Niestety wydano u nas tylko trzy tomy, podczas gdy cała seria liczy ich osiem. Bardzo żałuję, zwłaszcza że jedno nazwisko z listy ocalonych wywołało u mnie szybsze bicie serca... Sprawdziłam i okazało się że jest mu poświęcony cały szósty tom! Może spróbuję zdobyć go po angielsku...

Adam jest nastolatkiem, którego ojciec zostawił za dzieciaka, wujek buntuje przeciwko kobietom, babcia umie zrobić problem z niczego i do tego pan z historii się uwziął. Starał się nie przejmować w momencie kiedy cała klasa odwróciła się od niego, ojciec przed śmiercią spłodził dzieciaka - Marię - z którą się świetnie dogaduje. ,,Ludziom przestaje być ze sobą po drodze. Ktoś idzie do przodu, ktoś zostaje w miejscu, kto nagle ma na siebie nowy pomysł i formuła znajomości po prostu się wyczerpuje, bo ludzie już do siebie nie pasują.” Książka jest pisana z perspektywy młodego chłopaka, który źle traktuje dziewczyny przez co ciężko mi się to czytało jednak pod koniec kiedy zrozumiałam jego problemu to po ludzku zaczęłam mu współczuć jednak początek był ciężki to przebrnięcia

Odpowiednio zapukaj... Ponownie trafiła do mnie książka dla młodego czytelnika… Było to tak…. W rozmowie z koleżanką powiedziałam, że jakoś nie kumam współczesnej literatury dla dzieci i młodzieży. Trafiam na pozycje z jakimiś wampirami, czarownicami i diabli jeszcze wiedzą czym. Cóż, swoje lata mam i mam prawo tego nie kumać. Wówczas koleżanka zaprosiła mnie na kawę i dała książkę do przeczytania mówiąc, iż tym razem będę zadowolona. Na okładce oczywiście był jakiś potwór, bo bez nich dziś chyba powieści nie ma. Ale co tam. „Za niebieskimi drzwiami” Marcina Szczygielskiego przeczytałam jednym tchem. Akurat był deszczowy, letni dzień więc siadłam w leżaku na balkonie, zabudowanym oknami z pleksy oczywiście, i czytałam, czytałam, czytałam…. A kiedy nadeszła noc, obejrzałam jeszcze film nakręcony na podstawie powieści. Wszystko stało się jasne. Mądre opowieści dla młodych też istnieją. Utwór został obsypany nagrodami. I bardzo słusznie. Dochód z jego sprzedaży wspomógł fundację Ewy Błaszczyk i jej klinikę „Budzik”. Sama Ewa zagrała w filmie na podstawie powieści. Nie da się więc ukryć – treść nawiązuje do zjawiska śpiączki. Pokazuje ją od strony bardzo ludzkiej, chociaż z owymi elementami fantasy. Bo te elementy odkrywają tu zupełnie inną rolę niż w „klasycznej” opowieści o zombi i wampirach. Tam są praktycznie podstawą akcji i fabuły. Tu najważniejsze są drzwi. Czymże są drzwi? Na pewno symbolem wejścia do innego miejsca, do drugiego pokoju, nieznanego domu lub obcego świata. Trzeba tylko umiejętnie pukać. A pukać trzeba do każdych drzwi. To sprawa kultury osobistej, wszak za drzwiami jest ktoś, kto musi dać zezwolenie na wejście. To sprawa zachowania porządku w określonej społeczności. Umiejętność pukania pozwala poznać niepoznawalne. Dlaczego drzwi są niebieskie? To proste – ktoś je kiedyś tak pomalował. A może symbolizują niebo? Oprócz prawd oczywistych, jest miejsce również na interpretację czytelnika. Czy za owymi drzwiami jest baśń, czy rzeczywistość? Jakże trudno rozeznać się w krainie dziwnej, na swój sposób pięknej, ale również groźnej? W starych, dobrych baśniach zawsze było zło. Ono być musi, bo gdyby go nie było, nie istniałoby również dobro. Skąd wiedzielibyśmy co jest czym? Główny bohater dwunastoletni Łukasz odkrywa zasadę pukania i wchodzi w przedziwny świat, w którym oczywiście jest postać z okładki. Trzeba się jej bać, bo po to jest. Ale może uda się go pokonać? Zakończenie opowieści – zaskakujące, nawet dla mnie, speca od rozwiązywania zagadek kryminalnych. Zakończenie oczywiście pozytywne, bo dzieciom trzeba dać nadzieję. Baśnie zawsze kończą się dobrze. Książkę Marcina Szczygielskiego mogą z powodzeniem przeczytać dorośli. To rzecz z gatunku „familijnego”, jak określa się filmy dla całej rodziny, bez względu na wiek. Polecam!

Dużo czasu zajęło mi sięgnięcie po drugi tom "5 sekund do IO", sama nie wiem czemu zwlekałam tak długo. Obawiałam się, że nie będę nic pamiętać z treści pierwszego tomu, jednak o dziwo dość szybko udało mi się wdrożyć w historię. Ciężko oceniać kolejny tom gdy pierwszy czytałam ponad dwa lata temu, jednak mam wrażenie, że ta część bardziej mi się podobała. Autorka bardziej skupiła się na prowadzeniu akcji w świecie realnym i muszę powiedzieć, że wyszło to na dobre historii. Spodobał mi się również rozwój bohaterów, zwłaszcza Miki, która wydawała się dojrzalsza i bardziej rozważna. Wątek romantyczny był nieprzesadzony i nierozwleczony, za to fajnie uzupełniał relacje bohaterów. "5 sekund do IO. Rebeliantka" to bardzo dobra kontynuacja serii. Jeśli taki poziom by się utrzymał to pozostaje mi tylko żałować, że Małgorzata Warda nie zdecydowała się na kolejny tom.

1 sierpnia to ważna data dla Polaków, szczególnie dla warszawiaków. Tego dnia 81. lat temu wybuchło w stolicy naszego okupowanego przez Niemców kraju Powstanie Warszawskie. Mirek — lat 10, Jaga — lat 17, Jurek — lat 9, "Miki" — lat 13, Kazimierz — lat 14, Basia — lat 13, "Hipek" - lat - 14, Halusia — lat 10. Jak widać z powyższego w chwili, gdy wybiła godzina "W", byli bardzo młodzi, ale i oni rwali się do walki z nienawidzonym okupantem. Ta książka to zapis przeżyć z tych strasznych 63 dni, jakie spotkało Warszawę i jej mieszkańców. Autorką poruszającej lektury dla dzieci i młodzieży pt. Fajna Ferajna, jest pani Monika Kowaleczko-Szumowska, pisarka, scenarzystka i autorka pasjonujących książek dla młodego pokolenia. Studiowała archeologię w Stanach Zjednoczonych, w Polsce zaś kończyła archeologię. Jest również tłumaczką. Tłumaczy książki popularnonaukowe dla dorosłych, a także materiały i wystawy dla Muzeum Powstania Warszawskiego. Okładka idealnie wpisuje się w tamte ciężkie i smutne chwile dla każdego, kto w tym czasie był w Warszawie. Czy to walczył, czy musiał żyć w ciągłym strachu przed nalotami i bombami, ciągłymi kanonadami i czołgami wroga, którego zbrojny wybuch zaskoczył, ale też zmobilizował do całkowitego zniszczenia Warszawy, tak, aby przestała istnieć, tak by nic po niej nie zostało. Jedynie zgliszcza... Młodzieńcze buzie, jeszcze uśmiechnięte, jeszcze pełne wiary, jeszcze w braterskim uścisku. W tej wartościowej lekturze poznamy wspomnienia dzieci, które w 1944 roku był bardzo młode. To osiem rozdziałów o bohaterach, którzy zmagali się z przeciwieństwami losu. Autorka na podstawie zapisów zachowanych w Archiwum Historii Mówionej Powstania Warszawskiego, a także listów i rozmów, które przeprowadziła, stworzyła wspomnienia najważniejszych bohaterów powstania — DZIECI, których dzieciństwo, czy wiek dorastania powinien wyglądać zupełnie inaczej. Choć to tragiczny czas, historyjki zawierają również elementy humorystyczne. Takie właśnie książki powinny być obowiązkową lekturą w szkole podstawowej. Historię trzeba umiejętnie, ale niemal koniecznie przekazywać kolejnym pokoleniom. Ostatni powstańcy umierają, jednak ich tragiczna historia powinna zawsze być żywa w sercach Polaków. Polecam szczególnie w tych dniach!

Ależ to była literacka przygoda! "Biblioteka pana Lemoncella" to świetna pozycja dla starszych dzieci i młodzieży. To czytelnicza uczta dla wielbicieli książek, bibliotek i gier planszowych. Chris Grabenstein zabiera czytelnika w wir tajemnic, zagadek i zadań do wykonania. Nie mogę powiedzieć, że to lektura, która nie ma żadnych wad. Przeszkadzało mi powtarzanie części treści oraz to, że dla mnie niektóre wyzwania wydały się mega trudne a dwunastoletni bohaterowie dawali sobie z nimi radę bez większych problemów. Może gdyby te dzieciaki były nieco starsze to bym na to w ogóle nie zwróciła uwagi? Tak czy siak polecam serdecznie, bo to cudowna, otulająca wręcz rozrywka a bibliotekarka w tej opowieści to kobieta rakieta! P.S. Ja już zakupiłam sobie własny egzemplarz a do tego na pewno planuję przeczytać drugą część tej serii!

"Nie jest dobrze, chłopie! Po jaką cholerę, żeś skakał do tej wody? Nie miałeś rozumu?!" "Szczygieł" to dogłębnie rozbudowana historia, oparta na faktach. Zaczyna się od beztroskiego wypoczynku nad morzem i bezmyślnej brawury nastolatka, który "popisowym" skokiem na główkę uszkadza sobie kręgosłup i doznaje paraliżu czterokończynowego. Książka opowiada dalej historię o tym jak Hubert walczy o życie jak postępuje leczenie, jak pokonuje swoje słabości i te fizyczne i te psychiczne. Przy okazji, mamy przekrój przez pracę tak zwanej służby zdrowia w naszym kraju. Czyli dostęp do lekarzy, problem z kolejkami do specjalistycznej opieki i rehabilitacji. Jednak nie tylko o tym jest ta książka. Pokazuje ona też jak wielkimi egoistami jesteśmy kiedy w grę wchodzi życie kogoś, kogo bardzo kochamy, w tym wypadku syna. Jak bardzo wtedy ma rację bytu powiedzenie, że "bliższa koszula ciału." Kiedy okazuje się, że w specjalistycznej klinice, w której zresztą rodzina Huberta ma znajomości, nie ma wolnego łóżka i trzeba czekać w kolejce tych uprzywilejowanych, czyli tych "bez kolejki", po znajomości. Matka Huberta, modli się wtedy słowami "Boże, nigdy nikomu nie życzyłam śmierci, ale to łóżko jest nam naprawdę bardzo potrzebne", tylko co gdy inne matki też będą się tak samo modlić? Której z nich posłucha ten, do którego się modlą?. Trudno się dziwić matce, że chce dla swojego dziecka jak najlepiej, kosztem innych, prawda?? Oczywiście staram się zrozumieć Helenę i nie oceniać, jednak ona sama nie jest wolna od oceniania innych "Jakie to wszystko niesprawiedliwe [...] Czemu to on właśnie musi tak cierpieć ? Tyle jest pijaków, narkomanów i Bóg wie jeszcze jakich degeneratów, którzy za nic mają swoje zdrowie. Tną się, okaleczają. Niszczą je, niszczą ŚWIADOMIE i jakoś nic im nie jest. Czy im bardziej sprzyjają niebiosa?" Celowo napisałam "ŚWIADOMIE", dużymi literami, by lepiej było widać, że mamuśka Helena chyba zapomniała, że jej synuś też skakał na główkę jak najbardziej ŚWIADOMIE ! Nie potrącił go samochód, nie pobili go jacyś bandyci na ulicy, nikt go nie popchnął do tego skoku. Sam z własnej woli wykazał się karygodną brawurą, by się popisać przed dziewczyną. Nie słuchał nikogo, chociaż inni go ostrzegali. A teraz nagle, żale i pretensje do garbatego, że ma dzieci proste?? Ja rozumiem, że młodość, że musi się wyszumieć itd. itp. oki, tylko każde działanie przynosi jakieś konsekwencje, do kogo więc pretensje, że trzeba ponosić konsekwencje swoich durnych wyborów.? Rozumiem, też żale na "służbę zdrowia" i z tymi nawet się solidaryzuję, bo wszyscy wiemy, jak działa ten twór co już właściwie ze "służby" nic w sobie nie ma, rozumiem nawet pretensje o brak podjazdów dla wózków, ale pretensje i niewybredne epitety pod adresem innych "bo się gapią", to już chyba lekka przesada. Reasumując książka dobrze napisana, jednak jej głównym bohaterom, zwłaszcza pani Helenie życzyłabym więcej pokory.

Wspaniała historia ♥ Wielka szkoda, że druga część nie została wydana w języku polskim... Akcja dzieje się między pierwszą a drugą wojną światową. Nie jestem osobą, która fascynuje się historią, ale uwielbiam to, jak bohaterowie i wydarzenia książki splatają się z postaciami i faktami historycznymi. To skłoniło mnie do ciągu wyszukiwań o zeppelinach, Hugo Eckenerze i córce Stalina - naprawdę nie spodziewałam się, że te tematy mnie zaciekawią, ha ha :D Ogółem postać głównego bohatera jest ciekawa - towarzyszymy mu w drodze, która nie tylko jest ucieczką przed zagrożeniem, ale także powodem, dla którego Vango musi dowiedzieć się czegoś o swojej przeszłości. Chłopak dorastający na wyspie, wychowywany przez nianię oraz naturę - pod tym względem Vango przypomina mi główną bohaterkę "Gdzie śpiewają raki". Swoją drogą sięgnęłam po tę książkę ze względu na autora - de Fombell napisał serię "Tobi", która w dzieciństwie bardzo mi się podobała (na tyle, że jako nastolatka musiałam ją zdobyć, aby kiedyś do niej wrócić). Trochę się obawiałam, że przez upływ czasu okaże się, że styl autora teraz nie przypadnie mi do gustu. Bardzo się myliłam. Czytałam "Vango" praktycznie jednym tchem. Bardzo podziwiam pomysł autora i tak zgrabne powiązanie losów bohaterów - nie jest banalnie nawet, gdy wydaje się, że przewidzimy akcję, bo zaraz okazuje się, że jakieś wydarzenie zupełnie zmienia położenie bohaterów. Euforia zmienia się w strach i na odwrót. Dużo emocji, intrygujące postacie i podróże po całym świecie (choć głównie po Europie) - zdecydowanie zostałam kupiona ♥