Tutu. Opowieść o śwince, która marzyła o rajskiej wyspie

Spodziewałam się po tej książce jakiejś typowej baśni dla dzieci czy bajki na przeczytanie na dobranoc. Więc kiedy zagłębiłam się w historię, z zaskoczenia uniosłam brwi. Książka przedstawia nam od samego początku, z czym będziemy się mierzyć i z jakiego punktu będziemy obserwować. A właściwie — od kogo będziemy tę historię słuchać, ponieważ w tej książce nie jesteśmy obserwatorami wydarzeń, a raczej słuchaczami. Drzewo życzeń opowie nam jak się nim stało, jak mierzy się z pewnymi regułami i pewną dwójką dzieci. Wokół nich będziemy błądzić i im kibicować. A dlaczego mówię my? Ponieważ drzewo nie zwraca się tylko do mnie (np. drogi czytelniku) tylko do wszystkich, którzy go słuchają (“Może zastanawiacie się,...”). Jednak pod koniec to się zmienia i ta zmiana mocno uderza. Mogę też rzec, że sama się wcieliłam w drzewo. Wszystkie niepowodzenia i sukcesy jakie się pojawią u drzewa odebrałam jakby były moje własne. Czas na fabułę. Jest jak kot — raz chodzi tam i z powrotem, i nagle skręca gdzieś indziej, a czasem zatrzymuje się i wyleguje w jednym miejscu. Inaczej, jest ona ciekawie przedstawiona i łapała mnie, nie chcąc mnie puścić. Sama w sobie jest też ważną rzeczą dla człowieka, ponieważ przedstawia różne jego aspekty. Jednak nie będę się zbytnio rozpisywać na ten temat, bo na tyle książki jest napisane: “Zabawna i ciepła historia o inności i tolerancji”. Zdanie jest w stu procentach prawdziwe. Książka ma w sobie też obrazki i zwykle w innych lekturach mi przeszkadzają, jednak w tej nie były problemem. I nie chodzi tylko o ich cudowny wygląd. One faktycznie dodają wyjątkowości historii, a przy ostatnim z nich, brzuch mi się zacisnął i prawie się popłakałam. I nie tylko przez rysunki, ale miałam chwile kiedy i litery dawały mi takie doznania. Relacje między bohaterami wywoływały u mnie uśmiech i niekiedy się z nich śmiałam (w dobrym sensie), ale tu zostawię lukę dla czytelnika jakie one były. Podsumowując. Książka jest dla każdego. Dziecko, nastolatek, dorosły, czy osoba starsza. Każdy z nich coś wyciągnie i (myślę) że nie będzie się nudził. Ja sama zapewne wrócę do niej niejeden raz. Dziękuję autorce za napisanie tak niezwykłej książki.

Przepiękna historia, która zaczęła się od rozbitego nosa. Są wakacje, ale rodzice Wojtka są zapracowani. Chłopiec dowiaduje się, że nigdzie nie wyjadą i w nerwach rzuca swym przyjacielem - psem Bolusiem. Maskotce pęka guziczkowy nosek. Wojtuś chce ratować przyjaciela i udaje się do pasmanterii. Zwykłe wyjście do sklepu i poznanie trzech starszych pań powoduje, że nudne wakacje nabierają barw. Czy można zaprzyjaźnić się z kimś dużo starszym? I czy można go adoptować? Przekonajcie się sami... Ciepła opowieść o przyjaźni, budowaniu relacji i wsparciu jakie zyskujemy od innych. A przy okazji piękną opowieść na Dzień Babci, w której trzy całkowicie różne starsze damy stają się w jednej chwili babciami małego Wojtka. Książka zawiera ilustracje Macieja Szymanowicza. To czołówka moich ulubionych ilustratorów.

Wiedźma na miotle, którą pokochają dzieci... i ich mamy też! Jeśli wydaje Ci się, że czasy czarownic się skończyły - to znaczy, że nie poznałaś jeszcze Babcochy. A powinnaś. Bo to nie byle jaka wiedźma - to Babcia-Czarownica z charakterem, co spada z nieba na miotle prosto do małego miasteczka i robi w nim totalny czarodziejski zamęt (ale taki pozytywny, serio!). Justyna Bednarek - ta od skarpetek, co mają własne życie - tym razem stworzyła opowieść, która jest trochę jak ciepły rosołek z dużą szczyptą magii. Dzieci będą zachwycone (sprawdzone!), a Ty - jeśli czytasz to razem z maluchem - będziesz się uśmiechać pod nosem, bo autorka wrzuciła tu mnóstwo smaczków, które rozbawią też dorosłych. Sama Babcocha? No złoto. Mądra, zabawna, niezależna, lekko zadziorna - taka ciocia od czarów, którą każda wioska chciałaby mieć. Historia jest ciepła, zabawna, a jednocześnie mądra - bez moralizowania, ale z sercem na dłoni. -Idealna na wspólne czytanie przed snem (albo rano, bo dzieci nie znają pojęcia "za wcześnie") -Magiczna, ale bardzo osadzona w codziennym świecie - czyli dokładnie taka, jakiej dziś potrzeba.

Kupiłam w prezencie dla dziecka w rodzinie ale z ciekawości przeczytałam sama. Jako dorosła czytelniczka strasznie się wzruszyłam. Jest to bardzo ciepła i kochana książka, z humorem i pięknymi ilustracjami. Myślę, że wspaniała książka dla dzieci ale dorosły również jak najbardziej jest w stanie się nią zaciekawić

Piękna wzruszająca książka o odkrywaniu siebie, pokazująca, ze talent to nie wszystko, że potrzeba czasu, cierpliwości, odwagi by osiągnąć swój cel. To opowieść o spełnianiu marzeń, tęsknocie, poczuciu przynależności, prawdziwej przyjaźni, która przetrwa wszystko. My się w niej zakochałyśmy🥰 i do tego te piękne ilustracje, polecam❤️

Oryginalny projekt. Książka pokazuje przykłady zastosowania w opowiadaniach i podstawy teoretyczne w części dla rodziców. Ciekawe podejście, którego nie widziałam w żadnej innej książce polskiej i zagranicznej. Nasz, rodzimy produkt, z którym warto się zapoznać. Autorka zdobyła widzę podczas szkoleń certyfikacyjnych w The MERIT Centre, studiów w zakresie coachingu, mentoringu oraz szeregu kursów i szkoleń między innymi z psychologii kryzysu. Stresory, które powodują ubytek "paliwa", tj. wywołują napięcie: BIOLOGICZNE: np. głód, ból, ostre światło, hałas; EMOCJONALNE: silne pozytywne lub negatywne emocje; POZNAWCZE: np. niezrozumiałe słowa czy schematy, negatywne myśli o świecie, innych ludziach, samym sobie; SPOŁECZNE: np. kontakty z nowo poznanymi osobami, przebywanie w grupie, wystąpienia publiczne; PROSPOŁECZNY: np. konflikty, bycie świadkiem przemocy, silne emocje innych osób. Ze wstępu: "Człowiek, który ma wysoko rozwiniętą umiejętność samoregulacji, umie wydajnie uczyć się i pracować, ale też odpoczywać. Dba o swoje zdrowe fizyczne i psychiczne. Często jest spokojny, odczuwa przyjemne emocje (np. radość, zadowolenie) i potrafi łagodnie wyregulować te trudne (np. złość, smutek, żal). Tworzy głębokie, pełne zrozumienia i empatii związki z innymi ludźmi, w tym własnymi dziećmi." Rewelacyjne ćwiczenie oddechowe przedstawione w rozdziale 6. Przedstawione dzieciom jako magiczna sztuczka wąchanie kwiatka trzymanego w jednej ręce i zdmuchiwanie świeczki trzymanej w drugiej.

Urocza książka, idealna na wolny wieczór, który chcemy spędzić w miłym towarzystwie przy rozpalonym kominku. Rozczuliła mnie historia Ambarasa oraz jego przyjaciół, których zdobywa dzięki swoim analitycznym zdolnościom dedukcji oraz brakiem najważniejszego zmysłu dla Wilka: węchu. Brakowało mi nieco rozwinięcia relacji wilk-człowiek, która została niedoprowadzona do końca… Z książki płynie przesłanie, że swoje największe słabości nie zawsze okazują się tak ogromne, jak nam się wydaje oraz że porównywanie do innych nie jest zawsze właściwe.

Fajna pozycja, która w ciekawy sposób opowiada o wyobraźni i czytaniu książek. To krótka opowieść, mająca na celu zachęcić dzieciaki do samodzielnych lektur i pobudzająca ciekawość świata. Ładne rysunki nawiązują niekiedy do znanych pozycji dla najmłodszych i trochę starszych odbiorców.

Przeczytane dzieciom, przedszkolakom. Zachwytów z ich strony nie było, ale słuchały chętnie, czasem się uśmiechając, czasem potrzebując wyjaśnień. Wiele żartów językowych i aluzji do rzeczywistości w tej książce autor kieruje do dorosłych, i to zawsze u Andrusa jest inteligentne. Językowa błyskotliwość zawsze obecna w jego tekstach estradowych tutaj, w prozie, błyszczy jednak mniej. Reasumując - dzieciom czytało się ten zbiór przyjemnie, natomiast sam dla siebie tego bym nie skończył, porzuciwszy lekturę po kilkunastu stronach. Wolę piosenki.

Cała seria jest warta przeczytania, książka dotyka trudnych emocji u dziecka: żałoby, straty, strachu i samotności w bardzo subtelny sposób. Utwór jest ambitny i dzieci poniżej 4 roku życia mogą się zniechęcić lub znudzić, ale warto próbować w późniejszym czasie. Idealna pozycja dla dzieci zafascynowanych życiem w oceanie. Jest to książka nieco inna niż wszystkie, bez słodkiego zakończenia, z piękną kreską, idealna na wyciszenie przed spaniem. Motywuje dzieci do głębszych przemyśleń i zadawania trudnych pytań, pomaga budować relacje i nie nudzi się także rodzicom.

Książki nagrodzone w konkursach biedronkowych na książki dla dzieci nigdy mnie nie rozczarowały. Tak było też z ,,Królewiczem, który się odważył”. Pozycja ta jest dla mnie dość wyjątkowa, ponieważ miałam przyjemność poznać autorkę na jednej z grup pisarskich. Tytułowy królewicz jest młodszym z dwóch synów pary królewskiej. Czuje się źle, ponieważ rodzice traktują go jak malutkie dziecko, a jego starszy brat cieszy się sławą dzielnego rycerza. Królewicz postanawia więc uciec z domu i udowodnić wszystkim, że jest odważny i może być rycerzem. W ślad za nim podąża jego siostra Hermenegilda. Katarzyna Wierzbicka bazuje na znanych toposach z klasycznych baśni takich jak droga do zdobycia sławy i udowodnienia swojej odwagi, czarownice, magiczne stworzenia, ale przedstawia je w sposób mający powiązania z realnym światem dzieci. Chociaż ja oczywiście nie jestem już grupą odbiorczą tej książeczki i nie zawsze umiem utożsamić się z bohaterem, to jestem pewna, że wiele dzieci odnajdzie w Królewiczu swoje przeżycia i rozterki w ciekawym tym wieku, gdy zaczynamy dorastać i postrzegać siebie jako coś odrębnego od swojej rodziny… a większość świata nadal uważa nas za dzieciaczki. Główny bohater jest bez wątpienia młodym bohaterem, z którym dzieci mogą się utożsamić, a fakt, że kolejną ważną postacią jest jego rezolutna i uparta siostra sprawia, że książka przypadnie do gustu zarówno chłopcom, jak i dziewczynkom, szczególnie że nie idzie w stereotypy związane z płcią – chłopiec ma prawo być niepewny i się bać, dziewczynka może mieć cięty język i zdolności przywódcze. Stereotypy nie dotyczą też innych aspektów utworu – czarownica okazuje się miłą, mądrą staruszką, smok kochanym przyjacielem, a żaba romantyczną ,,panienką” pragnącą poznać prawdziwą miłość. W ten sposób dzieci mogą nauczyć się empatii i nieoceniania po pozorach. Kasia Wierzbicka zwraca też uwagę na relacje rodziców i dzieci, pokazując, że obie strony powinny zdobyć się na tolerancję i zrozumienie dla drugiej osoby. Może w ten sposób dzieci łatwiej pojmą, dlaczego czasem rodzice są wobec nich nadopiekuńczy? ,,O królewiczu, który się odważył” to bardzo wartościowa pozycja dla dzieci. Jednocześnie przekazuje wartości i pomaga dzieciom zrozumieć własne problemy i emocje, ale też wciąga, rozczula i wywołuje uśmiech na twarzy. Polecam gorąco do czytania z dziećmi. ,, Czasem warto jest wyruszyć w nieznane(…) Ale równie dobrze jest wrócić do domu.”

Książka powstała w szczytnym celu i twórcy pracowali charytatywnie - co już samo w sobie zasługuje na pochwałę. Opowiadania są (w większości) ciepłe i pokrzepiające, milo się to czyta i dobrze się to czyta. Choć wolę chyba te nie całkiem wprost (np. dwa pierwsze), bodajże trzecie jest zupełnie słabe. Opowiadania są, jak to zwykle bywa, lepsze i gorsze. Żadne nie jest wybitne ale w sumie jednak oceniam książkę na plus i miło się czytało. (czytana: 24.12-1.01.2026) 4/5 [7/10]

Cykl o Toli należy do moich ulubionych serii. Ta część oczywiście odnosi się do tytułowej pory roku. Pachnie imbirem, cynamonem i goździkami. Główna bohaterka ma 4 lata, mieszka wraz z rodzicami w mieście i na co dzień chodzi do przedszkola. Jesień przynosi chłód i deszcz, ale także spacery po parku wśród kolorowych koron drzew i szeleszczących pod stopami liści. Tola wraz z rodzicami czerpie z jesieni ile się da - będzie rozgrzewająca zupa z dyni, kasztanowe ludziki, puszczanie papierowych łódek w kałużach, ciasto marchewkowe... Nie obędzie się także bez rodzinnego pieczenia pierniczków i - niestety - jesiennego przeziębienia. Ale największym wydarzeniem tej pory roku jest wyczekiwane pojawienie się na świecie nowego członka rodziny - Mikołaja, młodszego kuzyna Toli. Dziewczynka jest nim zachwycona, troszczy się o niego i z czułością opowiada mu o otaczającym ich świecie. Niezwykle ciepła książka przedstawiająca rodzinne więzi, bliskość i tradycje. Tekst i ilustracje wspaniale oddają jesienny klimat. Atmosfera panująca w rodzinie połączona z jesiennymi zapachami niemal otula czytelnika jak ciepłym kocem.

Pierwsza część świąteczno-adwentowej książeczki z serii Winston, o dzielnej myszce. Duży format. Twarda oprawa. Dobry gatunek papieru. Wyrazista czarna czcionka. Zilustrował humorystycznie i bardzo ładnie sam autor. Jego kreska jest bardzo rozpoznawalna. Książka podzielona jest na 24 i 1/2 rozdziału. Zalecana do czytania każdego dnia adwentu od 1 do 24 grudnia , a ukoronowaniem ma być ta połówka rozdziału na pierwszy dzień Świąt 25 grudnia. Jest to opowieść - drogi , podobnie jak ,, Prezent gwiazdkowy dla Korneliusza Klopsa'' - Johna Burninghama. Główny bohater ,mały chłopiec imieniem Oliver był grzecznym i pracowitym dzieckiem. Pomagał przed świętami rodzicom , którzy prowadzili samodzielnie sklep z zabawkami . Pakował je, wysyłał paczki , obsługiwał kupujących , demonstrując działanie niektórych mechanizmów zabawek. Tak bardzo zaangażował się w tę pomocową działalność, że zapomniał , jak co roku napisać listu do Św. Mikołaja. Miał tylko jedno życzenie. A tu nastał dzień wigilijny. Czy nie za późno na wysyłkę listu na Biegun Północny? Zdążył prędko wybiec jeszcze przed zamknięciem sklepu na pocztę ze swoim listem. Pech chciał , że była zawieja i śnieżyca , przesyłka nie trafiła tam gdzie trzeba. Wywiało ją na zewnątrz czerwonej skrzynki . Całe zdarzenie zaobserwowała mała biała uliczna myszka rodzaju męskiego o imieniu Winston i postanowiła uratować sytuację. Myszek nie mógł się pogodzić z tym , że gdy cały świat będzie hucznie świętował, nasz mały Oliver , nie dostanie żadnego prezentu od Mikołaja. I tu się zaczyna cała przygoda. Czy Winstonowi uda się dostarczyć list Mikołajowi? Jakie trudności po drodze go spotkają? Czy pozna nowych przyjaciół? Czy Oliver dostanie, prezent ,o którym marzył? Czy Winstona spotka jakaś nagroda za wszelkie starania skuteczne czy też nie? Cudowna, czarująca pod każdym względem książka o niesieniu pomocy, empatii, przyjaźni, o tym, żeby stać się bohaterem i być dzielnym nie trzeba osiągnąć wielkiego wzrostu. Można być wielkości myszki, ale o wielkim sercu i odwadze lwa. Każdy może się nim stać, jeśli nie zamknie się w sobie , wyjdzie poza strefę własnego komfortu. Samotni są też niestety także w tłumie, wystarczy tylko uważnie się rozejrzeć i wyrazić chęć pomocy. Przepiękna szata graficzna okrasza całą książeczkę i jest dopełnieniem wszystkiego. Poza tym po każdym rozdziale czeka na dzieci miła niespodzianka czyli zadania adwentowe np. jak zrobić rozmaite dobre uczynki, świąteczne poszukiwanie skarbów, napisanie listu do Św. Mikołaja oraz wiele, wiele innych. Nawet między innymi autor pokusił się o przedstawienie międzynarodowych tradycji świątecznych. Książka jest bogata wewnętrznie, gdyż niesie przesłanie dobra jak również umila czas dzieciom i rodzicom w oczekiwaniu na święta. Można coś zrobić razem, nie tylko w święta . I to się liczy najbardziej. Polecam do czytania przed Świętami , w czasie Gwiazdki jak również po. Na tę książeczkę każda pora jest dobra.

Tomek jest dzielnym przedszkolakiem który nie raz musi stawiać czoło całemu światu. Najtrudniej jest jednak wyjaśnić wszystko dorosłym, bo oni czego nie rozumieją! Codzienne sprawy opowiedziane z perspektywy dziecka nie raz bawią i cieszą małych czytelników (i tych starszych też!). Wszystko od razu staje się weselsze i nabiera zupełnie innych kolorów! Książka napisana jest w ciekawy sposób. Prosty i zrozumiały język, a przede wszystkim historie które nie raz wydarzyły się naprawdę! Tomek jest przedszkolakiem i to najlepszy czas na czytanie tych opowiadań. A w środku znajdziecie między innymi historię o za małych zimowych butach i najlepsza kryjówkę na gubiące się rękawiczki, opowieść o snach tych ciekawych jakie miewają psy i tych mniej interesujących jak sny taty, oraz skąd bierze się brata i kto będzie najlepszy w noszeniu go zanim podrośnie! Nie raz sama uśmiechałam się czytając o przygodach i pomysłach Tomka! Myślę że to idealna pozycja na poprawę nastroju, na ciężkie chwile, na wywołanie uśmiechu przed snem 😊 Dla tych maluchów które nudzą się w drodze, ale lubią słuchać opowieści mam dobra wiadomość, książkę znajdziecie również w audiobooku 🤓

Jaka to jest wspaniała książka! Nie dość, że jest to pozycja świetnie napisana to jeszcze do tego autorka stosuje w niej doskonałe gry słowne. Sama opowieść wzrusza, bawi, ale też trzyma w napięciu bo do samego końca nie wiemy jak skończy się wyprawa gęsi i lisa (choć pewne dyskretne wskazówki się jednak pojawiają). Tych bohaterów po prostu nie da się nie lubić, i co najlepsze, przynajmniej w moim domu zaanektowaliśmy kilka powiedzonek zaczerpniętych wprost z kart "Gęsi" - gęś-atrapa, ja jestem mistrzem kręcenia, czy kłapać stopami na stałe weszło do naszego domowego słownika.

Poruszająca, literacka opowieść dla młodzieży i dorosłych o getcie warszawskim i dramatycznych losach mieszkańców Muranowa, widziana oczami… drzewa. Choć pomysł może się wydawać bajkowy, narracja jest pełna realizmu, smutku i nadziei. Świetnie nadaje się do rozmowy o historii z młodszymi czytelnikami. Mądra, piękna i bardzo oryginalna. Przypomina, że pamięć może mieć wiele form.

"Długa wędrówka" to piękna i poruszająca książka dla dzieci, która opowiada historię podróży, przemiany i odwagi. Książka porusza temat pokonywania trudności, odwagi w obliczu nieznanego, ale również relacji i współpracy. To opowieść o sile przyjaźni, a także o tym, jak istotne jest wsparcie, które możemy dawać innym i otrzymywać od nich w trudnych chwilach. Piękne, pełne detali ilustracje autorstwa Emilii Dziubak doskonale oddają klimat tej wyjątkowej historii, pełnej emocji i refleksji.

Wojna oczami małej dziewczynki. Asiunia zadaje pytania - czasem naiwne, czasem trafne (jak to dzieci) i wyłapuje zabawne anegdoty w trudnej wojennej rzeczywistosci. Bohaterka jest uważna i próbuje jak najwiecej zrozumieć, tylko jak dziecko ma zrozumieć coś tak niezrozumiałego jak wojna... Jak pisze psycholog cytowana na okładce, Asiunia 'pozwoli rodzicom poważnie porozmawiać z dziećmi o wojnie, nie wykraczając poza bezpieczne obrazy i emocje.'

Gromadka dzieci, która tuż przed świętami dowiaduje się, że nie może dalej mieszkać w ukochanej kamienicy i zrobi wszystko, aby tam zostać, łącznie z poznaniem i ułaskawieniem mrukliwego sąsiada. Fajna historia dla wczesnych nastolatków bardziej niż dzieci (problemy dorosłych, które widzą dzieci, dużo tekstu, szczątkowe ilustracje).