Trzy życia Alix St. Pierre

Zacznę z wysokiego "C". Jeśli zastanawiacie się nad zakupem lub przeczytaniem tej książki, to mówię głośno TAK! Warto, a nawet bardzo warto!
Znakomita książka szpiegowska, łącząca wydarzenia z okresu II wojny światowej i czasów tuż po wojnie. Akcja osadzona w Paryżu, na tle pierwszego pokazu Christiana Diora z odwołaniami do ruchu oporu we Włoszech oraz nieczystych gier Aliantów i Niemców czego ofiarą stało się 9 mężczyzn. Szeleszczący kreacjami Diora świat mody miesza się z rozkwitającą miłością, namiętnościami z okresu wojny, zemstą, kłamstwami i... No nie wiele, abym wypaplał zakończenie. I najważniejsze dla mnie jest to, że książka została napisana przez autorkę, która uwielbia grzebać w historii. Tu prawie wszystkie postaci i zdarzenia są autentyczne, trochę dostosowane do fabuły, która porywa czytelnika jak pęd przejeżdżającego na torze bolidu Formuły 1.
Natasha Lester posługuje się piórem (raczej na pewno komputerem) w fantastyczny sposób, manipulując czytelnikiem, podrzucając mu namiętności, by za chwilę zagrać wątkami okrutnymi z wojny, a potem doprawionymi nienawiścią i zemstą. Nie napiszę nic więcej jeśli chodzi o fabułę, bo każdy nawet najdrobniejszy fakcik, niuansik zepsuje wam czytanie i wgryzanie się w treść narracji. Termos z kawą i zapraszam do lektury, która przypomina mocne emocje jak jazda na rollercoasterze. Dlatego dajcie się ponieść przygodzie, w której nikt na końcu nie jest tym, kim był na początku książki.
Chciałbym jeszcze na koniec odnieść się do feminatywu. Tłumaczka używa określenia szpieżka, które przepraszam, ale kłuje moje uszy. Nie mam nic przeciwko temu zjawisku, ale szpieżka czy dramaturżka jest dla mnie niesamowitą akrobacją słowną. Wrzucę tu kamyczek. Z okazji święta polszczyzny poznańska Biblioteka Raczyńskich zorganizowała 21 lutego 2024 r. spotkanie na temat nazw żeńskich w języku polskim. Prelegentem był prof. UAM dr hab. Jarosław Liberek. Omawiał sporo słów, wskazując, że miały one w wielu wypadkach incydentalne użycie jak np. gościni czy satyryczne jak chirurgini. Zajmował się też słowami szpiegini i szpieżka. W latach 20. i 30. można odnotować jedynie incydentalne pojawienia się tych form. W podsumowanie stwierdził, że nie ma żadnego nakazu tworzenia feminatywów, to wszystko zależy od współczesnego języka. Ok. i dlatego czasami warto się zastanowić nad feminatywami, no i nad faktem, że jest wiele Pań, które wolą być profesorem, a nie profesorką czy socjologiem niż socjolożką. To taka moja mała dygresja. Nic na siłę, chyba, że chodzi o książkę Natashy Lester, będę natrętnie namawiał do przeczytania.

Zacznę z wysokiego "C". Jeśli zastanawiacie się nad zakupem lub przeczytaniem tej książki, to mówię głośno TAK! Warto, a nawet bardzo warto!
Znakomita książka szpiegowska, łącząca wydarzenia z okresu II wojny światowej i czasów tuż po wojnie. Akcja osadzona w Paryżu, na tle pierwszego pokazu Christiana Diora z odwołaniami do ruchu oporu we Włoszech oraz nieczystych gier...