The Witch of the Forest. Magia naturalna. Znajdź harmonię między światem wewnętrznym a zewnętrznym

Bardzo ciekawie napisany i przejrzyście opracowany poradnik bycia wiedźmą. Mamy tu nie tylko krótką ściągę jak wróżyć z dłoni czy jak ustawiać karty tarota, ale także sporo o symbolice między innymi kolorów oraz kształtu płomieni, co nieco o średniowiecznym kalendarzu, fazach księżyca, runach, wróżbiarstwie i wielu innych rzeczach. Nie zmieniło to co prawda mojego poglądu w kwestii magii, zaklęć i rytuałów, ale lektura była przyjemna.

Czym jest Czaromarownik? Najprościej można go opisać jako kalendarz ezoteryczny. Jest od kilku lat dostępny u @wydawnictwo.kobiece Jeżeli lubicie przejrzyste notatki i planowanie swojego czasu w ciągu roku, to przyda Wam się planer połączony z kalendarzem. Przychodzę z propozycją Czaromarownika na 2024 rok. Ja bardzo dużo piszę w ciągu dnia. Każdy pomysł, sugestia, plan i rzecz do zrobienia, musi znaleźć się bezpiecznie na papierze, by przypadkiem nie zostać zapomniana. Najlepiej takie informacje mieć w jednym miejscu i pod ręką. Dlatego mam mnóstwo dzienników, kalendarzy i zeszytów. Z tak zorganizowanymi notatkami da się wiele zrobić. Dodatkowo między kartkami można zabezpieczyć znalezione podczas spaceru liście, kwiaty, wklejać zdjęcia, naklejki i robić wszystko to, na co mamy ochotę dodatkowo budując wspomnienia. Okładka jest barwna i przede wszystkim twarda. Ochroni wnętrze, jeżeli zabierzemy kalendarz ze sobą w teren. A do znajdziemy w środku? 🌘Skrócony kalendarz z objaśnieniem oznaczeń 🌘dni tygodnia i planety w rytuałach magicznych 🌘Zarys przeprowadzania rytuału 🌘Księżyc w znakach zodiaku 🌘Znaki zodiaku i ich główne atrybuty 🌘Symbolikę pełni księżyca 🌘Horoskop 🌘Prognozę astrologiczną 🌘"Sakiewkę czarownicy" -czyli miejsce na rozpisanie wydatków i przychodów. To oczywiście nie wszystko. Między miejscem na swoje notatki, czekają krótkie informacje oraz ciekawostki do poczytania lub przepisy do własnoręcznego sporządzania. Jest to dobry pomysł by wejść w nowy rok z większą organizacją, mieć coś ładnego i przydatnego, sprawić komuś dobry prezent ✨

Bardzo fajny poradnik dla kobiet, które szukają swojej życiowej ścieżki i interesują się wierzeniami, w szczególności Wicca. Nie ma tutaj żadnego wywoływania czegokolwiek, czarów czy opisów magicznych przedmiotów. Jest za to codzienność i jak zamienić jej szarość w coś magicznego. Dużo odwołań do wiary Wicca i sposobu czczenia bogów tej religii. Jest też opis, czym wicca jest, jakie są tradycje, święta. Bardzo przyjemna lektura, z której można naprawdę wiele wynieść, o ile jest się pasjonatem magii lub religioznawstwa. Ostrzegam jednak, bardzo daleko tutaj do magii rodem Harrego Pottera :).

Książka Gerie Bauer jest idealnym wprowadzeniem do niesamowitego świata numerologii, gdzie już nigdy nie spojrzy się na numery tak samo. Okazuje się, że każde imię składa się z liter, które odpowiadają danym liczbom. Na ich podstawie, możemy zrozumieć innego człowieka bez bliższego poznawania go. Niesamowite, prawda? A co jeśli powiem Wam, że dzięki liczbom w naszej dacie urodzenia możemy odczytać naszą przyszłość z dokładnością do miesięcy? Wszystkie szczegóły dotyczące tych zagadnień znajdują się w powyższej książce. Sprawdziliśmy wraz z bliską mi osobą autentyczność informacji na podstawie nas samych oraz naszej historii i naprawdę się zdziwiliśmy. Niesamowicie duża ilość informacji zgadzała się z tym jacy jesteśmy i jakie mamy plany. Zainteresowanie lekturą nie opuściło nas nawet na chwilę. Jeśli jesteście ciekawi tego ile możemy dowiedzieć się o sobie i otaczającym nas świecie na podstawie numerów to z całego serduszka polecam tą książkę. Jest naprawdę warta Waszej uwagi, chociażby tylko w ramach ciekawostki. A może mieliście okazję się dowiedzieć jaka jest Wasza liczba przeznaczenia?

W pewnym okresie życia każdy z nas bierze jakieś leki; niekoniecznie tylko na okresowe przeziębienia. Z biegiem lat rośnie bagaż doświadczeń, przeżyć, napełnia się szkatułka wspomnień, ale przychodzą też rzeczy mniej przyjemne: zmartwienia, zgryzoty, życiowe zawody, wreszcie choroby: bóle głowy, nadciśnienie, zwyrodnienia kręgosłupa, często inne, dokuczliwe dolegliwości. Sięgamy wtedy po lek z apteki, kupujemy „cudowne” suplementy, ufamy lekarzowi, który wypisuje receptę na podobno najnowszej generacji specyfik. Czy dałoby się wyleczyć bez tego? Czy migrena przejdzie a nerwowe rozedrganie lub zakwasy po górskiej wycieczce miną same z siebie? Czy sama wiara i ciepła herbata z cytryną wystarczą...? A gdyby tak spojrzeć na ten problem z zupełnie innej strony? Tak jak sięgamy po wirtualne memy, wiadomości i zakupy, sięgnąć po na pierwszy rzut oka wirtualną tabletkę, która jednak po „połknięciu” słodko rozpłynie się w organizmie przynosząc spokój i ukojenie? Mam dla was opakowanie 111 takich tabletek. Dużo to czy mało, osądźcie sami, ale uwierzcie – pomogą. Wyjmiecie je z opakowania autorstwa Mai Wąsały; nazwa handlowa leku: „Tabletki na życie”. Prosta nazwa, jak najbardziej naturalny skład! Znajdziecie tutaj tabletki na brak, na wieczne nigdy, na koniec świata, na pośpiech, na myślenie, na ból, na ludzką krytykę, na dobrą pamięć, na gasnącą miłość, na zbyt czysty dom, na obiad, na trudne powroty, na męża, na życie z pasją, na wakacje, na zmartwioną matkę, na wiarę, na szczęście, na odwagę, na przemądrzałość, na brak sensu, na zabicie duszy, na modlitwę, na nawrócenie, na życie… Nie trzeba sięgać po nie codziennie; bierzemy tylko wtedy gdy problem jest naprawdę poważny. Popijamy całą szklanką wody. Przyswojenie każdej tabletki zajmie nam parę minut do godziny – jeśli uznamy że chcemy bardziej się nią delektować i pozwolimy działać. A ten lek czyni cuda…Otwiera oczy, serce, duszę. Nie ma tutaj banałów, słów niepotrzebnych, przynudzania, znanych i oświeconych prawd, żaden składnik nie jest przypadkowy ani sztuczny… Te piękne literackie perełki wymieszała i zbiła w równe, białe tableteczki Maja Wąsała: optymistka, czerpiąca garściami przemyślenia i chwytająca w słowach ważne chwile, które zdarzają się każdemu z nas. Doświadczona kobieta i matka szóstki dzieci. Autorka zajmuje się pisaniem, śpiewem, masażem, tańcem, nagrywa podcasty oraz prowadzi warsztaty rozwojowe. Możecie jej zaufać – sama wypróbowała całe opakowanie leku i wie, że naprawdę pomaga. W jej słowach znajdziecie esencję życia. Książkę warto włożyć do domowej apteczki, by służyła w razie potrzeby. Można też podzielić się tym lekarstwem z innymi. Tabletki na życie bowiem nigdy się nie kończą… RECENZJA JEST MOIM AUTORSKIM TEKSTEM. ZAKAZ KOPIOWANIA, POWIELANIA I WYKORZYSTYWANIA CAŁOŚCI LUB CZĘŚCI PUBLIKACJI, BEZ MOJEJ WCZEŚNIEJSZEJ ZGODY. WSZYSTKIE RECENZJE POCHODZĄ ZE STRONY, NA KTÓRĄ ZAPRASZAM: https://www.facebook.com/TatraLang/

Z dnia 23 na 24 wrzenia, obchodzony był kilka dni temu jeden z ważniejszych Sabatów. Równonoc jesienna to czas celebracji i przygotowywania siebie na nadchodzące zmiany. Książka ta jest odświeżoną wersją w twardej oprawie, okladką nawiązującą do tytułu, czyli jednego z najważniejszych Sabatów w Kole Roku dla wiccan, odłamów neopogan i czarownic eklektycznych. Cała seria składa się z ośmiu książeczek, mają one stanowić inspirację dla współczesnych czarownic, by mogły celebrować naturę w najlepszej postaci i czerpać z niej dobro. Mimo, że ta pozycja skupia się głównie na Sabacie Mabon, to może być pomocna przy zrozumieniu jak to święto wpasowuje się w całość cyklu rocznego. We wstępie autorka Diana Rajchel w krótki i przystępny sposób przybliża cykliczność łącznie z ważną informacją, że na półkulach gdzie klimat się różni, czas odprawiania Sabatów także odbiega od ustalonych dat. Dowiemy się nieco o samej religii wiccańskiej i Geraldzie Gardnerze, którego przydomek "Króla czarownic" nie wziął się w końcu z nikąd. Pierwszy rozdział poświęcony został starym praktykom i przeczytamy tu nieco o historii m.in Starożytnej Grecji z informacjami jak przeszłość ma się do współczesnych obrzędowości, Misteriach Eluzyjskich i ciekawostkach mitologicznych z różnych regionów. Końcówka września to także czas żniw i zbiorów. Wiedzieliście ile zabobonów i tradycji jest związanych z tym okresem? Składano wtedy ofiary, a zależnie od tego czym one były, przypisywano im różne znaczenia. Dzięki takim informacjom z dawnych okresów, łatwiej jej zrozumieć myślenie tamtejszej ludności a co za tym idzie, odprawiane przez nich rytuały. Dziś także możemy obcować z takimi świętami, choć nieco w zmienionej formie. Dobrym przykładem są chociażby Dożynki. Je także opisano! Rozdział o nowych praktykach, skupia się krótko na wielu aspektach religijności, które można zaobserwować podczas jesiennej równonocy. Autorka przybliża informacje o druidach, poganach helleńskich, hitenach, czarnoksięstwie i świętach odbywających się w tym czasie na całym świecie np. Erntedankfest i Święcie Plonów w Wielkiej Brytanii. Skoro już poznaliśmy nieco wiedzy teoretycznej, to przyszedł czas na praktyczną. Manualne robótki są nieodłączną częścią Sabatów i nie zabrakło w tej książce pomysłów na to, by rozwinąć kreatywność oraz spożytkować wolny czas. Jest tu nieco o sezonowych czynnościach zainspirowanych tym co robiły nasze babcie, czyli: suszenie, peklowanie, konserwowanie. Gotowe przepisy na dania i przekąski, proste dekoracje z dostępnych naokoło nas przedmiotów i darów natury.Dla osób zainteresowanych pracą z bóstwami Diana napisała w zrozumiały sposób główne zasadny, jakimi powinny się one kierować. Gotowe Inwokacje mogące posłużyć jako część własnej praktyki, ale także można stworzyć do nich własne rytuały. A rytuały w tej serii jak zawsze dostały kilka stron dla siebie. Stanowią pomysły na spędzenie czasu w pojedynkę, z osobą towarzyszącą bądź grupą. Wszystko przystępne, krok po kroku łącznie z sugestiami i rozpiską potrzebnych przedmiotów. Na końcu książki znajdują się pojęcia związane z Sabatem, pojedyncze słowa klucze, archetypy oraz wszystko co mogłoby się z Mabon skojarzyć. Taka lektura może być z powodzeniem zakupiona dla początkujących, by wdrożyć w temat Koła Roku, ponieważ przygotuje w sposób merytoryczny. Rządnych wiedzy odsyła do bibliografii i polecanych książek z dziedziny czarostwa.

Czym tak naprawdę są karty tarota i jak z ich pomocą zdobyć odpowiedź na nurtujące pytania?Panuje wiele przekonań oraz mitów na ten temat.Każdy zobaczy i poczuje nieco inaczej oraz wyrobi sobie własną opinię na podstawie własnych przeżyć.Pamiętać za to warto, że karty lub inne narzędzie dywinacyjne zyskują przydatnośc dopiero w odpowiednio przeszkolonych do tego rękach. Na przestrzeni wieków ludzie wynaleźli niezwykle wiele systemów wróżbiarskich aby zdobyć wiedzę niedostępną i nurtującą od pokoleń.Tajniki kartomancji wciąż jednak są jedną z popularniejszych jeżeli nie naj.Możemy się o tym przekonać przeglądając chociażby dostępne ilości talii tarota. Twórczynią tego małego przewodnika jest Barbara Moore.Jak podaje krótka adnotacja na końcu książki, tarot stanowi dużą część jej życia od ponad dwudziestu lat.Po tych informacjach osobiście miałem już oczekiwania co do tej pozycji. Po krótkim wstępie autorki znajdziemy informację, że sama książka też może służyć jako narzędzie dywinacyjne poprzez intuicyjne przekładanie kartek tzw bibliomancja.Całkiem ciekawy zabieg i przyznam szczerze, że w książkach nie widzę go często.Następnie mały słowniczek dotyczący pojęć kart.Także przydatny dla całkowicie początkujących.Historia tarota opisana pokrótce, zabrakło mi trochę więcej informacji naprowadzających.Niecałe dwie kartki na temat symboli i struktury to za mało by zdobyć chociażby uogólnienie na temat dobrego odczytu.Nie dodano znaczenia kolorów, a są one także ważne.Następnie wita nas już 78 opisanych kart i ilustracji z wybranych talii z całego świata.Każdy może znaleźć coś dla siebie, odkryć nową z którą będzie rezonował.Nie spodobał mi się jednak czarno biały druk, przez niego nie widać dobrze co znajduje się na ilustracjach.Mam także zastrzeżenia co do opisanych znaczeń kart.Na końcu lektury znajduje się kilka popularnych rozkładów, ćwiczenia i ciekawostki np puder do kart."Tarot-mały przewodnik" jest pozycją zdecydowanie dla początkujących, którzy nie zdecydowali się jeszcze na kupno własnej talii.Książka posiada wskazówki i punkty zaczepne do dalszego zgłębiania wiedzy.

Jest to trzecia recenzowana przeze mnie pozycja z serii Sabaty- rytuały, przepisy i zaklęcia na święta Koła Roku. Lammas jest za to pierwszym z trzech świąt żniwnych oraz znakiem, że plony lata już dojrzały. Autorka Melanie Marqus na początku lektury tłumaczy nie tylko obszerną genezę samych obchodów, ale także wspomina o indywidualności świętowania. Cykl o sabatach powstał głównie dla wiccan, odłamów neopogan oraz czarownic eklektycznych, co znaczy że czerpanie z różnych tradycji, panteonów i ścieżek jest tutaj rzeczą normalną. Jak zawsze najciekawszym dla mnie rozdziałem jest ten traktujący o starych praktykach. W tej części jest obszerny, naprawdę zawiera w sobie dużo ciekawostek. Lammas, zwany również Lughnasadh swoją nazwę zawdzięcza celtyckiemu bogu Lugh. Nie ma też jednej konkretnej daty co do celebracji tego święta, Melanie argumentuje to w odniesieniu do wielu publikacji. Analizy tekstów, najczęściej Irlandzkich (nawet z XV wieku) pozwalają odkryć najwcześniejsze genezy powstania święta plonów i dzięki temu dowiemy się, że kiedyś odprawiano je na szczytach wzgórz oraz składano ofiary z byka. Miejsce miało duże znaczenie. Zwyczaje związane z tym okresem są ciekawostką samą w sobie. W innych kulturach spotykano się przy kopcach grobowych mitycznych boskich postaci, zawierano małżeństwa, praktykowano magię ochronną dla zwierząt gospodarskich by dobrze żyły razem z ludźmi, nie chorowały. U rdzennych mieszkańców Ameryki był to czas zbiorów kukurydzy i spotkań przy muzyce. Niezależnie od szerokości oraz długości geograficznej ludność świętowała z wdzięcznością i nadzieją. Jak wiadomo wiele świąt, tradycji i celebracji przeszło duże metamorfozy po chrystianizacji. Dawni bogowie zostali zastąpieni świętymi, lecz zamysł obrzędu pozostał taki sam. Mamy tu dość dobrą rozpiskę wybranych takich świąt. Poprzez uprzemysłowienie życia przestaliśmy zwracać głębszą uwagę na pożywienie. Zamiast siać, dbać, zbierać wystarczy kupić w markecie. Aby pokazać jak można odnaleźć choć cząstkę dawniejszego spojrzenia na naturalne aspekty, powstał rozdział drugi- nowe praktyki. Są tu wskazówki do tego by wspólnie z innymi spożytkować czas sierpniowy. Nie istnieją ścisłe zasady, lecz popularne elementy wspólne przy obchodach Lammasu pozwolą się zatrzymać, skłonić do refleksji, odnaleźć kreatywność. W tej pozycji są też polecane aktywności we wsi, mieście, przegląd różnych sposobów uczczenia sabatu, wraz z kilkoma wyznaniami pogańskimi np. celtyckich rekonstruktorów W dalszej części lektury oprócz gotowych przykładów zaklęć i tradycyjnych dywinacji z użyciem kukurydzy a także wody, wita nas dział poświęcony ręcznym robótką. Dla mnie najciekawszą jest laleczka kukurydziana, ponieważ ma długą tradycję. Robiono ją z ostatnich zebranych wiązek kukurydzianych, by mogła zdobić domostwo jako amulet. Każdy krok wytłumaczono dokładnie by tworzenie sprawiało przyjemność. Jak w każdej pozycji z cyklu na końcu znajdują się modlitwy, wezwania, medytacje oraz adekwatny słowniczek. Według mnie to bardzo dobrze skondensowana książka zawierająca pigułkę wiedzy, zredagowana przejrzyście a do tego spisana lekkim, przyjemnym językiem.

Witajcie moi kochani Interesuje Was temat magii? Dziś chciałabym zaprezentować Wam magiczną książkę. Tytuł: The Witch of the Forest. Magia ziemi. Połącz swój wewnętrzny rytm z cyklem natury Autor: Lindsay Squire Wydawnictwo: Publicat „Magia to sztuka równowagi. Równowaga to sztuka magiczna” W książce zawarte są porady skierowane do młodych, początkujących czarownic, ale również i do tych bardziej zaawansowanych pragnących poszerzać swoją wiedzę oraz umiejętności.. To niesamowite kompendium wiedzy. Każdy z dziewięciu rozdziałów poświęcony został innej tematyce. Mianowicie: rozdział pierwszy zawiera informacje dotyczące wyznaczania kręgu oraz jego zamknięcia, jak również podstawy rytuałów, czyli przywoływanie oraz pożegnanie żywiołów; rozdział drugi zawiera informacje niezbędne do stworzenia więzi z czterema żywiołami; rozdział trzeci zawiera informacje na temat harmonii z rytmem natury, a konkretnie z porami roku; rozdział czwarty zawiera informacje dotyczące ziół, przypraw, kwiatów, soli, żywicy, metali oraz ich charakterystyki i zastosowania. W tym rozdziale zawarto również informacje dotyczące horoskopu drzewnego, o którym nigdy wcześniej nie słyszałam; rozdział piąty zawiera podstawowe informacje dotyczące kryształów oraz ich charakterystykę; rozdział szósty zawiera informacje dotyczące form oraz technik wróżbiarstwa, czyli na przykład runy, czy kości astrologiczne oraz sposoby dbania o magiczne przedmioty; rozdział siódmy zawiera informacje dotyczące empatii oraz jej charakterystyki. W tym rozdziale można określić czy jest się empatą oraz dowiedzieć się jak się chronić przed zagrożeniami oraz jak odnaleźć równowagę wewnętrzną; rozdział ósmy zawiera informacje dotyczące szeroko rozumianej pracy z cieniem, czyli drugą naturą; rozdział dziewiąty zawiera informacje dotyczące rozmaitych technik równoważenia wewnętrznej energii, w tym na przykład poprzez medytację. Tak więc, jak można zauważyć, tak niewielka książka jest źródłem bogatej oraz interesującej magicznej wiedzy. Dodatkowo pod obwolutą książki znajduje się tablica runiczna. Całość pięknie uzupełniają ilustracje stworzone przez Viki Lester. Ponadto napisana została w bardzo przystępny sposób. Nie jest to skomplikowana lektura. Mnie do gustu najbardziej przypadły aspekty medytacji, charakterystyka kryształów oraz ziół, przypraw i kwiatów oraz ich zastosowanie, jak również horoskop drzewny i wróżbiarstwo. To moje pierwsze spotkanie z tego typu literaturą. Jednak z wielką przyjemnością sięgnę po kolejne dzieła autorki oraz zagłębie się w świat magii. Serdecznie polecam, strona.394

Wspaniała książka, która służy nie tylko do czytania, ale i do interakcji z nią. Posiada świetnie poprowadzone zadania i ćwiczenia pomagające zapoznać się z własnymi emocjami. Znajdzie się nawet coś dla osób, które lubią w sposób artystyczny wyrażać swoje uczucia. Serdecznie polecam tę lekturę.

Moim zdaniem jest to pozycja dużo słabsza od innych części "Dziennika 29". Nie ma tutaj niestety żadnej fabuły, a ilustracje nie są tak klimatyczne jak w innych książkach tego rodzaju. Zagadki, jak to bywa w interaktywnych grach książkowych, są mocno nierówne - od zupełnie przekombinowanych po ciekawe i dosyć łatwe. Nie żałuję czasu spędzonego z tą książką, ale pozostał mi po niej pewien niedosyt.

Oryginalny sposób spędzania czasu. Z książką, która jest grą. W której stajesz się jednym z bohaterów, dowolnie przez siebie wybranym, spośród kilku propozycji. Od tego momentu, to od ciebie zależy jak potoczą się twoje losy. I czy w ogóle przeżyjesz… Książkę kupiłam kierowana pewnym sentymentem, do pewnej serii, którą pochłaniałam w dzieciństwie z wypiekami na twarzy😊 Tutaj początkowo zwątpiłam, kiedy zaczęłam czytać o zasadach gry. Potrzebne są kostka do gry lub karty. Poza tym we wstępie mowa o walkach, testach umiejętności, cechach postaci, mocnych, słabych stronach. Dużo tego i trochę mnie przytłoczyło. Ja chciałam po prostu przeczytać książkę, dokonując wyborów. Na szczęście… Tak też można 😊 Co jest wyraźnie napisane w dalszej części wstępu. Czytanie w ten sposób nie oznacza jednak, że ukończy się grę za pierwszym razem, chociaż mnie się poszczęściło 🙂 Fabularnie jest tutaj wszystko: Piotruś Pan, (choć nie przypomina tego znanego nam wszystkim, a bardziej kojarzy się z Iron Manem) Wendy (która ocalała z Titanica), tajemnicza wyspa, dinozaury, plemię kanibali, ogromny goryl (który nieprzypadkowo kojarzy się z King Kongiem), kapitan Hak i Tygrysia Lilia, wulkan i meteoryt. Oraz wiele, wiele innych atrakcji. Nie wszędzie byłam, nie wszystko zobaczyłam w swojej linii fabularnej. I to jest chyba najlepsze. Że można grać po raz kolejny, wybierając inną postać. Nie znajdziecie tutaj wyszukanej narracji. Język jest prosty. Wyjasniająco - opisowy. Początkowo mi to trochę przeszkadzało, ale jak zaczęłam mieć problemy, to przestałam już zauważać, w jaki sposób mam o nich komunikowane 😁😎 Podsumowując. Kupiłam z ciekawości, podszytej sentymentem. Zaczęłam czytać/grać z obawą. Bawiłam się bardzo dobrze i planuję jeszcze. Polecam😊

Sięgnęłam po tę książkę jako ekstrawertyczka, której mąż i córka są introwertykami. Byłam bardzo ciekawa tego tematu i szczerze, szukałam wiedzy jak pomoc mojej 15-latce pokonać pewne bariery. Choć książka skupia się na introwertyźmie w ramach budowania kariery zawodowej, to jej przekaz będzie pomocny także w innych sferach życia. Jill Chang, określa się sama jako „introwertyczka pełną gębą” i w tej książce opisuje swoje własne doświadczenia w dążeniu do sukcesu. Jej potyczki często opisane z humorem nadają wszystkiemu o czym pisze wiarygodności. Wydawać by się mogło, że introwertyzm może być przeszkodą w wykonywaniu pewnych zawodów i relacjach społecznych, ale autorka rozdział po rozdziale udowadnia, że introwertyzm nie jest słabością, a raczej siłą. Cechy takie jak empatia, umiejętność słuchania oraz zdolności analityczne są siłą i zaletą introwertyka. Wystarczy zdać sobie z nich sprawę by w pełni je wykorzystać. W tej książce, którą postrzegam bardziej jako dziennik/ pamiętnik niż poradnik, introwertyk znajdzie wiele wskazówek, jak korzystać ze swoich super-mocy, a ekstrawertyk zrozumie je i doceni. Jest to bardzo pozytywna i wartościowa lektura, a autorka przedstawia temat w sposób czytelny i przystępny bez zbędnej fachowej terminologii. Każdy z nas ma w sobie siłę i super-moc, obojętnie jakiego rodzaju osobowość posiada, wiara i akceptacja samych siebie pomoże je uwolnić i osiągać sukcesy zarówno w strefie zawodowej jak w relacjach z ludźmi. Bardzo interesująca lektura, którą świetnie się czytało.

"Upór oznacza inwestycje. Inwestujesz swoją energię w to, na czym uparcie się skupiasz. Zastanów się, czemu poświęcasz swoją energię?" ❤️ Jesteś szczęśliwa? A może czujesz, że Twoje życie nie wyglada tak, jak byś chciała? Pomyśl: jak traktujesz siebie, swoje otoczenie i wszystko, co Ci się przytrafia? Twoje życie nie musi być ciężkie! Możesz codziennie czerpać z niego radość. W jaki sposób? Uswiadom sobie, że projektowanie na zewnątrz takich przekonań, jak "jestem beznadziejna", "nic nie potrafię" jest wyłącznie Twoim wyborem. Wyborem, w rezultacie którego, żyjesz w świecie opartym na ograniczających Cię własnych projekcjach. Pamiętaj tez o tym,że to Ty decydujesz o tym, co widzisz. Możesz zauważać czyjeś negatywne podejście, ale nie musisz się na nim skupiać. Wiedz, że to Twoje myśli tworzą taką, a nie inną rzeczywistość. Dostrzegaj miłość wokół siebie. Zobacz ją w liściach zmieniających kolor na jesień, w kubku gorącej herbaty, w śpiewie ptaków. Zdecyduj, że będziesz dostrzegał ją wszędzie! I pamietaj: "wszystko, czego szukasz masz już w sobie"! Uwielbiam czytać takie historie przemian! Gabrielle tą książką udowadnia, że każdy (absolutnie każdy!) może zmienić siebie i swoje podejście do życia. Wymaga to oczywiście wiele pracy i nie jest łatwe, jednak warto pokonać lęk i włożyć trud w to, by mieć piękne życie. Ja od dawna wierzę swojej intuicji, staram się słuchać siebie i wiem już, że w życiu nie ma przypadków. Wszystko ma swój sens. Macie podobnie?

To, że każdy z nas ma zmysły, nie jest żadną tajemnicą, jak i to, że na co dzień z nich korzystamy. Tylko czy wykorzystujemy ich cały potencjał? Niestety często nie. Potrafimy używać słuchu, ale czy tak naprawdę słyszymy, słuchamy? Książka zabiera nas w podróż po świecie zmysłów, pokazując jak wykorzystać ich cały potencjał. Osobiście nie traktuję tego typu książek dosłownie i nie uważam, że dzięki nim od razu problem zniknie. Jednak przeczytane „z przymrożeniem oka” czasem są bardzo pomocne, a rady, jakie w nich znajdziemy, potrafią naprowadzić nas na osiągnięcie zamierzonego celu. W przypadku tej książki m.in. poznajemy możliwości własnych zmysłów, a także sposoby, aby wykorzystać jak najbardziej ich potencjał. Według mnie książka pt.: „Siła pięciu zmysłów. Poczuj więcej i odkryj radość życia” jest warta bliższego poznania. Tematy w niej poruszane warte są przemyślenia, a rady i wskazówki przydatne. Ze swojej strony polecam. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2024/01/silapieciuzmyslowkompaniamediowa.html

Książka ciekawa, nawet inspirująca, choć miejscami niekonsekwentna. Autorka mocno podkreśla znaczenie diety pierwotnej, równocześnie prezentując przepisy na np. napary z liśćmi eukaliptusa czy nalewki z sokiem z cytryny. Wśród wiosennych nowalijek opisuje chociażby szparagi, które wprawdzie są obecnie szeroko uprawiane w Polsce, ale z punktu widzenia "genetycznie zaprogramowanej" diety przodków nie są mniej obce od awokado.

Gill Trackray napisał książkę, która posiada bardzo skoncentrowaną wiedzę, którą naprawdę szybko się czyta. Oczywistym jest to, że trzeba do tej książki wrócić w odpowiednich do tego momentach, ale sama pochłonęłam ją w jeden wieczór. Wiedza znajdująca się w środku jest naprawdę konkretna i nie ma w niej zbędnych opisów. Poradnik ten posiada wiele przydatnych ćwiczeń, które warto spróbować zrobić, chociażby żeby się przekonać o słuszności pewnych faktów opisanych na papierze. W środku jak i na zewnątrz jest pięknie ozdobiona, a obrazki naprawdę dodają klimatu treści znajdującej się w tej książce. "Jak manifestować" to książka niezwykle intrygująca. Warta do polecenia osobom, które zagłębiają się w duchowy świat, ale także tym z bardziej przyziemnymi poglądami. Każdy w niej znajdzie coś, co może się przydać w życiowej drodze. Jest zdecydowanie dla osób, którzy zaczynają swoją przygodę z manifestacją. Chociaż nawet ja jako osoba, która zagłębiała się w to od dłuższego czasu, znalazłam w niej nową wiedzę, którą na pewno wykorzystam w życiu codziennym. Poradnik dodatkowo zahacza o tematy związane z tarotem, czakrami, kołem roku, kultywowaniem wdzięczności, kryształami, barierami energetycznymi lub rytuałami w pełni księżyca. Zdecydowanie będę tą książkę polecać moim bliskim, a kto wie, może akurat znajdą w niej coś, co pomoże im w osiągnięciu ich upragnionych celów.

W tej książce Czytelnik nie znajdzie gotowych propozycji oraz wskazówek, które przybliżą go do znalezienia idealnej, wymarzonej połówki. Jeśli ktoś poszukuje gotowej recepty na miłość, w tej książce tak wypunktowanych porad nie znajdzie. Ta lektura jest niezwykle angażująca i zmuszająca do autorefleksji. Prawdą jest to, że tym trudniej będzie obdarować kogoś głębszym uczuciem, kiedy wcześniej nie zatrzymamy się na moment w kontekście własnej osoby, swoich potrzeb i wartości. Aby móc wyruszyć w długą drogę i doświadczać uczuć od innych, należy spojrzeć wpierw na siebie, na własną samotność i przeanalizować, jak rozumiemy samych siebie.  Zrozumienie, praca i aktualizacja własnych osobowościowych dokonań można nas przybliżać do nauki kochania innych i rozumienia potrzeb i w ogóle funkcjonowania drugiej osoby, także z uwzględnieniem tego, że nasza połówka także mierzy się z codziennymi trudnościami. Ostatni rozdział dotyczy więzi i wspólnego, równomiernego, przez co i zdrowego angażowania się w relację, opierającej się na wspólnym wygrywaniu jak i przegrywaniu. Ta książka przypomina nieco filozoficzne przemyślenia, przeplatane z psychologicznymi uwarunkowaniami, niemniej, napisana jest zrozumiałym i w miarę jasnym językiem, a przedstawiona jest w sposób skondensowany, wyczerpująco, a autor wybiega z odpowiedzią na przód przez postawionym przez Czytelnika pytaniem, co dla mnie jest zadowalającym zabiegiem. Lektura może nie każdemu podejść, powtórzę, Czytelnik szukający gotowego rozwiązania na znalezienie miłości, niestety, nie uraczy w tym przypadku gotowego scenariusza. Przy tych rozważaniach, warto poświęcić im dłuższą chwilę i mieć otwarty, świeży umysł, czekając na zaskoczenia i naprawdę przez życie zweryfikowane prawidłowości.

Jako dzieci łatwo nam było się zachwycać. Wszystko było nowe, piękne, zachwycające. Gdy dorastamy, powoli wszystko już blaknie, staje się znane, nie ma niespodzianek, nie ma zachwytów. A przecież właśnie zachwyty sprawiają, że nasz umysł kwitnie, odpoczywa, zachwyty są iskierką motywacji, dają energię. Katherine May w bardzo spokojny, łagodny sposób prowadzi nas z powrotem do zauroczenia światem.

Tytułowy Samhain to ostatnie święto żniwne i początek okresu zimowego; obchodzone w nocy z 31.10 na 01.11. W tym czasie obchodzono i obchodzi się święta zmarłych w różnych kulturach (np. słowiańskie dziady, meksykańskie Dia de los Muertos, Halloween czy katolickie Wszystkich Świętych i Zaduszki). Jest to czas wspomnień, pamięci oraz wyciszenia. Inne ciekawostki zawarte w tej powieści to pochodzenie Jack`o`lantern (czyli dyniowego lampionu), legenda o Dzikim Gonie, wróżby miłosne (bardzo podobne do Andrzejkowych) oraz korzenie zwyczaju cukierek albo psikus. Książka zawiera również sporo przepisów kulinarnych wykorzystujących ostanie plony jesieni (np. gęsta zupa dyniowa, chlebek pan de Muerto czy chipsy z jarmużu) oraz dział dotyczący sezonowego rękodzieła.