Tesla. Promienie śmierci

Name: Tesla. Promienie śmierci
Rating: 6,0 (49 reviews)
Author: Lewis Perdue
ISBN: 9788372362117

Okładka książki Tesla. Promienie śmierci

Lewis Perdue

6,0 / 10

49 ocen

4 opinii

Philip Wilson

Wydawnictwo: Philip Wilson kryminał, sensacja, thriller

446 str.

Kategoria:: kryminał, sensacja, thriller
Format:: papier
Data wydania:: 2006-12-06
Data 1. wyd. pol.:: 2006-12-06
Liczba stron:: 446
Czas czytania: 7 godz. 26 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788372362117

W 1943 roku w Nowym Jorku zmarł światowej sławy fizyk amerykański serbskiego pochodzenia - Nikola Tesla. W latach dwudziestych wynalazł promienie śmierci, które mogły unieszkodliwić każdą nowoczesną broń. Podejrzewano, że został zamordowany. Rząd Stanów Zjednoczonych zarekwirował całe archiwum Tesli i opatrzył klauzurą tajności, która obowiązuje do dziś.

Na tych faktach oparta jest akcja thrillera Lewisa Perdue. Tesla pada ofiarą morderców, którzy chcą przejąć jego wynalazki. Zabójcy działają na zlecenie tajnego związku, skupiającego reprezentantów finansjery, przemysłu i wojska. Tajna broń Tesli to dla nich klucz do przekształcenia Ameryki w kraj bezwzględnie dominujący nad światem. W grze jest wielu uczestników, rywalizacja jest zaciekła i toczy się w Europie i Ameryce. Na placu boju pozostaje dwoje przeciwników zbrodniczej korporacji: twardy mężczyzna i piękna kobieta.

Średnia ocen

6,0 / 10

4 opinii 49 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Tesla. Promienie śmierci w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Tesla. Promienie śmierci

Średnia ocen

6,0 / 10

49 ocen

Twoja ocena

0 / 10

1 ocen

0 ocen

4 ocen

13 ocen

20 ocen

4 ocen

3 ocen

0 ocen

1 ocen

Opinia

857

240

Krzysiek

29.10.2013

7 / 10

Na półkach:

Nikola Tesla - geniusz, jeden z dziesięciu najwybitniejszych umysłów ludzkości (gdzieś przeczytałem o nim taką uwagę). Wynalazł silnik elektryczny, prądnicę prądu przemiennego (dzięki temu mamy światło w domach), autotransformator, dynamo rowerowe, radio, elektrownię wodną, baterię słoneczną, turbinę talerzową, transformator Tesli (rezonansowa cewka wysokonapięciowa) i świetlówkę. Dzięki niemu i jego wynalazkom z dziedziny elektryczności świat wygląda tak jak go widzimy na codzień. Miał równie genialnego brata co on sam, który niestety zmarł w bardzo młodym wieku. Kto wie jak wyglądałby świat dzisiaj, gdyby bracia Tesla żyli dużo dłużej. Nikola Tesla miał być podobno (podobno, bo jego prace na ten temat skonfiskował po jego śmierci rząd USA) wynalazcą "promienia śmierci" - wiązki energii kierowanej, którą to energię uzyskiwało się z cząstek elektromagnetycznych krążących w górnych warstwach atmosfery. I o tym właśnie jest ta powieść. Tesla umiera, a jego badania giną z jego pokoju. Wokół poszukiwań jego notatek koncentruje się cała fabuła książki. A notatki te są bardzo ważne. Dzięki nim można skonstruować broń, która wytwarza bardzo silny impuls elektromagnetyczny, niszczący wszystkie urządzenia elektryczne: komputery, silniki itp. Ktoś dysponujący taką bronią cofnąłby wybrane państwa do epoki sprzed elektryczności. Książkę czyta się bardzo szybko i pomimo tego, że jest leciwa (wydana w 1984 roku), nie nudzi ani przez chwilę. Polecam.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

147 użytkowników ma tytuł Tesla. Promienie śmierci na półkach głównych

Chcę przeczytać 88
Przeczytane 56
Teraz czytam 3

28 użytkowników ma tytuł Tesla. Promienie śmierci na półkach dodatkowych

Posiadam 21
Thriller/sensacja/kryminał 2
Kryminał 1
Oddane 1
Literatura kryminalna i detektywistyczna, grozy, sensacyjna i przygodowa 1
KRYMINAŁ, SENSACJA, THRILLER 1
Falling star 1

Inne książki autora

Więcej

5,6

Genom śmierci Lewis Perdue

5,8

Idealny zabójca Lewis Perdue

5,6

Spadek Leonarda da Vinci Lewis Perdue

6,2

Córka Boga Lewis Perdue

więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Zaginiona armia Kambyzesa

Paul Sussman

Szczerze polecam fanom Indiany Jonesa. Właściwie, brakuje jej tylko Indiego, a byłaby doskonała :) Wartkie tempo, bez zbędnych opisów. zwroty akcji, przygoda, Egipt. Wielka szkoda, że chyba ostatecznie wbrew zapowiedziom na obwolucie nie nakręcono filmu , bo mógłby być ciekawszy od "Sahary".

Witek Urbański

ocenił na 9 6 lat temu

Szyfr Aleksandra Wielkiego

Will Adams

Książka, którą szybko się czyta. Naprawdę nie sądziłem, że mnie tak wciągnie, zwłaszcza, że autora wczesniej nie znałem. Temat ciekawy, akcja szybka. Można się czegoś dowiedzieć i jednocześnie rozerwać czytając. Nie ma tu romansów i miłości, tylko archeologia i akcja. Polecam miłośnikom Cusslera, Berry'ego, Reilly'ego czy Rollinsa.

immolated

ocenił na 8 5 lat temu

Reguła czterech

Ian Caldwell Dustin Thomason

Książka jest w porządku i dobrze się ją czytało. Opisana historia jest ciekawa, można się sporo dowiedzieć. Ciekawostki zawarte w książce faktycznie trochę przypominają styl Dana Browna, czytelnik momentami gubi się w tych kopalniach mądrości. Czuć, że autorzy się napracowali i bardzo doceniam ich wysiłek. Nie podobały mi się (jak zwykle) filozoficzne gadki i rozkminy głównego bohatera. To było strasznie nudne.

Magdalena P_______

ocenił na 6 1 rok temu

Włócznia przeznaczenia

Arnaud Delalande

Sięgając po Włócznię Przeznaczenia spodziewałem się, że książka okaże się antychrześcijańska, ukazująca czytelnikowi braki w postrzeganiu najbardziej rozpowszechnionej religii świata, zapełniona skrajnym i wylewnym racjonalizmem. Do takich wczesnych przypuszczeń skłonił mnie jej temat - książka porusza kwestie prób sklonowania Jezusa, dzięki pozyskaniu materiału genetycznego z legendarnej włóczni, której użył legionista rzymski Longinus do przebicia boku Chrystusa. Rzeczywistość okazała się jednak inna, ponieważ "Włócznia..." nie jest dziełem obrażającym czyjekolwiek uczucia religijne. Autor przedstawia nam ciekawą, hipotetyczną historię, której osią jest wpływ nowoczesnej genetyki na kwestie wiary. Czy jest możliwe, by teoretycznie możliwy zabieg na DNA mógł zrujnować liczący ponad 2000 lat dorobek kościoła? Jak w tej sytuacji mogli by zachowywać się duchowni (w tym papież)? Co z kwestiami moralnymi? Jakie konsekwencje może mieć "zabawa w Boga"? Książką jest bardzo ciekawa, poruszająca, no i ma drugie, zabarwione psychologicznie dno. Bez wątpienia zasługuje na wysoką ocenę i stałe miejsce na półce.

Tomek Kupczak

ocenił na 7 12 lat temu

Piąta Ewangelia

Philipp Vandenberg

Przed laty, gdy profesor Robert Langdon zatrząsł czytelniczym światem, pojawiły się dyskusje, kto lepszy Don Brown, czy Philipp Vandenberg. Pana Dana uwielbiałam, a po pana Philippa sięgnęłam dopiero teraz. Po tak długim okresie czasu trudno byłoby mi wziąć udział w takiej dyskusji, ale strzępki pamięci podpowiadają mi, że książki czytane przed laty były bardziej dynamiczne. "Piąta ewangelia" zaś dialogami stoi i rozbudowanymi konstrukcjami myślowymi. Zapewne to wszystko za sprawą cytowanego Sokratesa:" wiedza jest wyłącznym dobrem człowieka, a niewiedza samym złem". Ale ile w tym wszystkim prawdy, tego nie jestem w stanie ocenić. Dla mnie najważniejsza jest tajemnicza moc co nad pergaminem zawisła, a może nawet i klątwa jakaś oraz niewyobrażalne misterium, co zawładnęło umysłami wtajemniczonych bohaterów. I to stanowi moc tej książki.

alutka74

ocenił na 7 1 rok temu

Papież musi zginąć

Luís Miguel Rocha

Zacznijmy od tego, że łatwo się pogubić w postaciach i ich losach. Mnogość bohaterów, ich znikanie i pojawianie się, zmiany tożsamości, miejsc i czasu akcji... Ale kiedy już to opanujemy, robi nam się bardzo ciekawy, szpiegowski kryminał trzymający w napięciu, ze zwrotami akcji, a wątek główny toczy się wokół Jana Pawła II i wewnętrznego schematu działania kościoła katolickiego. Również ciekawa narracja, bogate słownictwo, więcej niż zwykły kryminał.

Mag

ocenił na 7 1 rok temu

Strażnik Testamentu

Eric van Lustbader

Eric Van Lustbader, amerykański autor thrillerów (i nie tylko), za zgodą spadkobierców Roberta Ludluma, kontynuował pisanie powieści z cyklu o Jasonie Bournie. Ludlum napisał ich bodajże z pięć, Lustbader – jedenaście, na przykład: Dziedzictwo Bourne'a, Zemsta Bourne'a, Inicjatywa Bourne'a. Zauroczony przygodami Jasona Bourne'a w naturalny sposób odkryłem Lustbadera. Początkowo bardzo mi się jego powieści podobały, ale z czasem wydawały mi się coraz bardziej przesadzone i wydumane, ale czy to warsztat pisarski Lustbadera się zmieniał, czy może ja z upływem czasu trochę bardziej krytycznie oceniałam powieści (nie tylko tego autora) – tego to już nie wiem. „Strażnik testamentu” został wydany w 2006 roku pod tytułem „The Testament” i jest to pierwszy tom z cyklu „The Testament Novels”. Średniowiecze. Dobro walczy ze złem, to znaczy gnostyccy obserwanci (Gnostic Observant – członkowie grupy wyznaniowej, opowiadający się za ścisłym przestrzeganiem reguł sformułowanych przez założyciela) zmagają się z rycerzami zakonu św. Klemensa, który to zakon jest karzącą ręką zdeprawowanego Watykanu. Obserwanci zostali zdradzenie, większość zginęła, ale tajemniczą skrzynię z ich skarbami nielicznym ocalałym udało się ukryć. W całej powieści o tę właśnie skrzynię chodzi, a dokładnie, to o jej zawartość. Obserwanci, wywodzący się od św. Franciszka, przechowują w niej testament Jezusa, eliksir do wskrzeszania zmarłych i leczący śmiertelne rany, ale też – jakbyśmy to dzisiaj nazwali – teczki na wszystkich znaczących ludzi na świecie. Wśród gnostyckich obserwantów zwykle tylko jedna lub dwie osoby wiedzą, co jest w skrzyni i gdzie została ona ukryta: Klucznik i magister regens. Czasy współczesne. Rycerze św. Klemensa, Saint-Clemens, nadal wściekle atakują (spiski, zabójstwa, zdrady) gnostyckich obserwantów i z wielką determinacją poszukują skrzyni – papież jest umierający, a pewnym klikom w Watykanie byłby jeszcze potrzebny. Dexter Shaw, aktualny Klucznik (stanowisko magistra regens od dłuższego czasu wakuje), ginie w kawiarni w wyniku wybuchu gazu i to chwilę po spotkaniu z synem. Braverman Shaw, zwany zwykle Bravo, nie do końca świadomy działalności ojca musi nagle porzucić swój świat i dotychczasowe spokojne życie doradcy kapitałowego, i kontynuować misję ojca, to jest walkę Dobra ze Złem w interesie całej ludzkości. Musi też zidentyfikować zdrajcę wśród swoich. Przemoc, zdrady, kłamstwa, intrygi, zabójstwa, pościgi szybkimi autami, strzelaniny, walki na sztylety, tajemnice historycznych miast i zabytków, ukryte artefakty w starych kościołach, szyfry, labirynty i zagadki, to właśnie fabuła tej powieści, która często przypomina historyczno-sensacyjne thrillery Dana Browna. Może i „Strażnik testamentu” byłby bardzo dobrą powieścią i na pewno robiłby kolosalne wrażenie ze trzydzieści lat temu. Dziś ta powieść wydaje mi się zbyt pokomplikowana i jednak nieco naiwna.

Meszuge

ocenił na 6 1 rok temu

Złoto krzyżowców

David Gibbins

Spodziewałam się czegoś zupełnie innego po tej książce; nie znaczy to jednak, że się zawiodłam, a wręcz przeciwnie - bardzo mnie zaskoczyła. Przyjemnie i szybko się ją czytało, akacja budowana w przystępney sposób, a wątki historyczne dodawały tylko ciekawości całej fabule. Muszę jednak dać trochę niższą ocenę, ponieważ było kilka momentów, gdzie akcja mocna zwalniała, a dialogi ciągnęły się, przez co książka mnie nudziła (dla osób, które lubią długie dialogi nie powinien to być problem). Podsumowując, polecam tę książkę zarówno wszystkim miłośnikom historii, akcji, jak i teorii spiskowych.

Kasia Dura

oceniła na 7 2 lata temu

Ostatni templariusz

Raymond Khoury

Zaczyna się świetnie – napad na nowojorskie muzeum w stylu templariuszy? To brzmi jak kino akcji i rzeczywiście, pierwsze rozdziały dają nadzieję na przygodę z tajemnicą, historią i dobrym tempem. Później jednak historia zaczyna trochę siadać. Mamy tu klasyczny duet: agent FBI i archeolożka, tropiący zagadkę z przeszłości. Niestety, ich relacja i dialogi momentami trącą schematem. Wątki historyczne – czyli to, co najciekawsze – są ciekawe, ale często zbyt krótko rozwinięte, jakby tylko dla dekoracji. To książka napisana w stylu Dana Browna, tylko z mniejszym rozmachem i mniej wyrazistymi bohaterami. Do przeczytania „na raz”, niezobowiązująco, raczej jako lekka rozrywka niż jako powieść, która zostaje w głowie na dłużej. Dla kogoś, kto lubi tropienie tajemnic, średniowieczne legendy i szybkie tempo – może być całkiem przyjemna. Ale jeśli oczekujesz głębi, złożonej intrygi i mocnych emocji – możesz czuć niedosyt.

Kati

ocenił na 7 11 miesięcy temu

Spadek Leonarda da Vinci

Lewis Perdue

Książka bardzo przypomina dzieła Dana Browna. Akcja toczy się dynamicznie, nie ma czasu na nudę. Między intrygę jest wplątany lekki romans, czym autor odbija od wplecionych w treść faktów. Osobiście starałam się wyłapać granicę między fikcją a faktami, mam nadzieję, że dobrze to zinterpretowałam.Fakty są szokujące, ale kleją się w całość z tym co już wiemy. Polecam, bo warto <3

kajika

oceniła na 10 1 rok temu

Kod Mesjasza

Michael Cordy

Jako fan "Kodu da Vinci" postanowiłem sięgnąć po tę lekturę. Myślałem, że to kopia ten powieści, ale okazało się, że "Kod Mesjasza" został opublikowany siedem lat wcześniej, więc to Dan Brown zrzynał od Michaela Cordy'ego. Fabuła pokrótce przedstawia się następują: Doktor Tom Carter, chcąc uratować śmiertelnie chorą córkę postanawia znaleźć relikwie Chrystusa i za pomocą nowoczesnej inżynierii genetycznej stworzyć lek mający ją uzdrowić. Mamy również tajemnicze Bractwo, które chcę znaleźć następcę Mesjasza oraz poprzez fanatyka religijnego zabiją "niewiernych", którzy mogą zagrozić wierze w Boga. Fabuła na plus, chociaż początek taki flegmatyczny i dopiero później akcja napiera tempa. Z ciekawych bohaterów to niewątpliwie kaznodzieja czyli czarny charakter jako zimny, wyrachowany zabójca nie mający skrupułów i wyznający zasadę "cel uświęca środki". Tom Carter też wypada dobrze jako zdesperowany człowiek pragnący jedynie, żeby Jego córka przeżyła. Problem w tym, ze przez to motywację w dążeniu do jak najszybszego znalezienia tytułowego "Kodu Mesjasza" nie dowiadujemy się o nim zbyt wiele. Reszta bohaterów wypada niezbyt interesująco a Ezekiel, przywódca Bractwa jest sztampowy do bólu. Praktycznie istnieje tylko po to, żeby wygłaszać przemówienia typu: "trzeba powstrzymać innowierców" itp. Kolejną wadę jest jej przewidywalność, bo nie ma tam zwrotów akcji jak chociażby w dziełach Dana Browna. Dlatego można się zabrać za tę książkę, ale wątpię czy będzie zapamiętana na dłuzej.

Wiencor

ocenił na 6 5 lat temu

Zaginiona ewangelia

Irving Wallace

Dla miłośników powieści o szybkiej akcji, w których wydarzenia pędzą z szybkością pociągu Maglev (nieważne o ich spójność), trup ściele się gęsto jak pod Verdun, a główny bohater w międzyczasie kilkakrotnie ratuje świat i przesypia się z kilkoma tuzinami omdlewająco uwodzicielskich kobieta, książka Wallase'a może wydać się za gruba, za nudna i za mądra. Rzeczywiście, przyznaję, że ze szczegółami teologicznymi i archeologicznymi autor może troche przesadził, a część z nich jest ewidentnie zbędna, co powoduje, że lektura jest nieco ciężkawa. Niemniej, na mój gust, powieść jest rewelacyjnie dobra. Po pierwsze, dlatego że na długo przed Danem Brownem Irving Wallace wniósł temat "brakującej" (czy zagubionej) piątej Ewangelii. Zrobił to ze znawstwem i pracowitością, ponieważ zebranie i przedstawienie takiej wiedzy i informacji wymaga zaiście benedyktyńskiej cierpliwości. Po drugie, intryga, głównie intelektualna, teologiczna, jest świetnie skonstruowana, logicznie poukładana. Puenta-zakończenie powtarza wprawdzie typowe amerykańskie rozwiązanie z happy endem, lecz przesłanie (fiasko walki bohatera o ujawnienie prawdy o sfałszowanej ewangelii) nie jest banalnie optymistyczne, a bardziej ze znakiem zapytania. A to w książkach tego typu lubię.

Jacek Jarosz

ocenił na 7 4 lata temu

Ostatnia tajemnica Leonarda da Vinci

David Zurdo Angel Gutiérrez

Cieniutka książka, ale przynajmniej nie rozwleczona długimi opisami. Napisana w prostym języku, szybko się czyta i co najważniejsze - bardzo przyjemnie. Opowieść niezwykle ciekawa, dla fanów historii zmyślonej pozycja warta uwagi. P.S. MINI SPOILER. Końcowy rozdział z akcją na cmentarzu bardzo dobry :)

Cherry_Darling

ocenił na 8 10 lat temu

Tajemnica 13 apostoła

Michael Benoit

Pierwszy raz przeczytałem tą powieść bez mała dekadę temu, i pamiętam że byłem zachwycony lekturą. Ostatnio przeczytałem to ponownie i mój entuzjazm nieco przygasł.... Cóż, powieść się 'zestarzała', i dziś już nie było efektu WOW. Nadal jest to dobry thriller, w deseń 'danobrownowo' podobnych tajemnic związanych z religią i to jest duży pozytyw "Tajemnicy 13 apostoła". Za najbardziej trafną opinię niech posłużą słowa umieszczone z tyłu okładki - "Inteligentny thriller ukazujący Kościół (od czasów św. Piotra po czasy współczesne) jako źródło historycznego zakłamania". Tak, bo to o czym jest ta powieść może się nie spodobać środowiskom katolickim i ludziom ze spranymi przez katolicką indoktrynację mózgami. A może akurat tak było naprawdę? Sam autor, po dwudziestu dwóch latach wystąpił ze stanu duchownego, gdyż nie mógł się pogodzić z pewnymi dogmatami i praktykami kościelnymi... Tylko tak jak napisałem na początku, powieść się nieco zestarzała i jej akcja momentami była dość męcząca do czytania. Samo zakończenie też pozostawia wiele do życzenia. Będzie siedem gwiazdek - sześć za treść i dodatkowo jedna za ten kamyczek wrzucony do ogródka kościoła jako instytucji będącej w/w źródłem zakłamania.....

Heisenberg

ocenił na 7 3 miesiące temu

Gen zbrodni

Michael Cordy

Thriler niezbyt wysokich lotów, jeśli chodzi o trzymanie w napięciu i realistyczną narrację, niemniej ujął mnie niezwykłą fabułą, mianowicie wizją świata, w którym mężczyźni żyliby ze zmienionym kodem genetycznym, dzięki któremu zapanowałby idealny pokój we wszystkich krajach. To fakt, że 99% zbrodni popełniają mężczyźni i że to oni głównie są odpowiedzialni za wszelkie wojny i powszechnie rozumianą przestępczość. Wprawdzie autor, sam przecież mężczyzna, nie definiuje swego pomysłu jako cudownego leku na zło tego świata, dodając argumenty na korzyść obecnej męskiej fizjonomii, jednakże ogólne wrażenie, jakie pozostało we mnie po tej lekturze jest takie, że to szkoda, iż treść tej książki prawdopodobnie się nie ziści. Polecam szczególnie feministkom :)

Anksunamun

ocenił na 6 9 lat temu

Tajemna wieczerza

Javier Sierra

Początek książki czytało mi się dosyć topornie i myślałam, że skończy się tak, jak w przypadku "Upadłego anioła" - że raczej przemęczę, niż przeczytam całość. Jednak po kilku rozdziałach akcja rozkręciła się na tyle, iż czytałam kolejne strony z wypiekami na twarzy. Klasztor co raz odkrywał przede mną kolejną swoją tajemnicę, zaś zabójstwo jednego z mieszkających w budynku braci spowodowało, że po moim grzbiecie przebiegł dreszcz. Co prawda czasami gubiłam się w akcji, nie wpłynęło to jednak zbytnio na moją ogólną ocenę książki. A oceniam ją dość dobrze. Może Javier Sierra nie jest rozpoznawany tak bardzo, jak Dan Brown, jednak talentu do tworzenia thrillerów mu nie brakuje.

Lolek90

ocenił na 7 2 lata temu

Szlak łez

A. J. Quinnell

Mam z Quinnellem pozytywne skojarzenia dzięki 'Człowiekowi w ogniu'. Wielu kojarzy ten tytuł dzięki adaptacji z Denzelem Washingtonem w roli tytułowej. Adaptacji mocno zmienionej, dodam. Była też adaptacja bardziej zgodna z książką, z doskonale dobranym Scottem Glenem w roli Creasy'ego. 'Człowieka w ogniu' czytałem na kryminale. Tak mi się spodobał, że kolejną książkę Quinnella odpaliłem na ślepo! To nie jest taki mięsisty akcyjniak jak ww. Bardziej bym to określił jako global conspiracy thriller w stylu Ludluma. Potężna tajemna organizacja- jest. Everyman w jej szponach- obecny. Idealiści różnych proweniencji chcący złą hydrę ukatrupić- na miejscu. Wątki romantyczne też w dobrym stylu. Te ostatnie wyjątkowo lubię :) W sensacjach działają lepiej niż w tradycyjnych romansach, bo są niby na drugim planie. W 'Szlaku łez' są nawet dwa, a jeden niezwykle uroczy. Sami zrozumiecie który :) Dziwi mnie sam tytuł książki, a raczej jego zbyt mało istotna obecność w książce. Jakby to był jeden z wątków, który autor zaczął, a nie miał czasu skończyć. Szkoda. To o tyle ważne, bo łączy się z dość kontrowersyjnym- wg mnie- wątkiem mniejszości rasowo- etnicznych. Zauważyliście, że w klasycznych sensacjacj większość 'tych złych' to biali republikanie, a inni to zwykle pozytywni bohaterowie? Bym się nie czepiał, gdyby mi to dramaturgii nie psuło, a psuje. Japończyk, Latynos albo Indianin to zwykle dobry gość. W 'Szlaku łez' zwróciło to moją uwagę też z powodu błędnego acz politycznie poprawnego wyjaśnienia sensu indiańskich skalpów. Obecnych w kulturze prekolumbijskiej na długo przed białymi! Niby drobiazg, ale jednak stereotyp. O naukowe wartości książki się nie zakładam, bo się nie znam. W kilku momentach bohaterowie zachowują się dziwnie, jakby urągali własnej inteligencji. Kilka wątków się urywa albo nie jest do końca przemyślanych. 7/10. Ale ogólnie porządnie, fajnie napisany klasyczny sensacyjniak. Nie ten poziom co 'Człowiek w ogniu', ale daje radę. Wersję audio czyta Leszek Filipowicz. Jego zaśpiew może niektórych denerwować, ale ja go uwielbiam. Jeszcze bardziej uwielbiam staromodną wersję tego nagrania. Kto zna audiobooki ten zrozumie: 'Szlak łez, taśma druga, koniec ścieżki pierwszej' :) Od czasu do czasu muszę sobie włączyć tego typu nagranie. Cudeńko! Często zdarzają się w tych wersjach problemy techniczne, ale nie tym razem. Czysta robota, bez szumów i charkotów.

Topieleccc

ocenił na 7 2 lata temu

Bractwo świętego całunu

Julia Navarro

Czy ja wiem? "Bractwo świętego całunu" to niby dobra powieść quasi-historyczna w tym znaczeniu "historyczna" w jakim można traktować powieści Dana Browna, a więc z przymrużeniem oka. Pisząc wprost - niegłupie, sympatyczne czytadło. Wydane na początku XX wieku powieści Dana Browna, najpierw "Anioły i demony", potem "Kod Leonarda da Vinci" wzmogły modę na takie powieści, związane po trosze z historią Kościoła Rzymskiego, po trosze z historią sztuki. I najwyraźniej w tę modę usiłowała się wpisać komercyjnie dziennikarka z Hiszpanii Julia Navarro. A że obdarzona dużym talentem narracyjnym i wymyśliła ładną opowiastkę o rzekomej historii całunu turyńskiego, to napisał powieść. Oczywiście, te trochę horrorkowate, trochę banalne historie ze stowarzyszeniem uciętych języków mogłaby sobie darować, ale to także danina modzie. Bo sporo powieści sensacyjnych sprzedaje się dobrze właśnie dzięki tym "krwistym" wstawkom.

Jacek Jarosz

ocenił na 6 1 rok temu

Księga imion

Jill Gregory Karen Tintori

Legenda, mit czy prawda? W każdym pokoleniu żyje podobno 36 sprawiedliwych. Tajemnicza sekta działająca od wieków próbuje ich unicestwić. Są już blisko, bo obecnie udało im się zgładzić 33. Intrygująca legenda o lamed wownikach - jeśli ktoś lubi takie historie, to polecam.

Mariola

oceniła na 7 2 miesiące temu

Cytaty z książki Tesla. Promienie śmierci

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Tesla. Promienie śmierci