Teraz twój ruch

Książka Autorstwa Kennedy Fox swoją dość perwersyjna treścią zważywszy na styl pisania i Historię przypomina ekranizacje "Miłość ,seks i pandemia "Mianowicie fabuła przebiega w okresie całkowitego lockdown i restrykcji .Bohaterowie którym kontakt urwał się przed laty los znów ich że sobą połączy.W izolacji i zamknięciu uczucia zapłoną pożądaniem .Ellijah i Cameron wciąż o sobie nie zapomnieli mimo wcześniejszych kłótni i wzajemnego dogryzania .Jako nastolatkowie się nie znosili z powodu jej snobistycznych zachowań i znajomych odniósł wrażenie że jest dla dziewczyny niewystarczający .Wirus poniekąd uświadomił jak bardzo im na sobie zależy wspierając się w ciężkich chwilach .Pełna sarkazmu i ironii wątków Nie zabraknie w powieści wyrazistych miłosnych aktów i wyznań uczuciowych .

Więcej niż przyjaciel to drugi tom serii Game On. Pierwszy czytało mi się naprawdę dobrze i w końcu nadszedł czas na lody kolejnego z futbolistów. Liczyłam na romans, który mnie rozbawi i sprawi, że serducho zabije mi trochę mocniej. Czy to dostałam? http://zapatrzonawksiazki.pl/index.php/2021/09/20/wiecej-niz-przyjaciel-kristen-callihan/

Nie wiem czemu ma tak niskie oceny, nie wiem czemu tak późno w ogóle ją zakupilam i przeczytałam...ale tak ja jestem w sumie może nie za bardzo wiarygodna chociażby przez to, że twórczość Tijan kocham...ale tutaj akurat mamy 2 glownych bohaterow Channinga i Heather, znaja się od dziecka i kochaja, ale rozne perypetie i znajomości tj nie pozwalają im spokojnie żyć...wg mnie emocjonalna ksiazka, chociaz bez przesady, ale porusza dosc wrazliwy temat...skupienie na tej parze bardzo mi odpowiadało.

[ współpraca reklamowa ] Dziś, jakiś już czas po skończeniu "Lupo", ciężko jest mi coś więcej napisać o samych wydarzeniach, ponieważ one się jakoś zatarły, ale nie jest to moim zdaniem coś złego i nie świadczy wcale źle o pozycji. Już tłumaczę o co mi chodzi. To była dobra historia, ale nie wyróżniała się niczym szczególnym na tle innych tego typu. Czuję też w niej niewykorzystany potencjał. Pamiętam, że gdy ją zaczynałam byłam pełna nadziei, ponieważ było tutaj czuć wątek mafii, która nie była jedynie w tle. Niestety z czasem zaczął on zanikać na rzecz romansu, a ten kto mnie zna, wie że bardzo nie lubię, gdy seks i miłość zaczyna dominować nad wszystkim innym, ponieważ właśnie wtedy wchodzi do gry monotonia. W takich chwilach też gdzieś te pozycje, zaczynają się zlewac w jedno z innymi tego typu. Muszę jednak przyznać, że bohaterowie w "Lupo" byli naprawdę dobrze wykreowani i każdy czymś się wyróżniał. Oni nie tylko byli w historii, ale w niej żyli. Okay... To brzmi trochę nielogicznie, chociaż patrząc na zadania jakie rozważałam na logice, to może jednak logicznie, ale moje studia może jednak zostawmy w spokoju. Chodzi o to, że czasem, gdy sięgam po książki mam wrażenie, że bohaterowie po prostu są i tyle, akcja się dzieje i oni gdzieś tam w tym uczestniczą i właśnie nie różnią się specjalnie od samych siebie, a nie mowa od tych w innych książkach. Tutaj jedno czuło się taką ich prawdziwość, różnorodność. Mam nadzieję, że wiecie o co mi chodzi. Myślę, że jeśli zależy wam po prostu na odpoczęciu z książką to "Lupo" nada się idealnie. Pewnie czasem gdzieś wam wyleci z pamięci, ale takie pozycje także są nam potrzebne, a przynajmniej ja tak sądzę.

Zostań dla mnie autorstwa Corinne Michaels to świetne zwieńczenie całej serii, które dostarcza wielu emocji i satysfakcjonującego zakończenia. Historia domyka wszystkie wątki, dając czytelnikowi poczucie pełni i spójności. Nie brakuje tu zarówno wzruszających momentów, jak i napięcia, które towarzyszy bohaterom do samego końca. Relacje między postaciami są dopracowane i wiarygodne, co jeszcze bardziej angażuje w ich losy. To finał, który wynagradza całą emocjonalną podróż przez poprzednie części i na długo zostaje w pamięci.

Riley nie miała cudownego dzieciństwa, ojciec nie był rodzicem, którego chciało się mieć. Zostaje wysłana do szkoły z internatem, gdzie poznaje swoją współlokatorkę Brooke i zaczynają się przyjaźnić. Dziewczyna wie, że Brooke nie pochodzi ze zwyczajnej rodziny, Benettowie stanowili potężny ród mafijny. Śmierć ojca i najstarszego brata spowodowała, że na czele rodziny stanął Kai, zaledwie szesnastolatek. Gdy Kai stanął na czele rodziny sprowadził swoją siostrę spowrotem do domu. Riley i Brooke nie zdążyły nawiązać aż tak silnej więzi ,aby utrzymywać tę relacje przez lata. Czternaście lat poźniej Riley musi za wszelką cenę unikać kontaktów z Bennetami ale nagle okazuje się, że jej dawna przyjaciółka zaginęła, a dwa dni później Kai ponownie zjawia się w życiu dziewczyny. Wiele rzeczy się zmieniło ale spojrzenie Kaia pozostało takie samo. Książka miała wiele ciekawych momentów ale zdarzyły się również te gorsze ,w pewnym momencie mi się zaczęło dłużyć. Zdecydowanie na plus - wykreowanie bohaterów. Główna bohaterka nie była głupiutką naiwną dziewczyną, miała swoje zdanie i je wyrażała, miała swoją ścieżkę moralną, nie szła ślepo, chciała pomagać innym i dawać im możliwość normalnego życia. Kai był spokojnym, inteligentym mężczyzną, każdy swój krok miał dokładnie zaplanowany, był kilka kroków przed innymi. Tutaj nie tylko ciekawym wątkiem do rozwikłania było zniknięcie Brooke ale również tajemnice rodzin mafijnych,czy samej rodziny Benettów. Między Kaiem i Riley dało się wyczuć chemię ale widać również było jak oboje walczą z tym uczuciem. Riley nie chciała go do siebie dopuścić, jego zawód i zachowania nie były zgodne z jej sposobem bycia. Za to Kai nie chciał jej wplątywać w świat w jakim żył, chciał dla niej normalnego życia, bez ciągłego strachu i nie do końca życia zgodnie z prawem. Ale czy z uczuciem można wiecznie walczyć ? Czy nie warto zaryzykować i zatracić się w tym uczuciu ? Czy dwoje ludzi o skrajnych sposobach bycia mogą być razem ? Czy może tych dwoje ludzi nie jest w stanie bez siebie żyć ? Naprawdę miło spędziłam z tą książką czas, polecam.

Niektóre książki czyta się oczami, inne sercem – „Zapomniany mężczyzna” zdecydowanie należy do tej drugiej kategorii. Już od pierwszych linijek czułam, że wciąga mnie w świat pełen emocji, które trudno nazwać słowami. Styl I.M. Darkess jest hipnotyzujący – surowy, a jednocześnie niezwykle subtelny. Każde zdanie pulsuje wewnętrznym napięciem, a atmosfera, którą tworzy autor, zostaje w człowieku na długo po odłożeniu książki. To nie jest lektura na chwilę – to doświadczenie, które dotyka duszy. Czyta się ją powoli, smakując każdy fragment, bo każdy akapit ma w sobie ciężar uczuć, które nieraz trudno wyrazić. Smutek, tęsknota, ulotna nadzieja – wszystko to miesza się tu w sposób, który sprawia, że książka wnika w człowieka jak echo. Nie znajdziecie tu typowych zwrotów akcji ani prostych odpowiedzi. Zamiast tego I.M. Darkess zostawia w nas pytania, refleksje i uczucie, że coś istotnego wymknęło się z codzienności i pozostało tylko w słowach. To lektura, która zostaje w sercu, nawet gdy kończy się ostatnia strona. Nie da się jej zapomnieć – choćby się chciało.

"Gorąca sesja" to już 4 i ostatni tom z serii Game on o futbolistach autorstwa Kristen Callihan. Ta część była trochę lepsza od poprzedniej. Momentami świetnie się bawiłam, a czasem omijam tekst, który nic nie wnosił. Zapewne fabuła niczym Was tu nie zaskoczy, gdyż występuje tu typowa schematyczność, którą charakteryzuje się ten gatunek. W tej części poznaliśmy historię Chess i Finna. Ona jest fotografką, on rozgrywającym. Cała drużyna wzięła udział w sesji do kalendarza. To miało być ich jedyne spotkanie, jednak los sprawiał, że co chwilę na siebie wpadali. Najpierw zostali przyjaciółmi, którzy nie pójdą ze sobą do łóżka. Pewnego dnia Chess traci mieszkanie wtedy Finn proponuje jej aby wprowadziła się do niego. Im więcej czasu że sobą spędzają, tym bardziej ich do siebie ciągnie. Ale czy którekolwiek odważy się zrobić ten pierwszy krok?  #gorącasesja to powieść pełna miłości, przyjaźni i humoru. Polubiłam głównych bohaterów i ich rozmowy między sobą, które doprowadzały mnie do śmiechu. Obydwoje zmierzają się z własnymi problemami. Mimo, że książka jest przewidywalna to nie zabrakło mnie w niej kilki zaskakujących zwrotów akcji. Występuje tu wątek sportowy jak również romantyczny. Autorka w swojej książce pokazuje, że sława ma też swoje minusy, a mianowicie chodzi o brak prywatności.  Jak dla mnie było tu też sporo opisów, które tylko przedłużały tą historię 🫣 Zakończenie przewidywalne 🤭 Mimo wszystko lubię pióro autorki, bo jest lekkie i kiedyś jeszcze coś przeczytam 😊 

[ współpraca reklamowa ] Po przesłuchaniu "Nieosiągalnego" byłam dość sceptycznie nastawiona do "Niedoskonałego". Pierwsza część tej serii nie do końca przypadła mi do gustu, bo mimo że miło mi się jej słuchało na górskim szlaku to jednak lekko się przy niej nudziłam i była ona też przesłodzona miejscami. Ta część jednak mnie zaskoczyła, ponieważ od początku do końca słuchałam jej zaciekawiona, a i słodkości zabrakło. Okay, przyznam, że nie była ona idealna, ale się mam być szczera to nie wymagałam nawet tego od niego. Było może trochę za prosto, wszystko pięknie się układało, no dobrze nie u wszystkich bohaterów, ale jednak. Właśnie skoro mowa o bohaterach to o wiele bardziej do gustu przypadła mi Majka z Simonem niż Olimpia z Willem. W sumie jak na to patrzę to tej dwójki z lekka nie trawię. W "Niedoskonałym" było parę momentów, kiedy wzdychałam i przewracałam oczami, ale jako że były znikome to mogę przymknąć na nie oko. W sumie to nie wiem, co bym pomogła dodać jeszcze. Zawsze miałam problem z recenzowaniem kolejnych tomów. Na pewno jestem ciekawa dalszych losów bohaterów. Może zakończenie nie było tak spektakularne jak w przypadku "Nieosiągalnego", ale mimo to przypadło mi o wiele bardziej do gustu. Myślę, że jeśli poszukujecie lekkiej lektury na jedno posiedzenie z krótkimi rozdziałami to "Niedoskonały" nada się do tego idealnie.

Dobry romans, który napisany jest na tyle lekko, że przez książkę się płynie. Bohaterowie są sympatyczni i czuć takie ciepło bijące od nich. Fabularnie nie dzieje się tu nie wiadomo jak dużo, ale nie jest to minusem w żadnym stopniu dla historii. Dramat na końcu nieco niepotrzebny, ale rozumiem że był po to, aby w książce cokolwiek jeszcze się zadziało. Na szczęście główna bohaterka szybko zrozumiała swój błąd i starała się go naprawić, co z kolei jest dla mnie plusem.

Początek był bardzo nużący, ale tak po 150 stronach się wkręciłam i okazała się być całkiem spoko historią. Bez szału, bez nowości, oczekiwałam romansu z muzykami w tle, a dostałam jeszcze mafię. Lektorzy też byli spoko, neutralni, nic w sumie niezwykłego nie dodali od siebie.

Dosyć dobrze czytało mi się tę książkę, możliwe, że bardziej by mi się ona spodobała, gdybym czytała wszystkie części po kolei. Nie wiem, czy we wcześniejszych 3 częściach było coś szczególnego, co miało wpływ na odbiór ostatniej, ale raczej wydaje mi się, że nie. Czytając, nie miałam wrażenia, że czegoś nie wiem, nie brakowało mi, żadnych elementów w fabule, więc myślę, że każda część opowiada inną historię. W tym tomie śledzimy losy Lii i Reida oraz ich rodzin. Julianna Carlisle — córka wysoko cenionego adwokata. Mieszka w Miami, gdzie pracuje w Drugim Kręgu, czyli salonie tatuażu. To tam puszcza wodze fantazji, tworząc dzieła na skórze klientów. Kobieta jest tatuatorką, kocha swoją pracę i jest dobra w tym, co robi. Lia, tak właśnie nazywają ją znajomi i dziewczynie bardzo odpowiada ta skrócona wersja imienia. Ma ona oryginalny styl ubierania, lubi nosić szpilki i krótkie sukienki, a do tego eksponować swoje tatuaże, co nie podoba się jej ojcu. Kobieta włożyła dużo pracy, by osiągnąć poziom życia, jaki teraz wiedzie i wcale nie chodzi tutaj o pieniądze, bo dostała spadek po babci, więc o nie zbytnio nie musiał się martwić. Mam tutaj na myśli kwestie związane z dobrostanem psychicznym. Dorastała ona w domu, w którym nie doświadczyła miłości i wsparcia, a ze strony ojca czuła nieustannie płynący jad. Franklin kochał pracę i politykę, nic więcej dla niego się nie liczyło. Córka nieustannie psuła mu plany i w ogóle była mu niepotrzebna. Autorka pokazuje nam dwa obrazy rodziny. Jeden przedstawia destrukcyjną wspólnotę, która niszczy psychikę i rodziną jest tylko z nazwy. Druga rodzina to kochający i wspierający rodzice. Oczywiście pojawiają się w niej problemy i kłótnie, ale silna więź sprawia, że wszyscy dążą do zgody i życia w spokoju. Reid Kennedy - zawodowo jest mechanikiem, ma swój warsztat w  Fort Pierce. Mężczyzna zajmuje się naprawą samochodów i motocykli oraz ich tuningowaniem na zamówienie. Hobbystycznie projektuje motocykle i marzy, by w przyszłości zająć się tym zawodowo. Reid jest przystojnym mężczyzną, jednak jest singlem. Nie przeszkadza mu ten stan, nie szuka kobiety na stałe, ale los sprawi mu psikusa i na jego drodze stanie piękna kobieta, która zwróci mu w głowie. Relacja Lii i Reida rozwijała się bardzo szybko i była intensywna. Oboje ciągnęło ich do siebie, na początku to była wzajemna fascynacja i czysta żądza. Z czasem zaczęli czuć do siebie coś więcej niż tylko pociąg fizyczny. Cóż mogę powiedzieć o tej książce, była całkiem spoko, podobała mi się, ale nie porwała mnie na tyle, by się w niej zakochać. Przeczytałam już dużo książek z tego gatunku i ciężko mnie czymś zaskoczyć czy oczarować. Tutaj w zasadzie może jedna rzecz mnie zaskoczyła. Relacja między bohaterami była szybka i pełna hot scen, więc to nie będzie książka dla każdego czytelnika. Wiem, że są osoby, które nie lubią nadmiaru takich scen, w dodatku szczegółowo opisanych. Podsumowując, książka jest warta uwagi, możliwe, że przeczytanie całej serii po kolei daje lepsze wrażenia. Ja jednak nie sądzę, bym miała kiedyś przeczytać wcześniejsze części. Po opisach tych książek sądzę, że ta część była najciekawsza, więc niczego nie straciłam, nie czytając ich.

"Ten, którego szukam" 3 tom serii Bracia Bishop 9/10 Kennedy Fox Jak na razie to ten tom podobał mi się najbardziej. John wysoko podniósł poprzeczkę, dlatego ciekawa jestem czy jego brat bliźniak sprosta moim oczekiwaniom 🤭 Ogólnie, bardzo fajna historia i bawiłam się równie dobrze co przy poprzednich tomach. Jeśli ktoś jeszcze nie zna, to zachęcam do przeczytania.

Jak inny jest ten ejdżgap od tych dwóch, które ostatnio czytałam. Oczywiście główna bohaterka nie jest taka hop-siup, żeby rzucić się w wir seksualnych uniesień… ale nie ma też tylu problemów w głowie ze swoim wiekiem. Valentina ma 37 lat i jest blisko dwa lata po rozwodzie. Ma świetną przyjaciółkę Eve i dorosłego syna i raczej nie zajmuje się rozważaniami o opadających powiekach. Tymczasem za Fordem raptem ćwierć wieku żywota… rodzice zginęli w wypadku, została mu siostra Bella i rodzinny biznes. Tę dwójkę łączy przeszłość i wakacyjny domek, dzieli dwanaście lat i doświadczenie łóżkowe. Dość powiedzieć, że już w jednej czwartej powieści chłopak naprawia Val hydraulikę leżąc pod zlewem bez koszulki. Historia dobrze opowiedziana, i taka w amerykańskim stylu, bez dumania o konwenansach i innych głupotach, bez skupiania się na dylematach pań domu dobiegających czterdziestki. Przyjemnie się to czytało i zdecydowanie powiało od książki optymizmem. Fajnie spędziłam czas, nauśmiechałam się i na to właśnie liczyłam.

"Kontrakt Jacksona" oraz "Układ z Cameronem" skradły moje serce, natomiast ta część ... Ehhh To jakaś pomyłka. Historia na początku nawet i zaciekawiła, jednak im dalej tym było coraz słabiej. Główna bohaterka Kimber prowadzi spokojnie i szczęśliwe życie. Jest projektantką oraz właścicielką małego butiku, a za chwilę stanie się żoną mężczyzny którego kocha. Niestety jej świat legnie w gruzach, gdy jej ukochany zostawia ją przed ołtarzem. Kobieta jest załamana, jakby tego było mało dostaje telefon, że z jej ojcem jest tak źle, iż trafił do szpitala. Kim postanawia od razu lecieć do niego. Czekając na samolot poznaje przystojnego mężczyznę, który chwali jej projekt sukni nad którym pracowała podczas odprawy. Ona jednak zachowuje się wrednie w stosunku do niego przez swoje złamane serce. Kiedy myśli że spławiła alwarosa, los postanawia jeszcze raz z niej zadrwić. Okazuje się że nie ma miejsc na jej lot. Zdesperowana błaga o pomoc pracownice lotniska, jednak ona nie może nic zrobić. Na ratunek przychodzi jej Matteo który oddaje jej swój bilet pierwszej klasy, ale nie za darmo. W zamian chce jej szkicownik. Dziewczyna niechętnie mu go oddaje. Nie wie, że mężczyzna jest właścicielem znanego na całym świecie domu mody i teraz ma zamiar powiększyć swoją kolekcję o damskie stroje. Niestety weny było brak, a szkice Kim spadły na niego jak z nieba. Chce je wykorzystać do swojego pokazu. Kiedy Kimber jest już przy ojcu dostaje kolejnej szokującej informacji. Ojciec ożenił się ponownie. Na domiar złego macocha ma syna którym to jest ... Dokładnie przystojny Włoch z lotniska, który to zabrał jej szkicownik. Czy może być jeszcze gorzej? Matteo poczuł miętę do swojej przyrodniej siostry już od samego początku gdy tylko ją zobaczył. Kimber grała twardą zawodniczkę, ale jednak na widok Matteo miękły jej kolana. Jak zakończy się ich historia? Jeżeli chcecie się dowiedzieć na czym polegała gra Matteo sięgnijcie po tę książkę. Ja ogólnie jestem zawiedziona tą częścią. Jest do przeczytania, jednak zachwytu brak.

Siadam do pisania tej recenzji i od razu wiem, że „Układ z Cameronem” J.T. Geissinger to jedna z tych książek, które wciągają od pierwszych stron i nie pozwalają się oderwać. Nie chcę zdradzać fabuły, bo sama przyjemność lektury polega na odkrywaniu wszystkiego krok po kroku, ale powiem jedno – chemia między bohaterami jest wyczuwalna w powietrzu, a napięcie… cóż, czasem aż trzeba było odłożyć książkę na moment, żeby złapać oddech. Uwielbiam styl Geissinger – jest bezpośredni, trochę ostry, a jednocześnie pełen emocji. Dialogi są naturalne i sprawiają, że bohaterowie wydają się prawdziwi, a nie tylko papierowi. To jedna z tych książek, które czytasz z uśmiechem, czasem z niedowierzaniem, a czasem z lekkim sercem bijącym szybciej. Dla mnie to idealna propozycja na wieczór, kiedy chcę oderwać się od codzienności i po prostu wsiąknąć w historię pełną napięcia, emocji i romansu, który czasem jest słodki, a czasem pikanterii nie brakuje. Czyta się lekko, ale zostaje w głowie – i o to właśnie chodzi. Podsumowując: jeśli szukacie książki, która wciąga i nie puszcza, „Układ z Cameronem” to strzał w dziesiątkę. Idealna na leniwe popołudnie z kawą, kocykiem i telefonem na „nie przeszkadzać”. 💛

[ współpraca reklamowa ] "Chwyć mnie" było trochę lepsze od "Pocałunki gwiazdy", a jego okładka sprawiła, że się w niej zakochałam. Muszę przyznać, że nie mam pojęcia w jaki sposób łączy się ona z pierwszym tomem, ponieważ kompletnie zapomniałam już, co się w nim stało. Pamiętam jedynie, że chyba jakaś Emily w nim faktycznie była i to by było na ty. O tej pozycji też prawdopodobnie zapomnę, bo no cóż... Nie wyróżniła się ona niczym szczególnym. Pomysł na samą historię bardzo przypadł mi do gustu, ale wykonaniu czegoś zabrakło. Postacie też były w porządku, ale jakoś tak z lekka mi się one zlewają w jedno. Mimo że skończyłam ją przed chwilą to w pamięci zostały mi imiona jedynie głównych bohaterów. Reszta była, pamiętam mniej więcej kim byli, ale zostali w mojej głowie jako siostra Royce'a, brat Emily. Tej historii zabrakło po prostu klimatu, który odbiorca by odczuwał, ponieważ sama w sobie jest ona w porządku. Może to nie jest po prostu autorka dla mnie, bo nie wykluczam, iż ta pozycja spodoba się wielu osobą. Zwłaszcza, że pozycji z motywem muzyków, ogólnie tej branży jest mało, a w porównaniu z "Pocałunkiem gwiazdy" było tutaj jej znacznie więcej i to ona grała ważną rolę zaraz po romansie bohaterów!

7/10 tylko za to co się działo pod koniec powieści - było romantycznie, rozczulające, uzdrawiająco, wzruszająco. Główna para była bardzo do siebie podobna i miała podobne lęki i przez to ,że obydwoje uciekali od siebie ze strachu gdzie można by było to wyjaśnić jedna rozmową to to tak się ciągnęło przeplatane seksem. Gdy ktoś ma gorszy czas to radzę nie czytać tę powieści,bo może jeszcze bardziej się zdołować. Ale pod koniec wreszcie bohaterowie ze sobą rozmawiają, odkrywają w sobie siłę by walczyć o siebie i swój związek wtedy naprawdę można zacząć brać z tej ich pociechę i inspiracje. Epilogi łamią serce ,ale też są piękne.

Jest to dobra książka jeśli chodzi o te wydawnictwo. Pokazuje że pieniądze nie są wszystkim czego człowiek potrzebuje tylko miłość I akceptacja drugiej kochającej osoby. Książka wciąga od pierwszych stron, jest to lekki romans nawet na dwie gwiazdki nie na trzy jak jest na książce. Ogólnie szybko się ją czyta, I jest bardzo przewidywalna. Książka z "projektu słoik" - cieszę się że po nią sięgałam, tym sposobem robię miejsce na nowe książki. Polecam przeczytać I podzielić się swoją opinią na temat tej powieści.

Troy Alexander to rozgrywający drużyny Buntownicy z Rushmore, uosobienie seksu i marzenie każdej dziewczyny. A także największy koszmar Charlie Fontaine. Ci dwoje zostają wrogami już od pierwszego spotkania. Podczas wywiadu dla uniwersyteckiej gazety sportowiec nazywa dziennikarkę kujonką, a ona wyrzuca mu kiepskie wyniki na boisku. Po opublikowaniu przez Charlie zjadliwego artykułu na temat Troya , który ochlapuje ją za to wodą w czasie jazdy samochodem, obydwoje pałają żądzą zemsty. Właśnie wtedy muszą razem zamieszkać . Gdy zostają współlokatorami, odkrywają jednak z zaskoczeniem, że przyprawiają się wzajemnie o szybsze bicie serca. Przeciwieństwa się przyciągają, ale czy dwie osoby z tak różnych światów może połączyć prawdziwe uczucie?