Stolik dla dwojga

Przyjemna książka do przeczytania w wiosenne wieczory. Dość ciekawa, dużo się dzieje, według mnie jest bardzo przewidywalna. Morał z tej książki wynika taki, że "nie ocenia się książki po okładce" tylko w odniesieniu do ludzi. Książkę polecam :)

Urocza pełna miłości , wspomnień oraz składająca się z uczuć piękna książka jaką przeczytałem. Z całego serca polecam tę wyjątkową powieść dla wszystkich tych, którzy pragną przenieść się w jaśniejszą stronę życia, zatrzymać na chwilę w biegu lub po prostu poczytać o tym, że na miłość rzeczywiście nigdy nie jest za późno. Polecam

Ojj bardzo potrzebowałam takiej książki. Lekka, szybko się czyta. Idealna na chłodne jesienno- zimowe wieczory. Sama historia od początku mnie wciągnęła. Niemal przez całą historię miałam uśmiech na twarzy ;) Lubiłam utarczki między Nicole a Howkiem. Spodobał mi się oczywiście Raul ;) Polecam ;)

Ogólnie książka, miła do przeczytania w jeden dzień. Jedynie co mi lekko nie pasowało to to,że powiedzenie sobie ,,Kocham Cię,, było zbyt szybko wypowiedziane i przypomina mi to bardziej młodzieńczą miłość niż dorosłych, ale to taki mały aspekt. Bardzo Polecam!

Prosta, wciągająca historia zmuszająca do refleksji nad tym do czego w życiu dążymy. Rozterki bohaterki zrozumiałe, często tak bywa u ludzi z dysfunkcyjnych rodzin, że szukają swojego miejsca w świecie. Każdy ma prawo błądzić. Wspaniały mąż, niejedna o takim marzy. Dobroć, miłość biła z tej postaci. Były narzeczony w moim odczuciu- dupek i egoista. Jak to bywa i w życiu, ocknął się dosyć późno. No i przyjaciółka, uchowaj Panie Boże od takich, które wiedzą, co dla Ciebie najlepsze. Zreflektowała się na koniec. Optymistyczna historia, szybko się czytało, miła odskocznia od codzienności, bo dlaczego nie może się zrobić ciepło na sercu z powodu fikcji literackiej?

Bardzo spokojna, właściwie książka 'o niczym'. Typowe love story, jedynie miłość. Niestety nie przepadam za tego typu książkami, ta niezbyt trafiła w mój gust, brakło mi tego 'czegoś'. Lubię romanse, ale takie, które połączone są z innym gatunkiem: jakiś dramat, kryminał. Tutaj niestety nic się nie działo, nie wciągnęło mnie. Czytałam jedynie dla relaksu.

Książka nie jest wybitnie wciągająca, ale jej lektura okazała się być niezwykle przyjemna. Tak po prostu miło było do niej powracać. Momentami kłuły w oczy ogromne spłycenia zarówno fabuły jak i bohaterów, a przeskoki z jednego wątku do drugiego, bez zagłębiania się w szczegóły, które nadałyby powieści odpowiedniej głębi czasami mnie niesamowicie irytowały. Przedstawiona historia ostatecznie okazała się być na tyle interesująca, by wyczekiwać jej kontynuacji. Z pewnością zakończenie to jest największy atut tej powieści.

Okładka \ a wygodny ? skąd od znajomej z LC moja opinia Detektyw,to zawsze oznacza dobrą powieść.Zwłaszcza ,detektyw co umię oczarować dziewczynę. Bardzo sympatyczna miła i chwilami zabawana powieść. Na szybkie,czytanie.Miły uśmiech i radosne zakończenie.

Nina w wieku 15 lat urodziła dziecko Mimo to nigdy się nie poddała, tylko uparcie dążyła do realizacji swoich marzeń. Bardzo podobało mi się jej podejście do życia, do tego, że nieplanowana ciąża wcale nie przekreśla naszych planów tylko nieznacznie je przesuwa. Jest b. ambitna...kończy szkołę , studia ciężko pracuje aż zostaje burmistrzem.. Jednak jej marzeniem jest prowadzenie pensjonatu.. Bank sprzedał jej wymarzony pensjonat Gregowi ...itd

Będąc w bibliotece zauważyłam na półce powieść "Smak zemsty" dlatego wzięłam ją okładka bardzo zaintrygowała i zaciekawiła mnie. Historia opowiada o głównej bohaterce która po dramatycznych przeżyciach traci ukochanego postanawia się później zemścić planuje zemstę. Penny Jordan to wspaniała autorka powieści moja ulubiona bardzo ją doceniam,wielki szacunek mam do jej książek..powieść wciąga, dynamiczna akcja, a napięcie rośnie z każdą stroną książki mnie porwała, poruszyła historia i to prawdziwa bardzo. Bardzo świetna, rewelacyjna powieść

Na początku ta książka wcale mnie nie zaciekawiła (a nawet chwilowo nudziła), ale dałam jej szansę. I dobrze zrobiłam. Akcja fajnie się rozkręciła mimo iż główna bohaterka dalej mnie irytowała. To takie połączenie Bridget Jones z naiwną amerykanką ze skłonnościami Kopciuszka. Dla tych kilku zabawnych sytuacji i trafnych psychologicznych spostrzeżeń warto było.

Pomyliłam kolejność czytania tej serii, na swoją obronę powiem, że nie wiedziałam że to jest seria i że książki są ze sobą powiązane. Chociaż jak dla mnie to można je czytać niezależnie od siebie. Abigail uwielbia dziergać różne rzeczy. Dzięki swojej przyjaciółce otrzymuje w spadku kawałek ziemi razem z małym domkiem. Cade kowboj z krwi i kości, który nie lubi jak mu się obcy ludzie kręcą po jego ziemi. Niestety nie ma nic do gadania. Z czasem się przekonuję, że nowa współlokatorka nie jest całkiem taka zła. Spodobała mi się dynamika relacji między Abigail a Cadem. Iskrzyło nieźle między nimi.

Sądziłem, że w romansach nie da się za wiele wymyślić i pierwsza część mnie o tym przekonała. Łatwo było odgadnąć tragiczny koniec. Ale druga częśc mnie wciągnęła. Oczywiście sporo tutaj niedomówień i przypadku, ale byłem ciekaw, w jaki sposób Lillibet wyda swoją kiążkę i połączy się z Bobem (bo przecież tak musiało być).

Dlaczego mam wrażenie, że im więcej czytam książek Diany Palmer, tym większa chęć mam na kolejne książki??? Oczywiście, zauważyłam, że autorka posługuje się pewnymi schematami, które powiela w swych książkach. Nie jest to jednak jakoś bardzo przeszkadzające w czytaniu. Generalnie każda historia jest inna, ciekawa, ale też prowadząca do happy endu. O dziwo absolutnie mnie to nie przeszkadza. Wręcz przeciwnie, wiem, że się zrelaksuje, odpocznę, a wszystko skończy się dobrze. Któż nie potrzebuje czasami takiej książki? "Grzechy miłości" zawierają dwie historie: "Ojciec mimo woli" oraz "Pamiętna noc". Dwa bardzo dobre opowiadania, które zdradzają przede wszystkim męskie uczucia, gdzieś głęboko ukryte, by je odnaleźć trzeba się całkiem nieźle nagimnastykować. Może mężczyźni boją się własnych uczuć???? "Ojciec mimo woli". Dzwonek do drzwi, Blake Donovan otwiera i co widzi? Na progu jego domu stoi mała dziewczynka, przestraszona, a zarazem ciekawa... Obok niej adwokat, który przywiózł dziewczynkę, twierdząc, ze Blake jest jej ojcem, który po śmierci swej byłej żony powinien się nią zająć. Mężczyzna jest zaskoczony, nie wiedział o istnieniu córki. Jako zatwardziały singiel da radę sobie z małą panną? Czy uda mu się pokochać dziewczynkę? Czy w ogóle potrafi kochać? Z matka dziewczynki ożenił się tylko po to, by zrobić na złość wujowi, który chciał związać go ze swoją chrześniaczką. Czy popełnił życiowy błąd??? Czy dziewczynka odmieni jego życie? Czy znajdzie miłość swego życia, która pomoże mu wychować córeczkę? Krótka historia jednak bardzo emocjonalna. Palmer rewelacyjnie ukazała strach mężczyzny. Jego obawy i ból, który mu towarzyszy od najmłodszych lat. Gdy w drzwiach pojawia się mała dziewczynka zmienia jego życie diametralnie. Sara, ta mała panienka bardzo przypomina ojca. Jest niesłychanie uparta i po trupach dąży do celu. Jednak w swoim krótkim życiu wiele przeszła. Brakuje jej przede wszystkim czułości i miłości rodziców. Tym samym wiele ją łączy z ojcem, który podjął się jej wychowania. Oboje zdecydowanie tęsknią za kobiecą miłością. Na horyzoncie pojawia się promyk nadziei. W rodzinnym miasteczku pojawia się Meredith... "Pamiętna noc" Jedna noc odmienia życie Dawsona, ale przede wszystkim Barrie. Nawet czas nie potrafi zagoić bólu, rozczarowań, skutków tej nocy, ale przede wszystkim nie pozwala zapomnieć o miłości. Rok za rokiem, miesiąc za miesiącem, dzień za dniem, ale ani ona, ani on nie potrafią zapomnieć tej pamiętnej nocy, ani o uczuciach, które się ujawniły... Uczucia ożywają natychmiast, kiedy spotykają się na jednym z przyjęć. Dawson postanawia prosić Barrie o wybaczenie, ale też o przysługę. Udaje mu się przekonać kobietę, której z pewnością nie jest łatwo zapomnieć o przeszłości i wyrządzonej jej krzywdzie... Palmer w tej historii zdecydowanie ukazała charakter i obawy Dawsona. Z jednej strony ten mężczyzna uważany jest za sopel lodu, który nie zwraca uwagi na kobiety, tym samym staje się obiektem pożądania. Z drugiej strony to zakompleksiony, pełen obaw mężczyzna, który nie potrafi sam pogodzić się ze swoimi uczuciami. Kocha swoją przyrodnią siostrę, a jedyne co potrafił zrobić, to ją skrzywdzić. Próbuje odzyskać kobietę, jednak czym bliżej postanowienia, tym więcej obaw, strachu i agresji...Czy mężczyźnie uda się odzyskać miłość Barrie? Czy potrafią przełamać stare bariery, które ich poróżniły? Czy Dawson potrafi kochać? Czy Barrie potrafi wybaczyć? "Grzechy młodości" to przede wszystkim opowiadania o samotnych mężczyznach, którzy choć uważają się i są uważani za silnych, opanowanych i niedostępnych, w rzeczywistości są samotnymi, pełnymi obaw i strachu facetami. Nie ma nic gorszego niż to, że nie potrafi się kochać. Czy nie są w stanie? Czy może nie trafili na odpowiednią osobę? A może kochają i nie zdają sobie z tego sprawy? Tacy już są mężczyźni, z jednej strony odważni i silni, z drugiej delikatni i kochający. Jednak potrzeba trudu, by im to uświadomić i wyciągnąć z nich to co najlepsze. Jedynym sposobem jest miłość. Miłość ma wielką moc. Miłość potrafi skruszyć najtwardsze serce... Diana Palmer po raz kolejny sprawiła, że chce sięgać po kolejne jej ksiażki. Ma swój specyficzny styl, humor czy też genialne ukrywanie problematyki. Wystarczy odpowiednio się wczytać, by wiele zrozumieć. Można z tych romansów wyciągnąć więcej aniżeli się nam to wydaje. Dla jednego będzie to szybki romans, dla kogoś dobre opowiadania z morałem. A dla Ciebie? Polecam "Grzechy młodości", bo warto poznać męską naturę, odkryć w mężczyznach to co tak mocno chowają... Idealna książka na nudne popołudnie, a jednak w ciekawym towarzystwie Blake'a i Dawsona.

Bardzo przyjemna książka, pozytywnie nastrajająca. Dokładnie w sam raz na zimowy wieczór. Czyta się szybko i z uśmiechem na twarzy. Historia ciekawa, mimo iż rozwiązanie do przewidzenia. Jednak miło było się zespolić z losami bohaterów, wczuć w dialogi, nie było to monotonne a zabawne i wciągające. Podobała mi się ta powieść:)

Fajna historia, świetnie wykreowani główni bohaterzy. Mimo,że jest to romans z przewidywalnym zakończeniem to czyta się bardzo dobrze, historia nie jest przesłodzona a wątek kryminalny buduje napięcie powodując, że nie chce się odkładać tej książki. Przyjemna lekturka na wieczór. Polecam :)

Romans. Bajka - i tak to interpretuj i oceniaj, czytając. Jak na przykład romansu to czyta się świetnie - akcja jest, bohaterki to typowe heroiny, a bohaterowie są nieziemsko przystojni. Fabuła brzmi banalnie - 3 siostry, trojaczki. I bum! Trzech kuzynów - prawnik, inżynier oraz bankier, a przy tym odpowiednio Włoch, Francuz oraz Hiszpan. Miłość sprawia, że muszą pokonać przeszkody, ale cóż - warto!

Podobało mi się. Nie uznałabym tej książki za sensację, prędzej za romans z elementami sensacji + wiele wydarzeń było naprawdę grubymi nićmi szyte, wręcz nieprawdopodobne, ale ogólnie podobała mi się. Fajnie się czytało, bardzo lekko, także to jest na plus.

NA PRZEKÓR RODZINIE Tegoroczny luty zakończyłam powieścią Sandry Brown "Podarunki losu". Powróciłam do tej autorki po długiej przerwie i muszę przyznać, że było warto. Oczywiście nie jest to literatura najwyższych lotów, ale idealnie nadaje się na odprężający wieczór, nie koniecznie do poduszki. Tym razem pani Brown zabiera czytelnika do zachodniej części Teksasu gdzie zamieszkuje rodzina Hendrenów. Bob jest pastorem, człowiekiem konserwatywnym i zaściankowym. W dążeniu do realizacji określonych planów dzielnie wspiera go żona Sara. Hendrenowie mają dwóch dorosłych synów oraz adoptowaną córkę Jenny. Młodszy z synów - Hall jest ulubieńcem rodziców i spełnieniem ich marzeń. Łagodny, powściągliwy i bogobojny jest idealnym kandydatem na przejęcie schedy po ojcu. Podąża ścieżką wyznaczoną mu przez rodziców, w niedalekiej przyszłości ma poślubić Jenny, ale zanim to nastąpi Hall decyduje się jechać z pewną niebezpieczną misją do Ameryki Środkowej. Jego starszy brat Cage - niepokorny, nieokiełznany i krnąbrny, ma reputację miejscowego donżuana, a jego stosunki z rodzicami są dość chłodne. Na szczęście przez lata mężczyzna przywykł do tej sytuacji, żyje swoim życiem i nie przejmuje się plotkami. Prowadzi firmę zajmującą się wykonywaniem odwiertów i poszukiwaniem ropy i dobrze mu się wiedzie. Jenny natomiast została wychowana na przykładną żonę dla przyszłego pastora i podobnie jak Hall żyje zgodnie z oczekiwaniami swoich opiekunów. Mimo swojego młodego wieku jest pruderyjna,wstydliwa i bardzo staroświecka. Do czasu... Kiedy do Hendrenów dociera informacja z Meksyku o śmierci Halla, nagle w rodzinie wszystko się zmienia. Dochodzą do głosu ukryte pragnienia i chęć zawalczenia o własne marzenia... Sandra Brown znana jest z trzymających w napięciu powieści kryminalnych oraz romansów. "Podarunki losu" należą do tej drugiej grupy, ale historia została wzbogacona o elementy kryminału, dzięki czemu staje się bardziej intrygująca i ciekawa. Lubię od czasu do czasu sięgnąć po powieść właśnie tej autorki, ponieważ odpowiada mi bardzo jej styl pisania, sposób podsycania napięcia oraz niespodziewane zwroty akcji. I choć nie są one tak spektakularne jak w kryminałach, to zawsze wprowadzają element oczekiwania, niepewności i zaskoczenia. Fabuła powieści jest dość prosta, schematyczna, ale dobrze oddany klimat małego amerykańskiego miasteczka, gdzie nikt nie jest anonimowy sprawia, że opowiedziana historia ma swój niezaprzeczalny urok. Zachowany został też autentyzm co do wykreowanych postaci i zdarzeń, a to z kolei pozwala nam wierzyć, że opisane zdarzenia miały szansę naprawdę zaistnieć. Autorka w swoich romansach sporo miejsca poświęca sferze uczuciowej i cielesnej. W tej konkretnej historii jej podejście do tematu seksu i erotyki jest delikatne i wyważone, wolne od wszechobecnych dziś wulgaryzmów i przedmiotowego traktowania partnera. Dobrze było przenieść się na kilka dłuższych chwil za ocean i towarzyszyć Jenny i Cage'owi w realizacji marzeń i odkrywaniu swoich pragnień. Zainteresowała mnie ta historia i miło spędziłam z nią czas. Jeśli choć trochę lubicie takie romantyczne klimaty nie pozbawione zaskakujących niespodzianek, jakie dla bohaterów przygotowało życie, to "Podarunki losu" będą trafnym wyborem.

Kolejne moje spotkanie z autorką i się nie zawiodłam. Super odmóżdżacz. Ciekawa fabuła, bo osadzone wszystko w świecie sportu, bohaterowie z charakterami, fajne opisy uczuć i wydarzeń. Powieść napisana lekkim, przyjemnym językiem, nożna się pośmiać z dialogów. Typowy romansik.