Sara, Kuba i rozróba. Czytam, bo lubię

🧓 Babcie są wyjątkowe – mają czas, cierpliwość i całe morze historii do opowiedzenia. Choć czasem coś umknie im z pamięci albo nie dosłyszą, to ich wiedza, doświadczenie i ciepło są bezcenne. 💛 📙 Właśnie o nich opowiada książka „Nasze Babcie. Krótki przewodnik” autorstwa Erica Veillé. To pełna humoru i czułości publikacja, która z dystansem, ale i ogromną empatią pokazuje świat babć – tak różnorodnych, jak całe społeczeństwo. 🧒 Już na pierwszych stronach poznajemy grupę dzieci, które zadają szczere, czasem zabawne pytania o babcie. 📖 Dalej czekają na nas odpowiedzi, przysłowia o babciach, przegląd babcinych fryzur i mnóstwo trafnych obserwacji, które bawią zarówno dzieci, jak i dorosłych. 🧑 Mnie najbardziej poruszył fragment mówiący o tym, że w każdej babci wciąż mieszka dziewczynka, którą kiedyś była. 🤩 Całość przepełnia optymizm i lekkość – ogromna w tym zasługa uroczej, dopracowanej szaty graficznej. 🍂 Jesień życia została tu pokazana z humorem, dystansem i ogromnym szacunkiem. 👉 To nie tylko książka o babciach, ale też piękna lekcja tolerancji, akceptacji i zrozumienia, bo każdy z nas – niezależnie od wieku – jest inny, wyjątkowy i nieidealny. ❤️ Polecam jako rodzinne czytanie i pretekst do rozmów międzypokoleniowych.

Książka teoretycznie dla dzieci, ale ja mając lat ponad 30 przeczytałam ją z przyjemnością i zainteresowaniem. Dowiedziałam się nowych rzeczy, a przy okazji spędziłam miło czas. Jest to książka na niecałą godzinę. Dla dzieci coś świetnego. Zachwyca rysunkami i pozwala poszerzyć wiedzę w bardzo lekki i prosty sposób.

Sympatyczna opowieść, przybliżająca dzieciom proces adopcji psa ze schroniska oraz wszystko co się z tym wiąże - o czym trzeba wiedzieć, jak pies może się zachowywać itp. Wszystko to jest ubrane w płaszczyk perspektywy dziecka, którego rodzice się rozstali... ale może pies ich pogodzi?

📚💗 Recenzja z serii „Mały regał, wielkie serce” 📚💗 Czy w dzieciństwie zdarzyło Wam się czuć, że jesteście „inni”? „Dziwo” Zadie Smith i Nicka Lairda z ilustracjami Magenty Fox to książka, która na pierwszy rzut oka wydaje się króciutką, lekką historyjką o nowym zwierzaku w domu. Ale już po kilku stronach odkrywamy, że kryje w sobie ogromną moc – i to taką, która potrafi poruszyć zarówno dziecko, jak i dorosłego. Świnka morska Maud, bohaterka w stroju do judo, to postać, która bawi, wzrusza i uczy. Jest „inna”, a przez to budzi nieufność i śmiech wśród domowych pupili. Ale właśnie ta inność okazuje się jej największą siłą. Dzieci odnajdą w niej odbicie swoich własnych doświadczeń, bo kto z nas choć raz nie czuł się „dziwem” w nowym miejscu? „Dziwo” to opowieść o odwadze, akceptacji i o tym, że świat jest piękniejszy, gdy różnimy się od siebie. Autorzy w prostych słowach pokazują, że nie warto udawać kogoś innego, by zyskać sympatię. Bycie sobą to najcenniejszy dar – i to przesłanie płynie z każdej strony książki. Ogromnym atutem są ilustracje Magenty Fox. Barwne, pełne ciepła i humoru, nie tylko dopełniają tekst, ale same opowiadają równoległą historię. Dzięki nim książka nabiera życia, a mały czytelnik może sięgać po nią raz za razem, by odkrywać w obrazkach coraz to nowe szczegóły. „Dziwo” sprawdzi się również znakomicie jako pierwsza lektura do samodzielnego czytania – tekstu jest niewiele, a rytm opowieści płynny i przystępny. To również świetny punkt wyjścia do rozmów z dzieckiem o różnorodności charakterów, o akceptacji i odwadze do bycia sobą. Rodzice i nauczyciele mogą potraktować tę książkę jako inspirację do dyskusji o tym, że inność nie jest wadą, lecz pięknym darem. To historia mała objętościowo, ale wielka przesłaniem. Urocza, mądra i niezwykle potrzebna - zarówno w dziecięcej biblioteczce, jak i w sercach dorosłych, którzy razem z dziećmi będą ją czytać. „Dziwo” to książeczka, która sprawia, że śmiejemy się, wzruszamy i nabieramy odwagi, by być sobą – a to przecież najpiękniejsza lekcja, jaką możemy dać naszym dzieciom 📖✨ Dziękuję za prezent od wydawnictwa @wydawnictwoznakpl 🩷.

Gdyby nasze życie zamykało się w jednej, sztywnej definicji ze słownika, świat byłby uporządkowany… ale też trochę przerażający. W rodzinie Swiftów to właśnie Wielki Słownik Rodu decyduje o wszystkim - imię staje się wyrokiem, obietnicą i zapowiedzią losu. Ten absurdalny, a jednocześnie genialny pomysł sprawił, że od pierwszych stron czytałam z uśmiechem i dreszczem ekscytacji. Bo choć to książka dla młodszych czytelników, jej humor i błyskotliwość trafiają również prosto w dorosłe serce. To była dla mnie podróż do dziecięcej radości czytania - trochę jak powrót do świata pełnego magii i osobliwości. Autorka stworzyła rzeczywistość, w której język żyje i realnie wpływa na losy bohaterów. Śledząc historię Brewerii, której imię zapowiada kłopoty, czułam jej frustrację i bunt wobec narzuconej definicji. Dziewczynka wraz z siostrami, Fenomeną i Szczęsną, próbuje rozwikłać zagadkę podczas Wielkiego Zjazdu Rodzinnego, gdy ktoś zrzuca ze schodów ciotkę-matriarchinię. I nagle robi się naprawdę intrygująco. Pod powierzchnią humoru kryje się jednak coś więcej. Opowieść o tożsamości i o tym, że nie jesteśmy skazani na jedną definicję. Pojawienie się postaci Erf pięknie pokazuje, że słowa mogą się zmieniać, a my mamy prawo nadawać im własne znaczenia. To wszystko podane jest lekko, naturalnie, bez moralizowania, z ogromną dawką inteligentnego humoru, który momentami naprawdę rozbraja. „Swiftowie” to literacka perełka – ciepła, zabawna i mądra. O rodzinie, o byciu sobą i o tym, że nawet najbardziej sztywne definicje można przełamać.

Świetny, pięknie ilustrowany przewodnik dla dzieci i dorosłych. Autor, Jan Wilkanowski jest nauczycielem WF i biologii, przewodnikiem, miłośnikiem Bałtyku i lokalnym koordynatorem WWF na Mierzei Wiślanej. Opowieść nasz przewodnik snuje od samego morza. Nasz Bałtyk jest najmłodszy - ma tylko ... 12000 lat! Jest także najpłytszy- średnia głębokość to 52m. A także najsłodszy, czyli najmniej zasolony. Jest także zimny! Zwiedzanie nadmorskich miejscowości zaczynamy od Malborka i zamkowych ciekawostek. Co jadali Krzyżacy? Jak ogrzewali zamek? Następnie przesuwamy się bliżej morza - w kierunku Żuław. Kto wydobył Żuławy z podmokłych terenów ujścia Wisły? Kim byli tajemniczy mennonici? Ruszamy na Mierzeję Wiślaną i do tamtejszego muzeum. Przypominamy zasady bezpiecznego plażowania. Uczymy się rozpoznawać sercówki pospolite, rogowca bałtyckiego i omułka jadalnego. Wyruszamy na wydmy i poznajemy tamtejszą roślinność - autor dobrze tłumaczy, dlaczego należy ostrożnie stąpać, by nie niszczyć roślin takich jak mikołajek nadmorski. Rozpoznajemy bałtyckie ptactwo: mewy, rybitwy, siweczki, kormorany. Poznajemy ciekawe zakątki Gdańska, Gdyni, Sopotu. To świetna lektura przed wyjazdem nad polskie morze. Dla dzieci oraz dorosłych - obowiązkowa~!

Brandt poprzez swoją twórczość stara się wprowadzić ważne kwestie społeczne do rozmów między dziećmi i ich rodzicami, zachęcając do empatii i aktywnego angażowania się w pomoc innym. To to opowieść o przyjaźni i współczuciu. Główna bohaterka, Sofia, odkrywa, że jej przyjaciółka Maddi ma pustą lodówkę. Chociaż Maddi prosi, aby Sofia nie mówiła nikomu o jej problemie, Sofia czuje, że musi coś zrobić, aby pomóc swojej przyjaciółce. To historia, która w prosty, ale mocny sposób pokazuje, jak dzieci mogą zauważać potrzeby innych i podejmować działania, by coś zmienić.

„Emilka i potwory z legend” to książka dla dzieci Kamili Stokowskiej, dzięki której mogą oswoić lęki przed potworami. Bohaterka opowieści, Emilka, bardzo boi się potworów. Niestety nie pomagają tłumaczenia taty, że potwory nie istnieją, przecież jest wiele legend o potworach, które mogą kryć się pod łóżkiem albo w szafie. Potwory są dziwne, pełne tajemnic i potrafią bardzo wystraszyć. W oczach dziewczynki to nie są miłe stworzenia. Jak poradzi sobie dziewczynka? Książka należy do serii „Ziarenka piasku”, czyli edukacyjnych opowiastek skierowanych dla dzieci 3+ W tym wydaniu oprócz historyjki mały czytelnik znajdzie rozwijające zadania, które zachęcają do zadawania pytań i szukania odpowiedzi. Książka jest ciekawie wydana oraz ozdobiona kolorowymi ilustracjami przyciągającymi uwagę młodych czytelników. Więcej na blogu: https://mamaizabawa.blogspot.com/2023/09/emilka-i-potwory-z-legend-ziarenka.html

Cudowna pozycja nie tylko dla dzieci! Słuchałam na Storytelu z dużym wzruszeniem. To opowieść nie tylko o przyjaźni, ale dla mnie również o głębokiej potrzebie przynależności, o pięknie i prostocie, uważności i chłonięciu świata różnymi zmysłami, o poświęceniu, przynależności do jakiegoś miejsca i chronieniu go. Niesamowite, że w tak krótkiej historii można tak wiele zmieścić. Świetny jest też dodatek na końcu wyjaśniający znaczenia imion i opisujący miejsca, które były inspiracją dla autorki do stworzenia świata. Polecam serdecznie dla małych i dużych, a może w szczególności dla tych dużych? By wrócić do dziecięcej radości i tego, co w życiu ważne. Można wynieść znacznie więcej niż z niektórych poradników rozwojowych :)

Myślę, że większości z nas Mikołajka nie trzeba przedstawiać. I książki, i filmy o nim są bardzo popularne. Ten bohater to sympatyczny łobuziak, który skradł serce czytelników i widzów. Ma on jednak jeszcze inną, godną pochwały cechę: nie jest samolubem. Sam o sobie mówi: „(...) kiedy będę bardzo sławny, to w kinie będą wyświetlać film o mnie i o moich rodzicach, a wtedy ja, (…), podzielę się sławą (...) z moimi autorami.”1. Bo – pewnie wiecie, a jak nie wiecie to Mikołajek wam to wyjaśni – że, każdy bohater literacki może dumie stwierdzić, iż „poza rodzicami mam jeszcze autorów”2. W książce „Szczęście Mikołajka” Anne Goscinny doprowadza właśnie do spotkania fikcyjnej postaci z jego twórcą. Z publikacji dowiemy się, kim byli autorzy cyklu o „Mikołajku” i jak to się w ogóle stało, że opowiadania z jego udziałem powstały – od pomysłu do gotowej książki. Czym (a może kim) Goscinny i Sempe inspirowali się kreując kolejne postacie i wymyślając ich przygody. Istna skarbnica ciekawostek dla fanów cyklu, a także nieco sentymentalna podróż, dla tych którym wydaje się, że już z niego wyrośli. Fantastyczny jest sposób napisania książki, czyli oddanie głosu Mikołajkowi. To on rządzi, zadaje pytania, komentuje. Rozmawia z autorami, wyrusza z nimi na wycieczki, proponuje tematy, jakie można poruszyć. Przyznacie, że niebanalna forma, a przy tym wspaniały pokłon ku młodym czytelnikom. Dostają książkę z przygodami bohatera literackiego, którego lubią, a przy tym poznają genezę jego powstania. Genialne pomieszanie fikcji z rzeczywistością. Genialny pomysł na „biografię” okołomikołajkową. Lepiej nie dało się tego zrobić. Powiem krótko: „Rewelacja!”. Pomysł, treść, wykonanie – rewelacja. „Szczęście Mikołajka” to książka o tym, jak powstawała ta popularna postać z książek i filmów dla dzieci, napisana w dobrze znany czytelnikom sposób, czyli w formie przygód małego bohatera. Na stronach tej książki spotykają się autorzy oraz ich dzieło, aby przybliżyć nam proces twórczy. 1 Anne Goscinny, „Szczęście Mikołajka”, przeł. Paweł Łapiński, wyd. Znak Emotikon, Kraków 2023, s. 9-10. 2 Tamże, s. 9.

Witajcie kochani. Dziś przychodzę do Was z recenzją ilustrowanej książeczki ,,Traktorek jest dzielny” autorstwa Natalie Quintart i Philippe Goossens wydanej przez Wydawnictwo Papilon. Jest to ciepła opowieść o małym traktorku, który odczuwa ogromny lęk przed szybkim zjazdem z górki. Mały traktorek za namową taty podejmuje taką próbę. Niestety deszcz powoduje, że ten zjazd kończy się niepowodzeniem. Młody traktorek po tej próbie boi się jeszcze bardziej. Jednak pewnego dnia niespodziewanie pomocy potrzebuje jego przyjaciółka kurka Halinka wraz z dziećmi, a tylko traktorek może jej pomóc. Czy prze zwycięży swój lęk? Przekonajcie się sami! Bardzo dziękuję za zaufanie oraz egzemplarz do recenzji.

"Mam na imię Tymon. Skończyłem w tym roku sześć lat. Mam autyzm. To nie koniec świata, choć bywa trudno. I mnie , i innym. Posłuchajcie jak to jest na co dzień." Życie osób ze spektrum autyzmu nie jest łatwe. Myślę, że szczególnie trudne jest na etapie dzieciństwa. Trzeba się uczyć tych wszystkich umiejętności przydatnych w dorosłym życiu ze szczególnym sposobem ich pojmowania i postrzegania. Na temat autyzmu można przeczytać już całkiem sporo. Wydano wiele podręczników i poradników. To ważne, by mieć skąd czerpać wiedzę. Tylko czy osoba niezwiązana bezpośrednio z tematem sięgnie po opasły tom? A jeśli tak, to czy będzie potrafiła przełożyć tą wiedzę na życie codzienne i zrozumie? Książka "Autystyczny świat Tymka" bardzo mnie ucieszyła. Autorka, Pani Ewa Czajka, pozwala nam wejść w świat chłopca ze spektrum autyzmu i pokazuje z czym zmaga się on i jego rodzina na co dzień. Dzięki pierwszoosobowej narracji możemy poznać myśli i uczucia Tymka w różnych, trudnych dla niego sytuacjach. Pani Ewa w bardzo umiejętny sposób pokazuje jak Tymek funkcjonuje w grupie przedszkolnej, co sprawia mu trudności i jak sobie z nimi radzi, co jest jego mocą stroną, jakie są jego relacje z rodziną, jak z autyzmem żyje cała jego rodzina (choć głównie mama) a przede wszystkim rozprawia się z mitem, ze dzieci z autyzmem nie mają uczuć. Bo wbrew stereotypowi, takie dzieci są bardzo wrażliwe, choć nie pokazują tego w oczywisty sposób. "Krzyczałem całą drogę do przedszkola i zasłaniałem uszy rękoma, żeby nie słyszeć tego, co mówi do mnie mama. Wszystko dlatego, że mama skręciła ulicę wcześniej, żeby podjechać do krawcowej. Nie uprzedziła mnie, że to zrobi. Nie lubię zmian. Nie dlatego, że jestem uparty. Nie lubię zmian bo wtedy się boję, a w mojej głowie myśli zaczynają szaleć i czuję się tak,jakby ktoś wrzucił mnie do wirującej pralki, która nie może się zatrzymać." Książka jest bardzo dobrze napisana. Pierwszą część w której przedstawione są perypetie Tymka czytałam razem z synem. Język jest prosty, dziecko bez problemu zrozumie wszytko. Długość rozdziałów w sam raz, czarno-białe ilustracje nie odrywają od treści, wielkość liter idealna dla dziecka tak samo jak wielkość samej książki. Jest to książka dedykowana głównie dla dzieci i myślę, że wszystko jest tu fajnie przemyślane i samodzielnie czytające dziecko pochłonie książkę z przyjemnością. Druga cześć książki - zeszyt komunikacji, pozwala dostrzec ogrom pracy jaki Tymek wykonuje na co dzień, jak "wielkie" są te "małe kroki" i że, trzeba się z nich cieszyć. Podkreśla również jak ważną rolę w życiu dziecka ze specjalnymi potrzebami pełni asystent/osoba wspomagająca. Jak ważne jest, by taka osoba była i umiejętnie prowadziła dziecko, bo to dzięki jej współpracy z rodzicami dziecko ma szansę na dobre funkcjonowanie w społeczeństwie w dalszych etapach życia. Uważam, że dorośli powinni czytać tą książkę razem ze swoimi pociechami i wyciągną z książki jeszcze więcej niż dzieci. Pani Ewa, choć przedstawiła fragment życia dziecka dobrze funkcjonującego, to tak pokazała jak trudno bywa. Książka daje do myślenia, uczy zrozumienia, otwiera oczy. Cieszę, się że powstają takie książki jak ta, które pozwalają zrozumieć a nie tylko wiedzieć. Polecam wszystkim, niezależnie od wieku! Książkę otrzymałam za pośrednictwem serwisu nakanapie.pl.

Chyba nie będzie przesadą gdy powiem, że "Rok w..." to już niemalże kultowa seria dla wielu dzieci i ich rodziców. Nieskończone godziny spędzone w lesie, w górach, w przedszkolu, w mieście, a nawet w krainie czarów. Te duże, kartonowe picturebooki, to fantastyczne wyszukiwanki, zarówno dla dużych i małych. Tym razem Wydawnictwo Nasza Księgarnia wraz z Autorką Martą Kuleszą zaprasza nas do spędzenia 12 miesięcy razem z mieszkańcami kamienicy przy ulicy Gołębiej. Rok w domu to pełna ciepła, wspaniała, obrazkowa opowieść o zwykłej - niezwykłej codzienności i o tym, co w życiu najważniejsze - rodzina i przyjaciele. Poznajemy Aleksa, który wraz z mamą i tatą czeka na narodziny nowego członka rodziny - Filipa oraz ich sąsiadów. Sympatyczne starsze małżeństwo Marię i Witolda, weterynarzy Basię i Karola oraz nowych mieszkańców - ksiegarke Olę i jej Syna Antka Oraz całe mnóstwo ich przyjaciół Nie zabraknie także całej plejady zwierzęcych bohaterów, a tak swoją drogą to ja jestem fanką pająka Sterana. Kolejne strony to następujące po sobie miesiące. Możemy podejrzeć co robią mieszkańcy kamienicy wiosną , a co w upalne letnie dni czy zimowe wieczory. A z każdej nich bije spokój i ciepło . Ta piękna obrazkowa propozycja pozwala ćwiczyć nie tylko spostrzegawczość, a także umiejętności narracyjne.

Książka dużego formatu. Twarda oprawa. Czcionka w przeważającej części biała, na ciemnym tle. Ładnie zilustrowana .Malunki na granatowym , bądź czarnym tle. Treść dotyczy niezwykłej przyjaźni pluszowego niedźwiadka z dziewczynką Marysią. Czas akcji , po zmroku, pewnej letniej nocy. Zalegała ciemność. Tylko przez szparę otwartego okna słychać było łkanie w poduszkę. Marysia płakała , gdyż zginął jej najdroższy przyjaciel. Mała poszła z mamą na lody i zostawiła w dzień misia na murku. Zgubiła go, zapomniała. Płacz dziecka i wołanie ,,Misiu wróć’’ popłynęło daleko w eter. Zaczęły się czary na jawie. Misio za wszelką cenę będzie chciał wrócić do dziewczynki, mimo ,że nie szukają go teraz po nocy. To on za pomocą czaru ,wywołanego przez dziecko podejmie się tej przygody i to niejednej. Jakie trudności napotka miś? Kto będzie mu pomagał w wędrówce? Czy przyjaciele odnajdą się nawzajem? Tego dowiecie się z tej pięknej książeczki. Trzymajcie kciuki za niedźwiadka o wielkim sercu! Przesłanie jest takie, że przyjaźń zwycięża wszystkie bariery przestrzenne i czasowe. Piękna wzruszająca historia. Polecam dla dzieci przedszkolnych !

“Wszystko o tym, jak się nie bać i nie martwić” to kopalnia pomysłów radzenia sobie z trudnymi emocjami, przykładowo zachęca do własnoręcznych robótek i spędzania czasu z najbliższymi. Podoba mi się rozdział “Nie daj się!”, który proponuje, aby narysować swoje zmartwienia i wyrzucić je do kosza - ta technika może sprawdzić się nawet u dorosłych. Dowiemy się też, czym jest lęk, skąd się bierze i jak sobie z nim radzić. Oswajanie dzieci ze zmartwieniami jest bardzo ważne, a my - jako rodzice - mamy szansę wesprzeć swoje pociechy, kiedy tego potrzebują. Myślę, że nie jest warto ukrywać tego, co przeżywamy, bo dzieląc się trudami życia, możemy sprawić, że dziecko podzieli się z nami swoimi dylematami. Książka jest przepięknie opracowana, ładnie zilustrowana i należy do serii, która należy do jednej z naszych ulubionych. Skłoniła Leosia do opowiadania i identyfikował się z wieloma sytuacjami z tego tomu rewelacyjnej serii, o której przypomniałam już u siebie na profilu @trilingualmotherhood

Bardzo ładnie wydana książka. Ilustracje są duże, barwne, pozwalają dostrzec szczegóły. Na każdej stronie opisane są różne rodzaje pociągów, ale opisy są krótkie i łatwe do przeczytania nawet dla dzieci, które dopiero uczą się czytać. Dodatkowym atutem jest to, że tekst jest pisany wierszem. Polecam

Szukacie ciekawej, wciągającej książki o ptakach? Przedstawiam Wam więc taką, od której się nie oderwiecie. Oto "Sekretne życie ptaków". Po tym ptasim świecie oprowadza nas Chyży Jerzyk, który opowiada o swoim dzieciństwie i dalszym życiu, przemycając ciekawostki na temat swojego wyglądu, zwyczajów oraz przy okazji opowiadając jak to wygląda u innych ptaków. W jego opowieść wplecione zostały baśnie, np. hinduska o dumnym pawiu, z której dowiemy się skąd wzięły się na jego ogonie kolorowe oczka lub nowozelandzka, tłumacząca dlaczego kiwi jest nielotem. Jerzyk przedstawia też sposoby przetrwania różnych rodzajów ptaków - wodnych, leśnych czy pustynnych oraz jak po kształcie dzioba rozpoznać czym dany ptak się żywi. Prezentuje przeróżne ptasie domy i pokazuje który ptak jest najmniejszy, który najszybszy, a który ma najdłuższe pióra. W książce znalazły się także informacje o gatunkach zagrożonych wyginięciem oraz co zrobić by tym nam pobliskim żyło się lepiej. Książka ma piękną szatę graficzną i przykuwa wzrok już swoją okładką z cudownymi zdobieniami i żłobieniami. A informacje o życiu ptaków podane są w bardzo ciekawy sposób. Już część o drzewach, którą czytałam jako pierwszą, bardzo mnie zaskoczyła i zachwyciła ale powiem szczerze, że ta przypadła mi do gustu jeszcze bardziej! W serii znalazła się jeszcze część o pszczołach i tak czuję, że również będzie świetna! Chyba muszę uzupełnić kolekcję! :)

"Brzuch Alicji" to książka, która w niezwykle zabawny i przystępny sposób wprowadza dzieci w fascynujący świat ludzkiego organizmu, a konkretnie – układu pokarmowego. To nie jest zwykła książka o zdrowym odżywianiu, to prawdziwa przygoda, w której każdy młody czytelnik może wziąć udział. Autorzy połączyli naukowe fakty o trawieniu z humorystycznymi dialogami i zabawnymi ilustracjami. Dzięki temu czytanie o pracy żołądka i jelit staje się czystą przyjemnością. Książka porusza tematy, które często są tabu, takie jak oddawanie stolca. Dzięki niej dzieci dowiedzą się, dlaczego to naturalny proces i nie ma się czego wstydzić. "Brzuch Alicji" to świetny sposób na rozbudzenie w dzieciach ciekawości świata i zachęcenie ich do zadawania pytań. Książka może być świetnym pretekstem do rozmów z dzieckiem o zdrowym odżywianiu, higienie i prawidłowym funkcjonowaniu organizmu. "Brzuch Alicji" to książka, która nie tylko bawi, ale i uczy. To pozycja obowiązkowa w każdej dziecięcej biblioteczce. Jeśli chcesz, aby Twoje dziecko w sposób ciekawy i zabawny dowiedziało się, jak działa jego organizm, to ta książka jest właśnie dla niego.

"Sekretne życie DRZEW" to wciągające historie, pełne ciepła i pouczających treści. Nie chodzi tu jednak o zwykłe moralizatorstwo, lecz o chwilę refleksji na temat różnych działań. Pomiędzy treściami mocno kojarzącymi się z "Sekretnym życiem drzew" Petera Wohllebena znajdujemy również ciekawe i działające na wyobraźnię baśnie (hinduską, węgierską, szkocką, norweską, perską, i brytyjską). Te drugie są specjalnie oznaczone zarówno w spisie treści, jak i na konkretnych stronach książki. Publikacja w twardej oprawie z wyraźnymi zdobieniami, które można nie tylko zobaczyć, ale również poczuć pod palcami, już na wstępie zachęca do sięgnięcia po nią. Stonowana kolorystyka ilustracji subtelnie dopełnia przedstawiane treści. Młody czytelnik z kolejnych stron dowiaduje się nie tylko, jak organizmy funkcjonują samodzielnie, ale dodatkowo ma okazję poznać zależności i współdziałanie między różnymi gatunkami roślin, zwierząt, grzybów oraz wpływ i znaczenie nieożywionych elementów przyrody. Głównym bohaterem jest Ryszard Dębowe Serce, który wiele lat przeżył na świecie i dzięki temu sporo się zdążył nauczyć. Z racji tego, że żyje już setki lat, miał okazję obserwować ludzi, którzy używali mieczy i galopowali po lasach konno, ale także sporo dowiedział się od odwiedzających go zwierząt i wiatru. Po tak długim czasie obserwacji otoczenia zna mnóstwo faktów i ciekawostek. Zachęca czytelnika do uważnego rozglądania się wokół siebie, dotykania kory drzew podczas spacerów po lesie i wsłuchiwania się w dźwięki dobiegające z otoczenia. W książce przeczytamy m.in.: 🌱 o porozumiewaniu się drzew (współdziałaniu, ostrzeżeniach i wsparciu), 🌱 o odżywianiu organizmów, 🌱 o tym, jak rosną różne gatunki drzew, 🌱 jak określić wiek drzewa na podstawie ściętego pnia, 🌱 o licznych ciekawostkach (np. o najszerszych i najwyższych drzewach na świecie), 🌱 dlaczego drzewa są tak bardzo ważne dla przyrody i dla ludzi (co nam dają i umożliwiają). Polecam! Piękna okładka, interesujące ilustracje i naprawdę wartościowe treści 💚

Mamo, poczytasz mi książkę? Takie zdanie słyszę codziennie wieczorem i jestem dumna z moich dzieci, że kochają książki. Możemy się wtedy wyciszyć po całym dniu pracy i zabawy. Wszystkie myśli odchodzą w zapomnienie, jesteśmy tylko my i świat książki. Nic więcej się nie liczy. Tylko tu i teraz. A gdybyś tak przez jeden dzień był mrówką, albo świetlikiem? Świat małych zwierząt i owadów potrafi zaskakiwać. Są obok nas. W zasadzie ich życie nie różni się bardzo od naszego. Pracują, jedzą, śpią, budują lub zmieniają mieszkania, walczą o przetrwanie, rozmnażają się. Cudownie jest oglądać te małe stworzonka, w ich małym świecie. Zatrzymaj się na chwilę. Przestań biec. Oddychaj. Jeśli jeszcze ich nie dostrzegłeś, to usiądź wygodnie na trawie, na łące, w swoim ogrodzie, zamknij oczy i posłuchaj...Ciiii… Kiedy usłyszysz, otwórz oczy i zobacz. Na kwiatku usiadł motylek, który dopiero co się przemienił. Za nim pszczoła zbiera nektar. Pod gałązką mrówka ciągnie kawałek liścia do mrowiska. Ta książka, jest napisana tak, aby między wierszami nakarmić nas wiedzą, zachwycić naturą pokazując jej piękno. Natura daje nam niezwykłe cuda, tylko musimy się nauczyć je dostrzegać. Kiedy będziesz następnym razem w lesie, w ogrodzie, na łonie natury popatrz przez chwilę wyraźniej. To co dostrzeżesz będzie nieocenione. Bo liczy się tylko tu i teraz. Czy jesteś uważny? Czy zauważasz zmiany jakie zachodzą wokół Ciebie? Uważności uczy mnie córka każdego dnia i jestem jej za to ogromnie wdzięczna.