Rozświetlone pokoje

Name: Rozświetlone pokoje
Rating: 6,3 (107 reviews)
Author: Richard Mason
ISBN: 9788324709991

Richard Mason

6,3 / 10

107 ocen

13 opinii

Świat Książki

Wydawnictwo: Świat Książki literatura piękna

480 str.

Kategoria:: literatura piękna
Format:: papier
Tytuł oryginału:: Lighted rooms
Data wydania:: 2009-05-06
Data 1. wyd. pol.:: 2009-05-06
Liczba stron:: 480
Czas czytania: 8 godz. 0 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788324709991
Tłumacz:: Anna Zielińska

Wspaniałe portrety kobiet
Eloise, bizneswoman w średnim wieku, umieszcza swą matkę Joan w domu opieki. By uciszyć wyrzuty sumienia, zabiera ją jeszcze w podróż do RPA, gdzie Joan się wychowała. Wyprawa w przeszłość i odnalezienie dramatycznego pamiętnika rodzinnego sprzed stu lat daje początek zaskakującym zdarzeniom. Staruszka usiłuje rozwikłać tajemnicę z przeszłości, co otoczenie bierze za początki demencji. Czy rzeczywiście wpadła na jakiś trop, czy też wszystko sobie wyobraża?
Kapitalne portrety matki – marzycielki i niegdyś pianistki – oraz pragmatycznej córki, nieoszczędzanych przez życie. Starsza chce już tylko zrozumieć, co kiedyś się wydarzyło. Młodsza wciąż walczy o odmianę losu i miłość...

Średnia ocen

6,3 / 10

13 opinii 107 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Rozświetlone pokoje w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Rozświetlone pokoje

Średnia ocen

6,3 / 10

107 ocen

Twoja ocena

0 / 10

3 ocen

5 ocen

11 ocen

31 ocen

16 ocen

2 ocen

5 ocen

1 ocen

2 ocen

Opinia

519

fiona

19.07.2013

6 / 10

Na półkach:

Miałam pewne obawy co do tej książki.Z opisu wydawało się,że będzie smutna, przesycona obrazami umierania i cierpienia.
Zastanawiałam się czy to dobry pomysł na "książkę na wakacje"
Otóż... okazało się,że tak.
Książka absolutnie nie jest napisana w takim tonie aby nas sprowadzić na meandry cierpienia i melancholii.Autor nie rzuca nas w morze łez, ani nie pozwala pławić się w grząskim gruncie bolesnych przeżyć bohaterów.
"Rozświetlone pokoje" są powieścią wielowątkową i napisaną w sposób, jeśli tak można powiedzieć , bardzo rzeczowy.
Znajdziemy tu wątki historyczne związane z wojną angielsko-burską( wszystko poparte autentycznymi zapiskami z epoki wiktoriańskiej), fakty naukowe z dziedziny fizyki ( związane z badaniami
laboratoryjnymi nad osmem),świat finansów związany z giełdą i funduszem headgingowym itp.Ale znajdziemy też klimaty płonącej w słońcu Afryki Południowej czy romantyczne nastroje paryskich nocy.
To wszystko składa się na bogactwo tej powieści i zapewniam,że nie jest to mieszanka wybuchowa a raczej powoli uwalniająca swój aromat.

więcej Pokaż mimo to

Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

242 użytkowników ma tytuł Rozświetlone pokoje na półkach głównych

Przeczytane 149
Chcę przeczytać 91
Teraz czytam 2

53 użytkowników ma tytuł Rozświetlone pokoje na półkach dodatkowych

Posiadam 37
Ulubione 6
Chcę w prezencie 2
Sprzedam/wymienię 2
Niedoczytane 2
Obyczajowe 2
Przeczytane 2012 2

Tagi i tematy do książki Rozświetlone pokoje

kobiety matka córka

Inne książki autora

Więcej

6,1

Historia poszukiwacza przyjemności Richard Mason

6,2

Podwójne gry Richard Mason

więcej

Richard Mason

Angielski pisarz urodzony w RPA. Kiedy miał 10 lat przeprowadził się z rodzicami do Anglii. Skończył Eton a potem New College Oxford. Obecnie mieszka w Nowym Jorku. Założył Fundację Kay Mason (http://www.kaymasonfoundation.org) nazwaną tak na cześć zmarłej siostry. Honorowy patronat nad fundacją objął laureat pokojowej nagrody Nobla - arcybiskup Desmond Tutu. Celem fundacji jest zapewnienie dobrej edukacji młodym, zdolnym ludziom w RPA.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Zapach cedru

Ann-Marie MacDonald

Bardzo ciężka, ponura, przerażająca. Wciągnęła mnie i czytałam w miarę szybko, ale przez cały czas utrzymywał się mroczny, nieprzyjemny nastrój. Momentami było obrzydliwie. Do tego bohaterzy wykreowani tak, że nie da się polubić żadnego. Ani przywiązać do żadnego. Książka jest dobrze napisana, zostaje w głowie, jest naprawdę mocna, ale następnym razem sięgnę po coś przyjemniejszego:)

Patrycja

oceniła na 6 8 miesięcy temu

Roztrzaskane życie

Stephanie Kallos

Apoteoza zniszczonego życia? Tak odebrałam tę powieść, która to, co w naszym życiu rozbite, zdemolowane, zrujnowane, pozostawiające bolesne rany i blizny, wynosi na piedestał. Każe nawet zmówić dziękczynną modlitwę nad ruiną, następnie uhonorować to miejsce, a na końcu zbudować tam kapliczkę. W kilku słowach – być za to zło wdzięcznym! Tak jak główna bohaterka Margaret. Siedemdziesięciopięcioletnia właścicielka bezcennej kolekcji porcelany zajmującej rezydencję Hughesów na pięciu tysiącach metrach kwadratowych. Samotne życie starszej kobiety od wielu lat upływało na odkurzaniu kruchego zbioru do momentu usłyszenia lekarskiej diagnozy, stwierdzającej u niej nowotwór mózgu. Kobieta doszła do wniosku, że zgromadzone eksponaty muszą umrzeć wraz z nią. W tym celu sprowadziła do rezydencji lokatorów równie psychicznie poranionych i szalonych, jak Margaret, skoro zgodzili się pomóc właścicielce w tłuczeniu kolekcji. Z trzech możliwości wykorzystania skorup – wyrzucenia, schowania, sklejenia – wybrali tę ostatnią. Z kawałków porcelany zaczęli tworzyć mozaiki obrazujące konkretną ideę tematyczną. Metafory życia. W ten obrazowy sposób autorka próbowała przekazać budujące i terapeutyczne przesłanie powieści – „Potłuczeni, jesteśmy warci znacznie więcej...”. Posiadamy niepowtarzalny materiał składający się z resztek żalu, bólu, zawodu, rozczarowania, odłamków spojrzeń, cienkich jak włosy pęknięć, drzazg słów i kolców zdarzeń oraz z wielu, wielu innych negatywnych emocji. Cenny budulec niezbędny do konstruowania nowych związków międzyludzkich. Do rozłożonego w czasie cudu tworzenia cierpliwie budowanego z fragmentów negatywnych doświadczenia. Zamiast izolować się za grubym murem przedmiotów chroniącym dół, do którego wrzucamy ostre kawałki przeszłości, odkurzając je i celebrując cierpienie, namawia do budowania nowych relacji, jako formy zemsty. Do brania odwetu „na tych, którzy pogardliwie kręcili głowami, kiedy coś nam się nie udało, podnosili na nas rękę w gniewie, wymyślali nam od idiotów, nieudaczników, głupków, porzucali wykorzystanych lub wykluczali jako gorszych. Do tworzenia mozaiki nowego życia ze starych, odrzuconych, zniszczonych, osieroconych kawałków, które jest sztuką wymagającą tego, czego najczęściej nam brakuje - cierpliwości, czasu lub precyzji. Jeśli jednak je znajdziemy tak, jak uczynili to bohaterowie powieści, stworzymy coś niepowtarzalnego i bardziej wartościowego niż przedmioty materialne, którymi otaczamy się, a ostatecznie chowamy za nimi. To dlatego „mozaiki” niektórych ludzi zapierają dech w piersiach, angażując „intelekt w znacznie większym stopniu niż Mona Lisa czy Kaplica Sykstyńska.” Jesteśmy warci tego cudu, pomimo roztrzaskanego życia! http://naostrzuksiazki.pl/

Maria Akida

oceniła na 6 6 lat temu

Aniołek

Colleen McCullough

"Aniołek" autorstwa Colleen McCullough to druga przeczytana przeze mnie w tym roku książka tej pisarki. Nie będę ponownie pisać, że ubolewam nad tym jak mało znana jest w Polsce twórczość McCullough, a jeśli już to kojarzona jest tylko jej nagłośniejsza powieść "Ptaki ciernistych krzewów"; choć uważam, że zasługuje ona na zdecydowanie więcej uwagi. "Aniołek" może i nie został przeze mnie zaliczony w poczet książek mojego życia, ale ta książka również bardzo trafiła mi do serca, i zmotywowała mnie do polowania na kolejne książki autorki. Książka opowiada historię dwóch lat życia (1960-1961) 21-letniej bardzo odważnej, zdeterminowanej i chcącej poznawać świat takim jakim jest Harriet Purcell, mieszkającej ze swoją rodziną w stolicy Australii. Historia ta opowiedziana jest przez samą główną bohaterkę w formie pamiętnika. Główna bohaterka, trochę znudzona swoim idealnym życiem i długoletnim związkiem, pozbawionymi kompletnie emocji, namiętności i w sumie nawet miłości podjęła decyzję o podjęciu pracy i wyprowadzce z domu rodzinnego. Dzięki znajomości zawartej w pracy, znajduje mieszkanie w domu pewnej wróżbitki w jednej z najbardziej znanych dzielnic stolicy - Kings Cross. Dzielnicy znanej z burd, afer, prostututek, homoseksualistów, tranwestytów, narkotyków i alkoholu lejącego się strumieniami. Policjanci z obyczajówki są stałymi gośćmi każdego domu stojącego w tej okolicy 🙈 Nasza główna bohaterka, dzięki znajomościom zawartym z mieszkańcami domu, poszerza horyzonty i zaczyna dostrzegać to, na co nie było miejsca w idealnym świecie wykreowanym dla niej przez rodziców i narzeczonego. Harriet buduje swój charakter, poznaje prawdziwych przyjaciół, wreszcie udaje jej się odnaleźć w relacjach z mężczyznami to czego nie miała ze swoim narzeczonym - pasję i namiętność. Oprócz tego zaznajomi się z medium, odkryje jedną z przemilczanych rodzinnych tajemnic, będzie w centrum wydarzeń brutalnego zabójstwa... Bardzo wciągnęła mnie ta książka, czyta się ją cudownie, pomimo wcale przecież nielekkiej tematyki 😍

Lilla_katten

ocenił na 6 3 lata temu

Lodowa pułapka

Kitty Sewell

Zawsze chciałam odwiedzić Alaskę, z entuzjazmem sięgałam po tą pozycję. Czułam niedosyt czytając opisy tego miejsca, ale nie dlatego, że autorka nie potrafiła ich opisać, po prostu chciałam tam być i zobaczyć to wszystko na własne oczy :) Historia ciekawa, wciągająca, zawiła. Świetne zakończenie, ale brakowało mi jeszcze kilkudziesięciu stron, tak żeby dołożyć wisienkę na torcie. Polecam!

Titka Brak

ocenił na 7 5 lat temu

Karzeł Mendla

Simon Mawer

Historia naukowca Benedicta Lamberta z ciotecznym pradziadkiem Gregorem Mendlem w tle to niecodzienna opowieść. Wciągająca od pierwszych stron, zaskakująca i zmuszająca do refleksji. Poznajemy świat genetyki i eugeniki. Rzeczywistość widzianą oczami osoby dotkniętej achondroplazją. Przeżywamy wzloty i upadki skomplikowanych relacji międzyludzkich. POLECAM, warto przeczytać.

MaK

ocenił na 7 12 lat temu

Droga do przebaczenia

John Burnham Schwartz

Jestem chyba od zawsze miłośnikiem dramatów. Oglądałem jakiś czas temu ekranizację tej powieści, byłem zachwycony scenariuszem i grą aktorską dwóch znakomitych aktorów. Postanowiłem więc przeczytać powieść, która nie jest jak widzę znana w Polsce. Oczekiwania miałem spore, ale to była dużo lepsza książka niż myślałem. Niesamowicie smutna i zarazem życiowa i realistyczna historia. Śmiertelny wypadek, martwe dziecko, ucieczka z miejsca wypadku. Smutek, żal, rozpacz, poczucie winy, gniew, chęć zemsty i szukania sprawiedliwości. I postać zabójcy, który wcale nie był takim złym i zepsutym człowiekiem jak wskazywałyby fakty z jego życia. Myślę, że pisarz popełnił doskonałe dzieło, miał jakiś stan wyjątkowego natchnienia. Nie było tu zbędnych słów, rozdziałów. Akcja przedstawiona od strony trzech osób. Niesamowicie poruszająca końcówka, która podwyższyła jeszcze ocenę. W zasadzie nic bym tu nie zmienił, prosta historia, która powaliła mnie na łopatki. Zdecydowanie polecam wszystkim miłośnikom dramatów.

Bitel

ocenił na 9 4 lata temu

Każdy dom potrzebuje balkonu

Rina Frank

Dużo w tej książce chaosu, sporo przewija sie wspominanych postaci, mozna sie pogubic zanim przywyknie sie do konstrukcji ksiazki. Nie jest to ksiazka gleboko wciagajaca w swoj swiat, ale wiernie oddaje klimat przeszlosci. Po polowie czytalam juz z wieksza przyjemnoscia. Zupelnie mlodego czytelnika raczej nie wciagnie. Starszych, pamietajacych kapiele raz na tydzien oraz paczki z ciuchami z zagranicy, mysle, ze ma szanse.

Urszula Sergiel

ocenił na 6 11 lat temu

Efekty świetlne

Miranda Beverly Whittemore

Intrygująca. Jak na literacki debiut Mirandy Beverly-Whittemore bardzo dobra. Sporo w niej filozoficznych rozważań na temat sztuki. Niestety to co jest w niej odmiennego i powinno być jej atutem staje się równocześnie jej słabością, bo momentami te wywody stają się po prostu nudne i trudne do przebrnięcia. Po przeczytaniu notki autorki na końcu książki i informacji na temat rodziców, ich wykształcenia i domu w jakim dorastała, wyjaśnił się temat książki, jej zainteresowania, oczytanie, poziom intelektualny zawartych w niej dywagacji, stał się dla mnie zrozumiały. Trudna historia rodziny. Myla - kobieta obecnie 30-letnia, zmaga się z traumą przeszłości. Utrata matki w dzieciństwie, później siostry (obie giną w tragicznych okolicznościach), następnie ojca, dorastanie w domu na pewno odmiennym od większości, odcięcie się od przyjaciół - naznaczyło jej życie. Dopóki się z nimi nie rozliczy, nie ruszy do przodu. Czyta się dość powoli (wbrew odmiennym zapewnieniom na okładce). Część obyczajowa popycha akcję do przodu, ale filozoficzne rozważania na temat roli sztuki w życiu, granicy miedzy sztuką a pornografią, sposobu wychowywania dzieci, skutecznie spowalniają czytanie (o ile oczywiście czytelnik się w nie zagłębi, a nie tylko przeleci wzrokiem). Delikatna okładka na pewno nie zapowiadała takiej treści. Ale to dobrze, bo ja lubię takie niespodzianki.

Gosia

oceniła na 6 6 lat temu

Przedostatnie marzenie

Ángela Becerra

Historia wielkiej miłości nastolatków Soledad i Joana, która przetrwała dziesiątki lat rozłąki. Autorka książki, Angela Becerra w piękny sposób, bardzo poetycki i trochę magiczny opisuje uczucia bohaterów. Akcja dzieje się niespiesznie. Pomału poznajemy losy Soledad i Joana, którzy brutalnie zostali rozdzieleni, a ich miłość miała szansę rozkwitnąć dopiero u kresu ich życia. Poznajemy również ich dzieci Aurorę i Andreu, którzy zafascynowani zagadkową śmiercią rodziców, odkrywają, każde na swój sposób, historię ich miłości. Ogólnie książka mi się bardzo podobała, tylko, że jestem realistką, a romantyzm ze mnie wyparował jak miałam naście lat. Jestem świadoma konieczności pewnych zabiegów w celu ubarwienia historii i podkreślenia wielkiej miłości głównych bohaterów, ale seks 80-latków to już była lekka przesada. Nie był opisany niesmacznie, ale zwyczajnie nie chce mi się w to wierzyć.

Izoldka

oceniła na 8 2 lata temu

Historia miłości

Nicole Krauss

Dostałam w prezencie z dedykacją, że jest to najpiękniejsza powieść jaka czytałam. Podpisuje się pod tym, że jest to jedna z najpiękniejszych jakie również i ja czytałam. Plastyczność języka, opowieść, format pisania, struktura historii, splatające się wątki z pozoru tak odległe i tak nie powiązane nadają książcę wyjątkowego charakteru. Dla ludzi o wrażliwej duszy, dla tych co lubią słowo pisane i dla tych co lubią gdy histoia jest słowem malowana. Dla tych co mogą i nie boją sie czuć. Dla miłośników prozy. Ogród dla duszy.

Aga_jaga

oceniła na 8 1 rok temu

Cudze życie

Frederique Deghelt

Trudno było mi ocenić tę książkę, bo historia bardzo mi się podobała i bardzo szybko ją przeczytałam, ale raził mnie styl. Książka napisana w taki dziwnie pospieszny, chaotyczny sposób, niby wnikamy tu w umysł i emocje kobiety, która straciła pamięć ostatnich dwunastu lat, a wszystko jest jakieś takie powierzchowne, bohaterka zachowuje się, jakby przeszła do porządku dziennego nad utratą swojego życia, które znała.

Vinga46

ocenił na 6 3 lata temu

Muzyka fal

Sara MacDonald

Ciąg dalszy przygodą z działem literatury kobiecej i kolejne pozytywne zaskoczenie. Tematyka ta sama, co w czytanej niedawno powieści Kristin Hannah, a poziom o niebo wyższy. Podobała mi się konstrukcja postaci i ciekawa, bezpośrednia, rozczulająco prosta narracja. Nie podobała mi się próba zrozumienia - mam nadzieję, że nie tłumaczenia - postępowania nazisty.

ira

oceniła na 7 7 miesięcy temu

Dotknięcie ziemi

Rani Manicka

Po lekturze "Matki ryżu" spodziewałam się książki przepełnionej smutkiem i brakiem nadziei. Chociaż autorka zapewnia, że "Dotknięcie ziemi" różni się znacząco od wyżej wspomnianego tytułu, to jednak dominująca emocja jest ta sama. Niby ta sama, a jednak całość jest zupełnie inna. Dawka egzotyki jest zdecydowanie mniejsza, a jednak stanowi niesamowicie apetyczny kąsek, zwłaszcza obraz babki bliźniaczek. Większość akcji rozgrywa się w Londynie, który dla mieszkańców Europy nie jest niczym nadzwyczajnym. Ale to nie o miejsce chodzi. A przynajmniej nie o to geograficzne. Rani Manicka wybiera w Londynie jedno miejsce, mieszkanie, w którym spotykają się oni. Ci, którzy mieli marzenia o szczęściu, miłości, bliskości, rodzinie, a których los potraktował, delikatnie rzecz ujmując, dość brutalnie. Spotykamy na kartach książki ludzi, którzy podjęli decyzję, że chcą być szczęśliwi, że nie chcą godzić się na to, czego doświadczyli albo co mogą dostać gratis. I w tej ich pogoni za szczęściem, za lepszym życiem, za wydostaniem się z miejsca, w którym jest im źle, spotykają upadek. Za cenę czułości, bliskości, miłości i dobrego, radosnego seksu, dostają od życia po mordzie. Godzą się na upodlenie, przemoc, rezygnują z siebie tocząc się po równi pochyłej. Wchodzą na ścieżkę, z której nie ma już powrotu. Cena za marzenia, które i tak się nie spełnią jest najwyższa. Znajdą się też jednostki, którym się uda, ale przeszłość pozostanie. Czy warto chcieć lepszego życia, czy warto chcieć miłości i cielesności, radości i szczęścia? Czasami nie warto, bo stawka jest zbyt wysoka. Rozpaczliwe losy bohaterów zmuszają, żeby się zastanawiać. Czy Manicka odbiera nadzieję? Niektórym daje. To zależy. Niech każdy rozważy to sam w sobie. Niech każdy spróbuje dotknąć ziemi na dowód, że nie uległ pokusie.

Ola

oceniła na 8 6 lat temu

Droga do szczęścia

Richard Yates

Gorzki i zjadliwy portret Franka i April, którzy w uroczym białym domku czują się lepsi, myślą, że wyszli ponad konformizm lat 50-tych i typowy american dream (który, o ironio, obowiązuje nawet w XXI w. i to nie tylko w Stanach). Problem w tym, że nie są. To książka o "wielkim sentymentalnym kłamstwie przedmieść". O ludziach, którzy idą przez życie z wielkim zapałem, ale byle jak i wiecznie niezadowoleni. O mówieniu "tak" gdy myśli się "nie". I o samotności.

PaniKamelli

ocenił na 7 2 lata temu

Niebywały skandal

Penny Vincenzi

Niewiarygodne przygody angielskich snobów i ich "wielkie problemy". Jakże inne życie od codziennego bytu zwykłego zjadacza chleba! Utrata intratnego stanowiska - ach, to nic, teraz popływam żaglówką! Przeniesienie dziecka do szkoły publicznej - co za upadek i koniec świata! I ten straszny akcent, z jakim mówi plebs! Ostatecznie spadają na cztery łapy i dalej kiszą się we własnym sosie. Książkę czyta się dobrze, ała pewien niesmak zostaje. Być może moje wykształcenie jest nieadekwatne do preferencji bohaterów ;)

Ursula

oceniła na 6 2 lata temu

Podwójne życie mojej córki

Bebe Moore Campbell

Książka na pewno dla osób dojrzałych emocjonalnie, bardzo wartościowa, gdyż oprócz głównego motywu- choroby córki głównej bohaterki, doskonale opisuje uprzedzenia rasowe, czy podziały społeczne. Pozycja bardzo wciągająca, opisująca matczyną miłość i poświęcenie dla dziecka w "niepewnych czasach". Nie jest to lektura na przysłowiową plaże, gdyż porusza poważne tematy, do których stosunek czytelnika nie może być ambiwalentny.

Czaki

ocenił na 6 9 lat temu

Moja ulubiona żona

Tony Parsons

To będzie prawdopodobnie moje największe pozytywne zaskoczenie literackie tego roku. Książka dodana do koszyka tylko po to, żeby mieć darmową wysyłkę innych książek, okazała się wspaniałą lekturą, wciągającą, skłaniającą do myślenia i refleksji. Poza tym (albo przede wszystkim) świetny obraz Chin i rozwijającego się Szanghaju, w który możemy się zanurzyć i poczuć klimat, którego nie da się doświadczyć, będąc turystą. Polecam.

Gregorius

ocenił na 10 1 rok temu

Piasek w butach

Elin Hilderbrand

Prawdziwa perełka wśród literatury tzw. kobiecej. Kawał naprawdę dobrej prozy; aż sama się sobie dziwię, ale nie mogę ocenić niżej niż na osiem gwiazdek. Może dlatego że temat nowotworu jest mi niestety bliski, a tutaj został przedstawiony tak prawdziwie i autentycznie... autorka doskonale oddała emocje i wrażenia towarzyszące chorobie (niesamowicie przemówił do mnie motyw "listy Spraw Już Nieważnych" Vicki...) Powieść wielowątkowa, ale bez przesytu. Bardzo zgrabnie napisana, z dobrze przemyślaną fabułą. Czytało się jednym tchem. Polecam.

Ynka

oceniła na 8 2 lata temu

Odzyskać wzrok

Robert Kurson

Te 10 gwiazdek są nie dla książki, ale dla Mike'a Maya, jej bohatera. Mike May w wieku 3 lat stracił wzrok w wyniku wybuchu substancji chemicznej. W wieku 46 lat, gdy stanął przed szansą odzyskania wzroku mógł zdefiniować siebie jako przedsiębiorcę (założył firmę produkującą GPS dla niewidomych), męża, ojca. Ale to nie wszystko. Jego wyjątkowość polega na ogromnej ciekawości świata, dzięki której prowadził motor i samochód, został rekordzistą świata w zjazdach narciarskich, uczęszczał do normalnej, masowej szkoły, ukończył studia, pracował 2 lata dla CIA, wyjechał do Afryki, gdzie miedzy innymi ciężko fizycznie pracował, był trenerem dziecięcej drużyny piłkarskiej...itd...można by jeszcze długo wymieniać. Bycie niewidomym nie uczyniło z Mike'a nieszczęśliwego człowieka. Świat był interesujący, tyle rzeczy czekało na odkrycie, a takie "drobnostki" jak upadek, zgubienie się, czy ogólnie bycie niewidomym nie mogły być w tym przeszkodą. Kiedy Mike stanął przed szansą na odzyskanie wzroku wcale nie rzucił się na nią z radością. Operacja z wykorzystaniem komórek macierzystych dawała co prawda szansę na widzenie, ale niosła ryzyko ogromnych skutków ubocznych. I tak właśnie było. Mike dopiero po operacji zaczął borykać sie z wieloma problemami. Autor dużo zamieścił informacji o procesie widzenia, roli mózgu, rożnego rodzaju złudzeniach optycznych i dla mnie te informacje były również bardzo ciekawe.

Strega

oceniła na 10 11 lat temu

I pamiętaj, że cię kocham

Luis Leante

Zapowiadało się ciekawie. Uwielbiam historie z płomienną miłością w tle, ale niezbyt się wciągnęłam losami lekarki Montse. W rzeczach zmarłej pacjentki znajduje ona zdjęcie dawnego ukochanego sprzed 20 lat. Nie wywróciłoby to jej życia do góry nogami, gdyby nie fakt, że zdjęcie było opatrzone datą o dwa lata późniejszą niż data jego rzekomej śmierci. Lekarka decyduje się na powrót do Afryki, na Saharę by ustalić, co się właściwie z Santiago stało. Po drodze przeżywa wypadek, tkwi w śpiączce jakiś czas, a miejscowa pani doktor stara się jej pomóc. Niby historia ma potencjał, będąc wariacją na temat "Angielskiego pacjenta", ale znużyłam się. Ogólnie do poczytania gdy nie ma się lepszych książek pod ręką. Ja na pewno przerzucę się na historię powstania "Psychozy".

Muminka

oceniła na 6 12 lat temu

Cytaty z książki Rozświetlone pokoje

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Rozświetlone pokoje