Pożądanie o smaku latte

Miłość w życiu każdego człowieka jest najważniejsza. Dzięki niej ludzie stają się lepsi, radośniejsi, są w stanie pokonać trudności, ale nie można jej zaksięgować ani po stronie debetu, ani kredytu. Nie można jej zastawić, pożyczyć, wymienić, opodatkować, można ją dać kochanej osobie. Pokochać i zaufać jest trudno, bo to zawsze wiąże się z ryzykiem, ale dzięki nim otrzymujemy pomoc, budujemy więź, bliskość, nadzieję na przyszłość. Klara Lazar miała trudne dzieciństwo i relacje z siostrą. Chociaż były bliźniaczkami, były całkiem różne. Inga ciągnęła ją w przepaść i kłopoty, będące powodem jej depresji, kompleksów oraz trudności w budowaniu związków. Oprócz siostry nie ma nikogo. Może liczyć w każdej sytuacji tylko na Adriana, przyjaciela ze studiów. Chociaż iskrzy między nimi, ona traktuje go jak brata. Tylko Adi wie o niej wszystko i to on pomaga jej wyjść z dołka po zakończeniu związku, załatwiając jej pracę sprzątaczki w banku, w którym pracuje. Tam właśnie poznaje Roberta. Dyrektorka dupka, z którym z czasem wikla się w skomplikowaną relację. Człowieka, który wywróci jej życie do góry nogami. Nie jest to literatura wysokich lotów, możnaby się do kilku rzeczy przyczepić, lecz niebywały pech Klary, odrobina pikanterii, sarkastycznego humoru, wątek siostry i burzliwej przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć sprawia, że książkę czyta się szybko i może się podobać. Jeśli Walentynki zamierzacie spędzić z książką, to będzie to odpowiednia lektura.

W święta przeczytałam „ Kiedy spadnie pierwszy śnieg” i tak bardzo mi się podobała że postanowiłam przeczytać coś jeszcze autorstwa Pani Beaty. Drugie spotkanie z autorką I już wiem że nie ostatnie, nawet jeśli ta historia była nieprawdopodobna. Bo jakie są szanse że w realnym życiu 19 latka pozna milionera, i zostanie surogatką dla jego potomka? o zakończeniu historii nie wspominając 😉 Mimo że historia nierealna to… wciągnęła mnie. Przepadłam na dwa wieczory. Książkę czyta się bardzo szybko, napisana lekkim językiem. Główna bohaterka mocno mnie irytowała ale próbowałam ją zrozumieć. Ogromny plus - autorka porusza trudne tematy jak przemoc w rodzinie. Czy polecam? Myślę że sami musicie się przekonać. Na pewno nie można odmówić autorce pomysłowości 😊

„Zemsta o smaku latte” autorstwa Moniki Hołyk-Arory. Kolejna z książek autorki, z którą miałam do czynienia. Również i ta napisana jest lekko i przyjemnie, językiem pozwalającym wczuć się w czytaną historię. „Zemsta o smaku latte” to zaś historia Anastazji, właścicielki mariny, która mści się na mężczyźnie za zniewagę w przeszłości. Historia krótka o dość… niespodziewanym? zakończeniu… Warto przeczytać, robiąc sobie krótką przerwę w trakcie dnia!

„DHRUV” Nina Nirali Wydawnictwo Ebookowo „Dhruv” to krótka historia przemiany niegrzecznego chłopca w człowieka szukającego nowego siebie. Główny bohater Dhruv – to agent indyjskich służb specjalnych. Potrafi jednym ciosem zamordować człowieka. Czy będzie potrafił kochać? Co stanie się, gdy pozna pewną kobietę? Czy będzie potrafił jednocześnie zabijać i kochać? Całe życie myślał, że jego przeznaczenie jest być singlem, aż poznał pewną kobietę. Nie brakuje tutaj gorących i erotycznych scen. Dlaczego? Ponieważ nasz główny bohater intensywnie korzysta z cielesnych uciech. Nie polecam jej czytelnikom niepełnoletnim. Niestety powieść ta nie została na długo w mojej głowie. Po poprzednio czytanych powieściach tej autorki byłam bardzo zadowolona, a nawet zachwycona. Ta niestety nie przypadła mi do gustu. Może dlatego, że ta historia jest bardzo krótka. Nie wiem co poszło nie tak. Czuję jakiś niedosyt. Mam nadzieję, że kolejne powieści tej autorki będą dłuższe i o niebo lepsze. Już się nie mogę ich doczekać. Może tym razem autorka nas pozytywnie zaskoczy.

ŻYCIE TO NIE BAJKA... "Kopciuszek w Singapurze" to krótki romans autorstwa Moniki Hołyk - Arory, który trafił w moje ręce za sprawą jednego z wyzwań czytelniczych. Nie miałam wcześniej styczności z autorką, ale fabuła umieszczona w egzotycznym Singapurze zachęciła mnie na tyle, by sięgnąć po tę niewymagającą książkę. Tym bardziej, że Miasto Lwa zawsze mnie intrygowało i chciałam się tam wybrać choćby dzięki książkowej fabule. Trzydziestoletnia Adrianna Drzyńska w ramach prezentu urodzinowego otrzymuje od przyjaciół bilet na podróż do Singapuru. Kobieta zakończyła swoją dotychczasową przygodę z korporacją i będzie musiała poszukać nowego zajęcia. Tymczasem ma okazję, by zrobić sobie przerwę i odpocząć w egzotycznym otoczeniu. Ada jest fotografką z wykształcenia, a podróż do Singapuru, a potem także na Bali ma być dla niej przygodą życia. Na miejscu bohaterka poznaje Ann Mari, u której ma się zatrzymać przez najbliższe dwa tygodnie. Pewien nieszczęśliwy zbieg okoliczności sprawia, że Adrianna poznaje oszałamiająco przystojnego mężczyznę. Lee Colins należy do rodziny miejscowych potentatów finansowych. Niczym książę w bajce o Kopciuszku mężczyzna próbuje nawiązać relację z przypadkowo poznaną nieznajomą. Jak potoczy się ta nietypowa relacja? Czy Adrianna spełni swoje marzenie? Czy skorzysta z rysującej się przed nią szansy? Historia opisana przez Monikę Hołyk-Arorę okazała się typową, prostą romantyczną opowieścią o dwójce łudzi, których niespodziewanie połączył los. Autorka wykorzystuje w niej popularny motyw zaczerpnięty dość bezpośrednio z bajki o Kopciuszku. Ma to na pewno swój urok, ale z drugiej strony stanowi pewne uproszczenie. Oczekiwałam trochę więcej kreatywności w podejściu do tematu, a tymczasem jedyna różnica jest taka, że baśniowy książę przesiada się z pięknego, rączego rumaka do drogiego, szybkiego samochodu. Muszę jednak przyznać, że miło było przenieść się choć na krótką chwilę do egzotycznego Singapuru - państwa - miasta, które od zawsze mnie fascynowało. Krótki pobyt na Bali również wywołał na mnie duże wrażenie. Tak, jak się spodziewałam, historia jest urokliwa, ale niezwykle płytka, wątków jest naprawdę niewiele, a zwiedzanie Azji z bohaterami tej opowieści pozostawia ogromny niedosyt. Chciałabym doświadczyć zdecydowanie więcej wrażeń. Żałuję, że autorka nie wykorzystała potencjału i całkiem trafionego pomysłu na tę książkę. Zabrakło mi też jakiegoś spektakularnego elementu zaskoczenia. W tego typu historiach nagły zwrot akcji to w zasadzie pewnik, który kompensuje pewne braki. A tymczasem... w tej książce wszystko staje się zbyt oczywiste. Monika Hołyk-Arora ma lekkie pióro oraz przyjemny, prosty styl. Książkę czyta się błyskawicznie. Historia jest pozytywna i optymistyczna w swojej wymowie. Elementy humorystyczne wywołują usmiech na twarzy. Bohaterowie są bardzo pozytywni i łatwo ich polubić. Choć ich życie dotąd nie było sielanką, to są gotowi na nowy start. "Kopciuszek w Singapurze" to krótka, prosta opowiastka, którą warto przeczytać przede wszystkim wtedy, gdy za oknem szaro, buro i ponuro. Słoneczny Singapur i egzotyczna wyspa Bali zapewnią solidną dawkę witaminy D.

Pióro autorka ma ładne,w przyjemnym stylu napisana książka. Historia bardzo wzruszająca,opowiada o pięknych koniach i wspaniałej bohaterce,która prowadzi stajnie pod malowniczym,przepięknym lasem. Niesamowitą podróż odbyłam z tą lekturą w raz cudownymi,świetnymi bohaterami. Wspaniała,mądra lektura🐎🐎❤️❤️

Stanowczo za mało "reklamy" książek autorki. Fabuła oparta na życiu bohaterów z krwi kości. Przyroda i legendy również odegrają swoje " skrzypce" na kartach strony. Idealne połączenia, książka na miłe dwa wieczory. Polecam również inne książki autorki :)

" W życiu czasem musi być gorzej, żeby człowiek docenił, kiedy mu lepiej. Nie może cały czas być tylko dobrze." (str.370) Jest to pierwsza część trylogii o losach biednej dziewczyny i bogacza. Emil był znudzony życiem. Żył w luksusie. Zwiedził świat. Jego firmy prosperowały znakomicie przynosząc mu niezłe dochody. Był przystojnym, atrakcyjnym i eleganckim mężczyzną. Dbał o siebie i swoje zdrowie uprawiając różne sporty. Miał wszystko czego zapragnął. Prowadził bujne życie erotyczne. dziewczyny zmieniał jak rękawiczki. Wychował się w biednej rodzinie, bez matki z wiecznie pijanym ojcem. Miał dwóch prawdziwych przyjaciół z którymi często spędzał czas. Podczas suto zakrapianej imprezy z przyjaciółmi założył się, że w przeciągu pół roku z brzydkiej dziewczyny zrobi prawdziwą piękność. Zakład uwiarygodniła umowa spisana przez prawnika. Etapy przemiany dziewczyny miały być dokumentowane. Stawką miał być jego apartament na Złotej. Danka pracowała w dyskoncie sieci Bonus. Nie dbała o siebie i swój wygląd. Miała dużą nadwagę (120kg). Jej rodzice rozstali się i wychowywała ją babcia, z którą była związana emocjonalnie. Śmierć babci sprawiła, że szybko musiała wydorośleć. Do chłopaków nie miała szczęścia, zresztą kto by chciał się związać z tak nieatrakcyjną dziewczyną. Danka borykała się z problemami finansowymi. By ratować chorego ojca zaciągnęła kredyt, którego nie miała jak spłacać. Zadłużenie rosło z dnia na dzień. Szukała lepiej płatnej pracy jednak brak matury uniemożliwiał jej to. Danka znalazła się w niebezpieczeństwie. Była zdeterminowana, dlatego zgodziła się na spotkanie z tajemniczym mężczyzną z Findera. Kiedy się spotkali Emil zdał sobie sprawę, że uczynienie z Danki piękności graniczyło z cudem. Zaoferował jej wyjazd na Mazury, luksusowy dom, pensję i utrzymanie przez pół roku. Dowiedział się o jej kłopotach finansowych i uregulował sprawę. Im bliżej poznawał Dankę tym coraz bardziej go intrygowała. A Danka była zachwycona sytuacją w której się znalazła i bez oporów poddała się działaniom przygotowanym przez Emila. Początkowo z trudem znosiła to co narzucał jej Emil. Lubiła dobrze zjeść, a tu ścisła dieta. Wysiłek fizyczny był dla niej katorgą. Nic nie było proste a w dodatku była poszukiwana przez policję. Atmosfera się zagęszczała. Danka uzmysłowiła mu z jakimi problemami borykają się zwykli ludzie. On przecież żył w zupełnie innym świecie. Różnie się między nimi układało, raz było lepiej raz gorzej. Emil był często opryskliwy w stosunku do niej. Z czasem Danka polubiła wysiłek fizyczny i wiedziała, że go nie porzuci. Czuła się coraz lepiej, a w dodatku odkryła w sobie talent fotograficzny. Nowa pasja pochłonęła ja całkowicie. Metamorfoza Danki była coraz lepsza i to zarówno ta fizyczna jak i psychiczna. Stała się zupełnie innym człowiekiem i wiedziała czego chce od życia. Nieprzewidziane okoliczności zmusiły parę do opuszczenia Mazur i udania się do Austrii. Nie jest to lektura wysokich lotów, ot bajeczka o Kopciuszku, lecz przyjemnie się czyta. Wątek kryminalny też robi swoje. Bohaterowie są sympatyczni. można ich polubić, śledzić ich zmagania, a zakończenie z łatwością można przewidzieć.

Przewidywalność to cecha, która charakteryzuje tę książkę. Dla mnie ilość "słodyczy" z ust głównych bohaterów jest niepotrzebnie nadużywana. Sam pomysł miłości dwojga osób o znacznej różnicy wieku pomaga zrozumieć i zaakceptować związek. W konsekwencji druga część książki przeczytana dość szybko co nie oznacza dużego zainteresowania a bardziej chęć szybkiego skończenia aby oddać się innej lekturze.

Na książkę Agnieszki Rusin „Ukaż mi prawdę” miałam chrapkę już dawno. Uświadomiłam sobie to jednak dopiero, gdy po długim czasie ją wypożyczyłam i zaczęłam czytać. Cóż to była za opowieść!! Alicja i Jakub po śmierci nastoletniej córki decydują się opuścić Warszawę i zmienić całkiem swoje życie. Małżeństwo przeprowadza się do małej miejscowości Zalesie, gdzie zamieszkują w domku nad jeziorem. Bardzo szybko para się przekonuje, że to miejsce nie jest takie sielskie i anielskie, skrywa ono bowiem swoje tajemnice mrożące krew w żyłach. Co się tam wydarzyło? Dlaczego wszyscy mieszkańcy tak dziwnie się zachowują? Autorka ukazała na kartach książki, jak wielką tragedią jest dla rodziców śmierć ich ukochanego, jedynego dziecka. Pogrążona w depresji główna bohaterka nie potrafi cieszyć się z niczego. Jest w rozpaczy. Każdy dzień to dla niej ogromne wyzwanie. Jej jedyną ucieczką i balsamem dla cierpiącej duszy jest malowanie i fotografia, a także spacery po pobliskim lesie. Ale tylko do pewnego momentu. Otóż pewnego dnia kobieta dostrzega dziwne rzeczy. Jakieś cienie, dziwne odgłosy. Jakby ktoś za nią chodził, śledził ją. Wszystko to coraz bardziej niepokoi ją, bo nie wie, czy to wyłącznie wytwór wyobraźni, działanie uboczne leków antydepresyjnych. A może rzeczywiście coś jest na rzeczy i życie Alicji jest zagrożone? Gdy przeczytałam opis na okładce to nie spodziewałam się, że dostanę tak pasjonującą, wciągającą historię. Myślałam, że będę miała do czynienia ze zwykłą obyczajówką, jakich przeczytałam już wiele. Oj, pomyliłam się bardzo. Na szczęście w tym pozytywnym znaczeniu. Agnieszka Rusin stworzyła doskonałą książkę – porywającą, dającą do myślenia, aż wreszcie wzruszającą. Znajdziemy tutaj całą gamę emocji, odczuć. Postaci wykreowane są wyraziste, a do tego niezwykle autentyczne. Każdy z nas może utożsamić się z Alicją, Jakubem czy innymi bohaterami występującymi w tej historii. Rusin w mistrzowski sposób pokazuje czytelnikom, jak działają małe społeczności i jaka jest ich specyfika, co mnie szalenie się podobało, bo uwielbiam, jak akcja różnych powieści jest osadzona w małych miasteczkach. Nie chciałabym zdradzać Wam więcej szczegółów dotyczących omawianego przeze mnie tytułu, ponieważ pozbawiłabym Was przyjemności czytania. Jedno Wam powiem – ten tytuł jest wart uwagi i tego by poświęcić mu czas. Co więcej, ta pozycja najprawdopodobniej znajdzie się w mojej TOP PIĄTCE najlepszych książek przeczytanych w tym roku, a przynajmniej na dzień dzisiejszy bym ją w niej umieściła. Rok co prawda się jeszcze nie skończył i mam nadzieję, że będę miała okazję przeczytać jeszcze wiele wspaniałych pozycji, ale ta lektura zrobiła na mnie ogromne wrażenie i absolutnie nie żałuję, że po nią sięgnęłam. Wręcz przeciwnie! Miałabym ochotę przeczytać coś w podobnym stylu. A to już chyba wystarczająca rekomendacja i argument, że „Ukaż mi prawdę” to idealna książka. Gorąco polecam ją każdemu!

Ostatecznie książka mi się podoba nawet bardzo natomiast muszę przyznać ze na początku trochę mnie męczyło jej słuchanie , lektorzy bardzo przyjemni ale fabula tak trochę się wlokła ostatecznie bardzo polecam jednak ostrzegam ze to książka dla młodych czytelników.

am, gdzie diabeł mówi dobranoc - Weronika Tomala "Nie pomyślałabym, że tak bliskie duszę odnajdą się tak daleko. Ale przecież czasami kręte są ścieżki życia" Daria odnosi sukcesy w życiu zawodowym, jest prawą ręką szefa w Warszawskiej korporacji. Wszystko się zmienia gdy szef postanawia wysłać ją na półroczną delegacje na Śląsk 😏 Gdyby tego było mało to zamiast pokoju hotelowego załatwia jej prywatną kwaterę u starszej Pani. W jej sąsiedztwie mieszka Artur - chłopak pracuje w miejscowej kopalni i od pierwszych dni między tą dwójką iskrzy 😄 Czy Daria polubi nowe miejsce ? 🤔 Kto pierwszy odpuści i da szansę na wspólną przyszłość ? Jeśli chcecie się przekonać co wydarzy się w życiu Darii i Artura koniecznie przeczytajcie książkę 😏❤️

Kontynuacja losów Magdy i Alka początkowo dawała mi podobny poziom emocji, jakie towarzyszyły mi przy czytaniu części pierwszej. Niestety sposób w jaki rozwijała się akcja, a zwłaszcza decyzje podejmowane przez Magdę sprawiły, że więcej czułam irytacji niż współczucia dla bohaterów. Dobrnęłam do końca z mocnym postanowieniem pożegnania się z tym cyklem stworzonym przez autorkę.

Romans w trochę wulgarnym stylu. Właściwie uroczo wulgarnym bo taka jest bohaterka 23-letnia Aurelia. Pracuje w firmie ojca oraz w studiu tatuażu, ściga się również na motocyklu. Wkrótce przyjeżdżają z Francji znajomi jej ojca ze swoim synem Theo. Oczywiście się z Aurelią niecierpią. Motyw hate-love dodaje smaku. Zakończenie jest pełne nadziei i miłości jak w pięknej bajce.

Bardzo lubię powieści Iwony Sobolewskiej za lekkość jej pióra. I niezmiernie cieszę się, że to właśnie jej książki zdecydowałam się zacząć nadrabiać w tym roku, bo są to historie z którymi bardzo przyjemnie spędza się wieczory. Nie wiem jakie macie podejście do polskich romansów/obyczajówek ale dla mnie są one w dziwny sposób zawsze przyjemne w odbiorze (no dobra, umówmy się - są wyjątki). Ktoś mógłby stwierdzić, ze rynek wydawniczy pęka w szwach od tego gatunku ale powiem - dajcie mi więcej. Głównym postaciom w tej powieści niejednokrotnie chciałam powiedzieć pare niemiłych słów ale z drugiej strony uwielbiałam ich i wszystkie problemy, z którymi muszą się mierzyć. To właśnie te wszystkie trudności i niepowodzenia sprawiają, że powieść ta staje się jeszcze bardziej rzeczywista.

Tytuł : Cassiano Boss. #dangerous tom I Autor : Angelika Łabuda Wydawnictwo Kobiece Data premiery : 29 lipiec 2020 Opis książki : Pakt, który zmienił więcej niż jedno życie. Powalająco przystojny Włoch skrywający wielką tajemnicę zakochuje się w zwykłej dziewczynie. Brzmi jak bajka? Ona już dawno przestała w nie wierzyć. Dwudziestosześcioletnia Anastasia Jones pracuje w punkcie nadawania paczek. Wiedzie normalne życie, które jednak jej nie zadowala. Szuka mężczyzny na stałe, lecz do tej pory żaden z kandydatów nie potrafił ujarzmić jej burzliwego temperamentu. Co więc się stanie, gdy na swojej drodze spotka niebezpiecznego gangstera z podejrzaną przeszłością? Miłość nie wybiera, ale przeznaczeniu przecież można pomóc. Dwudziestodziewięcioletni Cassiano Lorenzo, przystojny i bogaty prezes jednej z największych korporacji w Nowym Jorku, jest obiektem westchnień każdej kobiety. Co środę wysyła tajemnicze paczki do Włoch. Piękna pracownica punktu nadawczego sprawi, że jego świat wywróci się do gory nogami. Czy mężczyzna z mroczną przeszłością będzie potrafił okiełznać pannę Jones i ukryć ją przed swoją włoską rodziną? Jaką tajemnicę skrywa za oceanem? "Prawda potrafi być bolesna i może wyrządzić więcej szkód niż pociągnięcie za spust. Stałam sparaliżowana i nasączałam list łzami. Zgniotłam go w kulkę i rzuciłam w róg pokoju... Bez mojej woli stałam się częścią mafii. Stałam się częścią tego świata, jeszcze zanim się narodziłam. Teraz musiałam podjąć decyzję, czy z niego ucieknę i będę tchórzem jak Henry, czy przyjmę go, zaakceptuje i zawalczę o to, co mi się należy. " Ta historia towarzyszy mi już dłuższy czas, zaczęłam ją czytać już jakiś czas temu, ale później gdzieś mi ta książka zaginęła. 🙈 Jeżeli ktoś twierdzi że w szafie nie ma Narnii, to się myli, bo niby jakim cudem książka pojawia się i znika? 🤣🙈 Wracając do historii Anastazjii i Cassiano, to jest to początek serii #dangerous. Książka jest napisana w lekkim stylu, akcja towarzyszy na każdej stronie, że czytelnik nie może się od niej oderwać. Głównie dlatego, że łatwo się ją czyta no i oczywiście z emocji, które towarzyszą podczas czytania i ciekawość : co będzie dalej? Historia sama w sobie jest bardzo interesująca, autorka dawkuje nam wyjaśnienia, dlaczego dzieje się tak a nie inaczej. A samo zakończenie? Tego się nie spodziewałam. Po prostu mnie zatkało. Ostatnie strony książki przeczytałam ze trzy razy, żeby mieć pewność że to jest to co czytam. Z niecierpliwością czekam na ciąg dalszy. Gorąco polecam. 🔥

"DOTYK ANIOŁA" - Cykl: Dotyk anioła (tom 1) - KATARZYNA MAK Zuzanna nagle traci rodziców dowiaduje się, że była adoptowana i ludzie, których do tej pory uważała za rodziców okazują się jej dziadkami, a mamą jest kobieta, którą uważała dotąd za siostrę. Dlatego postanawia odnaleźć swoją matkę w Stanach Zjednoczonych i leci do przyjaciółki. Tam Jej przyjaciółka wyciąga ją do klubu i odtąd zaczynają się jej kłopoty, zamiast amerykańskiego snu. Rano budzi się obok obcego faceta, który ma na imię Bradley, i nie to jest przerażające, a to że są po ślubie. Angel, bo tak ma pierwsze imię, ale używa w Polsce swojego drugiego imienia Zuzanna. Angel nie potrafi się pogodzić z tym, że tak ją zamroczyło od alkoholu, że wzięła ślub z mężczyzną, którego ledwo co poznała. Jednak odkręcić się nie da. Jak to zwykle bywa są same przeciwności, a na dodatek odgrywa dużą rolę przyjaciółka Bradleya, który jak się okazuje nie jest taki święty, a jego praca ma wiele czarnych scenariuszy. Diana, która jest czarnym charakterem. Jak się skończy ta przygoda i co się jeszcze wydarzy, trzeba przeczytać. Na dodatek by się rozwieść muszą odczekać prawie rok, więc nie jest to takie proste. Jest wartka akcja, zagmatwana i stale coś wychodzi na jaw. Powieść ma trzy części i jest również erotyczna, ale nie psuje to fabuły, a jedynie dodaje smaczku. Polecam także audiobook. OCENA 08/10 175/24 ( 14\12) OBYCZAJ 84/24 EROTYK 10/24 + ŚWIĄTECZNA 30/24 ILOŚC STRON 336 DATA I WYDANIA: 08.04..2020R. czas przewidziany czytania: 5 h 36 min. Czas słuchania: 09 h 34 min. Lektorzy : Anisa Raik Anastazja skończona 30/31.12.2024 *słuchana)

Wbrew złożonym sobie obietnicom postanowiłam dać jeszcze jedną szansę tej historii i sięgnęłam po część trzecią. I tu mam jeszcze większy problem z komentarzem. Pierwsza połowa książki jest napisana bardzo poprawnie, poznajemy innych bohaterów, środowisko małej miejscowości i ma to swój urok. Losy głównych bohaterów są lekko wycofane i jest w tym pewna świeżość. Zwrot akcji w pewnym momencie podnosi tempo akcji i na swój sposób zaciekawia. Co będzie dalej? Chyba będę musiała jednak przeczytać dalszy ciąg.

Majka ma nadzieję spędzić spokojne wakacje u wójtostwa w nadmorskim Burzewie. Już pierwszego dnia na jej drodze staje trzech przystojnych, bogatych i wkurzających chłopaków. Jednym z nich jest Damian, który wraz z kolegami przyjeżdża do Burzewa zabawić się i spotkać Syreny (dziewczyny do towarzystwa). Od pierwszego spotkania między Majką a Damianem lecą iskry i cięte riposty. On jest przystojnym dupkiem a ona wiejską dziewuszką. To historia o miłości, która dopaść może każdego w najmniej oczekiwanym momencie. To historia o przyjaźni, która nie jest idealna. To historia o tym, że bycie dziewczyną do towarzystwa wiąże się z niebezpiecznymi sytuacjami oraz z gadaniem innych ludzi. To historia o tym, że nie warto oceniać kogoś bez poznania jego historii, o tym że dla osoby którą kochamy jesteśmy w stanie zrobić wszystko. To historia pełna emocji, to historia, która rozpala zmysły, to historia, z którą miło spędzicie czas.