Zemsta o smaku Latte

Miłość w życiu każdego człowieka jest najważniejsza. Dzięki niej ludzie stają się lepsi, radośniejsi, są w stanie pokonać trudności, ale nie można jej zaksięgować ani po stronie debetu, ani kredytu. Nie można jej zastawić, pożyczyć, wymienić, opodatkować, można ją dać kochanej osobie. Pokochać i zaufać jest trudno, bo to zawsze wiąże się z ryzykiem, ale dzięki nim otrzymujemy pomoc, budujemy więź, bliskość, nadzieję na przyszłość. Klara Lazar miała trudne dzieciństwo i relacje z siostrą. Chociaż były bliźniaczkami, były całkiem różne. Inga ciągnęła ją w przepaść i kłopoty, będące powodem jej depresji, kompleksów oraz trudności w budowaniu związków. Oprócz siostry nie ma nikogo. Może liczyć w każdej sytuacji tylko na Adriana, przyjaciela ze studiów. Chociaż iskrzy między nimi, ona traktuje go jak brata. Tylko Adi wie o niej wszystko i to on pomaga jej wyjść z dołka po zakończeniu związku, załatwiając jej pracę sprzątaczki w banku, w którym pracuje. Tam właśnie poznaje Roberta. Dyrektorka dupka, z którym z czasem wikla się w skomplikowaną relację. Człowieka, który wywróci jej życie do góry nogami. Nie jest to literatura wysokich lotów, możnaby się do kilku rzeczy przyczepić, lecz niebywały pech Klary, odrobina pikanterii, sarkastycznego humoru, wątek siostry i burzliwej przeszłości, która nie daje o sobie zapomnieć sprawia, że książkę czyta się szybko i może się podobać. Jeśli Walentynki zamierzacie spędzić z książką, to będzie to odpowiednia lektura.

Przewidywalność to cecha, która charakteryzuje tę książkę. Dla mnie ilość "słodyczy" z ust głównych bohaterów jest niepotrzebnie nadużywana. Sam pomysł miłości dwojga osób o znacznej różnicy wieku pomaga zrozumieć i zaakceptować związek. W konsekwencji druga część książki przeczytana dość szybko co nie oznacza dużego zainteresowania a bardziej chęć szybkiego skończenia aby oddać się innej lekturze.

Czasem warto stawić czoła swoim lękom i zawalczyć o miłość i własne szczęście... Nigdy nie wiadomo, co tak naprawdę czuje druga osoba... Warto się o tym przekonać, rozmowa może wiele wyjaśnić... Miłość pokona wszystko... Ostatnia część historii Anastazji i Costy, bardzo krótka... ze smakiem latte w tle i niezapomnianymi zachodami słońca w Grecji i Turcji... Kolejne części (e-booki): "Zemsta o smaku latte" i "Pożądanie o smaku latte", w wersji drukowanej jest jedna książka: "Uczucia o smaku latte".

ŻYCIE TO NIE BAJKA... "Kopciuszek w Singapurze" to krótki romans autorstwa Moniki Hołyk - Arory, który trafił w moje ręce za sprawą jednego z wyzwań czytelniczych. Nie miałam wcześniej styczności z autorką, ale fabuła umieszczona w egzotycznym Singapurze zachęciła mnie na tyle, by sięgnąć po tę niewymagającą książkę. Tym bardziej, że Miasto Lwa zawsze mnie intrygowało i chciałam się tam wybrać choćby dzięki książkowej fabule. Trzydziestoletnia Adrianna Drzyńska w ramach prezentu urodzinowego otrzymuje od przyjaciół bilet na podróż do Singapuru. Kobieta zakończyła swoją dotychczasową przygodę z korporacją i będzie musiała poszukać nowego zajęcia. Tymczasem ma okazję, by zrobić sobie przerwę i odpocząć w egzotycznym otoczeniu. Ada jest fotografką z wykształcenia, a podróż do Singapuru, a potem także na Bali ma być dla niej przygodą życia. Na miejscu bohaterka poznaje Ann Mari, u której ma się zatrzymać przez najbliższe dwa tygodnie. Pewien nieszczęśliwy zbieg okoliczności sprawia, że Adrianna poznaje oszałamiająco przystojnego mężczyznę. Lee Colins należy do rodziny miejscowych potentatów finansowych. Niczym książę w bajce o Kopciuszku mężczyzna próbuje nawiązać relację z przypadkowo poznaną nieznajomą. Jak potoczy się ta nietypowa relacja? Czy Adrianna spełni swoje marzenie? Czy skorzysta z rysującej się przed nią szansy? Historia opisana przez Monikę Hołyk-Arorę okazała się typową, prostą romantyczną opowieścią o dwójce łudzi, których niespodziewanie połączył los. Autorka wykorzystuje w niej popularny motyw zaczerpnięty dość bezpośrednio z bajki o Kopciuszku. Ma to na pewno swój urok, ale z drugiej strony stanowi pewne uproszczenie. Oczekiwałam trochę więcej kreatywności w podejściu do tematu, a tymczasem jedyna różnica jest taka, że baśniowy książę przesiada się z pięknego, rączego rumaka do drogiego, szybkiego samochodu. Muszę jednak przyznać, że miło było przenieść się choć na krótką chwilę do egzotycznego Singapuru - państwa - miasta, które od zawsze mnie fascynowało. Krótki pobyt na Bali również wywołał na mnie duże wrażenie. Tak, jak się spodziewałam, historia jest urokliwa, ale niezwykle płytka, wątków jest naprawdę niewiele, a zwiedzanie Azji z bohaterami tej opowieści pozostawia ogromny niedosyt. Chciałabym doświadczyć zdecydowanie więcej wrażeń. Żałuję, że autorka nie wykorzystała potencjału i całkiem trafionego pomysłu na tę książkę. Zabrakło mi też jakiegoś spektakularnego elementu zaskoczenia. W tego typu historiach nagły zwrot akcji to w zasadzie pewnik, który kompensuje pewne braki. A tymczasem... w tej książce wszystko staje się zbyt oczywiste. Monika Hołyk-Arora ma lekkie pióro oraz przyjemny, prosty styl. Książkę czyta się błyskawicznie. Historia jest pozytywna i optymistyczna w swojej wymowie. Elementy humorystyczne wywołują usmiech na twarzy. Bohaterowie są bardzo pozytywni i łatwo ich polubić. Choć ich życie dotąd nie było sielanką, to są gotowi na nowy start. "Kopciuszek w Singapurze" to krótka, prosta opowiastka, którą warto przeczytać przede wszystkim wtedy, gdy za oknem szaro, buro i ponuro. Słoneczny Singapur i egzotyczna wyspa Bali zapewnią solidną dawkę witaminy D.

Kontynuacja losów Magdy i Alka początkowo dawała mi podobny poziom emocji, jakie towarzyszyły mi przy czytaniu części pierwszej. Niestety sposób w jaki rozwijała się akcja, a zwłaszcza decyzje podejmowane przez Magdę sprawiły, że więcej czułam irytacji niż współczucia dla bohaterów. Dobrnęłam do końca z mocnym postanowieniem pożegnania się z tym cyklem stworzonym przez autorkę.

Książka porusza trudny temat - dziecko autystyczne w rodzinie. Klara kochająca matka, która początkowo nie chce widzieć, że jej synek jest inny. Chylę czoła przed rodzicami opiekującymi się niepełnosprawnymi dziećmi. Jako społeczeństwo mamy wiele do zrobienia.

Wbrew złożonym sobie obietnicom postanowiłam dać jeszcze jedną szansę tej historii i sięgnęłam po część trzecią. I tu mam jeszcze większy problem z komentarzem. Pierwsza połowa książki jest napisana bardzo poprawnie, poznajemy innych bohaterów, środowisko małej miejscowości i ma to swój urok. Losy głównych bohaterów są lekko wycofane i jest w tym pewna świeżość. Zwrot akcji w pewnym momencie podnosi tempo akcji i na swój sposób zaciekawia. Co będzie dalej? Chyba będę musiała jednak przeczytać dalszy ciąg.

W święta przeczytałam „ Kiedy spadnie pierwszy śnieg” i tak bardzo mi się podobała że postanowiłam przeczytać coś jeszcze autorstwa Pani Beaty. Drugie spotkanie z autorką I już wiem że nie ostatnie, nawet jeśli ta historia była nieprawdopodobna. Bo jakie są szanse że w realnym życiu 19 latka pozna milionera, i zostanie surogatką dla jego potomka? o zakończeniu historii nie wspominając 😉 Mimo że historia nierealna to… wciągnęła mnie. Przepadłam na dwa wieczory. Książkę czyta się bardzo szybko, napisana lekkim językiem. Główna bohaterka mocno mnie irytowała ale próbowałam ją zrozumieć. Ogromny plus - autorka porusza trudne tematy jak przemoc w rodzinie. Czy polecam? Myślę że sami musicie się przekonać. Na pewno nie można odmówić autorce pomysłowości 😊

" W życiu czasem musi być gorzej, żeby człowiek docenił, kiedy mu lepiej. Nie może cały czas być tylko dobrze." (str.370) Jest to pierwsza część trylogii o losach biednej dziewczyny i bogacza. Emil był znudzony życiem. Żył w luksusie. Zwiedził świat. Jego firmy prosperowały znakomicie przynosząc mu niezłe dochody. Był przystojnym, atrakcyjnym i eleganckim mężczyzną. Dbał o siebie i swoje zdrowie uprawiając różne sporty. Miał wszystko czego zapragnął. Prowadził bujne życie erotyczne. dziewczyny zmieniał jak rękawiczki. Wychował się w biednej rodzinie, bez matki z wiecznie pijanym ojcem. Miał dwóch prawdziwych przyjaciół z którymi często spędzał czas. Podczas suto zakrapianej imprezy z przyjaciółmi założył się, że w przeciągu pół roku z brzydkiej dziewczyny zrobi prawdziwą piękność. Zakład uwiarygodniła umowa spisana przez prawnika. Etapy przemiany dziewczyny miały być dokumentowane. Stawką miał być jego apartament na Złotej. Danka pracowała w dyskoncie sieci Bonus. Nie dbała o siebie i swój wygląd. Miała dużą nadwagę (120kg). Jej rodzice rozstali się i wychowywała ją babcia, z którą była związana emocjonalnie. Śmierć babci sprawiła, że szybko musiała wydorośleć. Do chłopaków nie miała szczęścia, zresztą kto by chciał się związać z tak nieatrakcyjną dziewczyną. Danka borykała się z problemami finansowymi. By ratować chorego ojca zaciągnęła kredyt, którego nie miała jak spłacać. Zadłużenie rosło z dnia na dzień. Szukała lepiej płatnej pracy jednak brak matury uniemożliwiał jej to. Danka znalazła się w niebezpieczeństwie. Była zdeterminowana, dlatego zgodziła się na spotkanie z tajemniczym mężczyzną z Findera. Kiedy się spotkali Emil zdał sobie sprawę, że uczynienie z Danki piękności graniczyło z cudem. Zaoferował jej wyjazd na Mazury, luksusowy dom, pensję i utrzymanie przez pół roku. Dowiedział się o jej kłopotach finansowych i uregulował sprawę. Im bliżej poznawał Dankę tym coraz bardziej go intrygowała. A Danka była zachwycona sytuacją w której się znalazła i bez oporów poddała się działaniom przygotowanym przez Emila. Początkowo z trudem znosiła to co narzucał jej Emil. Lubiła dobrze zjeść, a tu ścisła dieta. Wysiłek fizyczny był dla niej katorgą. Nic nie było proste a w dodatku była poszukiwana przez policję. Atmosfera się zagęszczała. Danka uzmysłowiła mu z jakimi problemami borykają się zwykli ludzie. On przecież żył w zupełnie innym świecie. Różnie się między nimi układało, raz było lepiej raz gorzej. Emil był często opryskliwy w stosunku do niej. Z czasem Danka polubiła wysiłek fizyczny i wiedziała, że go nie porzuci. Czuła się coraz lepiej, a w dodatku odkryła w sobie talent fotograficzny. Nowa pasja pochłonęła ja całkowicie. Metamorfoza Danki była coraz lepsza i to zarówno ta fizyczna jak i psychiczna. Stała się zupełnie innym człowiekiem i wiedziała czego chce od życia. Nieprzewidziane okoliczności zmusiły parę do opuszczenia Mazur i udania się do Austrii. Nie jest to lektura wysokich lotów, ot bajeczka o Kopciuszku, lecz przyjemnie się czyta. Wątek kryminalny też robi swoje. Bohaterowie są sympatyczni. można ich polubić, śledzić ich zmagania, a zakończenie z łatwością można przewidzieć.

Krótka całkiem przyjemna opowiastka, o kobiecie, która po nieudanym małżeństwie postanawia skupić się na rozwijaniu własnej firmy i robieniu tego, co lubi najbardziej, czyli chodzeniu po górach. Czystym przypadkiem (jak to bywa w tego typu opowiastkach) podczas jednego z takich wypadów trafia na domek letniskowy usytuowany w ciekawym, oddalonym od szlaku zakątku. Jak się okazuje, domek jest własnością wpływowego i oczywiście przystojnego milionera. Reszty historii sami się chyba domyślacie. Być może tak lakoniczne określenie „Przypadku Lidki” jest z mojej strony niesprawiedliwe, jednak, co tu dużo mówić. Jest to krótka, nawet przyjemna, książeczka, która równie dobrze może być uznana za trochę dłuższe opowiadanie.  Polecam raczej osobom, które nie stronią od romansów, jednak jeśli ktoś akurat ma na nie ochotę, to ten tytuł powinien wystarczyć na jeden wieczór. 

CYKL INNA NIŻ WSZYSTKIE - DWA TOMY. "INNA NIŻ WSZYSTKIE" - Cykl: Inna niż wszystkie (tom 1) - KATARZYNA MAK Pewnego dnia idąc ulicą Liw zauważa mężczyznę, który stoi nad mostem i wszystko wskazuje na to, że chce skoczyć i popełnić samobójstwo. Wymija trąbiące samochody, sama narażając się na potrącenie by uratować mężczyznę. Okazuje się jednak, że Mathew, po prostu się zamyślił nad życiem, nie zamierzając skoczyć. Za to zaprasza Liw na herbatę, samemu zamawiać sobie kawę. Tak zaczyna się ich znajomość. Pomału Liw pozwala się poznać, jej świat, problemy, aż do uniesień miłosnych. Mat zakochuje się w Liw, a Liw w Macie, tyle, że jest zbyt dużo przeszkód by mogli być na zawsze razem. Czy uda im się pokonać je by żyć razem.... musicie sami przeczytać. Historia kończy się niespodziewanie... w wyniku intryg innych osób nastąpi pewne wydarzenie. Nie martwcie się, tylko szybko sięgnijcie po drugą część. Choć są opisane sceny miłości fizycznej., . Dla mnie miła lekturka. OCENA 09/10 11/24 ( 1/08)/ OBYCZAJ 26/24 ilość stron: 354 DATA WYD: 28.07.2020 czas przewidziany czytania: 5 h 54 min. Czas słuchania: 09 h 04 min Lektorzy : Szymańska Martyna Anastazja Skończona 28..08.2024

Krótki audiobook (około 2,5 godz. słuchania), bo książka ma niewiele ponad 100 stron. Taka romantyczna historyjka, optymistyczna, którą można streścić: „szukała aż znalazła, a raczej on ją znalazł”. Cały czas się coś dzieje, wciągająca i dobrze się kończy😊

Poznałam historię przejmującą i ciekawą opowiadającą o Pół-Rosjaninie Sergieju i o Pół-Japonce Mei młodzi ludzie poznali się w Polskiej szkole. Obydwoje różnią się zupełnie charakterami i odmienną kulturą. Między nimi zakwitła miłość prawdziwa,a jednak musieli się rozstać. Mei nie poznaje po tylu latach swojego chlopaka,jest innym człowiekiem. Mea zmaga się z chorobą swej mamy,co zachorowała nagle. Przy mamie wciąż jest,pomaga jej. Pióro Pani Patrycji Żurek niezwykłe,przepiękne czaruje czarodziejka mnie niepowtarzalnym stylem,urzeka i wciąga mnie do czytania. Postacie ksiazkowi Mei i Sergiej doskonali,cudni od pierwszej stronicy kartki książki pokochałam ich,ciekawiły mnie losy dwojga zakochanych,z zaciekawieniem śledziłam ich losy przez całą lekturę. Wzruszyłam się bardzo i zostałam porwana przez tą opowieść magiczną,uroczą. Zauroczyła mnie i przyciągnęła moją uwagę i oczy moje okładka wspaniała. Ucztę czytelniczą zapewnioną miałam przez pisarkę,napisała świetną powieść. Z przyjemnością ogromną przeczytałam tą cudowną powieść coś bardzo dobrego dała mi autorka relaks przyjemny był. Przepiekną książkę ❤❤

W drugiej części trylogii poznajemy losy Magdy przyjaciółki Marceliny. Znajomi z liceum spotykają się na czterdziestych urodzinach Marceliny. Podczas tej imprezy jej przyjaciółka Magda trafia do szpitala. Koleżanka i partner jej starają się ją wspierać w trudnych chwilach. Historia przejmująca,zaskoczyła mnie pozytywnie ta książka,pióro pisarki ciekawe,drugi tom trylogii opisuje innego bohatera powieści. Bohaterki bardzo sympatyczne,świetne. To była cudna książka.

Czytałam tę książkę gdy uczyłam się jeszcze w szkole. Z biegiem czasu mogę powiedzieć, że była to po prostu dobra pozycja na to by coś na szybko przeczytać. Nazwała bym ją idealną opcją na zastój czytelniczy, kiedy nic innego nie chce nam iść to właśnie ta pozycja powinna nas od nowa przełamać. Powiedziała bym, że to typowy romans dla nastolatek, które chcą poczytać o nierealnej miłości. Ale czy jest coś w tym złego? ZDECYDOWANIE NIE! Takie pozycje również są nam potrzebne, byśmy mogli mieć możliwość na zresetowanie własnej głowy. Czytając tę pozycję mogłam wyłączyć swój mózg i po prostu chociaż na chwilę przestać myśleć o innych męczących mnie sprawach. Jednak pomimo to, muszę powiedzieć, że nie jest to książka, do której wróciłabym drugi raz. Na podsumowanie powiem, że mogę polecić ją młodszym osobom, mam wrażenie, że starszych mogła by nudzić, chociaż kto wie?

Nie przepadam za takimi motywami jak tajemnice starszej pani która mieszkała w tym domu i jej historie z latarnią, ale książka bardzo mi się podobała. To jak ludzie potrafią być pazerni na kasę jest przykre, ale to, że jest to ktoś z naszej rodziny nam najbliższy jest okropne i tak niestety bywa. Wątek udawanego małżeństwa Damiana i Mariny fajnie pokazany uczucie nie wybuchło od razu tylko rozwijało się stopniowo najpierw od niechęci, a potem do miłości, chociaż czasem główna bohaterka irytowała. Książkę szybko się czytało może trochę początek taki chaotyczny ciągła zmiana pracy, ale potem było już tylko lepiej.

„Szczęście to nie cel, to sposób podróżowania, choć czasem trasa bywa wyjątkowo wyboista”. Ten cytat zdaje się przyświecać bohaterom powieści Katarzyny Mak „Dwadzieścia minut do szczęścia”. Autorka, znana z tworzenia emocjonalnych historii obyczajowych, tym razem serwuje nam opowieść o drugich szansach, bolesnej przeszłości i poszukiwaniu ukojenia w ramionach drugiej osoby. To książka, która potrafi wzruszyć, ale jednocześnie powiela wiele schematów charakterystycznych dla gatunku, co czyni ją lekturą poprawną, lecz mało odkrywczą. Emocjonalny rollercoaster Głównym atutem powieści jest sposób, w jaki Mak kreśli wewnętrzne rozterki bohaterów. Czytelnik szybko orientuje się, że tytułowe „dwadzieścia minut” to symbol krótkiej chwili, która potrafi wywrócić życie do góry nogami. Autorka sprawnie operuje emocjami, budując napięcie między postaciami i pokazując, jak trudno jest zaufać po raz kolejny, gdy serce zostało wcześniej złamane. Styl pisania jest lekki i płynny, co sprawia, że przez kolejne rozdziały przechodzi się błyskawicznie, idealnie wpisując się w ramy literatury na jeden wieczór. Niestety, powód, dla którego książka otrzymuje ocenę 6/10, tkwi w jej wtórności. Choć bohaterowie są sympatyczni, ich losy toczą się według dobrze znanych wzorców romansowych. Niektóre zwroty akcji można przewidzieć z dużym wyprzedzeniem, a zbiegi okoliczności bywają momentami zbyt naciągane, by uznać je za wiarygodne. Brakuje tu elementu zaskoczenia lub głębszej analizy psychologicznej, która odróżniłaby tę pozycję od dziesiątek podobnych tytułów dostępnych na rynku. „Dwadzieścia minut do szczęścia” to solidna literatura obyczajowa, która spełnia swoje podstawowe zadanie – dostarcza rozrywki i odrobiny wzruszeń. To książka dla czytelniczek szukających ciepłej, bezpiecznej historii o miłości, która przezwycięża trudności. Choć nie jest to dzieło, które zapadnie w pamięć na lata, stanowi miłą odskocznię od codzienności. Katarzyna Mak udowadnia, że potrafi pisać o uczuciach w sposób przystępny, nawet jeśli trzyma się sprawdzonych, bezpiecznych szlaków. To dobra propozycja na spokojne popołudnie z herbatą, o ile nie oczekujemy od lektury przełamywania gatunkowych konwencji.

Jeśli szukasz emocjonującej historii o miłości z przeszłością, która potrafi ranić równie mocno, co leczyć, „Nakarmię cię miłością” Anny Dąbrowskiej będzie dla Ciebie idealnym wyborem. To powieść, którą pochłonęłam jednym tchem – lekka w formie, a jednocześnie głęboka w treści. Autorka przedstawia losy dwójki bohaterów, którzy — choć na pozór kompletnie różni — mają wspólny mianownik: tęsknotę za prawdziwym uczuciem i trudną przeszłość, z którą nie do końca potrafią się rozliczyć. Wszystko zaczyna się podczas wieczoru panieńskiego – niewinnej zabawy, która dla Laury, 26-letniej bankierki z ułożonym życiem (i bufonowatym chłopakiem), kończy się pocałunkiem z nieznajomym. Tym nieznajomym okazuje się Tobiasz — charyzmatyczny muzyk z burzliwą przeszłością, który dawno przestał wierzyć w miłość. Z tej przypadkowej iskry zaczyna tlić się historia, w której nic nie jest oczywiste, a serca bohaterów przeżywają prawdziwy emocjonalny rollercoaster. Narracja prowadzona jest z dwóch perspektyw – Laury i Tobiasza – co stanowi ogromny atut książki. Pozwala to lepiej poznać motywacje bohaterów, ich uczucia i lęki, a także zrozumieć, jak postrzegają siebie nawzajem. Dzięki temu zabiegowi mogłam nie tylko obserwować rozwój relacji, ale także stałam się jej częścią — współodczuwałam, kibicowałam i czasem nawet irytowałam się na ich błędy. Anna Dąbrowska pisze językiem prostym, ale pełnym emocji. Tworzy historię słodko-gorzką — z jednej strony znajdziemy w niej czułość, bliskość i wzruszenia, z drugiej: ból, rozczarowania i wspomnienia, które nie chcą odejść. Tobiasz jako postać jest niejednoznaczny — to mężczyzna rozdarty między chęcią miłości a strachem przed kolejnym zranieniem. Laura z kolei reprezentuje kobietę, która choć silna i rozsądna, w głębi duszy pragnie czułości, której nie zaznała w dotychczasowym związku. „Nakarmię cię miłością” to książka idealna na jeden dłuższy wieczór — wciąga, porusza i pozostawia z refleksją. To nie jest tylko romans. To opowieść o drugich szansach, o przezwyciężaniu własnych demonów i o tym, że czasem trzeba się pogubić, żeby odnaleźć siebie — i kogoś, kto pomoże te pogubione kawałki posklejać. Z czystym sercem polecam wszystkim, którzy lubią historie intensywne, emocjonalne i prawdziwe. A jeśli jesteś fanką narracji dwutorowej i bohaterów, którzy mają w sobie coś więcej niż tylko powierzchowność, ta książka zdecydowanie powinna znaleźć się na Twojej liście.