Piąta fiolka

Ponieważ lubię thrillery medyczne, więc nie mogłem odpuścić sobie Paula Carsona. Na pierwszy ogień poszedł "Ostatni dyżur" i mogę napisać, że schemat powieści niemal całkowicie podobny jest do wielu thrillerów medycznych największego mistrza tego gatunku - Robina Cooka czy niektórych powieści Michaela Palmera. Tutaj też mamy młodego, niezwykle zdolnego i ambitnego lekarza, który kosztem wielu wyrzeczeń osiąga lukratywne stanowisko w renomowanym szpitalu. Jednak awans okupiony jest niezwykle ciężką pracą, brakiem czasu na cokolwiek, przez co najwięcej cierpi rodzina i ogromnym stresem. No i intryga. Potężny koncern farmaceutyczny chcąc wypromować swój nowy lek zabiega o pozytywne opinie największych kardiochirurgów. Nasz bohater - Jack Hunt - jest jednak wrogiem wszelkich tego typu działań i nie zgadza się na spotkania z ludźmi koncernu. Ci jednak nie dają za wygraną i rujnują życie naszego bohatera. Zniesławiony i pozbawiony pracy Jack rozpoczyna samotną walkę o przywrócenie dobrego imienia... Klasyka jak u Cooka, jednak styl i sposób konstrukcji tej powieści nieco odbiega od mistrza. Nie mniej jednak Carsonowi udało się napisać naprawdę dobry thriller, który trzyma w napięciu, z wartką akcją nie pozbawioną zaskakujących zwrotów i niezwykle dramatycznych momentów. Zakończenie i rozwiązanie intrygi to kompletne zaskoczenie, które w moim odczuciu nie do końca pasowało do całości powieści. Kilka zdań wyjaśnienia na koniec nie do końca mnie przekonało. Ale co tam - powieść naprawdę dobra! Polecam gorąco!

Gdy kilka lat temu trafiłam na książkę Sfinks Robina Cooka wiedziałam, że będzie to autor dla mnie. Praktycznie od razu polubiłam jego thrillery medyczne za sporą ilość medycznych szczegółów jednak pozbawioną mocno drastycznych opisów jak to ma miejsce u Tess Geritsen. Robin Cook łączy w ciekawy sposób świat medyczny i kryminalny dając czytelnikowi dreszczyk emocji połączony z medyczną wiedzą i zagadką kryminalną do rozwiązania. W związku z tym, że nie mam czasu na chodzenie po bibliotekach szukałam książek Cooka do swoich prywatnych zbiorów, jednak moje poszukiwania musiały potrwać kilka lat, bo jak się okazało książki te rzadko były wznawiane, więc pozostało mi szukanie ich po antykwariatach internetowych i na allegro. Mimo, że książka nie jest jakoś mocno gruba to ilość tekstu na każdej ze stron jest całkiem spora co może być wyzwaniem dla osób, które nie lubią małego zbitego tekstu. Ten fakt również dla mnie był lekką przeszkodą w szybszym czytaniu książki. Amerykanka Jennifer Hernandez podczas oczekiwania na wykład w jednej z sal medycznych przysłuchuje się informacji podawanej w programie stacji CNN w którym poruszany jest temat turystyki medycznej. W nadawanym właśnie programie pada informacja o nagłym zgonie pacjentki w szpitalu w Nowym Delhi. Dla Jennifer ta informacja jest mocno szokująca, bo jako zmarła zostaje wymieniona jej babcia Maria Hernandez z którą Jennifer jest bardzo zżyta. Według informacji CNN kobieta zmarła na zawał serca po zdawałoby się rutynowej operacji biodra w szpitalu w Queen Victoria Hospital w Nowym Delhi. Roztrzęsiona kobieta .. https://naticzyta.blogspot.com/2024/04/ciao-obce.html

Od wielu już lat sięgam po thrillery medyczne Palmera i jak do tej pory nie spotkał mnie większy zawód. Czasami było bardzo dobrze, zdarzały się też oczywiście słabsze pozycje. Plusy: + tym razem mamy intrygę na najwyższych szczeblach władzy w Stanach; + rozgrywki polityczne i partyjne mają miejsce we wszystkich państwach; + bezwzględność, a czasami wręcz brutalność tych gierek przeraża; + pokazanie, że konieczna jest kontrola nad nowymi technologiami; + mogą one uczynić wiele dobrego dla ludzi, nawet ratować życie; + jednak takie nowinki w niepowołanych rękach będą stanowić zagrożenie; + szaleni naukowcy udowadniają, że wszystko jest możliwe w przyszłości; + pomimo poruszonego tematu samej polityki mamy niewiele, cieszy mnie to; + uzmysłowienie nam jak ważne w życiu są prawda, zaufanie i szczerość; + konsekwencje niektórych czynów ciągną się za nami latami; + zaskakujące zakończenie z wątkiem moralizatorskim. Minusy: - nie przekonało mnie samo uprowadzenie prezydenta na oczach ochrony; - lekarz pokonujący w walce dwóch wyszkolonych agentów to lekka przesada. Ogółem książka dobra.

Mega! Świetna książka w tym gatunku! Kathleen Sullivan doznaje udaru mózgu i - sparaliżowana i niema - trafia do szpitala na Manhattanie. Jej przyjaciel Richard Steele, szef oddziału nagłych wypadków, ma świadomość, że w najlepszym razie Kathleen dozna nieodwracalnego uszkodzenia mózgu, ale nie może nic zrobić. Tymczasem bezbronna kobieta, oddana w ręce neurochirurga Tony'ego Hamlina, przeżywa koszmar na jawie, stając się ofiarą nielegalnego eksperymentu medycznego. Może tylko modlić się i walczyć o nawiązanie jakiegokolwiek kontaktu z Richardem Steele'em.

Zgrabnie napisany thriller medyczny. Ubezpieczenie medyczne i opieka medyczna zawsze jest dla świadczeniodawcy nierentowne… Usługi są kosztowne, a składki zawsze starczają na „za krótką kołdrę”. A kiedy decyzyjność jest w rękach ludzi nastawionych tylko na własny zysk, to sytuacje opisane w książce stają się prawdopodobne… Przerażajace, do czego może doprowadzić „żądza pieniądza”… ; przerażajace, aby nigdy nie trafić w taki układ…

Moja pierwsza książka przeczytana w 2019 roku! Dr Macandrew po wykonaniu operacji polegającej na usunięciu guza mózgu u mlodej pacjentki, jest przekonany, że operacja,która przebiegała bez żadnych komplikacji - zakończy się sukcesem. Niestety po wybudzeniu się pacjentki ze śpiączki okazuje się że jest ona całkiem inną osobą. Nie pamięta swojego dotychczasowego życia, ale życie całkiem innej osoby, a właściwie swoje poprzednie wcielenie. To wydarzenie uruchamia ciąg zdarzeń, które doprowadzą dr Macandrew do niespodziewanych wydarzeń. To książka trochę z pogranicza medycyny, jako nauki opartej na faktach i mistycyzmu i wiary. To ciekawe połączenie sprawia że książkę czyta się błyskawicznie!

"Bez skrupułów" składa się z dwóch opowiadań: "Z zimną krwią" i "Czarna loteria". 1. Z zimną krwią Los głównej bohaterki Niny, zależy od psychopatycznego człowieka, który słynie z podkładania bomb. Nina nie wie dlaczego jest na celowniku. Czytelnik dość szybko dowiaduje się kim jest ów szaleniec i dlaczego chce zrobić Ninie krzywdę. Nasza bohaterka znajduje schronienie w ramionach heroicznego policjanta. Nie wiem co napisać o tym opowiadaniu. Chyba tyle, że jestem nim zawiedziona. O ile uwielbiam typowe kryminały Tess Gerritsen, tak do romansów kryminalnych nie jestem do końca przekonana. Czyta się szybko, przyjemnie. Ale jednak szukałam tutaj czegoś więcej. Coś co mnie zaskoczy, niestety muszę stwierdzić, że ani część kryminalna mnie nie poruszyła, ani ta romantyczna. Ta romantyczna już szczególnie. Strasznie irytowała mnie bohaterka w kontaktach z policjantem. Choć policjant wcale nie mniej był irytujący. Ich romans był mdły i pozbawiony polotu. Nie było to opowiadanie złe, jednak byłam nastawiona na coś więcej. 2. Czarna loteria Poznajemy bohaterkę - Kate, inteligentną lekarkę, dla której blok operacyjny to drugi dom. Wydawałoby się, że na skutek błędu, jaki popełniła, umiera jej znajoma ze szpitala. Czy jednak to był naprawdę błąd? Prawdy docieka z nią prawnik, który notabene miał reprezentować drugą stronę. I tutaj mamy do czynienia z romansem kryminalnym. Jednak zarówno romans, jak i kryminał jest tu lepszy, ciekawszy niż w poprzednim opowiadaniu. Może powodem tu są zabójstwa związane ze światem lekarzy (za który tak bardzo polubiłam autorkę), a może też kreacja bohaterów, którzy są o wiele ciekawsi, nie nudni i nie mdli. Podsumowując, pierwsze opowiadanie podobało mi się mniej, niż drugie. Drugie zdecydowanie przyjemniej się czytało i wzbudzało więcej emocji. "Bez skrupułów" na pewno nie zostało moją ulubioną książką Tess Gerritsen, jednak opowiadania nie są złe i mimo to nie dłużą się i zaciekawiają czytelnika.

Bardzo dawno nie czytałam nic Robina Cooka, a kiedyś pochłaniałam jego książki i thrillery medyczne innych autorów również. Moja ulubiona powieść Cooka to "Toksyna", którą każdy powinien przeczytać. Mocna rzecz. Ponoć wiele osób zrezygnowało z jedzenia miejsca po jej lekturze. Bohaterką "Markera" jest patolog Laurie Montgomery, która bada serię dziwnych zgonów w dużym, cieszącym się dobrą sławą szpitalu. Umierają młodzi, zdrowi pacjenci, którzy przeszli rutynowy zabieg, a sekcje zwłok nie wykazują przyczyny zgonu. Jest to typowy dla Robina Cooka thriller medyczny, nie na poziomie "Toksyny", ale całkiem przyzwoity i oceniłabym go wyżej, gdyby autor nie rozciągnął tej powieści do granic możliwości. Cała ta historia mogłaby zostać opowiedziana na maksymalnie 300 stronach, a przez to, że było ich prawie 500 momentami wiało nudą i dłużyło mi się, a autor opisywał jakieś poboczne wątki, które nie miały żadnego związku z tematem tej książki. W końcówce jednak przyspieszył i mnie dosyć mocno wciągnęło. "Marker" to całkiem dobra historia, z satysfakcjonującą i trzymającą w napięciu końcówką, ale przegadana przez co nie mogłam ocenić jej wyżej.

Mocny i trochę przerażający thirler. Świetna fabuła a nawet dwie i ciekawie stworzone postaci. Pierwsza historia to morderstwo w szpitalu położniczym, gdzie lekarz zabija młodą laborantke, która robiła test na Aids z jego krwi. Żeby się to nie wydało doktor Lynch ją zabija. Skoro wie że jest śmiertelnie chory i jego czas się kończy planuje zemstę na współpracownikach których nie lubił. Jego charakter jest wypaczony przez swoje dzieciństwo i złe traktowanie przez opiekunkę w domu dziecka. Teraz w każdym widzi ją a w szczególności w pani sierżant Kate która jest mocno zdeterminowana żeby odnaleźć morderce.  Drugi wątek który się przeplata to porwanie noworodka dla okupu. Niby plan wychodzi doskonale, ale wszystko się komplikuje kiedy maluch zaczyna chorować. Kiedy dochodzimy do końca książki możemy się obawiać najgorszego. Jednak są świetne zwroty akcji i zakończenie jest happy endem.

Spirala pandory to naprawdę dobra książka. Ma trzymająca w napięciu akcję, świetnie zbudowane intrygi i ciekawych bohaterów. Wątek medyczny, a dokładniej dwa wątki medyczne były interesująco napisane i przedstawione w prosty sposób. Główną zaletą powieści są postacie. Rzadko kiedy zdarza mi się zmieniać zdanie o bohaterach kilka razy podczas czytania, a tu przytrafiło mi się to nie raz, co tylko pokazuje, jak autor ciekawie ich nakreślił. Chyba najlepszym przykładem jest sam antagonista, który aż do końca wydawał się innym człowiekiem niż był w rzeczywistości. To znakomita lektura pokazująca, co mogą zrobić ludzie, by dojść do zamierzonego celu.

Dobra, ale czytałam lepsze thrillery. Główny wątek - seryjnego mordercy, fanatyka religijnego - ciekawy, chociaż dosyć oklepany - co rusz na takie trafiam :) Narrację w pierwszej osobie na ogół sobie cenię, chociaż niekiedy była irytująca, zwłaszcza kiedy pojawił się wątek miłosny, a już opisana scena erotyczna przyprawiła mnie o niemałą konsternację. Wstawki psychologiczne jak najbardziej na tak, lubię takie rzeczy, a narratorka była naprawdę mistrzynią analizy, chociaż fakt, że nie wpadła na to, kto jest sprawcą, trochę podważa prawdziwość tego stwierdzenia. Wielki plus za krótkie rozdziały i doskonale dobraną okładkę (częste nawiązania w treści właśnie do motyli). Można przeczytać :)

Skusiłam się entuzjastyczną recenzją Lee Childa na okładce książki "Fantastyczny thriller - po prostu rzuca na kolana". Żeby taki od razu fantastyczny i na kolana rzuca to nie, ale owszem książka napisana bardzo przystępnie i z zachowaniem wszystkich cech tego gatunku. Jest szybka akcja, krótkie konkretne rozdziały i naprawdę zaskakujące zakończenie. Momentami może trochę ( ale tylko trochę ) za dużo dygresji i przemyśleń autora, ale to już tak tylko, żeby się do czegoś przyczepić :) Dobra w swoim gatunku, godna polecenia książka.

Kiedy twoja przeszłość upomina się o Ciebie, a pewnie niezałatwione sprawy uderzają rykoszetem w Twoich najbliższych, wszystko, wokół podlega rewolucji. Pewien szczęśliwy dzień w rodzinie Brice’ów zamienia się w koszmar, kiedy po meczu małej ligi sprzed oczu ojca i trenera znika gwiazda boiska – dziesięcioletnia Grace. Wydaje nam się, że rozumiemy więcej, kiedy dowiadujemy się, że rodzina dziewczynki jest bardzo zamożna, a za kilka dni jej majątek dodatkowo się powiększy, ponieważ firma jej ojca – Johna – wchodzi na giełdę, w czym mężczyzna upatruje możliwość szybkiego wzbogacenia. Jednak im dalej w las tym wiemy mniej. Okazuje się, że dziewczyna nie została porwana dla okupu, a spec jednostka od zaginionych dzieci nie daje rodzinie żadnej nadziei na odnalezienie Grace żywej. Drugą warstwą powieści są wspomnienia dziadka dziewczynki z wojny w Wietnamie, na której stracił przyjaciół. Do tego wojna rządzi się brutalnym prawem „zabij, albo Ciebie zabiją”, co doprowadza do wynaturzeń i usprawiedliwionego okrucieństwa. Ben – zmotywowany pewną wizją wróżki – wyrusza na misję odzyskania wnuczki, przekonany o tym, że mała żyje. Ta książka zaskoczyła mnie tym, jak bardzo mi się podobała. Chociaż podeszłam do niej bez przekonania i raczej bez oczekiwań okazała się całkiem dobrze poprowadzoną historią z ciekawym twistem. Oczywiście opowieść jest z grubsza przewidywalna i czytelna, ale zaskakująca w ostatecznym rozwiązaniu zagadki. Ta powieść to też historia o rodzinie i relacjach. Rodzicom Grace od dawna nie układa się w małżeństwie, a sytuacja, w której córka znika niemal sprzed oczu ojca, nie pomaga. Sama Elizabeth jest postacią na wskroś zimną i nieprzystępną, co nie ułatwia z kolei Johnowi podejmowania prób dotarcia do żony i otworzenia jej na niego. Do tego bardzo ważną relacją okazuje się relacja Johna z Benem – ojcem, który tak długo żył wojną, a po niej traumą, że zupełnie nie umiał zająć się rodziną. Ich wspólna wyprawa w poszukiwaniu Grace odmienia ich spojrzenie na siebie nawzajem, a także odmienia ich samych wewnętrznie. Z czasem czytając tę książkę odnosi się wrażenie, że ta mała dziewczynka nie jest tylko córką i wnuczką, a jej brak staje się impulsem do tego, żeby wszyscy inni zdali sobie z tego sprawę. Grace przy okazji jest jak na dziesięciolatkę niewiarygodnie rezolutna i mądra. Widać, że nauczyła się więcej od swoich najbliższych, niż oni sami zdawali się jej dawać. Fantastycznie poprowadzona postać dziecięca – a to nie jest łatwe, żeby dać jej inteligencję, ale nie arogancję. Bardzo mocnym elementem są monologi wewnętrzne bohaterów, bardzo prawdziwe dla ich osobowości. Uważam, że Gimenez bardzo sprytnie nadaje ton każdej postaci. Ojciec Grace to nerd, informatyk nie nauczony życia w społeczeństwie, więc jego przemyślenia są pełne odniesień do słownictwa komputerowego. Elizabeth z kolei to prawniczka z krwi i kości, do tego kobieta w świecie mocno zmaskulinizowanym, próbująca przebijać szklany sufit umiejętnościami (bezskutecznie) i urodą (to już lepiej). Jej przemyślenia też są bogatsze niż w tradycyjnym thrillerze. Ja byłam zaskoczona. Jednak dla mnie najsilniejsze w przekazie były wspomnienia Bena z Wietnamu. Jego opowieści o absolutnie bezlitosnym traktowaniu Wietnamczyków, ale i Amerykanów przez Wietkong. Opisy, w jaki sposób żołnierz był traktowany w niewoli, ale i to, jak drogie okazuje się ludzkie serce na polu bitwy i jak czasem trzeba szybko podejmować decyzję, czy człowiek to wróg czy przyjaciel. Coś niesamowitego. Bardzo wiarygodne i bolesne. Te historie pełne są takich małych ciekawostek, o których autor musiał słyszeć od ojca albo kogoś bliskiego, bo tego raczej nie znalazł w książkach historycznych. Przy tym wszystkim tylko istota tego porwania nie ma moim zdaniem sensu. Fabuła jest dobrze poprowadzona, bardzo podoba mi się zakończenie tej historii, ale to porwanie staje się bardziej pretekstem do opowiedzenia czegoś więcej. Nie przeszkadzało i to, jednak jeśli spodziewacie się adaptacji „Bez śladu” w powieści to nie w tej. Ja książkę przeczytałam w jeden dzień (w większości), ponieważ ta historia naprawdę wciąga. To kolejny mało znany w Polsce autor, którego brakuje w księgarniach. Moim zdaniem na polskim rynku promowane są gorsze pozycje w tym stylu i lepiej sobie radzą niż Gimenez, a szkoda. Ja z uporem maniaka będę Was namawiać do czytania tego, co was zainteresuje, a nie tego, do czego namówi Was reklama. Ja często jestem zaskoczona eksperymentami książkowymi i o nich będę mówić dobrze i chętnie.

Thriler niezbyt wysokich lotów, jeśli chodzi o trzymanie w napięciu i realistyczną narrację, niemniej ujął mnie niezwykłą fabułą, mianowicie wizją świata, w którym mężczyźni żyliby ze zmienionym kodem genetycznym, dzięki któremu zapanowałby idealny pokój we wszystkich krajach. To fakt, że 99% zbrodni popełniają mężczyźni i że to oni głównie są odpowiedzialni za wszelkie wojny i powszechnie rozumianą przestępczość. Wprawdzie autor, sam przecież mężczyzna, nie definiuje swego pomysłu jako cudownego leku na zło tego świata, dodając argumenty na korzyść obecnej męskiej fizjonomii, jednakże ogólne wrażenie, jakie pozostało we mnie po tej lekturze jest takie, że to szkoda, iż treść tej książki prawdopodobnie się nie ziści. Polecam szczególnie feministkom :)

Książka niespecjalnie wymagająca. Idealna do czytania w podróży, bo zdecydowanie szybciej mija z nią czas. Z każdą stroną wciąga coraz bardziej. Nie jest to literatura ambitna ale zadowoli zwykłego czytelnika. Wiele wątków układających się powoli w całość. Jestem przekonana, że byłby to świetny materiał na film. Lubię tematykę dotyczącą spisków, dlatego polecam tę pozycję.

Uwielbiam... To jak Tess Gerritsen pisze nie da sie opisać. "Telefon o Północy" jest kolejnym bestselerem jej autorstwa. Wątek Kryminalno- Miłosny to to co kocham w jej Powieściach. Świetna pisarka nic dodać nic ująć... "Labirynt Kłamstw" to książka zawierająca dwie powieści "Telefon o Północy" oraz "Bez odwrotu" z początku nie przyszło mi nawet na myśl że w jednej książce znajdę aż dwie powieści, i kupiłam jak to ja bez czytania o czym będzie. Pewnie tytuł mnie zmylił (Przynajmniej ja tak myślę) Książkę "Bez odwrotu" przeczytałam jakiś czas temu dlatego z "Labiryntu Kłamstw" przeczytałam tylko jedną część :) (Oczywiście nie z lenistwa, nie widziałam sensu czytania kolejny raz powieści którą doskonale pamiętam). Nigdy nie zawiodę się na tym co czytam od tej autorki. "Telefon o Północy" bardzo mi sie podobał, chodź główni bohaterowie tylko uciekali i ukrywali sie. Czyta się szybko ta książka jest raczej lekka i przyjemna taka na zimowe wieczory.

Thriller spiskowy z globalna intryga. Bardzo ciekawa historia zachaczajaca o mroczna tajemnice. Czytalam z przyjemnoscia, rozkoszujac sie pierwszorzednymi opisami przyrody i miejsc, ktore wzbogacaja tresc i podnosza walory ksiazki dzieki, ktorym wciaga czytelnika, a sama fabula pobudza umysl. Nietaktem z mojej strony byloby pominiecie, pieknie wykreowanych przez autora postaci. Ksiazka bedzie perelka dla fanow Robina Cooka i Roberta Ludluma. Polecam.

Jako fan "Kodu da Vinci" postanowiłem sięgnąć po tę lekturę. Myślałem, że to kopia ten powieści, ale okazało się, że "Kod Mesjasza" został opublikowany siedem lat wcześniej, więc to Dan Brown zrzynał od Michaela Cordy'ego. Fabuła pokrótce przedstawia się następują: Doktor Tom Carter, chcąc uratować śmiertelnie chorą córkę postanawia znaleźć relikwie Chrystusa i za pomocą nowoczesnej inżynierii genetycznej stworzyć lek mający ją uzdrowić. Mamy również tajemnicze Bractwo, które chcę znaleźć następcę Mesjasza oraz poprzez fanatyka religijnego zabiją "niewiernych", którzy mogą zagrozić wierze w Boga. Fabuła na plus, chociaż początek taki flegmatyczny i dopiero później akcja napiera tempa. Z ciekawych bohaterów to niewątpliwie kaznodzieja czyli czarny charakter jako zimny, wyrachowany zabójca nie mający skrupułów i wyznający zasadę "cel uświęca środki". Tom Carter też wypada dobrze jako zdesperowany człowiek pragnący jedynie, żeby Jego córka przeżyła. Problem w tym, ze przez to motywację w dążeniu do jak najszybszego znalezienia tytułowego "Kodu Mesjasza" nie dowiadujemy się o nim zbyt wiele. Reszta bohaterów wypada niezbyt interesująco a Ezekiel, przywódca Bractwa jest sztampowy do bólu. Praktycznie istnieje tylko po to, żeby wygłaszać przemówienia typu: "trzeba powstrzymać innowierców" itp. Kolejną wadę jest jej przewidywalność, bo nie ma tam zwrotów akcji jak chociażby w dziełach Dana Browna. Dlatego można się zabrać za tę książkę, ale wątpię czy będzie zapamiętana na dłuzej.

Mocny początek. Potem przez ponad połowę książki akcja mocno się wlecze, i nie wiadomo co się dzieje, mnóstwo wątków które niespecjalnie się łączą. A na koniec BUM! Wszystko się składa w całość. Książka jako całość bardzo nierówna, dosyć ciężko się czyta. Ale całość zdecydowanie na plus.