Ostatni szpieg Hitlera

Ta część przygód Mitcha Rappa jest chyba najlepsza z dotychczasowych . Dla mnie rewelacja . Kompletna powieść sensacyjna , pełna zwrotów akcji , brutalna gdy trzeba , ale bez przesady . Mitch staje do walki z Saudami , fałszywymi , okrutnymi niby sojusznikami . Powieść świetnie ukazuje fałsz świata arabskiego . Powoli zbliżamy się do końca przygód tego bohatera ( przynajmniej z polskimi wydaniami ) Gorąco polecam cykl , a zwłaszcza ten tom .

Niesamowita intryga, która mogłaby się wydarzyć w świecie rzeczywistym. Nawet te najbardziej święte osoby mogą mieć podłe zamiary i wyznawać myśl, że cel uświęca środki. Książka przeznaczona dla fanów dzieł o podobnej zwartości, co powieści Dana Browna, bo jej treść krąży wokół Kościoła i Watykanu. Warta przeczytania, bo pomimo anonimowości nazwiska autora w moim świecie okazała się być dosyć dobrze napisaną książką.

Niezbyt skomplikowana , za to bardzo dobrze napisana sensacja . Atak na Biały Dom, uwięziony prezydent i cały korowód służb specjalnych i polityków. Na tym tle niedościgniony główny bohater . Skrytobójca . Vince Flyn z prostych historii sensacyjnych robi perełki .

Książka „Artysta zbrodni” Daniela Silvy autora thrillerów i powieści szpiegowskich. "Artysta zbrodni" jest typowym przykładem powieści sensacyjno-szpiegowskiej. Były agent izraelskich sił specjalnych Gabriel Allon dostaje zlecenie odnalezienia i zabicia palestyńskiego fanatyka. Autor, dość wiernie oddaje niekończący się rachunek krzywd między Palestyńczykami, Arabami i Żydami. Powieść napisana sprawnie, czyta się bardzo dobrze. Akcja wciąga, jest płynna a fabuła przekonująca. Klimat tajnych służb i terroryzmu to jednak powieść raczej dla miłośników tego gatunku. Polecam.

John Barron wstępuje do elitarnej jednostki specjalnej 5-2 podczas swojej pierwsze akcji sytuacja bardzo się komplikuje i zamiast jednego podejrzanego mają dwóch, do tego jeden z nich jest dobrze wyszkolony i przebiegły. Od tego momentu akcja jest bardzo dynamiczna w przeciągu krótkiego okresu czasu mimo niepowodzenia w złapaniu przebiegło mordercy jakim jest Raymond, John musi zniknąć z oddziału nie pozostawiając po sobie śladu. W tym celu wyjeżdża wraz z siostrą pod zmienionym nazwiskiem do Anglii i chociaż początkowo może się wydawać, że życie policjanta zaczyna się układać to wszystko legnie w gruzach kiedy znowu dochodzi do morderstwa tym razem w Paryżu. Czy Jonh ponownie spotka Raymonda i tym razem uda mu się go schwytać? Książka jest naprawdę dobra wciąga od pierwszych stron kiedy znajdujemy się "w środku" policyjnej akcji, później trochę się uspokaja jednak nie jest nudna bo w tym momencie możemy poznać lepiej głównego bohatera oraz zmiany jakie zachodzą za równo w jego życiu jak również jego siostry. W kolejnej części znowu mamy doczynienia z krwawym morderstwem i śledztwem prowadzonym na własną rękę i przyznam szczerze, że tutaj dzieje się dużo i chociaż były momenty do przewidzenia to książka trzymała w napięciu do ostatnich stron.

W tej książce „Reguły Moskwy” Daniel Silva ukazał kontrast między Zachodem a Rosją. Powieść jest bardzo dobra, szpiegostwo na wysokim poziomie i atutem powieści jest sposób, w jaki pokazuje współczesną Rosję. Fakt, że ta powieść jest fikcją literacką, ale nie obiega od byłej i obecnej rzeczywistości. Książka napisana jest językiem przemawiającym do osób, które czytają. Śledzimy poczynania bohaterów w wielkim napięciu. Już nie jest to zwykła strzelanka czy też sielanka. We współczesnym świecie najważniejsza jest informacja o niebagatelnym znaczeniu i jak ją zdobyć, aby przeciwnik się nie zorientował. I jak zwykle niezawodny Gabriel Allon. Polecam.

Czytanie może nie było bardzo ekscytujące, ale nie można powiedzieć, że książka mnie nudziła, czy nie wciągnęła. Wydarzenia wytworzyły we mnie potrzebę dowiedzenia się, jak to wszystko się zakończy, choć patrząc na to, jak poważny zamach terrorystyczny groził Ameryce, można było się spodziewać tylko jednego finału. Zbyt wiele się w moich domniemaniach nie pomyliłam, jednakże byłam zszokowana tym, co zrobiono z radą ATS. Nie miało to dla mnie większego sensu, gdyż przez całą powieść bohaterowie walczyli, by między innymi takie rzeczy nie miały miejsca we współczesnych Stanach, a potem sami brali w tym udział i jeszcze byli z siebie bardzo zadowoleni... "- Jaki wyrok? - Moim zdaniem kłamie - rzekł Middleton. - Co mam zrobić? - Śledź go. - A jeśli faktycznie kłamie? - Dodaj go do listy." Podsumowując, "Czarna lista" była całkiem niezłą rozrywką, cieszę się że mogłam poznać postać Nicolasa. Książka w kilku miejscach, a szczególnie pod sam koniec staje się dosyć kontrowersyjna. Mam nadzieję, że czarna lista to tylko wymysł autora, a nie rzeczywistość. Powieść mogę polecić miłośnikom sensacji, na pewno znajdziecie tutaj coś dla siebie. Zainteresują się nią także ci, którzy lubią akcję, tajnych agentów, a także najnowsze technologie komputerowe.

"Wygrana" Baldacci'ego jest powieścią sensacyjną, oddajacą - jak mało jaka książka - ducha tej prostej, może nawet prymitywnej, dzisiaj zwycięskiej, Ameryki sprzed kilku dziesięcioleci. Czyli - marzenia o wielkich pieniądzach i wyobrażenia o silnych i uczciwych ludziach z Południa - w powieści uosabia ją LuAnn. A jeśli ci ludzie z Południa (nie to, co fałszywi Jankesi z Północy, jak powieściowy Jackson, źródło wszelkiej nieprawości) zrobią jakiś fałszywy krok, to i tak później wszystko z poczucia patriotyzmu naprawiają i wszyscy są szczęśliwi. Zwłaszcza, że za swoją uczciwość pozytywny bohater otrzymuje nagrodę (tutaj niebagatelne 100 milionów) Naiwna i głupiutka, prostacka nawet, jest ta powieść. Ale napisana z tempem, z zębem i dlatego - ocena "dobra"

Zawsze zzainteresowaniem czyta się o rozgrywce niezłomnych agentów z zagrażającymi Ameryce islamskimi terrorystami. Tu - dodatkowo - dobrze napisane. Trochę tylko dziwi jakim cudem agent, ktory umiejscowił się jako dowódca grupy bojowników walczących w Afganistanie z amerykańskimi "najeźdźcami", uniknął przez dlugi czas bezpośredniej z nimi konfrontacji, nie musiał stać przed dylematem zabijania swoich [i jakim sposobem bezkonflktowo rozegrał tę walkę gdy na początku opowieści jego oddział staje do konfrontacji z ofnsywą talibów na Kabul]. No i to "przechrzczenie się" na islam, tak poważne i glębokie, ktore jednak nie zmieniło jego nastawienia w misji: obrona Ameryki przed wrogą siłą islamu. Nota bene ta przemiana, tak często podkreślana jako diametralna, kategoryczna, czasem nie wydaje się tak głęboka...

Dobry thriller, ale w moim odczuciu trochę nieprzekonywujący. Nie przekonuje mnie cała historia jak i niektóre sceny. A opisy tortur odrzucały mnie swoją drastycznością. Nie utożsamiłam się ani nie zżyłam się z żadną postacią. Ogólnie zabijanie w imię dobra i sprawiedliwości nie wydaje mi się czymś dobrym, a już absolutnie nie czymś, czemu warto podporządkowywać swoje życie. Ale Fedir Kuczin alias Evan Waller został jednak tak przedstawiony, że zabicie go wydaje się być błogosławieństwem dla świata. Obiektywnie oceniając książka jest dobra - akcja jest, napięcie również, nic to, że niektóre zachowania/wydarzenia wydają mi się nielogiczne (bo ja sama postąpiłabym inaczej). Słuchałam bardzo dobrego lektora - Michała Braitenwalda.

Historia finansistki obracającej się wokół GPW w Warszawie i ogólnie rynku papierów wartościowych, lata kryzysu finansowego związanego z upadkiem Lehman&Brothers i całej obligacyjnej bańki, którą banki oprały na sprzedaży nieruchomości. Ale to tylko tło, mnie interesuje aspekt polski. Mamy więc wszechwładnego krezusa finansowego (z daleka czuć uwłaszczonego ubeka) oraz otaczającą go sforę białych kołnierzyków, czyli prawnicze kurwy (przepraszam), doradcy finansowi wyzbyci wszelkich zasad, byli pracownicy służb komunistycznych, oraz cała rzesza młodych i wciąż głodnych wilków biznesu, gdzie miarą życiowych osiągnięć jest zegarek za 50 tysięcy, wypasiona bryka za pół miliona, apartament w modnym budynku z rozległym widokiem, najdroższe alkohole i rzecz jasna dragi, no bo należy jakoś odreagować całotygodniowy stres. No i do tego całkowity moralny upadek, seks w markecie, na stacji benzynowej i na raucie (oczywiści koloryzuję ale nie jestem daleki od prawdy). W momencie kiedy kończą się przychody, okazuje się że ci ludzie nie mają absolutnie nic. Bohaterka książki ma trochę inną naturę, ma jednak pewne zasady i morale, choć też nie jest z kryształu. Biorę do ręki kontynuację bo za pierwszą część duży plus dla Autora. Serdecznie pozdrawiam i zachęcam do lektury.

Bardzo dobra sensacja, bez wydumanej sensacji w fabule, to dziś rzadkość. "Bez przebaczenia" trzyma poziom pisarski, a jednocześnie jest typową kanwą scenariuszową kanwą dla kina akcji, jaki kiedyś był lubiany w hollywood. Jest super-męski główny bohater, eks-żołnierz, maszynka do zabijania, jest też wojownicza i bezkompromisowa Pani szeryf dla przeciwwagi. Są też czarne charaktery i jakiś tam spisek w tle, a także dramatyczne wydarzenia, które popychają akcję i powodują lawinę zdarzeń, w których oczywiście nie może zabraknąć motywu zemsty. A wszystko o dziwo trzyma się kupy!

Książka faktycznie na 6. Nie jest to zła literatura, natomiast nieszczególnie mnie urzekła. Dość przewidywalna. Szkoda, że nie ma nowszego wydania, przez co długo się z nią męczyłam. Mała czcionka, niewielka interlinia. Liczę, że bum na nią ruszy po serialu, który się niedawno ukazał. Być może zostanie wydana ponownie. Jeśli ktoś oglądał serial, to zachęcam do przeczytania książki. Sama tak zrobiłam i co stwierdzam? Że serial nie jest wierną ekranizacją książki, a raczej jej inspiracją.

Hm. Gdyby nie to że wszędzie występuje w roli głównej maghook czyli hak z broni jakiej używa shane byłoby to nawet ciekawe. Trochę przesadzone za szybkie zwrotu akcji ale na deszczowy dzień lekka i wciągająca. Gorzej że gdy przeczytasz jedną książkę Reilly'a to już znasz pozostałe. Przesadzam ale nieco powtarza schemat.

Podchodząc do niektórych tytułów warto widzieć na co się piszemy. I tak jak książki Ketchuma zazwyczaj oznaczają coś makabrycznego, tak nazwisko Reilly kojarzy mi się z bardziej współczesnym cyklem Mission Impossible albo innymi typowymi akcyjniakami wydawanych masowo w lat 80. XX wieku, gdzie trup ściele się gęsto i mamy wyrazistego bohatera, który jest dosłownie przeszkoloną maszyną do zabijania, a przed którym twórcy zlecają to coraz trudniejsze zadania. Akcja pędzi tu na złamanie karku, a przystanki są naprawdę krótkie, oferując czytelnikowi coraz to większe zwroty fabularne. I tak jest tutaj, bo nie ma czasu na zastanawianie się, tylko jedziemy do przodu, co nieraz zaskoczeni obrotem wydarzeń. Mamy tu kilka znaków zapytania, które wymagają odnalezienia prawdy. W tym przypadku to pewne znalezisko pod powierzchnią antarktycznej stacji o nazwie Wilkes, które jednoznacznie kojarzy się z czymś pozaziemskim. W takiej to sytuacji poznajemy oddział szybkiego reagowania, którym zarządza Shane Schofiel, który ma zabezpieczyć miejsce przed interwencją obcych czynników, w tym głównie innych stron interesu, które mogłyby chcieć położyć ręce na znalezisku. Na miejscu oprócz nieprzychylnych warunków atmosferycznych Shane'owi i jego oddziałowi przyjdzie przeżyć zmasowany atak nieprzyjaciela, który wskazuje na udział Francji w całym zamieszaniu (i nie tylko). Szkopuł w tym, że wróg nie zamierza pozostawić żadnych świadków zamieszania, nawet jeżeli oznacza to wszczęcie najpoważniejszego incydentu międzynarodowego od czasów II wojny światowej. Dodatkowo wychodzi na jaw, że bohater nie będzie mógł nawet ufać członkom własnego oddziału, zwłaszcza gdy znajdą zwłoki własnego rodaka, który mógł być wyeliminowany tylko przez swojego krajana, a w to wszystko ma oczywiście maczać ręce rządu Stanów Zjednoczonych... To jak bycie pomiędzy młotem a kowadłem. Spisek rozciągający się na wysokie szczeble przedstawicieli władzy w USA. Zagadkowy obiekt, który tkwi w lodzie i jest osią napędową wydarzeń. Zdrajcy i mordercy w otoczeniu bohatera oraz pewna foczka i dziecko (plus od biedy ekipa naukowców), które wymagają uratowania. Wszystko to sprawia, że kibicowałem ekipie dobrych. I nigdy nie możesz być pewnym co się za chwilę wydarzy, czytaj jak się sprawa pokomplikuje, bo Matthew serwuje nam istny rollercoaster. Ja się bawiłem świetnie, dając się porwać pędowi akcji, jednocześnie autor nie oszukuje czytelnika, że to coś więcej poza książkowym odpowiednikiem letniego filmu akcji. Czasami potrzebuję takiej rozrywki, by się pośmiać, podumać lub złapać za głowę, jak ze scenami z orkami (ktoś tu musiał być pod wrażeniem filmu "Orka - Wieloryb zabójca" z 1977 - aż sobie go odświeżę!), bo wieje od tych scen wyjątkową naiwnością. Ale jakież to obrazowe i celowe. Tu nie masz się zastanawiać nad zagadką kryminalną, ale dać się porwać fabule, bez zadawania zbędnych pytań. I choć rozwiązanie akcji niestety okazało się przewidywalne, to nadmiarem pojedynków jestem zachwycony. Bo aż się trzyma kciuki, aby Ci "dobrzy" marines dokopali wrogom i cenię sobie fakt, iż nie są to standardowo "ryscy", tylko jakby nie było najważniejsi sprzymierzeńcy USA w Europie... Szybka, łatwa i przyjemna. Mój apetyt tym "pędem" fabularnym został na jakiś czas zaspokojony, ale już wiem po co sięgnę, jak kiedyś na nowo zapałam chęcią na taki rodzaj rozrywki. Daje to jakąś formę przyjemności.

Zacznę od tego że książkę kupiłem na allegro jako książkę wycofaną z obiegu bibliotecznego . Koszt ? 8 zł . Zmęczony egzemplarz , naruszony grzbiet , zniszczona ale nie rozpadająca się . Lubię książki z duszą. A ta konkretnie ? Ta i wygląda i Ją ma . Genialna powieść postapokaliptyczna zmieszana z lekkim podmuchem spisku w stylu drogi . Każdy z bohaterów rodziny próbuje wrócić do domu , do Londynu . Dotrą tam . Ale nie zakończy się to happy endem .. Dlaczego ? Już wam mówię .. Ha ! Żart . Sami sprawdźcie !!! Daje 10/10 . Mogę doczepić się do infantylnej reakcji Leony w związku z nie opuszczeniem domu Jill podczas szabrów w dzielnicy. Ja napisałbym wiadomość sprayem na domu ' idź do ... ' - miejsce które by znali tylko rodzice , nikt inny . Sens znaczenia słowa klucza ? Coś w tym stylu . Byle informacja nie była jasna dla płatnego mordercy . Ale wybaczam jej . To nastolatka . Poza tym drastycznie mogłoby to zmienić historie książki .. Ok jednak się nie czepiam. Tak jest dobrze . Poza tym ? Czytałem z zapartym tchem , momentami będąc wewnątrz książki razem z nimi . Historia krótka , napisana szybkim , pewnym piórem . Niema tu opisów polowań na wiewiórki itp itd .. Tu książka mieści się w tygodniu. I jest to naprawdę dobrze napisane 7 dni . Brawa dla autora za taką historię i za jej przedstawienie w taki sposób . Po tej książce ? Zdecydowanie sięgnę po inne pozycje autora . Czapki z głów Edit : Szukałem drugiej części i natknąłem się na serial Last Light na podstawie książki . Też polecam .

Porwano już menedżerów wielkich korporacji dla okupu, ale porwanie całego kierownictwa? Joseph Finder jak zwykle z pieczołowitym dbaniem o szczegóły przedstawił ewentualną zmorę firm ubezpieczeniowych i agencji ochrony wielkich gigantów. Dzieje się tu jak zwykle bardzo dużo. Ileż tu korpogierek na wysokim szczeblu. Wartka, płynna akcja, jak w dobrym filmie.

Książka ma swój klimat, jednak nie jest dla każdego. Gdyby nie to że była w Biedronce na promocji i miała ciekawy opis na pewno bym po nią nie sięgneła. Tak na prawdę chwytałam po nią w gdy nie miałam wyboru, w chwilach wyjątkowej nudy. Jednak historia w jakiś sposób zachęca do poznania jej, gdy już się przemoże do czytania. Fajne są nawiązania do zimnej wojny, współczesnych Niemiec czy nawet Polski lub Ameryki. Można poznać zasadę działania CIA, FBI, Stasi i innych służb wywiadowczych. Jednak odkrywa się to dopiero w chwili czytania, a do tego ciężko się zmusić.

Dobra książka. Całkiem niezła historia. Dobrze i wciągająco opowiedziana. Czarny przypływ to historia przemyślana, zaskakująca z bohaterami żywymi – z krwi i kości. Owszem, czasami można było zastanowić się nad prawdopodobieństwem wydarzeń, niemal nierealnymi powiązaniami, wydarzeniami, które mogły zdarzyć się tylko tu i teraz, jednak w żaden sposób nie psuje to odbioru książki. Powiedziałabym, że niekiedy jest zbyt szybko, aby tracić czas na zastanawianie się nad takimi sprawkami. Wybuch dworcu kolejowym Grand Central w Nowym Jorku daje początek historii o miłości, pożądaniu, pieniądzach, a także o braku umiejętności radzenia sobie z problemami. Pokazuje jaki wpływ na życie mają niewyjaśnione sprawy, jak zmieniają nas traumatyczne wydarzenia i że niewiedza jest jedną z najgorszych rzeczy jakie mogą się nam przytrafić. Główny bohater nadaje się znakomicie do polubienia. Z całkiem sporym bagażem przeszłości mierzy się z każdym kolejnym dniem. Mocno trzymam kciuki, aby przyszłość okazała się dla niego lepsza, bardziej szczęśliwa. Spodobała mi się historia i sposób jej przedstawienia i dlatego bardzo ciekawa jestem kolejnych części tego cyklu. Obiecuję sobie po nich sporo literacko-kryminalnej przyjemności czytelniczej. Polecam, myślę, że to pozycja dla osób ceniących kryminały z wartką akcją, pomieszane z wątkami obyczajowymi i romantycznym, w których czasami lepiej przymknąć oko niż czepiać się wszystkiego i wszystkich.

Przeczytałem wszystkie powieści, które napisała moja ulubiona powieściopisarka Camilla Grebe samodzielnie. Zostały do nadrobienia te starsze pozycje, które autorka pisała wspólnie ze swoją siostrą, Åsą Träff. „Mroczna Moskwa” to trylogia napisana przez przyjaciela Camilli z lat studenckich. Paul napisał swój manuskrypt, z którym zwrócił się do swojej przyjaciółki, aby pomogła mu tchnąć życie w postacie. Tekst został mocno okrojony ze swojej pierwotności, zmodyfikowany wspólnymi siłami, ożywiony na miarę dobrej powieści sensacyjnej z wątkiem kryminalnym. Czytając brakowało mi tego, tak dobrze przecież znanego klimatu, stylu i warsztatu, który tak bardzo ceniłem sobie w ostatnich powieściach Grebe. Nie zostałem wciągnięty w życie bohaterów, nie żyłem ich sprawami i problemami. Tutaj bohaterowie są inni, jakby trochę za mgłą, nieposiadający tak wyraźnych realnych kształtów. Mało tu thrillera, to bardziej powieść sensacyjna z obrazem Rosji na początku XXI wieku. Drepcząca w miejscu prywatyzacja sektora państwowego, powstawanie nowych spółek i towarzysząca temu wszechobecna łapówka, haracz, wymuszenia, zastraszania oraz zabójstwa. Główną postacią jest szwedzki finansista Tom Blixen, który uciekając przed własną traumatyczną przeszłością zamieszkuje w Moskwie. Tom szybko wspina się po szczeblach kariery finansowej, nawiązuje kontakty z biznesem, wysoko postawionymi urzędnikami, oligarchami. Poznajemy go jako kierownika działu w banku inwestycyjnym, zarządza szeroko pojętym działem klientów biznesowych. Jednym z jego klientów jest oligarcha Romanow, do którego należy spory pakiet akcji największej spółki naftowej w Rosji. Oligarcha chce koniecznie zdobyć jeszcze niewielki, lecz decydujący pakiet udziałów Neftnika. W przeszłości szwedzki adwokat Fredrik za sporządzenie korzystnej dla klienta umowy w rozliczeniu otrzymuje pakiet 2% akcji Neftnika. Obecnie zdobycie tych papierów wartościowych przez oligarchę Romanowa pozwoliłby na pakiet kontrolny. Tutaj zaczyna się niebezpieczna gra, w której udział bierze Tom i jego przyjaciel Fredrik. Ta powieść przypomina grę w szachy, w której pionkami są ludzie. Można je przesunąć na szachownicy, a nawet sprawić, że znikną na zawsze. Walorem książki jest podzielenie jej na dwie linie czasowe. Wydarzenia w roku 1993 mają swoje rozwiązanie dziesięć lat później, kiedy to chęć posiadania ogromnego bogactwa pociąga za sobą życie niewinnych ludzi. Autorzy dobrze znają realia Rosji czego dowodem jest znajomość sprawy aresztowania szefa koncernu Jukos Michaiła Chodorkowskiego. Główny trzon powieść nawiązuje do tamtych faktycznych wydarzeń przeplatanych literacką fikcją. Podsumowując mogę powiedzieć, że jest to dobrze napisania powieść sensacyjna.