Ostatni pociąg do Paryża
- Kategoria:
- powieść historyczna
- Format:
- papier
- Tytuł oryginału:
- Last Train to Paris
- Data wydania:
- 2014-09-30
- Data 1. wyd. pol.:
- 2014-09-30
- Liczba stron:
- 320
- Czas czytania
- 5 godz. 20 min.
- Język:
- polski
- ISBN:
- 9788377056455
- Tłumacz:
- Magdalena Rabsztyn
Rok 1935. Rose Manon, Amerykanka z Nevady, pracuje jako dziennikarka w Nowym Jorku. Szybko zdobywa wymarzony awans na stanowisko zagranicznego korespondenta. Wysłana do Paryża, szybko zostaje uwikłana w romans, zagadkę morderstwa i po dotarciu do Berlina staje w obliczu zbliżającej się wojny. Gdy wybucha II wojna światowa, musi wybrać, kto będzie jej towarzyszem w ostatnim pociągu do Paryża.
Tę powieść historyczną czyta się jak najlepszy thriller.
Kup Ostatni pociąg do Paryża w ulubionej księgarni
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl. Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki. Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Oficjalne recenzje książki Ostatni pociąg do Paryża
II wojna światowa w wersji amerykańskiej
Do sięgnięcia po „Ostatni pociąg do Paryża” Michele Zackheim skłoniły mnie informacje marketingowe na temat książki, z którymi się zetknęłam, oraz porównania powieści do „Casablanki”. Blurb zapowiadał wzruszającą historię o miłości, antysemityzmie, wojnie i prześladowaniach, a także o latach trzydziestych XX wieku postrzeganych z perspektywy Paryża i Berlina. Powieść rzeczywiście dotyka powyższych zagadnień, a pomysł amerykańskiej autorki na fabułę zawiera w sobie ogromny potencjał. Nowojorska pisarka i artystka nie potrafiła go jednak z powodzeniem wykorzystać i nie ustrzegła się istotnych błędów.
Główna bohaterka powieści, Rose Belle Manon, to amerykańska dziennikarka, która w latach trzydziestych ubiegłego stulecia pracuje jako zagraniczna korespondentka, najpierw w Paryżu, a następnie w Berlinie. Relacjonuje okrucieństwa wobec ludności żydowskiej, analizuje zmieniającą się sytuację społeczno-polityczną, sama także angażuje się z czasem w działalność ruchu oporu, przewożąc tajne dokumenty czy pomagając w ucieczce prześladowanej przez reżim nazistowski żydowskiej rodzinie. Zakochuje się również w Leonie, znakomitym zawodowym grawerze, który potrafi odtworzyć najbardziej misterny projekt i który skrywa przed ukochaną wiele tajemnic o niebagatelnym znaczeniu…
W powieści zdecydowanie brakuje pogłębionych portretów psychologicznych, zarówno głównej bohaterki, jak i zasadniczych postaci. Rose jest wprawdzie Żydówką, ale jej pochodzenie nie wpływa specjalnie na tożsamość dziennikarki ani jej w żaden sposób nie definiuje. Także toksyczna relacja Rose z matką, jak i jej romans z Leonem pozostawiają wiele do życzenia: jest powierzchownie i płytko. Brakuje odpowiedzi na wiele pytań, motywacji działań, postaci z krwi i kości. Także narracyjna struktura nie stanowi waloru książki Zackheim. Rose jako staruszka retrospektywnie wspomina swoje reporterskie doświadczenia z wojennej Europy, jednak, zamiast historycznej rzetelności i autentyzmu, czytelnik musi zadowolić się nieudolną próbą objaśniania czytelnikowi, czym był Holocaust, melodramatycznością, pretensjonalnością dialogów, stylistyczną nieporadnością, a w konsekwencji sztucznością.
Największym atutem powieści wydaje się jej zakończenie: zaskakujące i skłaniające do refleksji. Szkoda, że tak się stało, bo „Ostatni pociąg do Paryża” ma w sobie wszystko, co składa się na dobrą beletrystykę: jest romans, są elementy kryminału oraz dramatyczne okoliczności historyczne. Zabrakło tylko profesjonalnego wykonania.
Ewelina Tondys
Oceny książki Ostatni pociąg do Paryża
Poznaj innych czytelników
537 użytkowników ma tytuł Ostatni pociąg do Paryża na półkach głównych- Przeczytane 278
- Chcę przeczytać 256
- Teraz czytam 3
- Posiadam 53
- 2018 5
- 2014 4
- 2015 4
- 2015 3
- Ulubione 3
- Z wojną w tle 3
Opinia
Chociaż pojawiają się opinie, że książka jest "nijaka, miałka, bez wyrazu", ja jednak uważam, że jest całkiem dobra. Jeżeli ktoś szuka szokującej sensacji, gorącego romansu lub wielkiej tragedii, to rzeczywiście "Ostatni pociąg do Paryża nie spełnia tych kryteriów". Dość surowa, niewymyślna narracja dobrze komponuje się z opisaną historią - moim zdaniem tworząc obraz autentyczności: bez zbędnych upiększeń, dramatów, egzaltacji.
Chociaż pojawiają się opinie, że książka jest "nijaka, miałka, bez wyrazu", ja jednak uważam, że jest całkiem dobra. Jeżeli ktoś szuka szokującej sensacji, gorącego romansu lub wielkiej tragedii, to rzeczywiście "Ostatni pociąg do Paryża nie spełnia tych kryteriów". Dość surowa, niewymyślna narracja dobrze komponuje się z opisaną historią - moim zdaniem tworząc obraz...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to