Książka jak elegancki, pachnący perfumami gadżecik dołączany do kolorowej prasy kobiecej. Taki breloczek do kluczy albo lusterko w kształcie kwiatka, coś co lubimy mieć ale do końca nie wiemy po co. To długi zbiór krótkich opowiadań – impresji z życia, dających wrażenie podsłuchanych lub podpatrzonych strzępków rozmów, ciekawych obrazów czy codziennych – niecodziennych sytuacji. Pod tym względem trzeba Autorce przyznać, że ma oko, ucho i pamięć do anegdot i chyba umie wplatać do prozy wiele scenek z własnej biografii.
A jest światowo, trochę pretensjonalnie, egzaltowanie i „na eleganckości”. Sporo egzotycznych podróży i napotkanych tam zapachów i smaczków, kalejdoskop luksusowych hoteli, amerykańskich bulwarów w Santa Monica, sklepów jak świątynie ekskluzywności. Bohaterki opowiadań bywają aktorkami lub producentkami kosmetyków (co za zaskoczenie!), często kręcą się w teatralno-filmowym światku; są kobietami sukcesu, tylko czasem nie wychodzi im w miłości. Zdrady, kłamstwa, ukryte życie z kochanką, ukrywanie przed partnerką ważnych faktów, uczucia kiedyś wielkie a dziś będące cieniem dawnych dni – oto, co zakłóca stan równowagi i nie daje spokojnie cieszyć się drinkiem z parasolką i lekturą Vouge’a na leżaczku przy własnym basenie. Opowieści nie kończą się puentą, wszystko ogranicza się do zwiewnego opisu, bez odpowiedzi na pytanie – co dalej? Jak przypadkowo zrobiona fotografia, która nie przypomina nic godnego uwagi. Bo i o tych opowieściach raczej szybko się zapomina, nie przynoszą one czytelnikowi żadnej długotrwałej satysfakcji. Trochę tak samo działa muzyka w galerii handlowej – jest miło ale tak naprawdę się tego nie słyszy i nikt by nie zauważył, gdyby głośnik zamilkł.
Trudno być człowiekiem renesansu – Pani Grażyna jest piękną, utalentowaną aktorką i kobietą sukcesu, to i tak o wiele więcej niż ma niejeden z szarych śmiertelników. Pisarze – do piór, aktorzy – na scenę!

Książka jak elegancki, pachnący perfumami gadżecik dołączany do kolorowej prasy kobiecej. Taki breloczek do kluczy albo lusterko w kształcie kwiatka, coś co lubimy mieć ale do końca nie wiemy po co. To długi zbiór krótkich opowiadań – impresji z życia, dających wrażenie podsłuchanych lub podpatrzonych strzępków rozmów, ciekawych obrazów czy codziennych – niecodziennych...

Zdecydowanie wolę Szapołowską jako aktorkę aniżeli pisarkę."Poza mną" zawiera 36 krótkich opowiadań. Autorka zainspirowana zasłyszanymi historiami poznanych osób podczas podróży do Moskwy, Delhi, Dubaju, Kostaryki, Portimao, a także obserwacją warszawskich ulic zapisuje cudzą codzienność, z której wyłaniają się bohaterowie- ludzie sukcesu, zdradzani i zdradzający, bezdomna, dziecko, opuszczeni, nieszczęśliwi. Może i opowieści nie są złe, ale na pewno nie pomagają im zdania typu: "Wybaczali sobie wszystko, nie przebaczając jednocześnie niczego". Niestety, takich kwiatków jest więcej. No i jeszcze te studyjne zdjęcia aktorki nie wiadomo po co w środku książki. Autopromocja?

Zdecydowanie wolę Szapołowską jako aktorkę aniżeli pisarkę."Poza mną" zawiera 36 krótkich opowiadań. Autorka zainspirowana zasłyszanymi historiami poznanych osób podczas podróży do Moskwy, Delhi, Dubaju, Kostaryki, Portimao, a także obserwacją warszawskich ulic zapisuje cudzą codzienność, z której wyłaniają się bohaterowie- ludzie sukcesu, zdradzani i zdradzający, bezdomna,...

Do czytania opowiadań, zwłaszcza tak krótkich, jak te z tomu "Poza mną" , trzeba mieć serce i nastrój.
Jednak wolę autorkę w wersji scenicznej
...

Do czytania opowiadań, zwłaszcza tak krótkich, jak te z tomu "Poza mną" , trzeba mieć serce i nastrój.
Jednak wolę autorkę w wersji scenicznej
...

Książka pisana w trzeciej osobie, jakieś krótkie historyjki; ale o co chodzi?!
Pisać też trzeba umieć

Książka pisana w trzeciej osobie, jakieś krótkie historyjki; ale o co chodzi?!
Pisać też trzeba umieć

Oprócz tego, że jest to kobieta z talentem aktorskim to jak się okazuje, jeszcze niezła z niej pisarka. "Poza mną" to druga napisana przez nią książka, którą przeczytałam i jestem nią oczarowana. Zbiór opowiadań, historii różnych ludzi z różnych części świata, napisanych (jak dla mnie) w poetycki sposób. Książkę czyta się bardzo szybko, z każdym kolejnym słowem, nowym opowiadaniem, obróceniem kolejnej kartki, znajdowałam się w innym świecie, całkiem mi obcym, w którym mimo często smutnych historii, chciałam utonąć do końca, choć z nadzieją, że książka nigdy nie będzie miała końca i kartki z nowymi opowiadaniami same zaczną w magiczny sposób się zapisywać i doklejać do niej. Zdecydowanie dla mnie to jedna z tych książek, po której zakończeniu, odczuwa się pustkę.
Polecam, bardzo, bardzo!

Oprócz tego, że jest to kobieta z talentem aktorskim to jak się okazuje, jeszcze niezła z niej pisarka. "Poza mną" to druga napisana przez nią książka, którą przeczytałam i jestem nią oczarowana. Zbiór opowiadań, historii różnych ludzi z różnych części świata, napisanych (jak dla mnie) w poetycki sposób. Książkę czyta się bardzo szybko, z każdym kolejnym słowem, nowym...

Najlepsze świadectwo, że jednak pisać każdy może, ale z pewnością nie każdy powinien. Naprawdę nie wiem do kogo mają trafić te opowiadanka znanej aktorki, pozbawione wyrazu i pomysłu o czym się chce powiedzieć. Notatki z podróży, scenki podpatrzone na ulicy, wspomnienia z przeszłości... Wszystkie bardzo krótkie, a jednak pozostaje wrażenie, że za długie, że nie mogą się skończyć, a kiedy pada ostatnie słowo to okazuje się, że nic z tego nie wynika. A w środku zdjęcia - sesja autorki, która nijak ma się do treści.

Najlepsze świadectwo, że jednak pisać każdy może, ale z pewnością nie każdy powinien. Naprawdę nie wiem do kogo mają trafić te opowiadanka znanej aktorki, pozbawione wyrazu i pomysłu o czym się chce powiedzieć. Notatki z podróży, scenki podpatrzone na ulicy, wspomnienia z przeszłości... Wszystkie bardzo krótkie, a jednak pozostaje wrażenie, że za długie, że nie mogą się...