Nieśmiertelny król. Część I

Akcja drugiego tomu zazębia się z końcówką Ognistego Dotyku, więc niemal od razu zostajemy wciągnięci w wir wydarzeń. A jednak fabuła na początku rozwija się powoli. Lea została oszukana, zdradzona, porwana… i teraz musi odetchnąć. Uporać się z sytuacją, w której się znalazła. Zrozumieć własne uczucia i podjąć decyzję co do dalszej przyszłości. Potrzebowałam dłuższej chwili na wkręcenie się w książkę. Momentami miałam wrażenie, że dreptamy w miejscu, czekamy, aż zakochani się dogadają. Lea musiała się uporać z emocjami. Nithe również wydawał się zagubiony, ale odbiór jego postaci bardzo ułatwiło wprowadzenie rozdziałów pisanych z jego perspektywy. W tym tomie poznaliśmy bliżej Silvę i Shagara, a ci dwaj panowie okazali się niezwykle interesującymi postaciami. Silva potrafi skraść niejedno czytelnicze serce. Natomiast Shagar, mimo że początkowo był antagonistą, później okazał się ogromnym wsparciem. Ale to, co zrobił na końcu… oj, będzie sobie pluć chłop w brodę! Chyba że wcześniej Nithe go dopadnie. Drugą część książki czytało się lekko, a akcja nabrała tempa. Nie brakowało też chwil romantycznych i stopniowego rozwoju relacji Lei i Nithego. A ponieważ nie lubię spoilerów… dodam jedynie, że końcówka może Was zaskoczyć. Jestem ciekawa, jak autorka poprowadzi kolejny tom.

Ta recenzja będzie trochę takim moim apelem do czytelników (nie wszystkich oczywiście – nie mam w zwyczaju wrzucać wszystkich do jednego wora!), żeby się ogarnęli. Ale najpierw o książce. Jak wiecie, czytam wszystko, a WHAT THE HELL Sandry Ewertowskiej już od dawno wyskakiwało mi dosłownie wszędzie. Vibe aniołów/demonów/diabłów mnie kręci, a dodatkowo Kasia Wycisk polecała (a mamy podobny gust), więc mówię – przeczytam. I to była dobra decyzja. ALE! No właśnie, ale… Nie znajdziecie tu łagodnej wersji piekła. Jego mieszkańcy nie tańczą wokół ogniska i nie smażą kiełbasek (aczkolwiek umieją w imprezki). Znajdziecie tu wizję piekła, jakiej nie powstydziłby się sam Szatan. Nie jest miło i fajnie. Jest okrutnie, brutalnie i obrzydliwie czyli dokładnie tak, jak być powinno. A kary, jakim poddawani są grzesznicy? I tak uważam, że Pan obchodzi się z niektórymi wybitnie łagodnie. Bohaterką jest upadła anielica – Aurum, która trafia do jednej z piekielnych krain. Tylko że nie do tej, do której planowała. Dlaczego? Co z tego wyniknie? I jaki plan ma wobec wszystkich mówiący wierszem Odyn? Jeśli lubicie wątki fantastyczne w książkach i czarny humor (NO ZŁOTO!!!), to koniecznie sięgnijcie po tę pozycję. I teraz mój mały apel: zawsze przed sięgnięciem po daną książkę, czytam sobie kilka najlepszych i najgorszych recenzji po to, żeby sprawdzić, czy faktycznie ja sama bym się do tych samych rzeczy przyczepiła… LUDZIE!!! Piszecie, że książka obrzydliwa, brutalna bla bla bla… ekskjuzmi? Strona 7 zawiera ostrzeżenia. Polecam przeczytać. One są po to, żeby was OSTRZEC, czego możecie się spodziewać. No ja nie wiem, czego się spodziewaliście po książce o piekle i demonach? Sesji w saunie?! Ja i tak uważam, że można było brutalniej. A że jest dużo spiny scen? Odważnych? Nie wiem czy słyszeliście o Sodomie i Gomorze? To sobie poczytajcie… 
Po drugie: już kilka razy trafiłam na opinie czytelników, że „polskie autorki to nie umieją w darki, bo się hamują, nie to co zagraniczne” PFFFFFFFF… ale jak już dostajecie mocną książkę polskiej autorki, to się bulwersujecie… Dla mnie 10/10. I to nie jest współpraca!

To Romeo & Julia, tylko akcja dzieje się w Stambule, on jest synem prezydenta gangu motocyklowego, a ona córką bossa tureckiej mafii. Teoretycznie, nie powinni nawet na siebie patrzeć. Ale teoria, teorią... Dla niej to pierwsza miłość, a dla niego obsesja... i plany na to, jak wykorzystać jej zaufanie. Jest mrocznie, jest zaskakująco, a zakończenie powoduje, że natychmiastowo chce się sięgnąć po drugi tom.

Kiedy po raz pierwszy sięgnęłam po „Coma Słodkich Snów” nie spodziewałam się, że ta historia aż tak zawładnie moimi emocjami. Autorka stworzyła dzieło z pogranicza fantastyki i romansu, które wciąga czytelnika do świata zawieszonego w próżni. To opowieść o miejscu, o którym nikt z nas nie chciałby śnić, a jednak pod piórem Listette staje się ono sceną dla jednej z najbardziej urokliwych i charakternych historii, jakie ostatnio czytałam. Akcja osadzona jest w tajemniczej Comie, przestrzeni między życiem a śmiercią, kontrolowanej twardą ręką przez wojskową machinę. To tutaj trafia główna bohaterka, Helena, która budzi się w rzeczywistości pełnej rygoru, gdzie wspomnienia o dawnym życiu są towarem deficytowym i niebezpiecznym. Fabuła ogniskuje się wokół jej próby przetrwania w tym surowym systemie, ale szybko okazuje się, że dziewczyna nie jest tam przez przypadek. Jej obecność wywołuje błąd w systemie, a ona sama, zamiast potulnie poddać się rygorowi, zaczyna prowadzić niebezpieczną grę, od której zależą losy nie tylko jej, ale i całego tego onirycznego świata. Główna bohaterka, Helena, to postać, którą pokochałam od pierwszej strony za jej niesamowity hart ducha ukryty pod maską uroczej blondynki z różowymi paznokciami. Jest zdeterminowana, inteligentna i obdarzona ciętym językiem, który staje się jej najskuteczniejszą bronią. Na jej drodze staje kapitan Ice, mężczyzna będący definicją chłodu i dyscypliny, dowódca elitarnego oddziału Bad Boysów. Ich relacja to prawdziwy emocjonalny rollercoaster; chemia między nimi jest wręcz namacalna, a starcia charakterów budują napięcie, które nie pozwala odłożyć książki choćby na chwilę. Tematyka książki wykracza daleko poza ramy zwykłego romansu. Autorka pyta nas, co tak naprawdę definiuje człowieka, nasze wspomnienia czy może wybory, których dokonujemy tu i teraz, nawet gdy nie wiemy, kim byliśmy wcześniej? Wszystko to zostało podane w niezwykle dynamicznym i barwnym stylu. Język autorki jest emocjonalny, pełen błyskotliwych dialogów i plastycznych opisów, które sprawiają, że świat Comy staje się niemal rzeczywisty. Narracja płynie szybko, a autorka z wdziękiem balansuje między humorem a chwilami prawdziwego wzruszenia. Najmocniejszą stroną tej powieści jest bez wątpienia konstrukcja bohaterów oraz ich wzajemne relacje. Sposób, w jaki Helena „rozbraja” mrukliwego Ice’a swoimi metodami, w tym słynnym kurczakiem w panierce, jest po prostu genialny. Czytając, czułam każdą iskierkę napięcia i każdy uśmiech, który mimowolnie pojawiał się na mojej twarzy. Szczerze mówiąc, trudno mi wskazać jakiekolwiek słabe strony tej pozycji, tempo jest idealnie wyważone, a intryga szpiegowska trzyma w napięciu do samego końca. Moje osobiste odczucia po lekturze są przepełnione zachwytem; to książka, która mnie rozbawiła, wzruszyła i zostawiła z ogromnym niedosytem, bo chciałabym zostać w tym świecie znacznie dłużej.

Na wstępie chciałabym podziękować Autorce oraz Wydawnictwu za zaufanie i możliwość objęcia patronatem medialnym książki "Na dnie snu". Jest to druga część pierwszego tomu cyklu o nazwie "Coma" i bezpośrednia kontynuacja "Słodkich snów", zatem książki należy czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Autorka pierwszy tom zakończyła w taki sposób, że zapragnęłam natychmiast sięgnąć po kontynuację. Stylistyka i język jakim posługuje się pisarka jest bardzo lekki i przyjemny w odbiorze co sprawia, że książkę pomimo jej sporej objętości czyta się naprawdę ekspresowo. Mi zapoznanie się z dalszymi losami bohaterów zajęło tak naprawdę popołudnie i trochę nocki. Kiedy ponownie wkroczyłam do świata wykreowanego przez Mimi nie było mowy żebym chociaż na chwilę przerwała czytanie. Fabuła została w intrygujący sposób nakreślona, przemyślana, dopracowana i bardzo dobrze poprowadzona. W tej części akcja jest naprawdę dynamiczna, angażuje Czytelnika od pierwszych stron i nie daje nawet chwili wytchnienia. Autorka znacząco przybliża nam świat w którym Helena musi walczyć o przetrwanie i jest zmuszona wybierać pomiędzy lojalnością a wolnością. Ukazuje zasady, reguły, strukturę społeczną i cały system hierarchii panujący w Comie i robi to w taki sposób, że naprawdę chapeau bas! Wielokrotnie podczas lektury czułam się tak jakbym towarzyszyła bohaterom podczas wszystkich poczynań i chłonęłam całą sobą targające nimi emocje. A jeśli o nich mowa to zostali oni w świetny, wielowymiarowy i barwny sposób wykreowani. To postaci, które mają swoje tajemnice, ale również wady i zalety. To bohaterowie, którym zdarza się popełniać błędy czy postępować pod wpływem chwili, dlatego wydają się nam tak bardzo ludzccy mimo światów, które nas dzielą.

„Houdini” to wciągający thriller psychologiczny, w którym napięcie narasta z każdą stroną. Pełna zwrotów akcji historia prowadzi nas przez mroczną grę manipulacji, gdzie nic nie jest tym, czym się wydaje. April Baldwin przypadkowo staje się świadkiem tajemniczego, zamaskowanego mężczyzny, który wyrzuca do wody podejrzane przedmioty. Następnego dnia w mediach pojawiają się informacje o okaleczonych zwłokach młodej dziewczyny. Wkrótce ginie kolejna, a April zaczyna otrzymywać od Houdiniego niepokojące listy. Strach zaczyna być jej codziennością, a napięcie narasta. W tym samym czasie w jej życiu pojawia się Anthony – mężczyzna, który może być kimś więcej niż przyjacielem, ale obecność tajemniczego stalkera komplikuje wszystko. Kto kryje się pod maską Houdiniego? Czy April znajdzie sposób, by przetrwać i odkryć prawdę? Ta książka to połączenie thrillera psychologicznego i dark romansu, w którym napięcie i emocje mieszają się z zakazanym, niebezpiecznym uczuciem. Na duży plus zasługuje brak romantyzwania stalkera. Idealna lektura dla tych, którzy lubią mroczne historie z nutą niepewności i zakazanej fascynacji.

Kiedy po raz pierwszy sięgnęłam po „Krew Ofiary” wiedziałam, że czeka mnie emocjonalna przeprawa, ale nie spodziewałam się, że ta historia aż tak głęboko zakorzeni się w moim sercu. Autorka, która zdążyła już przyzwyczaić swoje czytelniczki do mrocznego, gęstego stylu i bezlitosnego wystawiania bohaterów na próby, tym razem wspięła się na wyżyny gatunku romantasy. To powieść, która w mistrzowski sposób łączy klasyczną fantastykę z ogromnym ładunkiem uczuciowym, tworząc mieszankę, od której nie sposób się oderwać. Akcja kontynuacji rzuca nas w sam środek świata, który zdaje się krwawić wraz ze swoimi mieszkańcami. Po tragicznych wydarzeniach Krwawej Trójnocy, kraina Incarceris pogrąża się w chaosie. Niebo przybiera barwę karmazynu, a złowrogie Cienie i pochłaniające osady Szczeliny stają się codziennością. Osią narracji jest nie tylko walka o przetrwanie królestwa Edanii, ale przede wszystkim desperackie poszukiwanie sensu w świecie, w którym klątwa zamiast zniknąć, przybrała na sile. To mroczna, duszna wędrówka przez zgliszcza nadziei, gdzie każde zwycięstwo okupione jest niewyobrażalną ceną. Główni bohaterowie, Dagan i Ophelia, to postacie nakreślone z niezwykłą psychologiczną precyzją. Dagan, król rozdarty między lojalnością wobec poddanych a obezwładniającą tęsknotą, jest postacią tragicznie wiarygodną; jego ból jest niemal namacalny, a dylematy moralne sprawiają, że staje się nam niezwykle bliski. Z kolei Ophelia zachwyca swoją kruchością podszytą niesamowitą siłą. Jej zmagania z własnym ciałem, które zaczyna się zmieniać, oraz dojmująca cisza ze strony tajemniczego Głosu, czynią z niej bohaterkę, której kibicuje się z zapartym tchem. Książka porusza fundamentalne tematy: ciężar władzy, cenę wolności oraz niszczycielską, a zarazem ocalającą moc miłości. Monika posługuje się językiem niezwykle plastycznym, który potrafi w jednej chwili zachwycić pięknym opisem natury, by za moment uderzyć surowością brutalnej sceny walki. Narracja jest dynamiczna, a autorka z wyczuciem dawkuje emocje, sprawiając, że refleksyjne fragmenty idealnie współgrają z nagłymi zwrotami akcji. Największą mocą tej powieści jest jej atmosfera oraz to, jak autorka buduje napięcie między Daganem a Ophelią. Ich relacja jest pełna ognia, niedopowiedzeń i bolesnej czułości. Choć tempo momentami zwalnia, by oddać głos wewnętrznym przeżyciom bohaterów, dla mnie nie była to wada, lecz zaleta, pozwalająca w pełni wybrzmieć ich cierpieniu. Moje osobiste odczucia po lekturze to przede wszystkim zachwyt nad tym, jak bardzo ta historia mnie poruszyła i jak długo po odłożeniu książki nie mogłam przestać o niej myśleć. Monika stworzyła dzieło kompletne, w którym ból miesza się z pięknem w sposób absolutnie hipnotyzujący. Jest to rzadki przykład kontynuacji, która nie tylko dorównuje pierwszemu tomowi, ale pod wieloma względami go przewyższa, oferując czytelnikowi emocjonalny rollercoaster najwyższej próby.

Lekka historia z gatunku fantasy / romantasy, nie aspirująca do czegoś więcej niż faktycznie jest. Urzekająca i naprawdę bardzo przyjemnie płynęło się przez jej strony. Wciąga czytelnika już od pierwszych chwil i naprawdę ciężko jest ją na dłużej odłożyć. Owszem, ta historia miała swoje braki i niedociągnięcia, ale bez problemu można na to wszystko przymknąć oko, bo tu nie chodzi o przecież o super rozwinięty świat przedstawiony, czy o detalikę wzbogaconą o milion uzupełniających wątków pobocznych, a głównie o wczucie się w przewodni wątek miłosny. I to autorce udało się osiągnąć w pełni. Mimo, że bohaterowie są ukształtowani w nieco archetypicznym stylu, to szybki, oraz bardzo ciekawy rozwój i tempo akcji, nie pozwalają czytelnikowi na jakieś szczególne dywagacje nad tym faktem. Trochę mocniej brakowało mi mimo wszystko rozwinięcia i pogłębienia świata przedstawionego, ale wciąż należy pamiętać, że to jednak nie miało być high fantasy i Pan Sanderson . To romantasy i to romans powinien tu być najważniejszy. I tak właśnie tu było. Zatem wszystko gra a ja tylko zrzędzę :) Bawiłam się wyśmienicie i gdyby wszystkie książki w tym gatunku były pisane na tym poziomie, to zdecydowanie częściej sięgałabym po ten gatunek. Polecam i lecę czytać część drugą, bo naprawdę jestem pod urokiem części pierwszej.

Jest to opowieść o upadającym królestwie Eversańczyków, o księżniczce Briony Rosewood i jej bracie, który miał być następcą tronu, ale zginął. Po przegranej bitwie powstaje chaos, wielu zostaje zabitych, a Briony i inne kobiety pojmane, ich magia zablokowana oraz są wystawione na sprzedaż na aukcji. Bomardczycy słono płacą za niewolników, by przejąć ich magię, a że niektóre rodzaje magii są związane z połączeniem seksualnym, są zmuszani do wypicia specjalnego eliksiru. Briony wykupuje najzamożniejsza rodzina, a właściwie Towen, jej szkolny kolega, w którym się wcześniej durzyła. Teraz niestety są wrogami, kontrolowani przez władczynię Bomardu i innych jej następców tronu.. (dużo przemocy, też seksualnej)

Miałam wobec tej książki pewne oczekiwania i częściowo zostały spełnione. Klimat jest naprawdę ciekawy, a system magiczny złożony i intrygujący. Niestety, wykonanie nie dorównuje potencjałowi. Pierwsza połowa książki sprawia wrażenie bardzo rozwleczonego prologu… niewiele się dzieje, tempo jest wolne, wręcz nudnawe. Co do wątku romantycznego na pewno nie jest to enemies to lovers jak niektórzy uważają… Największym plusem okazało się dla mnie zakończenie, bo to właśnie ono najbardziej mnie zaangażowało i sprawiło, że poczułam jakiekolwiek większe emocje. Postacie są w porządku, ale niestety nie wyróżniają się niczym szczególnym. Brakuje im oryginalności, głębi czy czegoś, co zapadłoby w pamięć na dłużej. Ostatecznie to po prostu kolejne romantasy jakich wiele, z powtarzalnymi motywami i dość schematycznym wątkiem romantycznym. Nie jest to zła książka, ale zdecydowanie nie wnosi nic nowego do gatunku.

Jest to coś w rodzaju mrocznej baśni dla starszych - o życiu, śmierci i przemijaniu. Hazel, trzynaste i niechciane dziecko w dniu narodzin zostaje oddana Bogu Śmierci. Po latach Merrick wraca i zabiera Hazel do swojego domu, gdzie ta będzie szkolić się na uzdrowicielkę. Uczy się nie tylko ratować życie, ale też je odbierać… i to właśnie nadaje tej historii taki ponuro- refleksyjny klimat. Relacja Merricka i Hazel jest jednym z najlepszych wątków książki. Jest mroczna, momentami surowa ale też pełna czułości. Co prawda w połowie trochę coś tam się urywa, no ale nie będę tu wam spoilerować.. Kiedy Hazel trafia na dwór króla, wszystko zaczyna się tak naprawdę rozkręcać i jej życie wreszcie nabiera tempa. Jest też wątek miłosny, ale zdecydowanie nie gra tu głównej roli, więc jeśli szukasz typowego romansu to nie tu. Książka momentami potrafi lekko zwolnić ( tak , miałam chwile , że chciałam ją odłożyć na bok) żeby zaraz znowu mocno wciągnąć. Miałam też wrażenie, że niektóre wątki jakoś dziwnie się nagle urywają.. Podsumowując - jest dobrze! :)

"Wiedziałam, że policzki mi płonęły, ale resztę ciała przeszywały rozkoszne choć przyprawiające o mdłości dreszcze zachwytu wymieszanego z lękiem. Czułam sie rozdarta, rozkoszując się jego obecnością i jednocześnie marząc, by odsunął się, nim zrobię coś, co zawstydziłoby nas oboje." Historia, która przenosi czytelnika do odosobnionego miasteczka, gdzie życie mieszkańców zostaje zakłócone przez tajemnicze istoty. Autorka buduje napięcie klimatem małomiasteczkowym, gdzie każdy każdego zna, a każdy problem jest rozwiązywany przez społeczność. Dodatkowo mrocznego klimatu nadają tajemnicze istoty lasu, a także ludzka natura, gdzie wierzenia i zasady odgrywają główną rolę. W całym tym klimacie grozy nie zabraknie też wątku romantycznego. Podsumowując świetna, klimatyczna historia, która porywa od pierwszej strony. Gorąco polecam.

🖤Recenzja🖤 [współpraca reklamowa] ✔️Rook & Rebel, The Mavericks #1 ✔️Kate Crew ✔️ Wydawnictwo Niezwykłe zagraniczne Czy miłość może narodzić się tam, gdzie od początku wszystko budowane jest na zemście? 🖤 Uwielbiam mroczne, pełne napięcia książki,wiem, że nie każdy lubi nadmiar dramatów i badboy'ów, ale ja zdecydowanie jestem #teamdarkromance 😏 Podczas czytania czułam mnóstwo emocji od ekscytacji, przez napięcie, aż po frustrację. Bohaterowie byli interesujący, niejednoznaczni, i czasami wkurzający 🤯🤭 Najbardziej porwał mnie początek intrygujący i obiecujący naprawdę świetną historię. Myślałam, że to będzie jedna z tych książek, od których nie da się oderwać. Niestety, im dalej brnęłam w fabułę, tym bardziej czułam, jak moja fascynacja słabnie. To napięcie, które było na początku, gdzieś się rozmyło i pod koniec nie towarzyszyły mi już tak silne emocje.😐 Nie będzie to historia, która zostanie ze mną na długo, choć zdecydowanie miała potencjał, żeby tak było. Najmocniejszym punktem tej książki jest dla mnie jej mroczna aura. Ten ciężki, momentami wręcz duszny klimat naprawdę robi robotę i sprawia, że chce się zostać w tej historii mimo jej niedoskonałości. Doceniam też lekki styl autorki, pisze krótko i konkretnie, co sprawia, że książkę czyta się szybko. To była dobra czytelnicza przygoda, ale z lekkim niedosytem 🖤

Zanurzymy się w odmęty świata morskich fae poznamy miłość i oddanie. Popłyniemy na fali przeznaczenia i otwartości. Przystąpimy do walki o tron i o to żeby być niezłomnym i najsilniejszym wiecznym królem. Pięknie przedstawiona historia, przemieszane wątki walki o władzę, niepewnej przyszłości, zarazy i walki między "dwoma" rodami. Na środku są oni. Młode pokolenie, które ma szanse zmienić bieg historii. Poruszające morskie romantasy. Czekam na dalszy los!

Dwudziestoczteroletnia Miracle Ackerman nie cierpi zimy ani świąt. Kobieta pracuje jako graficzka, mieszka w spokojnym miasteczku i ma swoją bezpieczną rutynę. Jej codzienność zaburzają jednak sąsiedzi, którzy dwa lata temu wprowadzili się do domu obok – Dax Shelley wraz z córką Charlie, kochającą Boże Narodzenie i śnieg. Mira od samego początku nie pała sympatią do mężczyzny, a wszelkie próby Daxa, by nawiązać porozumienie, kończą się niepowodzeniem. Przynajmniej do czasu, aż pomoc przy siedmiolatce i nieodpalającym samochodzie zaczyna ich do siebie zbliżać. Marudna i stroniąca od towarzystwa Miracle mięknie nieco pod wpływem uroku Charlie, uśmiechu jej ojca oraz… magii świąt. Tylko czy bitwy na śnieżki, wspólne pieczenie pierników i śpiewanie bożonarodzeniowych piosenek pomogą Mirze pokonać jej wszystkie strachy? Zwłaszcza gdy na horyzoncie pojawi się także inna poważna przeszkoda… Niby romans, ale trudny charakter Miry nie bierze się znikąd. Traumy sprzed lat dają o sobie znać. Bardzo fajnie się słuchało i nawet pare razy się wzruszyłam.

Jestem na tak....choć końcówka wymuszona i dziwnie skonstruowana. Natomiast całość mimo krytycznych opini osobiście mnie przekonała...jest krwawo....jest intrygująco....jest enigmatycznie momentami zaskakująco i jest hot! Ale też są emocje... ludzkie zachowania i ...demony ludzi z trauma ....przekonało mnie to ale nie było łatwo...polecam!

Książka bardzo w porządku. Czyta się płynnie, choć w niektórych momentach mam wrażenie, że nic sie nie dzieję i przekłada sie te strony, do końca jeszcze bardzo dużo stron. Bohaterowie bardzo prości, nawet jak dla mnie za prości i jednowymiarowi. Czegoś mi tu zabrakło. Fabuła ciekawa, ale nic takiego wow nie było. Zakończenie zdecydowanie na plus.

Ta książka to połączenie świata polityki, medialnych pozorów i miłości, która mimo upływu lat wciąż pozostaje żywa. Główny bohater - James Campbell to charyzmatyczny, ambitny polityk, który staje przed ogromną wyzwaniem. Ma szansę zostać jednym z najmłodszych prezydentów Stanów Zjednoczonych. Zanim jednak zawalczy o przyszłość kraju, musi zmierzyć się z własną przeszłością. Presja mediów i oczekiwania od społeczeństwa sprawiają, że James musi podjąć decyzję, która na nowo skrzyżuje jego drogę z kobietą, którą kiedyś kochał najmocniej - Lainey Walker. Historia od samego początku wciągnęła mnie lekkim, przyjemnym stylem. To idealna książka na chwilę wytchnienia – taka, którą czyta się z uśmiechem, ale i z lekkim ukłuciem w sercu. Bardzo urzekło mnie to, jak pokazana została relacja między bohaterami. Pełna niewypowiedzianych emocji, żalu za straconym czasem i tęsknoty za tym, co mogło być. Ich ponowne spotkanie po latach - choć niespodziewane dla Lainey - jasno pokazuje, że niektóre uczucia nie znikają, nawet jeśli próbujemy je zagłuszyć codziennością. Szczególnie poruszyło mnie obserwowanie, jak James stopniowo stara się odzyskać zaufanie i bliskość ukochanej. Te małe, codzienne chwile, rozmowy i gesty budują napięcie emocjonalne i sprawiają, że trudno oderwać się od lektury. Mimo, że James ma ręce pełne roboty przed wyborami, każdego dnia stara się z nią spędzić chociaż chwilę sam na sam. Choć ona na początku Lainey stawia wyraźne granice, życie szybko pokazuje, że przed prawdziwym uczuciem nie da się uciec. To opowieść o drugich szansach, o miłości, która dojrzewa wraz z bohaterami, oraz o tym, że czasem los daje nam możliwość naprawienia dawnych błędów. Jeśli szukacie romantycznej, ciepłej historii z ciekawym tłem i emocjami, które zostają w sercu na dłużej, ta książka zdecydowanie jest warta uwagi. ❤️

Myślałam że będzie mroczniej, a jest to raczej komediowy dark. Mimo to świetnie sie czytało. Sceny zbliżeń są pomysłowe i dobrze opisane. Fabuła wciąga i nie ma czasu na nudę. Główny bohater momentami jest władczy i szorstki, ale jednocześnie dba o komfort i przyjemność swojej partnerki. Na codzień to czuły i miły chłopak. Biorę sie za drugi tom.

Co dostaniemy, gdy połączymy baśniowy klimat Królewna Śnieżka z energią relacji w stylu inspirowanym światem Harry Potter? Mroczne romantasy, które od pierwszych stron wrzuca nas w wir intryg, klątw i zakazanej magii, Główna bohaterka - Viola, posiada moc cieni - dar, za który w jej królestwie grozi jej wyroku śmierci. Po zabójstwie króla czarownice, takie jak ona, które już i tak miały złą reputację, stają się głównymi podejrzanymi, a królowa postanawia działać wobec nich bez litości. Egzekucję ma przeprowadzić Roze - książę, królewski łowca i syn zamordowanego władcy. Ciąży na nim jednam klątwa siedmiu cierni: ma tylko 7 dni, by zabić Violę. Jeśli tego nie zrobi - sam umrze. Jednak, zamiast wykonać rozkaz matki, proponuje on jej układ. Udawane narzeczeństwo. Wspólne śledztwo. I desperacką próbę odkrycia prawdy, zanim czas się skończy. Największą siłą w tej historii jest relacja bohaterów. To enemies to lovers oparte na realnym konflikcie, dumie i walce o przewagę. Ich niechęć jest wyczuwalna, dialogi iskrzą, ich miłość powoli narasta mamy tu czysty slow burn, a napięcie budowane jest przez drobiazgi: rękawiczki chroniące przed śmiertelnym dotykiem, wspólne jedzenie zakazanego jabłka sceny, w których jedyne, na co mogą sobie pozwolić, to zetknięcie palców. To własnie te momenty robią klimat Świat przedstawiony ma w sobie mroczną baśniowość: trujące mgły spowijające królestwo szkoła w zamku tajne stowarzyszenie duchy, wizje, klątwy i polityczne intrygi wymuszona bliskość i udawane zaręczyny Akcja toczy się tutaj w dość krótkim czasie, przez co fabuła jest intensywna, pełna zwrotów i presji odliczanych dni. Ostatnie rozdziały potrafią naprawdę zaskoczyć, były pełne zwrotów akcji których kompletnie się nie spodziewałam. Jednocześnie czuć jednak, że świat i niektóre watki mogłyby zostać bardziej pogłębione - momentami tempo jest nierówne, a potencjał aż prosi się o większą przestrzeń (ta historia spokojnie uniosłaby dylogię! A autorka dzięki temu miałaby więcej pola do popisu). Mimo drobnych niedociągnięć to książka mnie naprawdę wciagnęła i przyjemnie mi się ją czytało. Była emocjonalna, klimatyczna, z wyraźnym napięciem między bohaterami i baśniowym mrokiem w tle. Jeśli wiec lubicie dworskie intrygi, relacje oparte na konflikcie i historię, która działa jak powoli zaciskające się zaklęcie - warto dać jej szansę.