Nawałnica

Ksiązka bardzo mi sie podobala - momentami nudzila ale i tak mimo ze nie jestem jakims wielkim fanem mando sam ich wątek a szczegolnie jednego bardzo mnie zainteresował. Jacen dalej czyni postępki ku ciemnej stronie mocy robiąc oblawy i nadal duzo polityki i reakcji mediów co tez mi sie podobalo - a to jacen robi tak a to tak i pelno plotek i spisków. Jest to ksiązka obowiązkowa z serii patrząc przez pryzmat pozniejszych ksiazek pani Karen Traviss ktora mnie bardzo zaskoczyla.

Ksiązka bardzo dobra - jak to Pani karen traviss udowodnila w braterstwie krwii - nie zawodzi. Niewiele tu sie moge poskarzyc bo nawet wątek mandalorianski ciekawiej wypada niz w 1 odsłonie - śmierć pewnej postaci smutna ale to odtąd zaczyna sie prawdziwa ścieżka jacena na ciemną strone - to tak zwany punkt od ktorego cos zaczyna sie dziać tak jak w nowej erze jedi od 9 ksiazki w góre zaczyna sie robić ciekawie. Duzo polityki no i wciągająca akcja pani karen traviss sprawia ze wystawiam solidne 9.

Dobra książka. Po wcześniejszym słabym tomie serii dostaliśmy dobry kąsek pełen polityki i tajemnic. Jacen znowu mało przekonujący, no ale cóż zrobić, może kiedy przeczytam całe Dziedzictwo Mocy to przekonam się do jego przejścia na Ciemną Stronę. Wątkek Bena - co do którego miałem największe uczucie niepokoju (bo kogo by interesowały przygody naiwnego smarkacza Jedi) - okazał się być najciekawszym. Jego przygoda na Ziost była fascynująca, podobnie jego rozwój charakteru i narastająca podejrzliwość co do otaczającego go świata. Wprowadzenie wątków kanibalizmu zaskakujące, ale na plus dla książki.

Witam, pozwole sobie napisać parę słów tutaj o CAŁEJ serii Dziedzictwo Mocy. Zauważyłem ze jest to seria średnio znana i raczej średnio oceniania. Dodam że przeczytałem bardzo dużo książek z uniwersum GW (być może za dużo :P) i duża większość z nich jest średnia, ogólnie panował tam duży chaos. Na serię Dziedzictwo Mocy i Przeznaczenie Jedi ( o którym też napiszę gdzie trzeba) wpadłem przypadkiem dawno dawno temu bo wkońcu to nowa era. I muszę przyznać że bardzo mnie dziwią właśnie te dwie rzeczy: 1 że seria jest prawie nieznana i 2 że jest średnio oceniania. Bo musisz wiedzieć drogi Czytelniku że według mnie... Dziedzictwo Mocy jest NAJLEPSZĄ SERIĄ ze świata GW jaką wydano! Wkońcu pozbierano cały ten bałagan i ułożono tak żeby to wszystko miało ręce i nogi! Mało tego, cała ceria Dziedzictwa to majstersztyk, wielki ukłon dla kluczowych i ikonicznych bohaterów! Nie dość że wszystko co było wcześniej pozbierano w jakiś logiczny ciąg to jeszcze zapoczątkowano nowy rewelacyjny wątek główny! Z rewelacyjnie nakreślonymi protagonistami i antagonistami! Mało? Darth Caedus to według mnie najlepiej napisany, nakreślony i wykreowany SITH w historii Gwiezdnych Wojen! Nie wspominając też że jeden z najpotęzniejszych w historii! (choćby sceny gdy gołymi rękami przebijał pancerze mandalorian stosując technikę Mace Windu zwaną punktem przełomu! Malo?) Doskonale ukazane spiski i machinacje. Doskonalej ukazane niuanse mocy i motywacje bohaterów. Mało? Luke Skywalker jako Wielki Mistrz Zakonu Jedi staje się wreszcie tym kim zawsze miał być, nie tylko potężnym użytkownikiem mocy ale przede wszystkim Wielkim Człowiekiem o ogromnej wiedzy i mądrości! Każda książka z serii jest ukłonem dla wieloletnich fanów, wszędzie sa nawiązania do róznych wydarzeń, postaci, miejsc. Każdy bohater ma swoje 5 minut. Mamy tu dramat, komedie, akcje, przemyślenia, spiski, podstępy, poswiecenie i wszystko to co sprawia że każdą część czyta się bardzo przyjemnie! A wszystko to zamknięte w logicznej, wiarygodnej formie. Mało? Nowa bohaterka Jaina i jej rozwój poprzez książki jest rewelacyjny! Jej przeznacznie? O tym musicie się dowiedzieć sami. Czy Darth Caedus jest zły? Jest a jego czyny bywają przerażające. Czy ma motyw? Ma. Czy to dobry motyw? Co by człowiek uczynił na jego miejscu? Co my byśmy uczynili? Jaka będzie tego cena? Podsumowując. Seria Dziedzictwo Jedi. To najlepsza seria z uniwersum GW jaką czytałem. Jedna z najlepszych serii jakie czytałem wogóle. Cała historia jest REWELACYJNA, świat niesamowity. Mamy tu kawał doskonałych Gwiezdnych Wojen! PS: Obecnie tych książek prawie nie można dostać. Widziałem na popularnym serwisie aukcyjnym w cenach 300-600 zł za wszystkie 9 częsci. Jednak są też dostępne wersji epub/mobi/pdf. Jeśli ktoś lubi GW, czytał już książki z tego uniwersum to nie wierzę by ta seria nie przypadła mu do gustu! Aż szkoda myśleć że Disney zrobił co zrobił... Z wielką stratą dla tego uniwersum.. A tu mamy Dziedzictwo i idealny materiał na filmy, potem byłoby Przeznacznie które kontynuje i otwiera ukryte wątki z dziedzictwa! a po tym byłoby wielkie zwieńczenie tego! Matriału na kolejne 9 filmów! Gdyby poszli tą drogą... Przeszliby do LEGENDY... A Filmy Byłby jednymi z największych sukcesów w historii... Te historie na duzym ekranie biłyby rekordy kasowe... A ludzie i fani dostali by coś niesamowitego, tak jak wtedy gdy odbyła się premiera Nowej Nadziei! Skąd mogę to wiedziec? Przeczytajcie Dziedzictwo mocy i powiedzcie mi że to nie jest doskonale idealny materiał na nowe filmy :) Pozdrawiam

Ksiązka bardzo mi sie podobała - koncowka nieco glupia ale nareszcie Troy Denning pokazuje na co go stac po slabej trylogii mrocznego gniazda i nawalnicy. Pojawia sie wątek sithów co jest czyms nowym w tej serii ( mowie o calym plemieniu na korribanie ) jak i cala akcja zwiazana z zapozyczeniem floty tenel ka jak i pozniejsze konsekwencje tego to cos super. Jedna z najlepszych ksiazek w dziedzictwie mocy polecam.

Gdyby nie to, że autor musiał szyć z tego co pozostawili mu poprzednicy (czyli z masy głupot i infantylnych pomysłów), byłaby to książka idealna. Han i Leia jakby żywcem wyjęci z filmowej trylogii. Ciągła akcja, fantastyczne dialogi, masa nawiązań i ten niesamowity ładunek emocjonalny. Cudo! 10/10.

http://ksiazkiilubczasopisma.blogspot.com/2013/04/w-odlegej-galaktyce-atmosfera-sie.html Niemalże jednym tchem przeczytałem drugą część serii "Przeznaczenie Jedi" zatytułowaną "Omen" i muszę przyznać, że robi się coraz bardziej ciekawie. Powieść, napisana przez Christie Golden, odkrywa przed czytelnikami kolejne rozdziały podroży Luke'a Skywalkera i jego syna Bena przez galaktykę w poszukiwaniu przyczyn przejścia na ciemną stronę Mocy Jacena Solo. Podczas gdy Mistrz Jedi wraz z potomkiem zgłębiają tajniki Mocy na Curuscant Zakon Jedi przeżywa kryzys. Kolejni rycerze zapadają na dziwną chorobę powodującą, że wszędzie widzą sobowtóry znanych im osób. "Omen", co mnie ucieszyło, jest napisany zupełnie innym stylem niż "Wygnaniec". Autorka nie stara się naśladować stylu autora poprzedniej części i przedstawia wydarzenia w sposób ciekawy, ale momentami niepewny. Prowadzi bohaterów przyjętą przez pomysłodawców serii ścieżką jednocześnie nadając im nowego kolorytu. Lubie te odniesienia do zdarzeń znanych z filmowej sagi i pod tym względem także się nie zawiodłem. Szkoda, że książka była taka krótka, na szczęście jeszcze siedem tomów tej historii przede mną.

Dobre zakończenie serii, podobało mi sie i denning i tym razem jak w przypadku inferno nie zawodzi. Pierwsza próba obalenia jacena przy pomocy mando bardzo fajna pomysl z krwawym znamieniem tez super jak i cala zasadzka na terenie tajnej bazy jedi, jag fel przejmuje dowództwo nad szczątkami. Wszystko sie ładnie zgrywa i ma duży wpływ na przeznaczenie jedi

Zaskakujące jak wiele osób nie zrozumiało tej książki zarzucając epatowanie zbytnim patosem i niemożliwościami za bardzo naciąganymi nawet jak na space operę. Tak miało być, tego co się tu dzieje nie należy brać dosłownie! Końcówka wszystko tłumaczy, wydawałoby się bardzo klarownie - a jednak nie :)

Według mnie książka opowiada genialną historię. Kilka niezłych wątków, barwnych postaci a szczególnie podróż głównego bohatera. Niestety cały urok czytania rozbił się o styl napisania książki (być może polskie tłumaczenie). Przez ciągłe powtórzenia męczyłem tę książke kilkanascie dni... dawno ksiażka mnie tak nie wymęczyła. Ogólna ocena jak dla mnie 7, historia 10, styl -3 :)

Świetna książka, szkoda że tak wąsko poznana ze względu na wysoki próg wejścia. Stover świetnie opisuje uczucia, emocje i przeżycia Jacena. Jego droga, jak i nauczyciel zostali niesamowicie opisani i zobrazowani, a finał i wiele scen zostają w pamięci na długo. Jedna z najlepszych pozycji spod znaku Star Wars.

Okładka, jak i opis książki wprowadzają czytelnika w błąd, bo członkowie wspomnianej grupy szturmowców nie są ani głównymi bohaterami tej książki, ani nawet wątek ich dezercji nie jest głównym motywem. Śmieszyły mnie próby oddemonizowania Mary przez Zahna i przedstawienie jej jako w gruncie rzeczy przyzwoitej istoty i jakiejś niepoprawnej idealistki. Zaletą jest rozwój relacji dobrze znanej trójki bohaterów z OT i rozbudowanie trochę postaci Hana. Pierwszy raz w życiu przyczepie się do wydawnictwa, bo Amber tym razem nie przypilnował ani tłumacza, ani korekty. Wstyd takie błędy do drukarni wysyłać. Zasadniczo raczej na plus, nudy nie było, a jak można się po autorze spodziewać, napisana bardzo dobrze, przez co szybko się czyta.

Angażująca i sprawnie napisana książka. W ciekawy sposób opowiada o losie kilkorga ludzi, którzy czasem przypadkiem, czasem intencjonalnie, trafili na Gwiazdę Śmierci, żeby to z tą stacją bojową związać swoją przyszłość. Reaves nie wykracza generalnie poza prozę rozrywkową, ale udaje mu się przemycić kilka interesujących przemyśleń na temat ludzkiej natury i kruszejącej moralnej tolerancji na służbę dla instytucji, która posługuje się niehumanitarnymi metodami. Plusem tej pozycji jest też to, że mało w niej tych klasycznych bohaterów Sagi - o nich już opowiedziano naprawdę wiele, teraz czas na innych protagonistów. Generalnie podobało mi się, lubię od czasu do czasu zajrzeć do "Legend", a ta lektura należy w mojej opinii do tych lepszych jakościowo ulokowanych w tej franczyzie.

Imo ciekawa przygodówka w świecie Star Wars. Bohaterowie ciekawi, akcja szybka. Jeżeli jesteś fanem/fanką SW, omijając ten tytuł raczej nic nie stracisz, czytając, poznasz kolejną przygodę Jax'a. Jedyna moja uwago to niekonsekwencja tłumaczenia. Mnie osobiście oczy bolały, jak zamiast I-Five nagle jest I-Pięć.

Z początku byłem sceptyczny co do samej konwencji horroru w świecie Lucasa, ale przekonałem się i muszę przyznać, że książka mnie kupiła. Oczywiście nie są to wyżyny twórczości literackiej, raczej dość prosta historia, w której co ciekawe, pojawiają się znane postacie. Polecam.

Rzadko kiedy zabieram się za książki z gwiezdnych wojen, które należą do EU. Nawet nie dlatego, że nie podobają mi się, ale najczęściej wolę się skupić na pozycjach wychodzących na bieżąco w kanonie i na nadrabianie zostaje niewiele miejsca w czytelniczym kalendarzu. Staram się jednak co jakiś czas wcisnąć i coś z legend, żeby systematycznie wykreślać sobie z nich pozycje do przeczytania. Tym razem padło na książkę "Czarny Lord: Narodziny Dartha Vadera" autorstwa Jamesa Luceno. Do twórczości Luceno mam raczej ambiwalentny stosunek. Tak jak doceniam "Dartha Plagueisa" i "Labirynt zła", to o tyle "Maska kłamstw" czy kanoniczne powieści niezbyt mi podeszły. Na "Katalizatorze" się wynudziłam, a "Tarkin" był po prostu okej i nic więcej. Tak więc do dzisiejszej pozycji podchodziłam trochę niepewnie - szczególnie że miała się skupiać na Vaderze, a ci, co śledzą moje recenzje komiksowe wiedzą, że mam jego postaci przesyt. Ku mojemu zaskoczeniu książka wbrew tytułowi nieszczególnie skupia się na Vaderze. W pierwszej z czterech części nawet się nie pojawił, a dopiero potem dostał swoją perspektywę. Powiedziałabym, że to bardziej książka o Jedi, którzy przeżyli rozkaz 66. No ale skoro już jesteśmy przy Vaderze, to od razu rozprawmy się z jego postacią. Był on napisany raczej w porządku, dobrze śledziło się jego początki w mechanicznym pancerzu, ale nie nazwałabym jego przemyśleń jakimiś głębokimi. Mimo wszystko bardziej podoba mi się przedstawienie tej przemiany w kanonicznych komiksach od Soule'a, ale nie jest poprowadzone źle. Prowadzenie Jedi, którzy przeżyli rozkaz 66 było w miarę standardowe i też obyło się bez wielkich zaskoczeń. Chyba bardziej podobały mi się wątki związane z Roan Shryne niż Olee tarstone. Szczególnie, że ten pierwszy spotyka na swojej drodze matkę, a relacje Jedi z rodziną zawsze przykuwają moją uwagę. W wątkach pobocznych spotykamy też Baila Organę. Podobało mi się ukazanie, jak bardzo przez ten krótki czas zżył się z Leią i jak kombinował, byleby tylko ona i Vader się nie spotkali. W ostatnim rozdziale możemy zobaczyć też Obi-Wana Kenobiego. Na początku skrzywiłam się na wrzucanie kolejnej znanej postaci, ale na szczęście było to w pewien sposób uzasadnione fabularnie i widzimy, w jaki sposób w legendach dowiedział się, że Anakin przeżył. Jeśli lubicie dużo akcji, to w końcówce zdecydowanie jej nie brakuje. Wszystkie wątki splatają się na Kashyyyku i dochodzi do kilku ważnych rozstrzygnięć. Jak zwykle Luceno umiejętnie poprowadził te wszystkie sznurki aż do finału. Podsumowując, "Czarny Lord" nie jest książką złą, ale też nie wybitną. Plasuje się gdzieś po środku. Może lektura nie porwała mnie wybitnie, ale na pewno dobrze spędziłam przy niej czas i była w miarę istotną książką, która wyjaśniała kilka rzeczy w legendach.

Jedna z ciekawszych pozycji, trochę taki Szpital Kosmiczny White'a, ale w czasach Wojen Klonów, podszyty nauczaniem padawanki i spiskami. Względnie dobrze wykorzystane motywy biologiczne - "kroiłeś jednego klona, kroiłeś wszystkie", plus parę ciekawostek medycznych in-universe.

Jest to, z tego co wiem, jedyna książka, w której Yoda jest głównym bohaterem. A szkoda, bo to moja ulubiona postać. Ale dobrze, że jest chociaż ta. A jest ona bardzo dobra. Głównym tematem powieści jest spotkanie Yody i jego byłego padawana Hrabiego Dooku. Ale poza nimi pojawia się także kilka nowych interesujących postaci. Na przykład dziewczyna, która ma bardzo słabą Moc, jej mistrzyni, która jako jedyna w nią uwierzyła nie żyje i teraz nikt nie chce jej na padawana. Albo chłopak, który w snach widzi swoją przyszłość. Książka ma wiele dramatycznych momentów, ale jest również kilka zabawnych. Świetnie zostaje też rozwinięta relacja Dooku z Yodą. Polecam wszystkim fanom Star Wars.