Na krawędzi

Okładka książki Na krawędzi autora Ruth Mancini, 9788327699572
Logo Lubimyczytac Patronat
Logo Lubimyczytac Patronat
Okładka książki Na krawędzi
Ruth Mancini Wydawnictwo: HarperCollins Polska kryminał, sensacja, thriller
416 str. 6 godz. 56 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Tytuł oryginału:
The Woman on The Ledge
Data wydania:
2024-03-27
Data 1. wyd. pol.:
2024-03-27
Liczba stron:
416
Czas czytania
6 godz. 56 min.
Język:
polski
ISBN:
9788327699572
Tłumacz:
Dagmara Budzbon-Szymańska
Średnia ocen

                7,1 7,1 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Na krawędzi w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Wyróżniona opinia i

Na krawędzi



książek na półce przeczytane 3037 napisanych opinii 2987

Oceny książki Na krawędzi

Średnia ocen
7,1 / 10
279 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
1372
879

Na półkach: ,

Jak reagujecie na blurby innych pisarzy na okładkach książek? Ta konkretna ma ich kilka z tyłu, w tym jeden, który głosi, że Lisę Jewell zachwyciła ona niemal tak jak "Dziewczyna z pociągu". Czy to zachęcająca opinia, czy wręcz przeciwnie? Dla mnie neutralna dlatego, że z reguły opisy i polecajki sprawdzaj już po przeczytaniu danej pozycji i wtedy się z nimi zgadzam, lub nie.

Do domu głównej bohaterki wpada policja. Od razu zakuwają w kajdanki i oskarżają o morderstwo. Wszystko to wynika z tego, że widziała jako ostatnia ofiarę, była w budynku, z którego kobieta wypadła z dwudziestego piątego piętra. I choć twierdzi, że nie miała z tym nic wspólnego, to gdy prawniczka chce udowodnić jej niewinność ciągle trafia na jakieś tajemnice, sekrety, i kobieta wciąż czegoś nie mówi, a plotki o rzekomym jej romansie z ofiary mężem są tylko wierzchołkiem góry lodowej.

Czy thriller ma być brutalny? No niekoniecznie. Ma niepokoić, wzbudzać emocje, które napędzają nas w drodze do domu, po ciemku, sugerując, że coś może się wydarzyć albo wzbudzać niepokój, który nie pozwala spokojnie zasnąć gdy firanka powiewa tuż przy oknie sugerując, że ktoś jest na zewnątrz i patrzy się wprost na nas. I taką właśnie opowieść stworzyła Ruth Mancini.

Główna bohaterka od początku, dosłownie od pierwszych stron, jest po prostu dziwna i od razu w głowie czytelnika rodzi się myśl co z nią jest nie tak. Policja wpada jej do domu, a ona jest nadzwyczaj spokojna, myśli racjonalnie i w pierwszym odruchu martwi się o kota. Z jednej strony naturalne, a z drugiej... właśnie oskarżyli ją o morderstwo i wywlekają w samej koszulce do radiowozu. I takie odczucia towarzyszą podczas czytania cały czas. Coś po prostu kryje się w tej bohaterce i powoli docieramy do momentu bardzo zaskakującego.

I tak, jak od pierwszych rozdziałów postać Tate, czyli głównej podejrzanej o morderstwo jest specyficzna i niepokojąca, tak cała atmosfera w tej książce również taka właśnie jest. Tu nie ma brutalności, lejącej się krwi, a jednak coś powoduje wręcz lekki ucisk w klatce piersiowej podczas czytania.

Bardzo lubię porządne thrillery i ten można zaliczyć do jednych z ciekawszych ostatnich lat. Nic więc dziwnego, że opinie są tak pochlebne, a blurby zdecydowanie nie są naciągane.

Recenzja powstała we współpracy z Harper Collins.

Jak reagujecie na blurby innych pisarzy na okładkach książek? Ta konkretna ma ich kilka z tyłu, w tym jeden, który głosi, że Lisę Jewell zachwyciła ona niemal tak jak "Dziewczyna z pociągu". Czy to zachęcająca opinia, czy wręcz przeciwnie? Dla mnie neutralna dlatego, że z reguły opisy i polecajki sprawdzaj już po przeczytaniu danej pozycji i wtedy się z nimi zgadzam, lub...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

802 użytkowników ma tytuł Na krawędzi na półkach głównych
  • 475
  • 314
  • 13
95 użytkowników ma tytuł Na krawędzi na półkach dodatkowych
  • 36
  • 29
  • 9
  • 7
  • 6
  • 4
  • 4

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Miłość mojego życia Rosie Walsh
Miłość mojego życia
Rosie Walsh
„Miłość mojego życia” to opowieść, która chwyta za serce od pierwszych stron i nie puszcza aż do samego końca. Rosie Walsh stworzyła historię, która nie tylko wciąga jak najlepszy thriller, ale przede wszystkim porusza najczulsze struny duszy. Książka opowiada o Emmie i Leo – małżeństwie z pozoru idealnym. Ona jest biolożką morską, on – dziennikarzem piszącym nekrologi. Ich życie wydaje się spokojne i poukładane… aż do momentu, gdy Leo zaczyna pisać nekrolog żony i odkrywa, że tak naprawdę nie zna jej przeszłości. Zaczynają się pytania, sekrety wychodzą na światło dzienne, a miłość zostaje wystawiona na ciężką próbę. To, co mnie najbardziej ujęło, to emocjonalna głębia postaci. Rosie Walsh świetnie pokazuje, jak kruche może być zaufanie i jak wiele warte są szczerość i odwaga. Historia Emmy to przykład na to, że przeszłość potrafi kształtować nas w zaskakujący sposób – i że czasem kochamy kogoś, nie znając całej prawdy, ale ta miłość wciąż może być prawdziwa i silna. Podobał mi się styl autorki – płynny, czuły, a jednocześnie niepozbawiony napięcia. Wzruszająca, zaskakująca i pięknie napisana – Miłość mojego życia to książka, którą z czystym sercem mogę polecić każdemu, kto szuka czegoś więcej niż tylko romansu. To historia o bólu, przebaczeniu i sile uczucia, które przetrwa nawet najciemniejsze chwile.
magdalena - awatar magdalena
oceniła na 7 8 miesięcy temu
W gąszczu kłamstw Kate Alice Marshall
W gąszczu kłamstw
Kate Alice Marshall
W gąszczu kłamstw” to historia Naomi, która wraz z przyjaciółkami Cass i Liv przeżyły atak słynnego seryjnego mordercy. Ściśle rzecz ujmując: Naomi jako jedenastolatka przeżyła 17 dźgnięć nożem, a jej przyjaciółki były świadkami napadu w lesie. Po latach dorosła już Naomi wraca do Chester, gdy dostaje wiadomość, że zabójca zmarł. To wydarzenie wpływa szczególnie na Liv, która oznajmia, że pragnie, aby prawda wyszła na jaw. Co wydarzyło się w lesie? Co skrywają dziewczyny? Czy ktoś zginie w drodze do prawdy? Spodziewałam się, że rozwiązanie zagadki będzie szokujące, ale nie wiedziałam, że aż tak! Autorka zadbała tu o potrzebne emocje od samego początku i zafundowała nam na koniec konkretne trzęsienie ziemi 😱 Kocham takie mroczne kryminały! I taka tajemnica sprzed lat, która wiąże ze sobą pewne grono osób. Bardzo zaintrygował mnie też wątek magii, który był spoiwem łączącym trzy dziewczynki. Odkrywając Persefonę dzieci nie wiedziały, że mają do czynienia nie z magią, a prawdopodobnie zbrodnią. Kolejny ciekawy wątek tej sprawy kryminalnej! Co do przyjaźni, która trwała przez lata, widzimy tu naprawdę wyjątkową, choć przerażającą relację już dorosłych koniec, które w wyniku traumy przeżyły wiele niedobrych chwil w życiu. Autorka opisała to ogniście! Emocjonalnie dzieje się tu od początku do końca ☺️ Bardzo spodobał mi się ten thriller, który w pewnym momencie naprawdę spowodował wzrost ciśnienia. Polecam wszystkim fanom mrocznych historii 🤓
Katarzynaa97 Kupijaj - awatar Katarzynaa97 Kupijaj
ocenił na 8 5 miesięcy temu
Furia Alex Michaelides
Furia
Alex Michaelides
„…Z początku przyjmie go chłodno, a potem pozwoli, by jej rezerwa stopniowo słabła. Nie potępi go. Nie, będzie obwiniać siebie – powstrzymując przy tym łzy; w tym była dobra…” Lana Farrar jest gwiazdą filmową, posiada prywatną, grecką wyspę. Lata sławy są już za nią. Zaprasza przyjaciół na weekend. Spośród znajomych jedna osoba zginie. Kto jest zabójcą? Robi się niepewnie i niebezpiecznie. Ktoś leżał w kałuży krwi na polanie wyspy. Wiał wiatr. Leo zbliżył się do zwłok i zerknął na twarz. Lanę odkrył producent hollywoodzki – Otto Krantz (później go poślubiła). Grała bardzo dużo, od Anny Kareniny po Joannę d’Arc. Nagle oświadczyła, że przechodzi na emeryturę – w wieku 40 lat. Wszyscy się dziwili – Dlaczego? Czy to znudzenie, brak chęci czy wypalenie zawodowe? Może potrzeba spokoju? Autor powieści Alex Michaelides ciekawie namieszał. Studiował literaturę angielską i psychoterapię. Uzyskał dyplom ze scenopisarstwa. Wcześniej zmarł jej mąż – Otton. Po przejściu na emeryturę, wraz z synem wyjechała do Londynu. Syn Leo. Kupiła dom. Tu zakochała się w młodym, przystojnym Angliku. Lana i Jason wzięli ślub (2 mąż). Lana nie lubiła londyńskiej pogody. Zbliżała się Wielkanoc. Chciała wyjechać z synem i przyjaciółkami na grecką wyspę. Zażyć słońca. Chciała zaprosić Kate (aktorka) – ok. 50 lat i Elliota. Lana i Kate były przeciwieństwami. Jedna blondynka, druga ciemna, jedna skromna (Lana), a druga umalowana, ubrana w dużą ilość biżuterii. Trudno było uwierzyć, że się przyjaźnią. Na wyspie – Lana, Jason, Leo, Kate, Elliot, Agathi. Wyspę dostała Lana w prezencie ślubnym od Otto (I męża). Uważano tę wyspę za pechową, nawiedzoną duchami. Do prowadzenia domu zgłosił się owdowiały 25 – letni rybak Nikos. Wyspa była początkowo nieprzyjemna, ale z czasem posadzono drzewa owocowe i warzywa. Ruiny, to z kolei ulubione miejsce na wyspie. Wyspa nosi nazwę „Aura”. Kto tak naprawdę prowadzi podwójne życie? Jak bardzo boli zdrada i oszukiwanie drugiej osoby? Przez wszystkie strony otrzymujemy precyzyjne informacje, ale to finał Was zaskoczy. Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: WAB Oprawa: miękka ze skrzydełkami Wydanie I Liczba stron: 336 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce
Katarzyna Żarska - awatar Katarzyna Żarska
oceniła na 10 11 dni temu
Dobra dziewczyna, zła dziewczyna Michael Robotham
Dobra dziewczyna, zła dziewczyna
Michael Robotham
Książka "Dobra dziewczyna, zła dziewczyna" Michaela Robothama to fenomenalny thriller psychologiczny, który otwiera nową serię z udziałem nietuzinkowego duetu bohaterów. Moja ocena to mocne 8/10. Autor, znany z doskonałego warsztatu i umiejętności budowania dusznej atmosfery, tym razem wspiął się na wyżyny gatunku, serwując czytelnikom opowieść, która nie tylko mrozi krew w żyłach, ale przede wszystkim głęboko porusza na poziomie emocjonalnym. Główną bohaterką jest Evie Cormac – dziewczyna znaleziona przed laty w ukrytym pokoju, w którym doszło do makabrycznej zbrodni. Evie nie pamięta (lub nie chce pamiętać) swojej przeszłości, a jej jedynym darem jest niezwykła zdolność rozpoznawania, kiedy ktoś kłamie. To czyni ją postacią fascynującą, a zarazem tragicznie samotną. Gdy psycholog dziecięcy Cyrus Haven próbuje rozwikłać jej tajemnicę, ich losy splatają się z brutalnym morderstwem młodej mistrzyni łyżwiarstwa figurowego, Jodie Sheehan. Robotham po mistrzowsku prowadzi te dwa, z pozoru odległe, wątki, tkając gęstą sieć kłamstw, traum i przemilczeń. To, co wyróżnia tę powieść na tle innych thrillerów, to niebywała precyzja w kreśleniu profilu psychologicznego bohaterów. Cyrus Haven to nie jest kolejny niezniszczalny detektyw; to człowiek niosący własny bagaż potwornych doświadczeń, co pozwala mu nawiązać unikalną więź z Evie. Ich relacja jest sercem tej książki – pełna nieufności, bolesna, a jednocześnie dająca nadzieję na odkupienie. Autor unika tanich chwytów, skupiając się na powolnym odkrywaniu kolejnych warstw traumy, co sprawia, że każda strona przesiąknięta jest autentycznym napięciem. Ocena „osiem” jest w pełni zasłużona ze względu na kunszt narracyjny i świetne tempo akcji. Robotham operuje językiem oszczędnym, ale niezwykle obrazowym, dzięki czemu czytelnik bez trudu zanurza się w mroczny świat przedstawiony. Choć sam wątek kryminalny dotyczący morderstwa Jodie jest poprowadzony wzorowo, to jednak tajemnica tożsamości Evie stanowi o sile tej pozycji i sprawia, że od książki trudno się oderwać. Niewielki niedosyt może budzić jedynie fakt, że niektóre wątki poboczne wydają się zbyt szybko ucięte, co jednak jasno sugeruje kontynuację serii. Podsumowując, "Dobra dziewczyna, zła dziewczyna" to thriller najwyższej próby, który zadowoli zarówno fanów klasycznych zagadek kryminalnych, jak i wielbicieli pogłębionych studiów nad ludzką psychiką. Michael Robotham stworzył opowieść o tym, jak trudno jest odróżnić prawdę od kłamstwa, gdy obie te rzeczy stają się mechanizmem obronnym. To książka, która zostaje w głowie na długo po przewróceniu ostatniej strony.
Muminka - awatar Muminka
oceniła na 8 17 dni temu

Cytaty z książki Na krawędzi

Więcej
Ruth Mancini Na krawędzi Zobacz więcej
Ruth Mancini Na krawędzi Zobacz więcej
Ruth Mancini Na krawędzi Zobacz więcej
Więcej