My Prettiest Flower

Hawajska rajska wyspa. Słońce, ocean, tropikalna roślinność. To prawdziwy raj na ziemi. Raj, który tak naprawdę okazuje się piekłem. Grupa nastoletnich hakerów decyduje się na ujawnienie brutalnej prawdy o mieszkańcach wyspy. Zapowiadają, że codziennie będą publikować materiały ukazujące zbrodnie i przestępstwa dokonane przez poszczególnych mieszkańców. Od tego czasu życie tej małej społeczności gwałtownie się zmienia. Wśród oskarżonych o dokonanie zbrodni jest ojciec Rity. Przerażona nastolatka nie wierzy jednak w winę mężczyzny. Postanawia nawiązać kontakt z hakerami. Chce udowodnić im, że niektóre z ich oskarżeń wobec mieszkańców są błędne. Rita i jej dwie siostry zawierają układ z grupą cyberprzestępców. Dziewczyny otrzymują trzydzieści dni, by udowodnić, że ich ojciec nie jest winny temu, o co go posądzono. W tym samym czasie lider grupy zaczyna traktować Ritę w bardzo nietypowy sposób.

„My Pretties Flower” jest drugą książką Veli. Pierwsza absolutnie nie przypadła mi do gustu. „Known from Snow” było raczej przeciętnym debiutem. Z tego powodu do najnowszej książki autorki od początku podchodziłam z rezerwą. Okazało się, że całkiem niepotrzebnie. „My Prettiest Flower” znacznie różni się od debiutanckiej powieści. Porównując obie pozycje, zauważyć można ogromny progres. Miło czyta się książki autorów, którzy stale się rozwijają i poprawiają swoje umiejętności pisarskie. Vela jest doskonałym przykładem autorki, która skutecznie podszkoliła się w sztuce pisania. Postęp jest zauważalny gołym okiem.

Opowieść skonstruowana jest naprawdę dobrze. Otrzymujemy trzymającą w napięciu historię, która toczy się w nieprzewidywalny sposób. Od samego początku mamy wyraźnie zarysowanych bohaterów, całą scenerię i sytuację, wokół której rozgrywać będzie się akcja. Pomimo tego, że okładka książki absolutnie nie zapowiada tak rajskiego klimatu, to sposób opisywania i budowania scenerii wprowadza czytelnika w naprawdę tropikalny klimat. Cała fabuła została stworzona z dbałością o najmniejsze nawet szczegóły. Przemyślane zostało absolutnie wszystko. Widać pracę włożoną w próbę dopięcia tej historii na ostatni guzik. To na pewno zasługuje na uznanie.

Książka zaskoczyła mnie niektórymi wątkami i sposobem, w jaki autorka je opisuje. Było to jednak bardzo pozytywne zaskoczenie. Oprócz zwrotów akcji, zagadek, tajemnic i przestępstw mamy tu także dwie nietypowe historie miłosne. Przeplatają się one przez całą książkę, by na końcu stać się najbardziej nieprzewidywalnym zakończeniem.

To jednak nie jest tak, że ta książka od razu mnie do siebie przekonała. Jej potencjał doceniłam dopiero w trakcie czytania, kiedy akcja zaczęła się naprawdę zagęszczać. A to wszystko dlatego, że pierwsze strony „My Prettiest Flower” są jej najsłabszym ogniwem. Fabuła rozwija się naprawdę powoli, a pierwsze kilkadziesiąt stron to opisy przyrody i sceny, które niewiele wnoszą do całej akcji. Oczywiście buduje to klimat, to uczucie spokoju i sielanki, na którym na pewno zależało autorce. W moim odczuciu jest to jednak mocno rozciągnięte. Później jest już dużo lepiej. Wszystkie najważniejsze elementy fabuły przedstawione są w bardzo dobry sposób i w odpowiednim tempie. Mimo że powolny początek może zrażać, to warto czytać dalej, by potem niekontrolowanie wciągnąć się w akcję, od której ciężko się oderwać.

Warto również wspomnieć o sposobie, w jaki została wydana książka. Jest ona naprawdę doskonale przemyślana. Strony rozpoczynające każdy nowy rozdział ozdobione są nadającą klimat grafiką nawiązującą do fabuły. W treści pojawi się wiele listów i wiadomości, a ich tekst wyróżniony jest w wyraźny i przyjemny dla oka sposób. To umila czytanie i pozwala jeszcze bardziej wczuć się w fabułę.

Podsumowując: „My Pretties Flower” pokazuje wyraźny progres, jaki udało się zrobić autorce pod kątem umiejętnego pisania i tworzenia opowieści. Ta książka wypada zdecydowanie lepiej niż jej debiut i warta jest uwagi. Fabuła stworzona jest genialnie, zgadza się tam absolutnie wszystko. Rzadko kiedy zdarza się, by autor zainteresował czytelnika długimi opisami, jednak w tym przypadku są one jednym z najmocniejszych elementów (oczywiście poza tym początkiem). Książka godna polecenia i sprawiająca, że z zainteresowaniem będę śledzić dalszą karierę Veli jako pisarki.

Natalia Harpula