Most we mgle

Izabela to młoda dziennikarka przeżywa osobistą tragedię po ktòrej stacza się kobieta w alkoholizm. Dowiedziałam się z czytania książki o pięknych diamentach,o sklepach jubilerskich,połknęłam książkę jednym tchem. Historię ciekawą,intrygującą ukazała Pani Karolina Głogowska pisarka po raz kolejny budowała dobre emocje w książce,zrelaksowałam się przy książce. Znakomita lektura.

Są rzeczy, których ludzie nie mówią na głos, nawet najbliższym.* Sławek wraz z rodziną mieszka w małej miejscowości, gdzie życie toczy się utartym torem. Jako pilarz spędza dużo czasu w lesie i bardzo to lubi. Wszystko zmienia się, gdy po przerwie świątecznej w czasie pracy odkrywa przykryte śniegiem ciało młodej dziewczyny. Szybko okazuje się, że to znajoma z klasy jego syna. Fakt ten powoduje, że jako pierwsi stają się podejrzanymi. Sprawy komplikują się jeszcze bardziej, gdy mężczyzna odkrywa w lesie kolejne zwłoki. Kim jest morderca i czemu wszystko łączy się z rodziną Sławka? Nie często sięgam po kryminały, ale czasem daje się namówić i tym razem udało się to @mania.ksiazkowania, która bardzo polecała ten debiut. No i muszę przyznać, że nie mam czego żałować. @hubertmalek.profilautorski stworzył rewelacyjny kryminał z połączeniem wątku obyczajowego. Skupia się nie tylko na sprawie, która jest rewelacyjnie poprowadzona, ale i na relacjach rodzinnych. Niezadowoleni teściowie, zbuntowany nastolatek, nadużywanie alkoholu i codzienne problemy. Trochę tego jest w książce, ale autor rewelacyjnie całość opisuje i łączy. Skupia się na tym, co najważniejsze i buduje napięcie. Skłania do refleksji nad poświęceniem dla dzieci, ale też zastanowienia się, czy każdy wybór rodzica jest właściwy, nawet jeśli kierowany szlachetnymi pobudkami. Sam wątek kryminalny może nie zaskakuje, bo wiadomo, czym kieruje się morderca i gwałciciel. Dość łatwo odkryć, kto jest winny, ale za finał autorowi należą się ogromne brawa, skończyłam ją jakiś czas temu, a nadal siedzi mi w głowie, to jak ta historia się zakończyła. Muszę też pochwalić klimat, z jednej strony mroczny i duszny - potrzebowałam w pewnym momencie chwili, by odetchnąć, bo czułam się wręcz przytłoczona. Z drugiej zaś zachwycały mnie opisy przyrody. Polecam każdemu, kto lubi lektury poruszające moralne dylematy, niejednoznacznych bohaterów oraz fascynującą fabułę, o której trudno zapomnieć.

Debiut bardzo dobry, książkę czytałam z ciekawości, były emocję, zwroty akcji i dynamika. Chciałam wiedzieć co się stanie dalej i ciężko było przerwać mi lekturę. Fajnie wykorzystany temat tatuażysty. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora, ale na pewno nie ostatnia.

Bardzo ciekawa i wciągająca książka. Główna bohaterka oryginalna i mroczna, aczkolwiek cała opowieść dość mocno naciągana. Powiem tak: Czytało się bardzo przyjemnie i polecam na chłodne jesienne wieczory, natomiast od samego początku traktowałam tą lekturę jak lekką, luźną i zmyśloną historyjkę niżeli historię kryminalną ☺️

Ciekawy pomysł i niezła intryga. Chociaż ciężko mi się czytało. W jednej chwili trudno mi było się oderwać, a za chwilę było nudno... i w sumie, pomimo małej ilości stron, czytałam ją dość długo.... Mam też wrażenie, że koniec się trochę autorowi rozciągnął.... i trochę za wcześnie można się było całej intrygi domyślić. Za to podobał mi się styl autora - książka jest napisana z dużą dozą humoru.

Co łączy żeński zakon i sierociniec? Po co Siostrom Zakonnym potrzebne są małe dzieci? Czemu werbują kolejne kobiety? Czemu zakon ciągle tonie we krwi? To tylko kilka pytań, na które chciałam poznać odpowiedź. Całą książkę przeczytałam na wdechu, z każdą przewracaną stroną czując coraz większy strach i niepokój. Sekta - to nie miejsce. To ludzie, którzy dla swoich chorych pobudek zadają innym ból. Krzywdzą, kaleczą, niszcząc uczucia. Zamiast ciała powstaje skorupa, którą nawiedzają demony. Dla Najwyższej Matki? A kim ona jest, by niszczyć ludzkie życie i szerzyć plagę, którą nazywamy nieszczęściem? Ta książka to dowód na to, że można zabawić się w Boga. Tylko czy kiedyś jakikolwiek Bóg namawiał do tego, by kaleczyć i zabijać niewinnych?

Moskwa. Miastem wstrząsa seria brutalnych morderstw. Jednego dnia zostały popełnione brutalne morderstwa. Jednego dnia zaleziono parę ciał. Ofiarami były osoby, które parały się oszustwem, udzielali kredytów, chwilówek na tak wysokim oprocentowaniu, że ludzie tracili często wszystko. Jednak chyba po raz pierwszy i społeczeństwo, i policja nie bardzo chcą, by sprawca został złapany. Jednak trzeba zrobić swoją pracę. Dokąd zaprowadzą ich ślady? I jaka jest historia mordercy? To moje pierwsze spotkanie z twórczością autora. Nie jestem pewna, ale chyba to jest jakaś seria. Niestety nie ma oznaczenia. W każdym razie niezbyt pałam miłością do tego kraju, gdzie dzieje się cała historia. Daje mi to trochę na minus. Ale reszta jak najciekawsza. Akcja jest szybka i pełna napięcia. Autor podaje nam też liczne zwroty akcji, zwodzi za nos. Bohaterowie, działają tu pod presją czasu. Wiedzą, że zabójcy o coś chodzi, najprawdopodobniej o zemstę. Też domyślają się, że jeszcze nie skończył. I choć po cichu mu kibicują, to muszą bronić innych obywateli przed nim. Autor oprócz ciekawej historii, przedstawia nam jedną ważną myśl. Jest to ogromny dylemat moralny. Czy ktoś, kto rozlicza się z tymi, co okradają innych, prowadzą często do tragedii i na tym się jeszcze bogacą, jest tak naprawdę złą osobą? Każdy musi w swoim własnym sumieniu odpowiedzieć na to pytanie. Jednak porusza on świetnie te struny naszych sumień, moralności. Ale ogromy plus ma autor u mnie za zakończenie. Jestem w prawdziwym szoku, że tak to zakończył. Jednak nie chcę zdradzać zakończenia, ale to daje dużego plusa ocenie książki.

Podobało mi się, że Autorka nie oszczędzała głównej bohaterki. Nie wiem jednak, czemu służyła część wspominkowa. Chyba tylko temu, by pokazać trudne losy Mirki, bo z teraźniejszą opowieścią nie miała za wiele wspólnego. Główna historia była taka sobie. Zaczęło się bardzo dobrze, było kilka ciekawych motywów, ale jakoś się to wszystko rozmyło i poszło w oklepaną stronę. Książka nie jest zła, ale też nie porywa jakoś wybitnie. Dobrze się czytało i tyle.

"Ostre małe cięcia" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Tiny Baker, ale z ciekawością sięgnę po Jej debiut. Fabuła, choć zapowiadała się ciekawie, w rzeczywistości okazała się nadzwyczaj chaotyczna. Prowadzona dwutorowo- przeszłość kontra teraźniejszość, czyli tak jak lubię, a jednak tutaj czułam okrutne zagubienie. Te czasowe przeskoki były zbyt dynamiczne i w najmniej spodziewanym momencie, a więc często nie wiedziałam o kim jest mowa i jak to się ma do całości. To trwało praktycznie do samego końca. Niestety, bohaterowie również nie trafiają w moje gusta. Jedną z przyczyn takie stanu rzeczy, jest to, iż autorka skonstruowała ich jedynie powierzchownie, nie wgłębiając się w ich wcześniejsze przeżycia. A one w znacznie stopniu wpłynęły na to kim i jacy są. Oczywiście, co nieco o tym wspomniała, ale nie wystarczająco, by czytelnik mógł poznać, zrozumieć i zżyć się z naszymi postaciami. Kolejny minus za liczne, dla mnie niepojęte, bezsensowne i nieodpowiedzialne zachowania Debs, która już od dawna widziała zagrożenie dla siebie i dzieci od strony swojego męża. Zagrożenie z którym nic nie zrobiła, a które rosło każdego kolejnego dnia, aż......... . Tutaj zainteresowani sami muszę sięgnąć po tę książkę, by poznać szczegóły i zakończenie- mocne, pełne emocji, choć przewidywalne. Pomimo tych minusów, to całość dałam radę przeczytać od deski do deski, niekiedy czując się zaintrygowana, przygotowanym przez autorkę, finishem tej historii. Finishem, który mnie usatysfakcjonował na tyle mocno, że nie żałowałam doczytania jej do końca.

Wiele niewielkich miejscowości posiada tajemnicze, nierozwiązane historie sprzed lat. Nie inaczej jest w miejscowości Werterowo, w której odbywa się akcja książki „Spacer w mroku” @aleksandrajonasz_autor W Werterowie 5 lat temu zniknęła 9-letnia dziewczynka - Tamara Poturska. Nikt nie wie co się stało, ani dziecka ani zwłok nigdy nie odnaleziono. Jednak najdziwniejsze w Werterowie jest coś innego. Oprócz sprawy małej Tamary policja ma tam zerowe statystyki przestępczości. Właśnie z tego powodu w tej niewielkiej miejscowości pojawia się Eliza, komisarz z Komendy Głównej Policji w Lublinie. Podczas jej pobytu zaczyna dziać się wiele nieprawdopodobnych rzeczy, martwe zwierzęta w rytualnych pozach, pojawiające się w lesie potwory, zaginięcia, zgony. Czy Elizie uda się rozwiązać sprawę zaginięcia małej Tamary oraz kłopotów nastolatków, którzy natknęli się w lesie na potwora? Co wydarzyło się 5 lat temu w lesie? Na wszystkie Wasze pytania odpowie bardzo nieoczekiwane zakończenie, które naprawdę zbija z nóg. „Spacer w mroku” przedstawia bardzo ciekawa historię. Jednak sama książka posiada kilka błędów, które w trakcie czytania potrafią kłuć w oczy. Ocena ogólna: 7/10

„Krzyk ciszy” Jolanta Bartoś Mała miejscowość Jaraczewo, a w nim wielkie tajemnice. Barbara Trzebińska odzyskuje i odnawia dworek, którego jest dziedziczką. Lekarka zaprzyjaźnia się tam z małym chłopcem, który pewnego dnia znika bez śladu. Barbara w tym czasie wyjeżdża do Stanów Zjednoczonych zostawiając dworek pod opieką Tomasza- przyjaciela i dozorcy. Po pięciu latach nasza bohaterka wraca z adoptowanym synem Karolem, który jest do złudzenia podobny do zaginionego chłopca. Wraz z powrotem naszych bohaterów rusza lawina podejrzeń, dziwnych zdarzeń oraz przykrych incydentów. Czy mały Karol jest w stanie opowiedzieć historię zaginionego Mareczka ? Jak w małej miejscowości można zniknąć bez śladu? Ile bólu i cierpienia można znosić w ciszy? Czy krzyk może wybawić nas od złego? Polecamy serdecznie :)

Ogromnie się cieszę, że miałam okazję zrecenzować tom zamykający serię Catherine Reiss. Między innymi dlatego, że autorka pozamiatała w tej części i zostawiła po sobie wielkie „wow!”. Zawiłości z poprzednich dwóch książek wreszcie układają się w spójną, choć smutną całość. Cóż, spodziewałam się, że nie będzie wesoło. Podkomisarz Szczepan Korys, wiedziony niesamowitym instynktem, nie ustępuje w poszukiwaniu zaginionych dzieci i kobiet. Dla niego sprawa stała się priorytetem i wkłada w nią wszystkie siły oraz cały swój czas. Razem z mieszkańcami i współpracownikami przeszukuje okolicę, przepytuje świadków, łączy kolejne tropy, jednocześnie nie dostrzegając po drodze kilku drobnych wskazówek. Wcale nie dlatego, że nie chciał, ale dlatego, że zwyczajnie nie spodziewał się, że to na nie miałby zwrócić uwagę. Jest bardzo dobrym śledczym, ale jednocześnie tylko człowiekiem, więc potrafiłam wybaczyć mu drobne potknięcia. Zwłaszcza że bardzo szybko się rehabilituje. Celestyna Ozima ma coraz więcej wątpliwości co do tego, czy to, co dzieje się wokół niej na pewno powinno tak wyglądać. To dobra, choć płochliwa dziewczyna, w dodatku w dzieciństwie potraktowana wyjątkowo paskudnie przez najbliższych. Nie byłam zaskoczona, że szybko dała się omotać wierze w Najwyższą Matkę. Jednocześnie zaimponowała mi odwaga Celestyny w nagłym kwestionowaniu rzeczywistości, w jakiej się znalazła. Rozum podsuwa jej migawki racjonalności, przez co nawet w pewnym momencie udaje jej się wezwać pomoc. Niestety, zapis rozmowy z dyspozytorką numeru alarmowego znika w tajemniczych okolicznościach, zanim Szczepan do niego dociera. Celestyna za swój występek zostaje zabrana w miejsce, które rozdziera jej duszę. Miejsce, które wydaje się pozbawiać ją resztek rozumu, a smród rozkładających się ciał wdziera się w pory skóry. Aleksander, Maks i Laura, którym udało się uciec z sierocińca, zostają sami w nieprzyjaznym lesie i nadal snują plany zabrania pozostałych dzieci z miejsca, w którym doznały ogrom barbarzyństwa. Jednak mała Laura zaczyna chorować i chłopcy boją się ją stracić. Choć może po tym, jak Józef, który przygarnął ich do chaty i nauczył wielu pożytecznych rzeczy, okazał się niegodnym ich zaufania, byłoby lepiej dla Laury, gdyby... nie przeżyła? Komu zaufać? Gdzie szukać pomocy? Podkomisarz, Celestyna, Aleksander-ich dni zazębiają się i czytając książkę, momentami klęłam pod nosem i myślałam: no dalej, Szczepan, czemuś ty nie znalazł się tam kilka godzin wcześniej?! Ale może lepiej, że tak się nie stało, bo książka skończyłaby się zbyt szybko. W pewnej chwili następuje przełom. Pomoc w rozwiązaniu trudnego śledztwa dociera z miejsca, którego policjant w ogóle się nie spodziewał. Wszystko wskakuje na odpowiedni tor, w odpowiedniej chwili i czasie. Sytuacja staje się jeszcze bardziej dynamiczna, aż wreszcie autorka wprowadza nas w niemal metafizyczną przestrzeń dzięki Korysowi. Jego świat staje w miejscu, a ja odniosłam wrażenie, że został tragicznie wciągnięty do sekty Najwyższej Matki. Cała seria jest definitywnie ostrzeżeniem. Zwraca uwagę na konsekwencje braku fundamentalnych wartości, takich jak miłość i bezpieczeństwo, co może doprowadzić do dramatycznych wydarzeń odciskających piętno na dalszym życiu człowieka. „Chroń mnie przed złem” trzeba przeczytać jako ostatnią z serii, wtedy ma największy sens i jest oczywiście świetnym zwieńczeniem trylogii. Nie polecam czytelnikom, szukającym lekkiej rozrywki na wieczór, bo nie jest to łatwa lektura. Pozostałym polecam jak najbardziej.

Mocna, rzeczywista i bardzo smutna opowieść opisująca życie Mateusza testowanego przez życie. Z jego każdym kolejnym dniem jest tylko coraz gorzej. Najpierw ciężka choroba żony, jej śmierć, potem pogróżki, niedomówienia, tajemnicze filmy, a na sam koniec porwanie córki i brak możliwości powrotu do życia z przed niego.Bardzo emocjonalna książka działająca na wyobraźnie.

,,Za białymi goździkami" to książka, która można powiedzieć mnie wypatrzyła. Ciągle mi wyskakiwała w SM. Z każdym kolejnym postem czy recenzją coraz bardziej chciałam ją przeczytać. W końcu poznałam Patrycję, która wysłała mi w prezencie tą książkę. Zrobiła mi cudowną niespodziankę, bo książka była z dedykacją i autografem Sary. Dziękuję Wam jeszcze raz za ten prezent. Dziś w końcu nadszedł dzień kiedy podzielę się z Wami swoimi wrażeniami. Sama okładka książki zwiastuje tajemniczą historię. Do tego te goździki, zachodziłam w głowę, o co z nimi chodzi. Teraz już wiem, ale Wam nie powiem, musicie sami to odkryć. Anielin to młoda kobieta, studentka, która przez przypadek, w swojej ulubionej kawiarni, poznaje intrygującego mężczyznę, Alana. To młody, przystojny, szarmancki i niewidomy mężczyzna, który totalnie zawładną myślami Anielin. Dziewczyna lgnęła do niego jak ćma do światła. Poznaje jego bolesną historię, przez co zostaje wciągnięta w jego świat. Wkrótce Anielin orientuje się, że się po prostu zakochała. Nawet nie zauważa, kiedy Alan stopniowo odcina ją od świata, manipuluje nią, a ona robi wszystko co każe, bo ten cudowny mężczyzna staje się jej katem. Więzi w swoim domu, znęca się nad nią psychicznie i fizycznie, zmuszając do wielu rzeczy. Anielin oczywiście próbuje się wydostać z tej pułapki, jednak to nie jest takie proste, kiedy wszyscy bliscy są przekonani, że jest szczęśliwa u boku Alana. Jak Anielin się uwolni? Czy to w ogóle będzie możliwe? Muszę przyznać, że to był udany debiut Sary. Akcja zaczyna się bardzo niewinnie, wskazuje wręcz na przyjemny romans. W pewnym momencie, powiedziałabym, że nagle zaczyna się robić mrocznie i tajemniczo. Wokół Anielin zaczynają się dziać dziwne rzeczy, których nie jest w stanie wytłumaczyć. Alan sączył w nią całe mnóstwo informacji, które były totalnym przeciwieństwem tego co czuła. Pojawiają się bohaterowie, którzy w większym lub mniejszym stopniu mają wpływ na to, co dzieje się z murami willi Alana. Zakończenie było zaskakujące i tak naprawdę nie do końca zostało wyjaśnione co się stało! Mam nadzieję, że w drugim tomie będzie to wyjaśnione, bo mam kilka nurtujących pytań! Jeżeli lubicie thrillery psychologiczne to myślę, że ta historia Wam się spodoba. Ja bawiłam się świetnie i uważam tą historię za udany debiut. Teraz czas zabrać się za ciąg dalszy tej historii.... Polecam

Dr Anna Jones jest jedną z najlepszych kardiochirurgów w Londynie. Jej życie to precyzja, spokój i ratowanie innych. Wszystko zmienia się w ułamku sekundy, gdy po powrocie do domu odkrywa, że jej syn został porwany. Porywacze nie chcą pieniędzy. Mają inny, znacznie mroczniejszy plan. ​Anna ma przeprowadzić rutynową operację serca na bardzo wpływowym pacjencie. Warunek odzyskania syna jest jeden: pacjent musi umrzeć na stole operacyjnym. Jeśli go uratuje – jej dziecko zginie. Jeśli go zabije – złamie przysięgę Hipokratesa, zniszczy swoją karierę i zostanie morderczynią. Zaczyna się morderczy wyścig z czasem i własnym sumieniem. To nie jest zwykły thriller medyczny.

Molly organizuje przyjęcie urodzinowe dla swojego męża. W poranek po przejęciu kobieta odnajduje zamordowanego męża w jego gabinecie. Śledztwo skupia się na najbliższych z odliczenia. Czy słusznie ? Jakie tajemnice wyjdą na jaw ? Czy może ma coś z tym wspólnego przeszłość Molly ? A może projekt nad którym pracował zamordowany? Trochę intryguje, trochę wciąga czytelnika i pozwala mu obstawiać osobę mordercy. Poza sielankowym zakończeniem, którego zwyczajnie nie lubię w takiej literaturze było naprawdę ciekawie i interesująco. Wyczytałam, że to debiut autorki. Bardzo udany i myślę, że sięgnę po inne książki jej aktorstwa.

Kończy się rok 1999 i w ostatnim dzień roku w pewnej wypożyczalni kaset pracuję kilka nastolatek i ich szef i tuż przed zamknięciem ktoś wchodzi do wypożyczalni i urządza prawdziwą jatkę i tylko jedna dziewczyna przeżywa(Ella) , a o zbrodnie zostaję oskarżony chłopak jednej z zamordowanych , który bardzo szybko znika. Następnie mija 15 lat i Ella jest teraz terapeutką , ale wciąż prześladują Ją wydarzenia z przeszłości. I niespodziewanie w miejscowej lodziarni dochodzi do podobnej zbrodni i znów tylko jedna dziewczyna przeżywa(Jessie) i Ella na prośbę swojego dawnego nauczyciela , który bardzo Ją wspierał i teraz jest dyrektorem szkoły , gdzie uczyły się dziewczyny zgadza się porozmawiać z ocalałą i tak rodzi się między nimi relacja , a w tym samym czasie agentka FBI(Sarah) z miejscowym policjantem prowadzi sprawę lodziarni i zaczyna podejrzewać , że obie zbrodnie są powiązane…. Powiem szczerze , że książka mnie pozytywnie zaskoczyła i wkręciłem się od pierwszego rozdziału. I także bardzo szybko przeczytałem , bo w niecałe dwa dni. Polubiłem również Ellę jak i Sarah. A co do Jessie to muszę przyznać , że postać od początku mnie intrygowała. A jak później zaczęły wychodzić na jaw pewne fakty naprawdę się zaskakiwałem. Jedynie przyczepiłbym się do tożsamości mordercy. Już od samego początku pomyślałem , że ta osoba jest zabójcą i jak się okazało na końcu miałem rację. Szkoda , że nie było większego zaskoczenia , ale książka i tak jest świetna

Ta książka jest jak bardzo zagmatwany odcinek "Ukrytej prawdy". I świetnie, bo swojego czasu "Ukryta prawda" była moim guilty pleasure. Jeśliby przymknąć oko, a czasami dwoje oczu, to historia płynie. Trochę to wszystko wariackie i głupie, ale biorąc pod uwagę, że zaczyna się od mocnego uderzenia (główna bohaterka morduje swoją siostrę bliźniaczkę, a potem zaczyna prowadzić podwójne życie co, oczywiście, w czasach covida i lockdownu jest bardzo utrudnione) to ciężko tu cokolwiek przewidzieć, bo opowieść jest szalona od samego początku. To historia o trójce psychopatów, każda z postaci jest tutaj skrzywiona, czytanie tej książki to trochę jak oglądanie wypadku samochodowego w zwolnionym tempie. Ale jak się nabierze odpowiedniego dystansu to opowieść może porwać. Jedyne co mi tutaj nie pasowało to trzecia perspektywa adwokata i za dużo szczegółów z jego życia prywatnego, kompletnie nie było to potrzebne.

" .... była silna jak drzewo, na którym dojrzewały owoce tamaryndowca. Niewiele potrafiło ja złamać. Jeśli upadała, to podnosiła się, otrzepywała kolana i ruszała naprzód. Samotnie. Teraz bardziej niż kiedykolwiek czuła, że musi dotrzeć do tej części siebie, którą skrywała pod skorupą." Anka po długim pobycie w Niemczech wraca do Polski z postanowieniem aby zacząć wszystko od nowa. Wynajmuje nędzne mieszkanie i zaczyna pracę jako pielęgniarka w szpitalu psychiatrycznym. Pomimo pracy za granicą Anka nie ma żadnych oszczędności. Zarobione pieniądze przeznaczyła na operację swojej młodszej siostry. Swoją nową pracę rozpoczyna z przytupem od konfliktu z jedną z pracownic, z którą później się zaprzyjaźnia. Jej stosunki z rodziną, a właściwie z matką nie są zbyt poprawne. Właściwie utrzymuje je tylko z ojcem i siostrą. Wyjeżdżając rozstała się z narzeczonym, który ją zdradził, ale nadal ją nachodzi. Poznanie Franka, przystojnego policjanta daje jej nadzieję na nową miłość. Jednak nadchodzi dzień kiedy dziewczyna musi zmierzyć się z przeszłością. Pojawienie się nowej pacjentki otwiera pewien rozdział jej życia, który uważała już za zamknięty. Czy Anka zdoła uwolnić się od przeszłości i ułoży sobie życie od nowa? Żaneta Pawlik porusza w tej książce sporo trudnych tematów takich jak choroby psychiczne, depresje, uzależnienie od alkoholu, brak zrozumienia i wsparcia od najbliższych członków rodziny, strata bliskiej osoby i żałoba. Pokazuje też historię osób, które wołają o pomoc, ale nikt ich nie słyszy. Daje do zrozumienia, że nieleczona depresja prowadzi do tragedii. "Tamarynd. Marząc o lepszym jutrze" to też książka o nadziei, o pogoni za marzeniami, o przyjaźni i miłości. Mocna, wnikliwa i poruszająca powieść, która chwyta za serce i skłania czytelnika do refleksji. Jeżeli szukacie wartościowej lektury to sięgnijcie po "Tamarynd". Książka ma nie tylko piękną okładkę, ale skrywa też bardzo ciekawe wnętrze. "Choroby psychiczne zostawiały piętno pod skórą, niewidoczne na pierwszy rzut oka. Dlatego otoczenie często nie pojmowało, że ktoś pod maską uśmiechu skrywał ogromny ból".

Odludne miejsce z dala od cywilizacji, pechowy splot wydarzeń, który zupełnie odcina budynek od świata oraz morderstwo, za które odpowiedzialny może być każda z przebywających w nim osób. Było to udane spotkanie z nowo "poznanym" autorem i jego twórczością. Książkę czyta się dobrze, a fabuła jest mroczna, gęsta i trzyma w napięciu do samego końca. Bohaterowie nieźle wykreowani, choć nie polubiłam żadnego z nich. Klimat grozy i to jak autor wodzi nas za nos plus szczypta tajemnic daje ogólnie dobry thriller.