Ktoś tu był przed tobą

"Muzyka powinna nas łączyć a nie dzielić". Weronika prawie całe swoje życie spędziła w małej miejscowosci pod Warszawą. Nawet po zakończeniu studiów została polonistką w wiejskiej szkole, której teraz grozi zamknięcie z braku uczniów i funduszy. Aby uzbierać brakującą kwotę razem z innymi nauczycielami i dyrektorką szkoły organizują charytatywny piknik. By przyciągnąć jak najwięcej darczyńców proszą o pomoc popularny zespół The Midnight Moon. Członkowie kapeli są absolwentami szkoły a także dawnymi znajomymi Weroniki. Coś kiedyś połączylo ją z dwoma chłopakami, Erykiem i Adrianem, ale po całym wydarzeniu pozostał smutek i gorzki smak sytuacji w której się znaleźli. Zespół decyduję że nie weźmie udziału w ratowaniu szkoły lecz Wera, kiedyś nieśmiała szara myszka a teraz ambitna i atrakcyjna kobieta, nie poddaję się tak łatwo i wymyśla podstęp, który ma poniekąd zmusić grupę do występu. Ten podstęp jak najbardziej zadziałał lecz Wera nie wie, w co dokładnie się właśnie wpakowała. Lekka historia muzyczna, idealna na wakacyjny czas - tak określiłabym tą książkę. Mamy tu małomiasteczkowy klimat, motyw drugiej szansy i lekki slow burn. Relacja bohaterów trochę działa mi na nerwy - niedopowiedziane słowa, niewyjaśnione sytuacje. Ogólnie czytało się szybko ze względu na lekki styl pisania autorki, dawkę humoru jak i pikantnych scen. Nie zawsze rozumiałam postępowania jak i wyborów Weroniki ale zakończenie zrekompensowalo wszystkie moje zagwozdki. "Goń marzenia" - to motto Wery i Eryka. Więc gońmy je, dążmy do ich spełnienia, nawet tych najmniej realnych i trudnych do wykonania, bo nigdy nie wiemy co przyniesie nam los.

Książka od początku ma swój niepowtarzalny i przyjemny klimat. Wieś, pola, las, strumyk, a przede wszystkim wschodzące rano słońce. Właśnie to ostatnie sprawia, że książka jest nietuzinkowa. Nina z Oskarem zawsze oglądali wschody słońca i była to taka "ich" rzecz. Sama chciałabym to z kimś kiedyś przeżyć. Książka ogólnie jest bardzo komfortowa, czyta się bardzo przyjemnie. W środku akcja troszkę zwolniła, przez co ciężej było mi przez nią przebrnąć, ale reszta jest bez zarzutu. Uwielbiam relację bohaterów oraz to, że wcześniej się przyjaźnili, a nie nienawidzili. Zawsze takie relacje wydają mi się bardziej naturalne, dlatego cieszę się, że stało się tak też tutaj. Przez całą historię czuć było namaclane przyciąganie i chemię między Niną i Oskarem i tylko czeka się na to, aż ich relacja w końcu przejdzie na następny poziom. Bardzo polecam na lato 🤗

To nie jest moje pierwsze spotkanie z twórczością Anny Langer. Czytałam już wcześniej kilka jej książek i choć zawsze kończyłam je z przyjemnością, to żadna z nich nie weszła do mojego TOP-u ulubionych romansów. „Zacznijmy od nowa” przeczytałam bardzo szybko, bo dialogi są lekkie, a akcja toczy się wartko i trudno było się od niej oderwać. Aneta dostaje szansę na nowy początek dzięki nowej pracy, ale szybko zderza się z Kasjanem, który jest sarkastycznym, perfekcyjnym i nietolerującym small talków „mistrzem” firmy. Od pierwszego spotkania między nimi iskrzy negatywnie. Napięcie rośnie, aż podczas imprezy firmowej długo tłumione emocje eksplodują w namiętności. Pod elegancką fasadą Kasjana kryje się coś więcej, a Aneta musi zdecydować, czy chce to odkryć. Ogólnie książka była okej, nie zachwyciła mnie, ale też nie zirytowała na tyle, żebym żałowała spędzonego z nią czasu. Romans biurowy z dużą dawką „enemies to lovers” to motyw, który nadal mnie kręci i tutaj został poprowadzony całkiem zgrabnie. Akcja w powieści była bardzo dynamiczna. Myślę, że dobrze pokazano codzienne biurowe absurdy, czy relacje między pracownikami pełne krążących plotek. Kasjan i Aneta dobrze wykreowani. On jako „dupek z dobrego domu”, a ona jako charakterna kobieta, która nie daje się zdominować. Wątek tego, że obydwoje bohaterowie są rodzicami bardzo ciepły i nieprzesłodzony. Zakończenie nie jest cukierkowe, a sama książka nie udaje, że jest czymś więcej niż tylko powieścią na dwa wieczory. Na minus według mnie Autorka podeszła chyba zbyt lekko i bagatelizująco do problemu alkoholowego jednej z postaci. Pomimo że Anna Langer nie jest moją ulubioną pisarką to na pewno sięgnę jeszcze po jej powieści.

Ta książka to czysta przyjemność. Humor jest tak trafiony, że momentami aż trudno powstrzymać uśmiech, a całość działa naprawdę odprężająco. Bohaterki są świetnie napisane. wyraziste, prawdziwe i łatwo się z nimi utożsamić. Z jedną z nich złapałam szczególną więź, taką trochę siostrzaną, przez co czytanie było jeszcze bardziej osobiste. To jedna z tych historii, które nie tylko bawią, ale też coś podpowiadają między wierszami. Zdecydowanie czekam na ciąg dalszy.

Lektura najstarszej powieści M.K. Pearl to interesujące studium literackiego rozwoju. Choć dziś autorkę kojarzymy z dojrzalszym warsztatem i prawdziwym nazwiskiem, powrót do jej początków pozwala dostrzec fundamenty, na których budowała swoją pozycję w nurcie literatury kobiecej. „Kiedy znów cię zobaczę” to klasyczny romans typu second chance, osadzony w wakacyjnych realiach, który mimo swojej lekkości, prowokuje do dyskusji nad psychologią postaci. Główna oś fabularna opiera się na losach Poli - kobiety, która w teorii dysponuje ogromnym potencjałem literackim. Samotna matka z Warszawy, zawodowo zajmująca się tworzeniem mrocznych kryminałów, powinna być uosobieniem asertywności. Tymczasem konfrontacja z dawnym partnerem, Jakubem, obnaża jej emocjonalną kruchość. Momentami trudno oprzeć się wrażeniu, że bohaterka traci swój wypracowany przez lata pazur, uciekając w zachowania uległe - jak choćby w scenach, gdzie zamiast egzekwować wyjaśnienia za dawne krzywdy, przyjmuje rolę opiekuńczej gospodyni. Relacja między protagonistami przypomina emocjonalne przeciąganie liny. Z jednej strony cieszy wyczuwalna chemia i dowcipne riposty, z drugiej zaś irytuje brak komunikacji. Postacie, mimo bagażu życiowego i dojrzałego wieku, momentami wpadają w sidła młodzieńczej naiwności, co generuje sztuczne bariery w fabule. Niewątpliwym atutem publikacji jest jej plastyczność. Autorka z dużą wrażliwością oddała atmosferę Chorwacji - opisy krajobrazów są nienachalne, a jednak sugestywne, co czyni tę książkę idealną pozycją „walizkową”. Prawdziwym objawieniem jest jednak postać małej Łucji. To ona wnosi do narracji najwięcej autentyzmu i błyskotliwości, stając się często motorem napędowym akcji i najjaśniejszym punktem całej opowieści. Warsztatowo M.K. Pearl stawia tutaj na prostotę. Zastosowana narracja dualna (z dwóch perspektyw) pozwala lepiej zrozumieć motywacje obu stron, choć wiąże się z pewnym ryzykiem zapętlenia fabuły - niektóre wydarzenia są relacjonowane dwukrotnie, co nie zawsze wnosi nową jakość do odbioru całości. Dialogi są poprawne, choć niekiedy zbyt dosłownie wykładają intencje bohaterów, nie pozostawiając czytelnikowi przestrzeni na domysły. Patrząc na „Kiedy znów cię zobaczę” przez pryzmat późniejszych dokonań autorki, takich jak świetne „Ona jest moja” czy „Hate you not”, widać kolosalny progres. Najstarsza z tej trójki powieść nosi znamiona literackiego poligonu doświadczalnego. Małgorzata Smolec na przestrzeni zaledwie dwóch lat dokonała imponującego skoku - od uproszczonych schematów do wielowymiarowych portretów psychologicznych. To lektura słodko-gorzka, którą czyta się błyskawicznie. Choć fabuła bywa przewidywalna, a zachowania bohaterów mogą budzić sprzeciw, całość broni się ciepłym zakończeniem i wakacyjną aurą. Dla wiernych czytelniczek to pozycja obowiązkowa, by docenić ewolucję talentu Małgorzaty Smolec.

Jak mówiłam już kiedyś lubię dawać drugą szansę, więc postanowiłam sięgnąć po kolejną książkę autorstwa Anny Chaber i tym razem był to dobry wybór. "This summer" to lekka wakacyjna książka, którą czyta się całkiem sprawnie i przyjemnie. Autorka w swojej powieści porusza kilka trudnych tematów, jednak nie ma to wpływu na jej lekkość. Weronika - studentka, która próbuje znaleźć swoje miejsce w świecie, co jest jej mocno utrudnione przez despotycznego ojca. Adam - poważnie chory informatyk z duszą artysty. Pracuje w firmie, w której Weronika ma odbyć swoje praktyki. Początkowo ta znajomość jest pełna chłodu i nieporozumień, jednak w pewnym momencie zaczyna się to zmieniać.  Adam mówi Weronice o swojej chorobie, a dziewczyna opowiada mu o jej sytuacji w domu. Postanawiają spędzić wspólne lato, by zobaczyć czy związek to jest coś czego potrzebują i czy oprócz brania, będą potrafili również coś dać od siebie. W tej książce znajdziecie poruszony temat ciężkiej choroby i izolacji społecznej, toksyczne relacje na płaszczyźnie ojciec - córka, które zachodzą wręcz na przemoc psychiczną. Ale nie martwcie się! Ukazane zostało też to w jaki sposób bohaterowie próbują poradzić sobie z problemami i otworzyć się na pomoc z zewnątrz. Historia jest wciągająca, mimo swojej lekkości i przejrzystości, zmusza nas do wyciągnięcia refleksji, wniosków - zawsze jest warto zawalczyć o siebie i swoje szczęście! P.S. Książka ukazała się jako zakończenie cyklu o porach roku wydanego przez Wydawnictwo Kobiece.

Czasem jedna chwila może przekreślić Twoje szczęśliwe, poukładane życie… Maja i Krzysiek pracują w jednej firmie i od pewnego czasu są parą. W ich firmie szykuje się awans i objęcie posady w Nowym Jorku, oboje są przygotowani na wspólny wyjazd za ocean, niezależnie od tego, które z nich otrzyma ten awans. Kiedy jednak awans otrzymuje Maja, duma Krzyśka została urażona i postanowił zakończyć związek z Mają. Na miejscu, Maja wraz z koleżanką z pracy wybierają się do klubu na karaoke, tam przypadkowo wpada na przystojnego nieznajomego. Nie długo po tym, tych dwoje znowu na siebie wpada… Kim dla Mai będzie tajemniczy Ben? „American dream” to książka, przez którą się płynie, poznaje uroki miasta, które nigdy nie śpi, a przy okazji towarzyszy się dobrze wykreowanym postaciom. Od pierwszego, przypadkowego spotkania kibicowałam bohaterom i miałam nadzieję, że historia zakończy się happy endem. Czy tak się stało? No nie mogę powiedzieć, ale Autorka mnie nie zawiodła i trzymała w napięciu do końca książki. Czasami potrzebna jest lekka i przyjemna historia, żeby oderwać się od codzienności. I taka właśnie jest książka AMERICAN DREAM. Ze swojej strony – polecam! :) * Książkę polecam dla czytelników pełnoletnich.

Książka dobra, druga z tej serii od Weroniki Jarczewskiej. Bardzo mi się spodobała, siła bohaterów i ich determinację, zmianę, którą mieli w sobie od początku do końca. Utożsamiam się z Ianem, nie tyle z Ivy. Historia pełna wzlotów i upadków, jak to bywa w życiu. Jak by, tak było w normalnym życiu... Ian ma czterdzieści lat i nie potrafi wyznać miłości słowami. Jest skrycie zakochany w Ivy już od wielu lat, od dnia jej osiemnastych urodzin, ona natomiast czuje się raniona przy nim i szuka szczęścia w innej znajomości z Shawnem. Ian jest zazdrosny, a Ivy poważnie chora, otóż spędza dużo czasu w szpitalu na badaniach pod okiem lekarza G. Którego jest najlepszą pacjentką. Lekarz mówi o nerce, a dokładnie o jej przeszczepie. Ian ją śledzi w szpitalu, jest cały czas przy niej, lecz po keyjomu. Decyduje się na to, że chce jej oddać nerkę. Zjawia się Isabella - była żona Iana, która przyjeżdża i oznajmia, że nie usunęła ciąży tylko wychowała jego syna Michaela po kryjomu, biorąc pieniądze i obiecując że usunie ciążę. Ian jest wściekły mówi o tym Ivy. Ava rodzi dzieciaki, a Westin pomaga jej w opiece. Ivy zwalnia się i Ava też. Carter poznaje Emmę - nową pracownicę na ich miejsce i zaczyna z nią bajwrować. Izabella robi badania, bo chce oddać nerkę Ivy tuż po tym, jak wraca do zdrowia po zemdleniu. Okazuje się, że może ją oddać i to zrobi. Dlatego, żeby Ian jej przebaczył i Michael miał nową rodzinę. Ian w Paryżu oświadcza się Ivy.

Książka do połowy była lekka, zabawna i w porządku. Zamysł ciekawy, gorzej z wykonaniem, szczególnie w drugiej połowie. Bohaterka robiła się coraz bardziej irytująca. Aż dziw bierze, że ktoś z nią wytrzymywał. Niestety nie widzę tu tej cudowności, o którą zapewniały Esther jej przyjaciółki i asystentka.

Przyjemna, lekka historia, taki odmóżdżacz, żeby poczytać dla rozrywki. Pierwsza część bardziej mi się podobała, tu było trochę za dużo scen zbliżeń i drama na koniec jakoś mi nie pasowała. Można było zrobić z tego jedną książkę i nie dzielić na dwie, gdyby wyrzucić trochę niepotrzebnych treści.

Postanowiłam zrobić sobie reread po ponad roku i...dalej jestem zachwycona. Nie pamiętałam za dużo, więc bawiłam się znowu cudownie, wkręciłam się we wszystko co się działo. Znowu śmiałam się, umierałam z przesłodzenia, irytowalam na ich zachowywania, płakałam...Dalej utrzymuje, że jest to raczej lekka lektura, ale pochłonęłam ją w jeden dzień po tym jak nie mogłam przeczytać nawet dwóch stron. Mimo tego, że jest to raczej taka młodzieżówka pojawia się w niej trudny temat relacji rodzinnych, terapii, uświadomieniu sobie problemu oraz walczenie z demonami przeszłości. Ale głównym wątkiem jest tutaj booktok, książki. I to uwielbiam, to jak wiele było nawiązań do innych książkę, do mojego ukochanego Harry'ego Pottera i Plotkary, która obejrzałam właśnie przez autorkę. Całkowicie przepadłam dla sceny, gdzie Julian z zainteresowaniem słuchał jak Pola opowiada mu o książce 🛐 The booktok deal jest taką moją ulubioną młodzieżówką, uwleibiam tą historię i ma pewno nie raz do niej wrócę. ᴏᴘɪꜱ ᴏᴅ ᴡʏᴅᴀᴡᴄʏ: Pola Potocka, świeżo upieczona absolwentka amsterdamskiego liceum, raczej nie jest typem imprezowiczki. Zamiast świętować zakończenie szkoły w towarzystwie rówieśników, woli zaszyć się w najdalszym pokoju i kręcić filmiki na TikToka. Problem w tym, że przypadkiem wybrała do tego celu sypialnię gospodarza imprezy, swojego największego wroga, Juliana van Westhuizena. Nemezis Poli ma idealne wyczucie czasu – pojawia się tam akurat wtedy, gdy dziewczyna zaczyna nagrywać… i niespodziewanie pada przed nią na kolana. Zdenerwowana Pola ucieka z pokoju, ale wcześniej przypadkiem udostępnia filmik z Julianem. Następnego ranka dowiaduje się od swojego brata, że jej najnowszy TikTok stał się viralem. Julian jest wściekły – uważa, że Pola zrobiła to specjalnie, i to przez nią ma teraz na głowie sztab PR-owców swojego ojca, znanego konserwatywnego polityka. Sytuacja zmusza chłopaka, by zgodził się na układ – w zamian za to, że Pola pojawi się z nim jako plus jeden na kilku partyjnych imprezach, on wystąpi w serii TikToków – inscenizacji najsłynniejszych scen miłosnych w historii popkultury. W trakcie obowiązywania umowy Pola i Julian zaczynają się do siebie zbliżać… Ale jak bliscy sobie mogą stać się najwięksi wrogowie?

stara miłość nie rdzewieje powiadają, ale ta miłość może nie jest tak stara, ale naznaczona jest cierpieniem i tragedią, która wpłynęła na Salem i Thayera. Nie widzieli się 6 lat aż do momentu, gdy Salem wraca do swojego domu, do umierającej mamy... pytanie czy wybaczą sobie nawzajem i odważą się być ze sobą? "nic dwa razy się nie zdarza i nie zdarzy...", a jak będzie w ich przypadku.?

Książkę czytało mi się bardzo szybko. Historia od początku mnie wciągnęła i ciekawiło mnie co wydarzy się dalej. Jak dla mnie fajnym dodatkiem były czarne strony, które dodawały trochę mroku i pokazywały, że ta historia ma też swoją ciemną stronę, którą powoli poznajemy. Jakoś w połowie książki historia trochę zaczęła mnie nudzić, ale kilka rozdziałów później wydarzył się plot twist, którego się nie spodziewałam i od razu byłam ciekawa co wydarzy się w drugiej części. Nie jest to jakaś wybitna książka, ale dobrze mi się ją czytało. Pojawia się tutaj wątek fantastyczny, który mi nie przeszkadzał, a nawet mi się spodobał, aczkolwiek było kilka momentów, które nie za bardzo mi pasowały, ale przymykałam na nie oko. Jeśli chodzi o bohaterów to ich polubiłam, lecz nie byli wyjątkowymi postaciami, o których będę długo pamiętać. Zachowanie niektórych z nich było dla mnie momentami niezrozumiałe, ale przecież nie wszystko jest idealne. Książkę polecam osobom lubiącym literaturę młodzieżową, dodatki fantastyczne, anagramy, zagadki, akcje rozgrywające się w Polsce i lekkie historie do przeczytania za jednym razem. Drugą część też mam już za sobą i niestety ona podobała mi się mniej niż pierwsza. Ale więcej o niej już w oddzielnej recenzji. Jeśli byście się zastanawiali to w tym przypadku książki należy czytać po kolei.

Książki Pani Izy czasem bawią czasem wzruszają. W tym przypadku mieśmy przewagę tych zabawnych wydarzeń. Książka bez wątpienia oddawała klimat ,,Samych Swoich" których swoją drogą uwielbiam :D Dla mnie Paulina była czasami aż "nad" jednak mimo wszystko polubiłam tą postać i kibicowałam w odbudowaniu relacji z Tomkiem :) Bawiłam się świetnie- z czystym sercem polecam :D

Tym razem przychodzę do Was z lekką powieścią obyczajowo-romansową o dziewczynie, która dzięki zmianie otoczenia i nowym relacjom zaczyna zmieniać swoje życie i odnajduje siebie. Ida - główna bohaterka, młoda dziewczyna z małej wsi, która po przerwie chciałaby wrócić do nauki i rozpocząć studia. Obawia się tego kroku, dlatego zwracam się z prośbą o pomoc do swojego brata Staszka, który początkowo nie jest zachwycony tym pomysłem, jednak zgadza się na to by Ida zamieszkała w jego mieszkaniu w Krakowie. Tam odkrywa, że brat okłamywał ją i matkę na temat swojego życia – zamiast dobrze płatnej pracy i luksusowego apartamentu, mieszka w skromnych warunkach i zmaga się z problemami. Ida poznaje też jego współlokatora, Eryka – buntowniczego muzyka rockowego, który początkowo ją irytuje, ale z czasem między nimi zaczyna rodzić się uczucie. Powieść dobrze trafia w klimat młodzieńczego zagubienia, zmian i pierwszych poważnych decyzji. Historia dziewczyny może wydawać się prosta, ale jej siła leży w emocjach i w procesie dojrzewania bohaterki. Na duży plus zasługuje to, w jaki sposób autorka wykreowała bohaterów. Są autentyczni i wiarygodni, dzięki czemu łatwo się z nimi utożsamić, co skolei sprawia, że książkę czyta się przyjemnie. Styl Natalii Brożek jest prosty i przystępny, dzięki czemu książkę czyta się szybko. Chociaż mam wrażenie, że z jednej strony historia jest lekka i wciągająca, a z drugiej momentami brakuje jej głębi i bardziej zaskakujących zwrotów akcji. Uważam, że jest to dobra książka na relaks. Co prawda nie zmieni ona naszego życia, ale dostarczy przyjemności z czytania i odrobinę refleksji nad dorastaniem i podejmowaniem decyzji.

OCENA 7/10 - BARDZO DOBRA Książka idealna na lato - wprowadza w wakacyjny, ciepły, hawajski klimat. Podczas urlopu na plaży czytało mi się ją świetnie i dobrze się bawiłam. Mimo, że bohaterowie nie byli idealni, ich relacja i nastawienie do siebie zmieniło się dosyć szybko, a sama akcja była momentami naciągana to chyba właśnie takiej książki potrzebowałam na urlopie - żeby się zrelaksować i zapomnieć na chwilę o codzienności. Raz na jakiś czas dobrze poczytać o bohaterce w opałach, o którą walczy mężczyzna chcący za wszelką cenę zapewnić jej bezpieczeństwo.

Przyznaję, że szukając inspiracji do tego po jaki tytuł sięgnąć w następnej kolejności, opieram się nie tylko na opiniach książkowych influencerów na różnych bookmediach, ale też na wszelakich rankingach zamieszczanych na tematycznych portalach. A nagroda Goodreads Choice Awards, a nawet sama nominacja do niej, stanowi dla mnie jakąś wskazówkę czym warto się zainteresować. I takim sposobem natrafiłam właśnie na powieść Julia Whelan „Do usłyszenia”, która, nie oszukujmy się, na polskim rynku wydawniczym przeszła jakoś bez echa. A szkoda, bo mam wrażenie, że jest to tego rodzaju opowieść, która mogłaby przekonać zarówno wielbicieli gatunku, jak i tych czytelników, którzy na romanse spoglądają dosyć sceptycznie. „Do usłyszenia” jest historią o rodzącej się miłości - delikatną, może nieco słodko-gorzką bo łączącą ludzi z dużym bagażem życiowych doświadczeń. Julia Whelan doskonale radzi sobie z przedstawieniem bliskości między bohaterami - takiej budowanej poprzez rozmowę i wspólne pasje; ale też trudnej do zignorowania chemii. A równocześnie widać, że autorka jest bardzo świadoma tego jak romans postrzegany jest przez ogół społeczeństwa - są tu wplecione m. in. interesujące rozmowy na temat pewnych wyznaczników gatunku czy właśnie komentarze odnośnie postrzegania tego typu literatury przez czytelników. Tym co wyróżnia „Do usłyszenia” na tle swojego gatunku jest rozbudowany wątek związany z profesją głównych bohaterów - ich działalność jako lektorów audiobooków. Julia Whelan pozwala swoim czytelnikom zaglądnąć do tego świata, pokazując jak wygląda ich praca od kulis, a biorąc pod uwagę, że sama jest nagradzaną lektorką, można uznać że zna się na rzeczy. Ale to też powieść, która dotyka tematów znacznie bardziej uniwersalnych. Pod pretekstem historii miłosnej, Julia Whelan opowiada m. in. o próbie odbudowania swojego życia po tragicznym wypadku czy o powolnej stracie bliskiego członka rodziny na rzecz choroby Alzheimera. I jest w tych fragmentach mnóstwo empatii i zrozumienia. Czy polecam? Zdecydowanie tak.

Czy rozwód jest równoznaczny z końcem znajomości❓️ Dla wielu tak. Jednak nie dla Ani i Tomka, którzy początkowo też tak uważali. Tomek- pisarz romansów, zatracony w swoim zawodzie nie dostrzegł jak bardzo oddalił się od żony. Anna- pracownica wielkiej korporacji po czasie nie odnajdywała się w życiu z Tomkiem. Choć początkowo pisarz romansów był jej idealnym dopełnieniem. Po rozwodzie mężczyzna nie może się odnaleźć w nowej rzeczywistości. Zamiast wrócić do pisania częściej zagląda do kieliszka niż w ekran laptopa. Anna zaczyna układać sobie życie z innym mężczyzną. Jednak kiedy przychodzi wiadomość o śmierci bliskiej osoby i spadku ich rzeczywistość ulega zmianie. Byłe małżeństwo musi odnaleźć się w roli współwłaścicieli gospodarstwa agroturystycznego. Tomek nie tylko chce dzięki temu odzyskać wenę, ale również żonę. Oboje są zdziwieni tym, jak doświadczenia życiowe ich zmieniły, ale czy będą potrafili odnaleźć się na nowo? Książka choć krótka to bardzo mi się podobała. Przemiana bohaterów, próba walki o coś, czego już nie powinno być, a jednak wciąż się tli... Choć postaci czasem mocno mnie irytowały to finalnie polubiłam historię Ani i Tomka. Dostałam tutaj zupełnie inną stronę twórczości Klaudii Bianek, ale zdecydowanie nie żałuję, że ją poznałam 😊 Trudne tematy ze szczęśliwym zakończeniem, którego w wielu przypadkach brakuje... Tak bym podsumowała tę historię.

"Dlaczego mi nie powiedziałeś?" to opowieść o stracie, zaufaniu i trudnych emocjach, które potrafią mieszać w sercu młodego człowieka. Po śmierci ojca Majka nie potrafi odnaleźć się w dotychczasowym życiu. By zagłuszyć ból przeprowadza się do babci na wieś, licząc na spokój i nowy początek. Tam poznaje Aleksandra - zamkniętego w sobie chłopaka, który skrywa własne rany. Coś ich do siebie przyciąga. Choć trudno mu zaufać, Majka czuje, że łączy ich coś więcej, niż przypadek. Z czasem dziewczyna próbuje skruszyć mur, który Aleks zbudował wokół siebie. Próbuję zdobyć jego zaufanie. Jednak kiedy jej uczucia zostają zignorowane, decyduje się odejść. Zraniona Majka wyjeżdża, próbując zacząć od nowa. Gdy jej serce zaczyna bić dla kogoś innego, przeszłość niespodziewanie puka do drzwi… Bardzo fajna i wciągająca książka, a pod koniec nawet wzruszająca, polecam☺️

Uwielbiam. Nie mogłam się od tej książki oderwać, zdecydowanie polecam. Główna bohaterka jest urocza i bardzo ją polubiłam, zaś Will -główny bohater swoją obecnością sprawiał, że tą książkę pokochałam bezpowrotnie. Codziennie o niej myślę i uważam, że każda osoba, która lubi czytać romanse pochłonie tą historię! Dałabym jej nawet 11/10 ale nie mogę.