Królowa Słońce

Okładka książki Królowa Słońce
Christian Jacq Wydawnictwo: Libros literatura piękna
447 str. 7 godz. 27 min.
Kategoria:
literatura piękna
Format:
papier
Tytuł oryginału:
la reine soleil
Data wydania:
2003-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1999-01-01
Liczba stron:
447
Czas czytania
7 godz. 27 min.
Język:
polski
ISBN:
83-7311-327-4
Tłumacz:
Barbara Walicka
Średnia ocen

                7,0 7,0 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Królowa Słońce w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Królowa Słońce



książek na półce przeczytane 10542 napisanych opinii 4490

Oceny książki Królowa Słońce

Średnia ocen
7,0 / 10
110 ocen
Twoja ocena
0 / 10

Opinia

avatar
42
41

Na półkach: , ,

Gdybym ocenił tę książkę sto lat temu, gdy czytałem ją jako młody człowiek pierwszy raz, byłaby to dziesiątka! Pamiętam swoje silne emocje, czerwone poliki, łzy! Emocje wzmocnione tym, że zawsze starożytny Egipt był dla mnie pociągający przez swoją tajemność, mistyczność, mityczność, bogów i monumenty! Kleopatra, mumie, piramidy i - Królowa Słońce!

Dzisiaj nieco zabrakło mi intryg, które powinny się bardziej snuć i plątać na dworze faraona, wśród dostojników egipskich, generałów i szpiegów. Zaskoczyłem się, że autor stawia tak dużo pytań - taki styl. Podoba mi się to, że fabuła opiera się o wydarzenia historyczne. Dzięki temu dodatkowo tkwi w tym jakaś potężna siła i fatalizm. Jeśli właśnie tak mogło być naprawdę...? To zwiększa dramaturgię.

7+ ale pół gwiazdy należy dodać za sentyment i magię starożytnego Egiptu

Gdybym ocenił tę książkę sto lat temu, gdy czytałem ją jako młody człowiek pierwszy raz, byłaby to dziesiątka! Pamiętam swoje silne emocje, czerwone poliki, łzy! Emocje wzmocnione tym, że zawsze starożytny Egipt był dla mnie pociągający przez swoją tajemność, mistyczność, mityczność, bogów i monumenty! Kleopatra, mumie, piramidy i - Królowa Słońce!

Dzisiaj nieco zabrakło...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

323 użytkowników ma tytuł Królowa Słońce na półkach głównych
  • 174
  • 144
  • 5
81 użytkowników ma tytuł Królowa Słońce na półkach dodatkowych
  • 58
  • 5
  • 5
  • 4
  • 3
  • 3
  • 3

Tagi i tematy do książki Królowa Słońce

Inne książki autora

Christian Jacq
Christian Jacq
Egiptolog francuski, absolwent Sorbony, pisarz, założyciel Institut Ramsès, zajmującego się ratowaniem zagrożonych zabytków starożytności. Pisze powieści i książki o starożytnym Egipcie. Część z nich ukazała się po polsku.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Czarny Faraon Christian Jacq
Czarny Faraon
Christian Jacq
W sumie do biblioteki bajkowej na ochocie udałem się w celu wypożyczenia "Zakończeniem jest śmierć", ale jak już się nadażyła okazja to czemu nie. Książka chyba dla mnie największy walor miałam pod tym względem że z grubsza już znam te większe miasta Egiptu i ich położenie w Egipcie względem Nubii - Napata, potem czcigodne Teby dolnego egiptu następnie Hermopolis, Herakleopolis środkowego Egiptu następnie ważny Memfis z Heliopolis obok na granicy środkowego Egiptu a Delty - i miasto Sais wtedy istotne w Delcie Nilu. Wcześniej mimo że się interesowałem Egiptem trochę to mi to wszystko jednak zlewało się w jedno. Muszę przyznać męczyły mnie rozmowy Pianchi z Abileą - ale po samej książce stwierdzam że no budowało tą postać Pianchiemu zgodnie z zamysłem. Ilość tych wszystkich ceremonii religijnych mimo że trochę czasem męczące też dobrze oddaje postać Bardzo podobały mi się Nubijskie i Libijskie [[Imiona]] - Nubijskie Puarma, Lamerskeni czy Libijskie Technacht - będę musiał je kiedyś użyć w jakiejś prowadzonej grze fabularnej.. Byłem fanem scenek z Puarmą i Lamerskeniego - szczególnie Lamerskeni z akacjową ręką był bardzo pobudzający wyobraźnie. O ile sama postać Otoku była fajna, o tyle te wieczne opisy skupiające się ciągle na jego otyłości były jakieś takie męczące. Postacie Jegeba i Nartreba - w sumie tak złe jak się da - ale grunt że dostali za swoje Tefnacht z Jutrzenką - też miałem to co z Pianchim i Abileą - chodź tu dla odmiany ten związek był bardzo toksyczny. Po lekturze poczytałem sobie o Pianchim na wikipedi - i się muszę przyznać zdziwiłem jak dużo o nim wiadomo - myślałem że bardziej jakieś okruchy o nim słyszeliśmy https://pl.wikipedia.org/wiki/Pianchi a większość akcji jest w ciekawy sposób wymyślona przez autora - a tutaj jednak ramy zgadzają się ze stelami. Myślę że w formie serialu albo w filmu byłby fajny na jakiś netfliks - mamy czarnego faraona co jest faktycznie czymś nowym w kinematografii, i nie wywołuje to zawału u historyków jak ostatnio ich Kleopatra.
Bomilkar Barkas - awatar Bomilkar Barkas
ocenił na 6 1 rok temu
Labirynt Kate Mosse
Labirynt
Kate Mosse
Jak miałbym oceniać książkę, to przyznałbym jej różne punkty. Najwięcej dałbym za fabułę książki. Bardzo zgrabnie przeprowadzona opowieść przeplatająca losy bohaterów w świecie współczesnym i średniowiecznym Francji. W powieści (jeden z głównych wątków) opisyno dość dokładnie i brutalnie przebieg krucjat, inkwizycję przeprowadzonych na ludziach przez Kościół. Ta część historii, o ktorej nie można zapominać, a która jest zamiatana pod dywan w ramach poprawności politycznej czy układów, bo kiedy mówi sie o zbrodniach wojennych, o tyle milczy się o zbrodniach kościoła. W książce jest dużo postaci, niekiedy wymienianych ciurkiem i tu nie sposób ich zapamiętać. Występują także dość licznie francusko brzmiące nazwy krain geograficznych, ulic, miejsc. Z niewiedzy lingwistycznej czytanie ich sprawia troche trudnosci. Jest również dużo zwrotów w języku francuskim i oksytanskim, niestety chaotycznie tłumaczonych lub nie. O co chodzi? Jest np. w dialogu zwrot francuski/oksytanski, a jego tłumaczenie jest tuż po nim (niewiedząc czy to jest właśnie to tłumaczenie czy nie) lub opatrzony gwiazdką i na dole przetłumaczony lub znajduje się na końcu książki w słowniku wyrazów oksytanskich lub w ogóle nie istnieje (najczesciej osłuchane wyrazy w jezyku francuskim). Bardzo zamieszane, a można było wybrać klasyczny sposób odnośników. Za tłumaczenie należy się najmniej punktów. Zabrakło mi opisów francuskich pejzaży, przyrody, miejsc. Trochę ich było, ale raczej tak wymieniane po przecinku. Dziwne zakończenie powieści, nie tego się spodziewałem, ale w końcu główny wątek poszukiwania graala i jego mocy jest zachowany. Ogólnie polecam przeczytać książkę.
Damian - awatar Damian
ocenił na 8 1 rok temu
Srebrny młotek Vera Henriksen
Srebrny młotek
Vera Henriksen
Wikingowie byli żeglarzami, wojownikami, eksploratorami i handlarzami, którzy pochodzili głównie z terenów Skandynawii, czyli dzisiejszej Norwegii, Szwecji i Danii. Określenie 'wiking’ nie odnosi się jednak do konkretnej grupy etnicznej, ale raczej do zawodu i aktywności, które podejmowali. Ich największa aktywność przypada na okres od ok. VIII do XI wieku n.e. Wikingowie, niezależnie od swojego pochodzenia etnicznego, zasłynęli z prowadzenia wypraw morskich, podbojów, handlu i odkryć na obszarach Europy, Azji i Ameryki Północnej. Akcja powieści toczy się na krótko przed, jak i po śmierci Olafa I Tryggvasona, więc około 1000 roku. Sigurd, Tore i Sygryda, rodzeństwo z Bjarkoy to główni bohaterowie książki. Ojciec został spalony w szwedzkim kraju, a matka po śmierci męża straciła zmysły i nie wychodzi ze swojej komnaty. Tore postanawia wydać za mąż rozbrykaną, pełną życia, upartą Sygrydę za Olvego, bogatego właściciela Egge. Sygryda nie jest przychylna tej wiadomości ponieważ jej serce zajmuje młody, urodziwy Eryk. Piękna w swej prostocie saga z wikingami w tle. Jednak nie jest to książka o krwawych walkach do jakich wikingowie nas przyzwyczaili. Owszem w tle wybrzmiewają wspomnienia jakichś bitew, ale sama powieść traktuje raczej o zwykłym życiu jakie prowadzili ludzie w tamtych czasach na ziemiach północnych. Dużo jest mowy o wierze, wszak za panowania Olafa I Tryggvasona wprowadzano na tych ziemiach chrześcijaństwo. Sporo różnych imion, nazwisk przy których język można sobie połamać, a przy okazji pogubić się, kto jest kim i z kim jest powinowaty. Mimo wszystko powieść czyta się przyjemnie. Sygryda ujmuje za serce swą osobowością, tym jak pięknie z młodej rozkapryszonej dziewczynki staje się piękną, mądrą, dojrzałą kobietą. Oprócz Sygrydy nie brakuje innych wartościowych bohaterów. Z każdym z nich związana jest niebanalna historia. "Córka Wikingów" dla jednych może być zwykłym romansidłem, dla innych ciekawą podróżą w odległe czasy. Dla mnie fanki tamtych czasów i wydarzeń ciekawym doświadczeniem, pełnym ciepła i miłości a nie tylko mieczem, walką i krwią naznaczonym.
Perzka - awatar Perzka
oceniła na 7 2 lata temu

Cytaty z książki Królowa Słońce

Więcej
Christian Jacq Królowa Słońce Zobacz więcej
Christian Jacq Królowa Słońce Zobacz więcej
Więcej