Konstruktor. Księga Przymierza

„Konstruktor. Księga Przymierza” to książka, która zaprasza czytelnika do świata, w którym granice między rzeczywistością a magią są kruche — i możliwe do przełamania. Akcja rozpoczyna się w 1935 roku, w słonecznej Italii, gdzie młody Tomek poznaje tajemniczego staruszka-sklepikarza, konstruktor zabawkowych zabawek, które… ożywają. Już ten pomysł wydaje się niczym z baśni, ale autor używa go jako furtki do czegoś znacznie większego: podróży między wymiarami, w które zostaje wplątany Tomek wraz z Laurą, nową towarzyszką przygód. Ten kontrast między zwyczajnym światem a kosmiczną fantazją to jedno z największych atutów powieści.
Narracja potrafi zawładnąć wyobraźnią. Brzezina zręcznie łączy w niej elementy fantastyczne, filozoficzne i przygodowe. Podróże do równoległych światów odsłaniają tajemnice, które z jednej strony fascynują — obce światy, istoty, pradawne przepowiednie — z drugiej skłaniają do refleksji nad naturą rzeczywistości i percepcji. Opisy tych innych wymiarów potrafią urzec swoim klimatem, a zarazem — nie przesyłane nadmiernym patosem — wydają się być dobrze przemyślane i spójne.
Bohaterowie są ciekawie nakreśleni. Tomek to chłopak na progu dorosłości, którego wakacje miały być zwykłą przygodą, a stają się przepustką do świata, jakiego nie znał. Wspólnie z Laurą i niecodziennym konstruktorem Mario wyruszają w podróż, która wystawia ich na próbę. Mario — postać z jednej strony tajemnicza, z drugiej fascynująca — uosabia połączenie mądrego wizjonera i enigmatycznego przewodnika między światami. Ich relacje, odkrycia, dylematy moralne i emocjonalne — wszystko to buduje pełnokrwisty świat, który łatwo sobie wyobrazić i do którego łatwo się przywiązać.
Tempo powieści bywa zmienne — są momenty dynamiczne, pełne zwrotów akcji, ale też fragmenty spokojniejsze, refleksyjne. To sprawia, że lektura nie męczy, lecz daje czas na przetrawienie wydarzeń, zrozumienie bohaterów i zbudowanie własnej wizji światów, które autor proponuje. Jednak momentami te wolniejsze fragmenty mogą sprawiać wrażenie przestoju — rytm akcji nie zawsze jest równy.
Do mocnych stron książki należy pomysł na fabułę — połączenie realiów lat trzydziestych, klimatu retro z fantastycznym wymiarem alternatywnych światów, ożywionych zabawek i mistycyzmu. Ta mieszanka sprawia, że „Konstruktor. Księga Przymierza” jest czymś więcej niż zwykłą przygodówką — to opowieść, która bawi, zachwyca i pobudza wyobraźnię.
Z drugiej strony — wyraźne momenty dramaturgiczne i fantastyczne nie dla wszystkich mogą być równie przekonujące. Zdarzają się chwile, kiedy konstrukcja świata staje się bardzo rozbudowana, a tempo zwalnia, przez co niektórych czytelników może odciągać od głównego wątku. Dla tych, którzy oczekują non-stop akcji, książka może wydać się zbyt rozciągnięta.
Cel, jaki stawia przed sobą autor — ukazać świat, w którym to, co znane, miesza się z tym, co nierealne — zostaje w moim odczuciu osiągnięty. „Konstruktor. Księga Przymierza” to powieść, która daje nadzieję, budzi zachwyt, ale też stawia pytania — o rzeczywistość, o to, co nas otacza, o granice wyobraźni. To książka dla tych, którzy nie boją się marzyć, a jednocześnie chcą być poruszeni.
Podsumowując: to bardzo udany przykład współczesnej polskiej fantastyki — z rozmachem, pomysłem i sercem. „Konstruktor. Księga Przymierza” może być świetnym początkiem przygody w świecie alternatywnych wymiarów, podróży i filozoficznych pytań o to, co realne.

„Konstruktor. Księga Przymierza” to książka, która zaprasza czytelnika do świata, w którym granice między rzeczywistością a magią są kruche — i możliwe do przełamania. Akcja rozpoczyna się w 1935 roku, w słonecznej Italii, gdzie młody Tomek poznaje tajemniczego staruszka-sklepikarza, konstruktor zabawkowych zabawek, które… ożywają. Już ten pomysł wydaje się niczym z baśni,...