Julia - miasto grzechu

Filatura to książka, za sprawą której totalnie przepadłam. Wciągnęła mnie od pierwszej strony i nie pozwoliła się odłożyć do samego końca. Tak, przeczytałam na raz 🫢 To przejmująca, ale jednocześnie niezwykle angażująca historia o przetrwaniu, sile charakteru i nadziei na lepsze życie. Autorka świetnie buduje atmosferę. Na początku mamy chłodny , wręcz przerażający dom dziecka, potem jeszcze bardziej niepokojący świat, w którym trafia dorosła już Lilian. Autorka tak świetnie kreuje świat i emocje, że nic tutaj nie jest przesadzone, wręcz przeciwnie, wszystko jest idealnie wyważone, a jednocześnie cały czas trzyma w napięciu i niepewności. To sprawia, że historia zostaje w głowie na długo po zakończeniu lektury. Główną bohaterką jest Lilian, która dojrzewa na oczach czytelnika. Jej droga od przestraszonego dziecka do młodej kobiety zmuszonej walczyć o własną godność została przedstawiona bardzo wiarygodnie. Trudno nie kibicować jej w każdej kolejnej sytuacji, nawet gdy wydaje się, że nie ma już wyjścia. Autorka tak wykreowała jej postać, że nie da się jej nie lubić i kibicować jej. Fabuła książki jest dynamiczna i pełna emocjonalnych zwrotów akcji. Autorka umiejętnie dawkuje napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne warstwy historii. Motyw zniewolenia i walki o wolność został tu pokazany w sposób poruszający, ale nie przytłaczający. Cały czas tliła się we mnie iskra nadziei, ale też szok i niedowierzanie. Filatura jest to nie tylko historia o cierpieniu. To przede wszystkim opowieść o wytrwałości, o tym, jak wiele człowiek jest w stanie znieść i jak ogromną wartość ma nawet najmniejszy gest wsparcia. Jeśli szukasz historii, która poruszy i zostawi ślad, zarówno w sercu jak i w głowie, to Filatura zdecydowanie spełni te oczekiwania.

"- Oddam cię do świata żywych, dam potężną moc, kobiety i pieniądze! Dam zasługi! - C-co mam z-z-zrobić w z-z-zamian? - Będziesz moim sługą. Dostarczysz mi życie, a ja je skonsumuję!" "Sługa ciemności" to pierwszy tom historii opowiedzianej przez Dominikę Płaszewską. Znajdujemy w niej losy Astrid Bjornsdottir, która ucieka z domu przed wyrokiem ojca, skazującym ją na aranżowane małżeństwo ze znacznie starszym mężczyzną. W trakcie podróży na drodze bohaterki staje Brynjolf von Sven, mężczyzna nie cieszący się zbyt dobrą reputacją. Jaki będzie efekt tego spotkania? Już pierwsze strony książki sprawiły, że przepadłam. Spodobał mi się zarówno świat przedstawiony powieści, jak i język, za pomocą którego autorka go nakreśliła. W tekście znajdujemy wiele słów, dziś już nieużywanych, natomiast idealnie wpasowujących się w klimat tej historii. W moim odczuciu przypominał on trochę okres średniowiecza, jednak w alternatywnym świecie, w którym obecność magii jest na porządku dziennym. Mamy tutaj też do czynienia z jej mniej akceptowanym odpowiednikiem, to jest z czarnoksięstwem, które zakłada kontakty z ciemną stroną mocy. Autorka sięgnęła po wybrane elementy mitologii nordyckiej i przyznam, że okazały się one naprawdę fascynujące. "Sługa ciemności" to powieść drogi. Znajdujemy w niej opisy przygód Astrid i Brynjolfa w trakcie ich podróży. Początkowe fragmenty nie są zbyt emocjonujące i nie dostarczają nadmiaru wrażeń. Autorka skupia się raczej na nakreśleniu ogólnej sytuacji bohaterów oraz misji, jaką mają wspólnie wykonać. W tym miejscu zgodzę się z opinią, że książka dużo traci na zastosowanym podziale. Jestem przekonana, że wydanie obu części w jednym tomie korzystniej wpłynęłoby na jego atrakcyjność. Jeśli chodzi o mnie, jestem cierpliwym czytelnikiem i nie skreślam książki po kilku rozdziałach, jednak zdaję sobie sprawę, że nie wszyscy zachowują się w ten sposób. Książka przypomina mi trochę powieści Kamili Goszczyńskiej. Oczywiście, nie mam tu na myśli świata przedstawionego, one są skrajnie odmienne, raczej chodzi mi o takie ogólne wrażenie, wynikającego z tego, że obie historie możemy sklasyfikować jako powieści drogi. Dzięki temu tytuł ten od razu wzbudził we mnie cieplejsze uczucia. Niestety mam mieszane uczucia względem Brynjolfa, który momentami zachowywał się nie do końca logicznie. Zupełnie jakby autorka nie potrafiła się zdecydować, czy mężczyzna ma być brutalnym sługą ciemności, czy rozkosznym bawidamkiem. Pod tym względem dużo lepiej wypada Astrid, której postać zyskuje w miarę rozwoju akcji. Z cichej bohaterki kobieta staje się władczą, świadomą swojej pozycji bohaterką. Mimo drobnych mankamentów oceniam tę historię bardzo pozytywnie. Pierwsza część ogromnie mnie zaciekawiła i chętnie poznam jej kontynuację. Ubolewam nad tym, że tak długo będzie trzeba na nią czekać. Moja ocena 8/10.

„Wmiksowani” Edyty Kene to książka, która wciąga od pierwszych stron i zostaje w pamięci na długo po odłożeniu. Autorka ma niezwykłą umiejętność łączenia lekkości stylu z głębokimi emocjami. Czyta się ją płynnie, a jednocześnie każda strona niesie ze sobą coś do przemyślenia. To lektura, która pokazuje, jak ważne są relacje międzyludzkie, empatia i zrozumienie drugiego człowieka. Bez nachalnej dydaktyki, autorka subtelnie pokazuje różne perspektywy, wywołując u czytelnika refleksję nad własnym życiem i decyzjami. Książka potrafi rozbawić, wzruszyć i sprawić, że uśmiech pojawia się w najmniej oczekiwanym momencie. To jedna z tych pozycji, które przywołują prawdziwe emocje i zostawiają ślad, sprawiając, że chcesz wracać do niektórych fragmentów, by poczuć je jeszcze raz. Jeśli szukasz lektury, która łączy autentyczność, emocje i refleksję nad tym, co naprawdę ważne, „Wmiksowani” będzie strzałem w dziesiątkę.

Adam jest młodym absolwentem prawa, który po obronie dyplomu i rozpadzie swojego związku za namową kuzynki Wsiadając do samolotu mężczyzna nie spodziewa sie, że krótkie wakacje przed podjęciem pracy zawodowej przedłużą się. Poznaje tam Diego - starszego, tajemniczego mężczyznę, który po czasie okazuje się członkiem mafii jednego z największych karteli narkotykowych. Jednak Adam mimo dużego ryzyka decyduje sie na związek z Diego i zamieszkuje w jego rezydencji. Miłość okazuje się silniejsza. Mimo że Meksyk jest krajem tolerancyjnym to w kregach mafii homoseksualizm nie jest tolerowany. Diego i Adam muszą być bardzo ostrozni Jaką cenę przyjdzie zapłacić Adamowi za związek z Diego? Czy dla miłości warto jest ryzykować swoje Życie? "Kochanek Mafioza" jest erotykiem LGBT+ należący do gatunku mafia romance. Książka jest przeznaczona dla osób n petnoletnich etnoletnich 184. 18+. Jest Jest to to powieść powieść skupiająca skupiająca sie na relacji między dwoma mężczyznami w świecie zorganizowanej przestępczości. Było moje pierwsze spotkanie z książką, której głównym watkiem jest właśnie miłość w ramach tej samej płci. W pochłanianych 18 dotychczas historiach pojawiał się raczej jako smaczek w tle, a nie jako motyw przodujący. Czy mam ,,coś" do tego rodzaju literatury? Absolutnie nie. Podobało mi się to, było to dla mnie coś nowego. Autor bardzo dobrze wykreowa+ bohaterów tej historii. Z jednej strony nieco zagubiony absolwent prawa, nie dokońca wiedzacy co chce od życia, a z drugiej silny i władczy szef mafii- połączenie idealne. Jednak jak dla mnie było zbyt mało mafi, którą uwielbiam. Ale muszę pochwalić autora za skupienie sie na emocjach towarzyszące bohaterom podczas ich wspólnej drogi. Zaskoczyło mnie jak naturalnie autor poprowadził emocje Adama. Nie, ma w tym zbędnej ckliwości, jest tylko autentyczność Adam momentami jest naiwny, czasem denerwujący, czasem bardzo ludzki. Nie jest superbohaterem, nie rzuca się z pięściami na świat, ale próbuje po prostu przetrwać Ten związek, choć oparty na uczuciu, momentami przypomina gre na granicy zycia i smierci.l właśnie to nadaje tej historii ciężaru, którego brakuje wielu romansom. Relacja jaka łączy obu mężczyzn jest bardzo interesująca i wzbudzała we mnie wiele emocji. Książka zawiera gorące,odważne i szczegółowe opisy intymnych scen. Niestety nie zawsze mi to siadało, było dla mnie ich troche osobiście za dużo. Zakończenie? Nie chcę wam niczego spilerować, ale powiem tyle: nie zawiedzie was. Nie jest przesłodzone, nie jest przytłaczające po prostu pasuje. I zostawia z tym specyficznym uczuciem: że przeczytało się coś odważnego i innego, nawet jeśli nie idealnego.' "Kochanek mafioza" ma wciagającą, dynamiczną fabułę, która do końca trzyma w napięciu. Oprócz romansu mamy tu również elementy kryminału i intryg, co dodaje jej głębi. Jednak nie spodoba się ona każdemu (no ale to jak kazda w zasadzie Książka). Na pewno musze przyznać ze fabula jak na romans mafijny jest orginalna. Mi czytało sie ją dobrze i wywarła ona na mnie duże wrażenie. Na pewno zachęcam was do samodzielnego przeczytania ocenienia teqo tytułu.

To jedna z tych historii, które bardziej się czuje niż analizuje. Czytałam ją powoli, robiąc przerwy nie dlatego, że mnie nudziła — tylko dlatego, że zostawiała we mnie za dużo myśli naraz. Wiecie, ten moment, kiedy odkładacie książkę i patrzycie w sufit? No właśnie. Bardzo lubię ten rodzaj wrażliwości w pisaniu. Bez przesady, bez udawania, bez idealnych emocji. Jest surowo, momentami niewygodnie, ale dzięki temu prawdziwie. I mam wrażenie, że każdy może znaleźć tam kawałek siebie — nawet jeśli nie chce się do tego przyznać. To książka o odczuciach, o ciszy między słowami i o tym, że nie zawsze wszystko da się naprawić szybko. Zostaje w głowie. I wraca — już po skończeniu. Nie jest „łatwa”, ale jest potrzebna. I ja takie książki zapamiętuję najbardziej. 🖤📖

Recenzja dostępna na instagramie—-> @m.a.l.a.m.ii Jeśli szukacie lekkiej, a jednocześnie pełnej emocji powieści romantycznej z nutą kryminału i humorem – trafiliście idealnie! 💞🔍 Aneta Sołopa po raz kolejny udowadnia, że potrafi z mistrzowską precyzją splatać wątki miłosne z sensacją, tworząc historię, od której trudno się oderwać 📖🔥. 👮‍♀️ Główna bohaterka, Daria Michalik, to ambitna i zdeterminowana policjantka, która oddaje serce swojej pracy. Jej życie nabiera zupełnie nowego tempa, gdy podczas obławy na gang złodziei trafia na Damiana – przystojnego, tajemniczego mężczyznę 🚗🕶, który, jak się okazuje, ma więcej wspólnego z przestępczością, niż chciałby przyznać… Spotkanie tej dwójki staje się początkiem nie tylko policyjnego śledztwa, ale także emocjonalnej huśtawki – pełnej napięcia, śmiechu i subtelnej czułości 😍📈. Autorka z finezją prowadzi wątek kryminalny ☘️, wplatając go w romantyczną fabułę, doprawioną humorem i lekkością. Postacie są wyraziste i dobrze skonstruowane – Daria to silna kobieta z zasadami 💼💥, a Damian – mężczyzna z przeszłością, który próbuje odnaleźć siebie na nowo. Ich relacja rozwija się naturalnie, bez przesady, z wyczuciem i subtelnym humorem 👩‍❤️‍👨💬. 💥 Dialogi są żywe, błyskotliwe i pełne emocji – nie brakuje w nich ciętych ripost i zabawnych momentów. A subtelna nuta pikanterii 🔥, podana z klasą i smakiem, działa na wyobraźnię niczym pieprz cayenne 🌶😉. 📌 „Ratując złodzieja” to opowieść, która przypomina, że w życiu liczy się nie tylko praca – ale i drugi człowiek, który pomoże nam zaufać na nowo ❤️. Z całego serca polecam tę książkę każdemu, kto lubi romanse z pazurem i inteligentnym humorem. A ja… już nie mogę się doczekać kolejnej książki Anety Sołopy – bo wiem, że ta autorka jeszcze nieraz nas zaskoczy! ✨📚

"Figura na planszy" to pierwszy tom dylogii Figury, autorstwa Pauliny Stróżańskiej, będący jednocześnie debiutem pisarki. Przyznaję, że świadomie czekałam, aż emocje po premierze opadną i zachęcona wszystkimi pozytywnymi opiniami sięgnęłam po książkę. Miałam naprawdę spore oczekiwania i muszę stwierdzić, że powieść Pauliny sprostała im wszystkim! Hudson Perth jest córką hrabiego, przyszłą księżną Albetii i... ofiarą przemocy, zarówno fizycznej, jak i psychicznej. Gdy pewnego dnia ułożona i pokorna kobieta zyskuje iskrę odwagi, by uciec, trafia na Masona Mead'a - dla jednych anioła, dla innych demona w ludzkiej skórze. Różni ich absolutnie wszystko. Łączy los i przypadek. Dawno nie czytałam romansu z takim ładunkiem emocjonalnym. I nie chodzi tutaj tylko o relację głównych bohaterów, ale o ich przeżycia, traumy i lęki. Uważam, że to właśnie umiejętne wykreowanie historii postaci i pieczołowicie budowane napięcie sprawiają, że od tej ksiązki nie sposób się oderwać. Bardzo podobał mi się również pomysł na całą fabułę i fakt, że kluczowy - przynajmniej w moim przekonaniu - zwrot akcji totalnie mnie zaskoczył. Nie do końca zżyłam się z bohaterami, ale to po prostu nie są typy osób, z którymi czuję pewną więź. Nie znaczy to jednak, że jest to wada tej opowieści, po prostu niektóre zachowania i reakcje były dla mnie nielogiczne i niezrozumiałe, choć wpisywały się w zamysł całej koncepcji. Zdecydowanie polecam, jeśli szukacie emocji, powieści w stylu royal i dobrych dialogów z nutą humoru. Z niecierpliwością czekam na moment, kiedy poznam dalsze losy Hudson oraz Masona!

Jest to następna pozycja, którą dostałam do recenzji za co bardzo dziękuje. Pierwszy raz miałam do czynienia z książką, która zawiera w sobie, aż 12 opowiadań. Te opowiadania to: Nemezis nosi rękawiczki, Nieposkromiona, Piəprzyć sąd moralny, Nie bój się ciemności, Niewidomy, Bez retuszu, Wolność przybędzie znad morza, Wigilia dla samotnych, Orchidea, Sztuka spadania, Święta Magdalena od spraw beznadziejnych oraz Tego ci nie powiem, mamo. Na początku nie byłam pozytywnie do niej nastawiona, ale z każdym opowiadaniem przekonywałam się do niej coraz bardziej. Każda historia jest napisana przez innego autora, lecz niezmiennie przedstawiają walkę i wytrwałość kobiet w różnych okolicznościach. Przez te krótkie opowiadania na pewno wrócę do niektórych autorów, aby poznać inne książki. Najbardziej spodobały mi się te opowiadania: "Nemezis nosi rękawiczki", gdzie spotykamy ponownie Elizę z książki "Mężczyzna z dołeczkiem na brodzie oznacza kłopoty" w roli zabójczyni, "Nie bój się ciemności", która opowiada o dziewczynie walczącej co dzień, o swojego męża, który leży w śpiączce i przez poczucie winy ma wrażenie, że wariuje nie dostrzegając prawdziwego zagrożenia, które jest blisko niej, "Wigilia dla samotnych" opowiada o dziewczynie i lekarzu, którzy oboje są samotni i mają spędzić tak kolejne święta lecz los łączy ich niefortunnym spotkaniem. Od tej pory stają się dla siebie rodziną. Bardzo polecam tą książkę, ponieważ każdy znajdzie w niej opowiadanie dla siebie i będzie inaczej ją przeżywał.

Weronika to dziewiętnastoletnia dziewczyna, która po śmierci matki stara się jakoś sobie radzić. Niestety nie jest to łatwe. Mieszka sama w dużym domu na zupełnym odludziu, starając się go utrzymać. I chociaż pracuje, ciężko jest jej z tego wynagrodzenia podołać wszystkim wydatkom związanym z domem, utrzymać siebie a także dodatkowo odłożyć na studia medyczne, o których od dawna marzy. Dlatego postanawia sprzedać dom, jednak jest to dość trudnym zadaniem, ze względu na stan w jakim się znajduje. I gdy Weronika myśli że już gorzej być nie może, w jej domu zjawia się tajemniczy mężczyzna. Mimo iż zapewnia ją o tym iż szuka schronienia tylko na kilka dni, dziewczyna jest przerażona i nie do końca wierzy w dobre intencje nieznajomego. Okazuje się iż jest ranny, dlatego Weronika mimo strachu i niechęci udziela mu pomocy. Mężczyzna przedstawia jej się jako Zmyślony i prosi o schronienie, Weronika zgadza się pod warunkiem iż po kilku dniach zniknie z jej życia. Jednak czy będzie to wykonalne? Jakie skutki pociągnie za sobą decyzja dziewczyny? Jak bardzo Zmyślony namiesza w jej życiu? ,,Zmyślony” jest to mieszanka kilku gatunków, między innymi znajdziecie tutaj zagadki kryminalne ale także romans. A ja muszę wam powiedzieć że takie połączenie jest dla mnie idealne😉Z każdą przeczytaną stroną autorka uchyla nam rąbka tajemnicy, odnośnie przeszłości zarówno Weroniki jak i Zmyślonego. Bohaterowie przebywając coraz dłużej w swoim towarzystwie walczą nie tylko z zagrożeniem zewnętrznym ale i także z uczuciami jakie zaczynają się między nimi rodzić. Dodatkowo ogromy podziw należy się Weronice za odwagę i determinację. Już samo mieszkanie samotnie na takim odludziu jest mega odważne, a przynajmniej dla mnie 😀😉 Czytając tą książkę świetnie spędziłam z nią czas a twórczość autorki bardzo przypadła mi do gustu. Myślę że nie muszę nikogo zachęcać do sięgnięcia do książki Pani Eweliny , bo prawdopodobnie większość z was już ją zna😉

Bywa przecież tak, że wolny nie jest ten, kto postanawia odejść, lecz zostać.* Anna od zawsze doświadcza przemocy od osoby, która powinna kochać ją bezwarunkowo. Gdy odbiera jej siostrę kobieta boi się, że albo ucieknie, albo podzieli los młodszej dziewczyny. Gdy tylko trafia się okazja ucieka i robi wszystko, by dotrzeć do Riverside. To miejsce ma być jej nowym początkiem, zwłaszcza że poznaje w nim Kinga - alfę watahy, która pokazuje jej, czym jest prawdziwe wsparcie, troska i wolność. Odkrywa również prawdę o sobie, kim jest i co potrafi. A także spotyka swojego partnera. Czy nowy lepszy świat będzie jej dany już na zawsze, czy może przeszłość odbierze jej to, co dobre? Moja faza na książki z wilkołakami ma się nadal bardzo dobrze i KING nie mógł trafić do mnie w lepszym momencie. Z miejsca wpadłam w wir wydarzeń i przeżywałam wszystko z bohaterką. A trochę tego było, bo autorka jej nie oszczędzała i sprawiała, że nic nie było łatwe. Sama Anna nie jest typową „uratowaną”, dużo w niej sprzeczności i realności z tymi przemyśleniami, zachowaniami i reakcjami. To bohaterka, która przetrwała pomimo bólu, pełna odwagi i determinacji. Sam King również się wyróżnia, alfa, ale kierujący się własnymi zasadami. Uwielbiam chemię między tą dwójką, intensywna, szybka, ale pełna emocji oraz iskier. Przez to wszystko, co się dzieje, nie brak w ich relacji dramatyzmu, ale i romantyzmu. Zachwycało mnie jego wsparcie, zrozumienie i dbanie o jej dobro. Zwłaszcza gdy musi odnaleźć się z tym, że drzemie w niej stara magia. To urban fantasy, które lubię. Magia, motyw przeznaczenia, przyjaźnie, walka dobra ze złem i dużo miłości. I najlepsze jest to, że to nie jest taka lekka opowieść, bo autorka porusza tematy traumy, odkrywania siebie i poszukiwania swojego miejsca. Bohaterka nie walczy tylko o wolność i miłość, ale również odzyskanie własnej tożsamości. No ale wiadomo - to miłość gra tu pierwsze skrzypce i mnie ten wątek całkowicie chwycił za serce. Polecam, a sama niecierpliwie wyczekuje drugiego tomu! #BTHITCKing #booktour by @anna_piwnicka_autorka

„Królowa kłamstw” Joanna Świątkowska Przeczytana w ramach booktouru @skazani.na.czytanie to romans gangstersko-biurowy, w którym open space pachnie kawą i napięciem, a za eleganckim garniturem może kryć się coś znacznie groźniejszego niż stanowczość szefa. Layla pracuje w firmie, która wyraźnie chyli się ku upadkowi. Jej przełożony, Tony, jest bardziej mistrzem unikania obowiązków niż zarządzania. Sytuacja zmienia się, gdy do gry wchodzi jego brat, William Volkov. Ambitny, bezkompromisowy, konkretny. Tam, gdzie Tony narzeka, Will działa. Szybko wprowadza porządki i awansuje Laylę, dostrzegając w niej potencjał. Początkowo dziewczyna patrzy na konflikt braci przez pryzmat dawnej sympatii do Tony’ego, jednak z czasem zaczyna widzieć, kto naprawdę ponosi winę za problemy firmy. Will nie jest „miłym misiem”, który będzie przymykał oko na obijanie się pracowników. Działa szybko i bez sentymentów. Pomiędzy Laylą a Williamem od początku iskrzy. Autorka buduje aurę tajemnicy wokół obojga bohaterów. Layla przypadkiem odkrywa drugą twarz Willa, znacznie mroczniejszą niż ta, którą pokazuje w biurze. Z drugiej strony sama nie jest tak niewinna, jak chce się wydawać. Z czasem dowiadujemy się, że uciekła od jeszcze groźniejszego człowieka, a jej przeszłość skrywa więcej niż tylko złamane serce. Pod maską „zwykłej dziewczyny” widać tęsknotę za życiem na krawędzi. Pojawienie się Volkovа wyzwala w niej pożądanie i chęć poczucia adrenaliny. Nie do końca przekonały mnie momenty, w których Layla powtarza: „jesteś potworem, ale wiem, że mnie nie skrzywdzisz”. To zaufanie pojawia się zbyt szybko i bywa trudne do uzasadnienia. Styl również nie zawsze pomaga. Zdarzają się niezręczne sformułowania i skróty myślowe, jak "Wielokrotnie ignorował intensywne doznania wlepionych w niego oczu, ale tym razem było inaczej. Nie potrafił zbagatelizować palącej dziury w jego ciele." Widać potencjał, ale książce przydałoby się redakcyjne doszlifowanie. Mimo tych niedociągnięć powieść wciąga. Tajemnica prawdziwej tożsamości Layli oraz napięcie między nią a Williamem sprawiają, że chce się czytać dalej. To historia, w której emocje grają pierwsze skrzypce, a warsztat schodzi na drugi plan.

Ta książka nie prowadzi mnie za rękę — raczej ciągnie gdzieś w dół, w miejsca, które na co dzień omijam. “Opcja minus jeden. Tom 2” Justyny Wnuk to dla mnie bardziej stan emocjonalny niż jakakolwiek historia. Czytam i czuję ciężar. Taki cichy, lepki, który zostaje nawet po odłożeniu książki. To bardzo kobiece w swojej delikatności i jednocześnie brutalne w tym, jak bez filtra pokazuje brak, stratę, niedopasowanie do świata. Nie ma tu fabuły, której można się złapać — są za to emocje, które wracają falami i nie pytają o zgodę. Momentami miałam ochotę się od tego odsunąć, bo było za blisko. Za prawdziwie. Za bardzo o tym, co niewypowiedziane. A jednocześnie coś mnie zatrzymywało — może ta szczerość, może to wrażenie, że ktoś w końcu nazywa rzeczy, które zwykle się przemilcza. To nie jest książka „do lubienia”. To książka do przeżycia, czasem nawet do przetrwania. Nierówna, momentami przytłaczająca, ale zostawiająca ślad. I chyba właśnie za ten ślad najbardziej ją czuję.

"Zanim odejdę" Rebelia White Książka, po której naprawdę trudno wrócić do codzienności. To nie jest historia, którą się po prostu czyta i odkłada na półkę – ona zostaje w środku na długo i jeszcze przez jakiś czas daje o sobie znać. To jedna z tych powieści, które uderzają emocjami od pierwszych stron. Czytając, miałam wrażenie, jakby historia wchodziła prosto do głowy i mieszała się z własnymi myślami. Jest w niej coś bardzo intensywnego, momentami wręcz przytłaczającego, ale jednocześnie prawdziwego i szczerego. Poznajemy Blair – dziewczynę, która od zawsze zmaga się z własnymi problemami i ogromną potrzebą akceptacji. Jej życie nie było łatwe, a relacja z wymagającym ojcem tylko pogłębia jej wewnętrzne rozdarcie. Próbuje dopasować się do oczekiwań innych, choć w środku czuje coś zupełnie innego. W pewnym momencie postanawia na chwilę uciec od rzeczywistości i właśnie wtedy poznaje Landona. Między nimi szybko pojawia się coś wyjątkowego… ale jak to bywa w takich historiach – nic nie jest proste. Ich relacja jest pełna niedopowiedzeń, trudnych decyzji i emocji, które wracają nawet po długim czasie. To nie jest słodki romans – raczej opowieść o ludziach, którzy próbują odnaleźć siebie i siebie nawzajem, mimo że życie rzuca im kłody pod nogi. Bardzo mocno wybrzmiewa tu temat zdrowia psychicznego, szczególnie choroby dwubiegunowej. Pokazany jest w sposób szczery i bez upiększeń – są momenty uniesienia, kiedy wszystko wydaje się możliwe, ale są też chwile totalnego upadku, lęku i chaosu. I właśnie to robi największe wrażenie – bo widać, jak bardzo taka choroba wpływa nie tylko na jedną osobę, ale też na jej relacje i całe otoczenie. Książka, która potrafi zaboleć. Czuć w niej brak zrozumienia, samotność, walkę z samym sobą. Ale jednocześnie jest w niej też nadzieja – pokazuje, jak ważne jest wsparcie i jak wielką siłę może mieć miłość, nawet jeśli nie zawsze jest łatwa. Historia, przy której naprawdę można się zatrzymać i pomyśleć – o sobie, o innych, o tym, co w życiu ważne. To nie jest lekka lektura na poprawę humoru. To książka, która zostawia ślad. Taka, którą chciałoby się przeżyć jeszcze raz od początku – choć wiadomo, że tych emocji nie da się już odtworzyć w ten sam sposób. Jeśli ktoś szuka historii głębokiej, poruszającej i prawdziwej – zdecydowanie warto sięgnąć. Gorąco polecam!! Książkę miałam przyjemność czytać w ramach booktour zorganizowanego przez @book.reviews.by.magda

Tytuł: Było minęło Autor: Katarzyna Dołgań @mocneksiazki Daria Głowacka @zaczytana.do.rana Wydawnictwo: Motyle w nosie @motylewnosie Książka przeczytana w ramach BT u @book.lover995 ❤️ Ona: Kiedyś ,,głupiutka Zosia" która zakochała się w nieodpowiednim mężczyźnie, teraz odpowiedzialna kobieta, która stawia rodzinę na pierwszym miejscu. On: Bezczelny d...k, który skrzywdził Zosię w przeszłości, lecz nie potrafi o Niej zapomnieć. Spotykają się przypadkiem w Szklarskiej Porębie, gdzie Ona zamieszkała, a On realizuje nowe zlecenie, no i się zaczyna... Jeju... cóż te autorki tutaj nawywijały 🔥❤️🔥 Rewelacyjna historia opowiadająca o tym, jak łatwo można zawieść czyjeś zaufanie i jak trudno je potem odbudować. Jak bardzo można kogoś skrzywdzić i jak ciężko jest dojść do siebie po takich przeżyciach... Przyszykujcie sobie chusteczki, bo będą potrzebne!!! Uwielbiam historię Lewego Twixa i już się nie mogę doczekać, aby się dowiedzieć jak karma kopnie w zadek Prawego 😈🔥💪 @zaczytana.do.rana @mocneksiazki @book.lover995 #bt #btbylominelo #btbyłominęło #mojarecenzjaksiążki #mojaopiniaoksiążce #polecajkaksiążkowa #booktour #booktoutbylomninelo #katarzynadołgań #dariagłowacka #book.lover995 #booklover❤️ #kochamczytać #kochamksiążki

Daje 8,5⭐️ To był naprawdę bardzo dobry dark romans którego fabuła wciągnęłam mnie już od pierwszej strony i trzymała w zaciekawieniu do ostatniej :) Autorka zaserwowala nam tu dużo emocji które sprawiły, że non stop się zastanawiałam nad posunięciaki Maxa. W ogółe to bardzo polubiłam tą postać. Ogólnie polecam 😊 Ale wiadomo, że nie musicie mnie słuchać 😅😉

Bardzo nietuzinkowa historia. Na takanapewno nie traficie. Zaskakujący bohaterowie którzy od początku bardzo rozpraszają. Gangster który jest gangsterem z przymusu ale serce i duszę ma "czystsze" . Kaleka która jest piękna i waleczna. Kurde tak naprawdę to bardzo trudno jest mi odnieść się do tych bohaterów. Autorka potrafi tak kreować postacie i rzeczywistość że muszę chyba z kimś obgadać tą książkę. Oczywiście polecam

„Tamtej deszczowej nocy” to książka, która chwytając od pierwszych stron, nie puszcza aż do ostatniego zdania. Małe miasteczko Cresson, deszczowe ulice i tajemnice przeszłości tworzą atmosferę, w której każda emocja bohaterów jest niemal namacalna. Evelyn i Cameron to postaci pełne sprzeczności — silni, a jednocześnie zranieni. Ich relacja jest napięta, pełna gniewu, fascynacji i niewypowiedzianych słów. Czułam z nimi każdą radość, każdy ból i moment, w którym serce pękało razem z nimi. To historia o miłości trudnej, prawdziwej i czasem bolesnej, ale właśnie dlatego tak poruszającej. Styl autorki jest lekki, a zarazem sugestywny — łatwo wsiąknąć w emocje bohaterów i klimat deszczowej nocy. Książka zostaje w głowie jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony.

Hejka! Kto tak jak ja nie może doczekać się już lata? 🤔 Dziś było tak przyjemnie, ale szkoda tylko, że do czasu… Jak tylko słońce się schowało, przyszła ta mniej przyjemna część wiosny. A ja tak bardzo czekam już na ciepełko! ☀️ ** ** ** „Jeszcze parę dni temu usilnie chciałam odzyskać wolność, a teraz oddałabym wszystko, żeby móc z nim zostać. Przy nim czułam się kompletna, jak jeszcze nigdy. W końcu miałam wrażenie, że odzyskałam brakujący element siebie.” 🥹 Drogi czytelniku, Alessandro Caruso - członek rodziny mafijnej. Laura - polska nauczycielka muzyki. Ich spotkanie jest niecodzienne, a idylliczne chwile zostają przerwane przez brutalny atak. Czy Laura odnajdzie się w nowej rzeczywistości, a Alessandro odkryje, kto wydał na niego wyrok śmierci? Chodź, przekonajmy się. 🫴🏼 Powieść „W sercu porachunków” to pierwszy tom mafijnej serii. Tym razem @k.lewandowicz_autorka daje nam się poznać z zupełnie innej strony. Poprzednio napisała dla nas obyczajówkę, która porusza ważne tematy, natomiast tutaj mamy mroczny klimat pełen adrenaliny, emocji, krwi i tytułowych porachunków. Muszę przyznać, że jestem pozytywnie zaskoczona, jak łatwo Kasia weszła w ten mroczny świat i jak ciekawie go nam opisała. 🙌🏻 Wykreowani bohaterowie bardzo przypadli mi do gustu, a to, co ich spotykało, przyprawiało o szybsze bicie serca i nie pozwalało oderwać się od lektury od początku aż do samego końca. Chociaż ich pierwsze spotkanie było niecodzienne, to z każdą kolejną stroną wrzało i to dosłownie. 🙂 Kiedyś wspominałam Wam, że przestałam czytać romanse mafijne, bo miałam wrażenie, że ciągle czytam o tym samym i trochę mi się one przejadły. Dzięki tej lekturze poczułam powiew świeżości w tym gatunku i, kto wie, może z czasem znów sięgnę po coś mafijnego. 🤗 Bardzo przypadło mi do gustu też to, jak autorka opisywała włoskie widoki. Coś niesamowitego, dzięki tej lekturze bardzo chciałabym polecieć kiedyś do Włoch i zobaczyć to wszystko na własne oczy. Apetyt wzrastał w trakcie czytania. 😍 Reasumując, książka, którą tutaj Wam przedstawiłam, jest godna polecenia i nie jest oklepana. Jestem pewna, że wchodząc w ten świat, będziecie chcieli więcej! 😍 P.S. Książka była ze mną nawet na ubiegłorocznych wakacjach w Jastarni. 😁

Lubicie książki, przepełnione emocjami? Ja uwielbiam! Cenię sobie możliwość odczuwania emocji bohaterów i wspólnego przeżywania ich rozterek. „Soul Tattoo” zdecydowanie należy do tej kategorii. Jasmine to młoda, utalentowana tatuażystka, która prowadzi własne studio tatuażu. Po ciężkim dniu w pracy pragnie wrócić do domu i odpocząć. Jednak w jej salonie zjawia się zamaskowany mężczyzna. Początkowo myśli, że chce ją okraść, ale okazuje się, że pragnie, aby wytatuowała mu roztrzaskane serce. Na początku Jasmine się opiera, ale w końcu ulega i wykonuje tatuaż. Po trzech latach drogi Jasmine i tajemniczego mężczyzny w kominiarce znów się krzyżują, gdy jej obecny partner stosuje wobec niej przemoc, a przyjaciółka zawozi ją do szpitala. Tam opiekuje się nią Hayden, gburowaty lekarz, który rozpoznaje kobietę, ale ona nie pamięta jego. Czy to przypadkowe spotkanie będzie jednorazowe? Czy Jasmine uda się uwolnić z toksycznego związku? Jaką rolę odegra w tym wszystkim gburowaty Hayden? Nie zawsze jest tak, jak nam się wydaje. Często oceniamy ludzi po „okładce”, nie znając ich historii. Ta opowieść jest doskonałym tego przykładem. Autorka stworzyła fantastycznych bohaterów i wciągającą fabułę. Książka pochłania od pierwszych stron. Mnie tak wciągnęła, że nawet nie zauważyłam, kiedy przewróciłam ostatnią kartkę. Otrzymujemy historię o stracie, walce o siebie, determinacji w dążeniu do celu oraz o tym, że miłość nie zdarza się tylko raz, jeśli tylko damy jej szansę. Jasmine to bardzo barwna postać, romantyczka, która wierzy w prawdziwą miłość, choć źle ulokowała swoje uczucia. Z kolei Hayden, z pozoru gburowaty i oschły, to mężczyzna, który zakłada maskę obojętności, aby nie dać się ponownie zranić. Czytając, przeżywałam wszystko razem z bohaterami. Na początku Hayden irytował mnie swoim zachowaniem, ale szybko to się zmieniło. Jasmine z kolei budziła mój podziw, gdy zawzięcie dążyła do wyznaczonych celów, choć na początku było mi jej strasznie szkoda, gdy jej świat zaczynał się sypać. Emocje, które towarzyszyły bohaterom, były tak namacalne, że każdą z nich odczuwałam na własnej skórze. Chemia między Jasmine a Haydenem była tak intensywna, że aż iskry leciały. Autorka naprawdę stworzyła wspaniałą historię, która porusza, potrafi rozbawić, ale również skłania do refleksji. To pierwsza książka tej autorki, którą przeczytałam (wcześniej miałam do czynienia z jej duetem) i z pewnością nie ostatnia. Dziękuję autorce za zaufanie i możliwość zrecenzowania tej powieści, a Was zachęcam do przeczytania tej fantastycznej historii!

Zofia mieszka na wsi, pracuje w urzędzie miasta i nie ma żadnych perspektyw na przyszłość. Poznaje mężczyznę z miasta, do którego zaczyna coś czuć a on zaczyna odwzajemniać jej uczucia. Autorka ma przyjemny styl pisania a klimat książki jest lekki. Książkę czyta się szybko, mimo, że nie ma większych zwrotów akcji, a fabuła można przewidzieć. Bohaterowie są dobrze wykreowani. To historia idealna dla osób, które lubią motyw miłości z przypadku. „Narzeczony z miasta” to przyjemna lektura idealna na wieczór lub gdy ma się ochotę na coś lekkiego i romantycznego.