Jezus do duszy. Modlitwy i immaginette o. Dolindo

Tak jak nie lubię przewodników turystycznych (są zbyt trywialne), tak ten przewodnik - duchowy, udzielił mi cennych wskazówek. Znakomity autor, kaznodzieja, który dosyć dawno temu ostrzegał Amerykanów przed tym, przed czym powinno się ostrzegać dziś w Polsce. Ponadczasowe, kojące ducha dzieło.

Obrazek z okładki idealnie komponuje się z treścią książki! Chociaż to Ostrzeżenie w rzeczywistości nie będzie wyglądać tak cukierkowo. "Co to za wydarzenie? Jest to przełomowa chwila, w której wszelkie światło słoneczne zostanie zgaszone i cały świat pokryje gęsta ciemność. Potem na niebie pojawi się jasne światło, przypominające to, które powstaje ze zderzenia dwóch gwiazd, zostawiając za sobą znak Jezusa Chrystusa triumfującego na krzyżu, widzianego przez wszystkich w Jego chwale. Z ran na Jego ciele wytrysną strumienie światła, które rozświetlą ziemię, jednocześnie przeszywając każdą duszę i oświecając wszelkie sumienie. Wszyscy zobaczą swoje przeszłe grzechy i ich konsekwencje, bez względu na to, czy wierzą w istnienie Boga". Vince Sigala jest zabrany w niedaleką przyszłość, kiedy wkrótce nastąpi wojna atomowa, która jest następstwem grzechów ludzkości. A według mnie stoimy u progu takiej wojny. Christopher Winters: "Ale otrzymywałem też trudne słowa – takie jak "kara" i "oczyszczenie". One muszą nastąpić. I nastąpią. Świat otrzymał jednak czas, by się przygotować i zmienić. Ten czas jest teraz". Natomiast Marino Restrepo przekazuje: "Pan powiedział mi, że jesteśmy na samym końcu samego końca czasów ostatecznych" oraz "Religia stanie się sprawą prywatną, nie będzie jej można praktykować publicznie. Znajdzie się pod obserwacją i kontrolą rządów". Zawarte w tej książce proroctwa "Ostrzegają świat przed nadchodzącymi zawirowaniami, między innymi: komunizmem i jego nadchodzącym szczytem; wojną i użyciem broni nuklearnej; zanieczyszczeniem środowiska, głodem i plagami; rewolucją, niepokojami społecznymi i deprawacją moralną; schizma w Kościele; upadkiem światowej ekonomii; publicznym ukazaniem się Antychrysta i jego dominacją nad światem; wypełnieniem się ostrzeżenia, cudu i kar; uderzeniem w ziemię asteroidy i zmianą układu lądów. To wszystko nie ma na celu przestraszyć człowieka, ale nakłonić go, by zwrócił się do Boga". Szokujące jest moje spostrzeżenie, że obecnie mamy na świecie neokomunizm, czyli nadal komunizm, ale winnym opakowaniu. "Jeśli chcesz żyć w wierze, nadziei i miłości zamiast w strachu i rozpaczy, to przeczytaj tę proroczą książkę i uwierz w natchnione słowa współczesnych świętych i mistyków. Oni wzywają nas, byśmy oczyścili swoje sumienia i oddali życie Jezusowi, który jest Prawdą i Drogą do życia wiecznego". "Wśród osób, które zyskały międzynarodowy rozgłos i które twierdzą, że osobiście doświadczyły czegoś zbliżonego do oświecenia, są polscy księża i autorzy: ks. Adam Skwarczyński i o. Augustyn Pelanowski, a także Vassul Ryden, należąca do greckiego kościoła prawosławnego (wobec której wysuwane są pewne wątpliwości, ale która została uznana przez kilku znanych katolickich kardynałów i biskupów)". "Nie osądzajcie ani swojego zachowania, ani zachowania innych. Nie jesteście zdolni do osądzania. Nie możecie tego robić, ponieważ nie potraficie czytać w ludzkich sercach". "Bóg pokazał mi, że grzech rozprzestrzenia się niczym złośliwy nowotwór. Wystarczy potraktować kogoś źle, by zainicjować efekt pajęczyny. Jeśli nakrzyczę na kogoś rano i wprawię go w zły nastrój, on łatwo przeniesie go na innych, którzy z kolei wrócą z tym gniewem do domu i zrzucą go na swoich bliskich, ci natomiast przeniosą go na sąsiadów i tak dalej, i tak dalej". Książka wzrusza poprzez wiele świadectw życiowych przeróżnych ludzi – to budzi sumienie.

Wstęp i tłumaczenie należy do księdza profesora Roberta Skrzypczaka. Ksiądz Dolindo Ruotolo jest chyba obecnie najbardziej kojarzony z włoskim miastem: Neapol. Tam działa w swojej kapłańskiej posłudze. Bardzo podobają mi się konferencje o miłości Bożej, zwłaszcza druga pod tytułem “Miłość, która się ofiaruje i daje “. Ojciec Dolindo Ruotolo mówi, że “na drogach Bożych wszystko jest piękne (…)” oraz, że Jezus Chrystus “urodził się jako dziecko - oto cichość; przyszedł na świat w biednej grocie - oto pokora”.

Do książki trzeba podejść z otwartą głową i sercem. Trzeba ją przyjąć w skupieniu, bez pośpiechu, kontemplować. Zawiera nie tylko obraz Maryi jako Matki Jezusa, ale przede wszystkim jako zwyczajnej kobiety, bliskiej, zabieganej, zapracowanej, zmartwionej, kochającej i opiekuńczem. Wspaniałe rekolekcje i ćwiczenia duchowe. Bardzo dokładnie wyjaśnione oddanie się Matce Boskiej.

Drugą część biografii o. Dolindo odsłuchałam w fomie audiobooka w serwisie Esprit Audio. Ta publikacja tonprawdziwa skarbnica duchowych przeżyć, proroctw i historii, które jeszcze mocniej odkrywają jego niezwykłą misję. Ten audiobook poruszył mnie do głębi, bo pokazuje, że życie o. Dolindo nie skończyło się wraz z jego śmiercią - jego misja trwa dalej, wciąż dotykając serc ludzi na całym świecie. Joanna Bątkiewicz-Brożek prowadzi nas przez nieznane fakty, ukazuje jego proroctwa, a także przypomina o słowach kapłana skierowanych do Polski: „Błogosławię Polskę”. To audiobook pełen duchowej mocy, a sposób, w jaki został nagrany, sprawia, że słucha się go z uwagą i wzruszeniem. Lektor swoim głosem oddaje powagę, ale i nadzieję, jaką niosą te treści. Każdy rozdział to inspiracja do refleksji i modlitwy. To historia kapłana, który przeszedł przez odrzucenie i cierpienie, a mimo to pozostał wierny Kościołowi i Bogu. Audiobook daje poczucie bliskości z o. Dolindo i sprawia, że jego przesłanie staje się żywe tu i teraz.

Podoba mi się ta książka. Myślę, że lepiej czytać książki napisane przez księdza Dolindo, niż książki o nim napisane przez kogoś innego. Ksiądz Dolindo pisze prosto, zrozumiale dla każdego, choć są momenty bardziej mistyczne. Mam wielką sympatię dla niego i jeszcze większy szacunek dla jego wiedzy.

Chrystoterapia, czyli nawiązanie prawdziwej więzi z Bogiem, która daje siłę do zmagania się z codziennością, ale przede wszystkim pozwala zrozumieć kim jestem dla Boga, jak wielką mam dla Niego wartość i kim On jest dla mnie. Ksiądz Dominik Chmielewski stara się w przystępny sposób wytłumaczyć czytelnikom czym jest godność dziecka Bożego, jak wielkie znaczenie miał sakrament chrztu świętego, dać wskazówki jak budować swoją relację z Bogiem i jak powinna ona wpływać na nasze życie. Bóg jest miłością i Jego największym oczekiwaniem względem człowieka jest... miłość. Pojmij swoją wartość, buduj swoje życie na mocnych fundamentach, a żaden wróg, sztorm, ani grom Tobą nie zachwieją. Z minusów książki: lekki niedosyt, bo czuję, że można było tu jeszcze trochę więcej powiedzieć, dać więcej przykładów, lepiej wytłumaczyć, a druga rzecz to brak przypisów, przez co czasem ciężko zrozumieć skąd pochodzi dany cytat i wczuć się w szerszy kontekst tych słów.

Zdanie z Pisma Świętego, które jest w moim życiu już od bardzo dawna. Cieszę się z tej książki i treści tam zamieszczonych. Ojciec Witko ciągle pisze o tym samym – o Bogu który kocha i chce bym na tę Jego miłość był otwarty. Książka pokazuje co jest moją największą przeszkodą i jak ją przeskoczyć – skupić się na Bogu, a nie kontemplować samego siebie. Stąd tyle o uwielbieniu. Ma ono moc. Książka jest króciutka, ale naprawdę wiele niepotrzebna by zmienić swoje życie. Otwartości na łaskę Boga i odwagi by wejść na drogę gdzie już nie ja będę w centrum.

Książka składa się z mnóstwa cytatów z mistyków (bardzo nam współczesnych)- dusz ofiarnych doświadczających cierpień na wzór Chrystusa i obdarzonych łaską rozmowy z Jezusem, Maryją, św. Józefem. Dusz tych jest naprawdę wiele i zestawienie ich spójnych ze sobą wypowiedzi odnośnie wybranych przez Autora tematów robi duże wrażenie. W słowie wstępnym Autor snuje rozważania nad miejscem proroctw mistyków w kościele katolickim. Pierwszy rozdział zaznajamia nas z pojęciem dusz ofiarnych, dzięki którym Bóg odracza należne bezbożnemu światu kary. Dusze te stanowią niejako osłonę ludzkości. Tytuł drugiego rozdziału mówi sam za siebie: "Ciąg zapowiedzi, które okazały się prawdziwe". Trzeci rozdział traktuje o "ostrzeżeniu", znanym także jako mały sąd lub prześwietlenie sumień (tutaj polecam uzupełniająco książkę Christine Watkins pt. "Ostrzeżenie"). Kolejne rozdziały to jakby chronologia potencjalnych wydarzeń zapowiadanych w wizjach doświadczanych przez wielu różnych mistyków: "Cud i znak do ostatniego wezwania", "Wyjawienie tajemnic", "Trzy dni ciemności - we władzy demonów", "Bez nawrócenia nastąpi kara", "Apele z nieba: niebezpieczeństwa, jakich mamy unikać", "Boska gwarancja: wszystko skończy się dobrze". Lektura jest niewątpliwie cenna i dobrze motywuje do refleksji nad swoim życiem i perspektywą życia przyszłego, jakkolwiek czytelnik może być przybity natłokiem tak wielu wizji katastroficznych wydarzeń.. Nie jest wskazana nadmierna fascynacja proroctwami i próba dociekania kiedy i co nastąpi. Istotne jest to, co sami uczynnimy z własnym życiem oraz jak możemy osobiście się przyczynić do ratowania dusz.

Ciekawy wywiad rzeka z Austriaczka - Mistykiem. Treść tego co mowi Maria Simma wskazywałaby że Tradycjonaliści mają rację (za wyjątkiem twierdzen o ekumenizmie - ten ocenia jako pozytywne zjawisko zgodne z wola Boża jak również możliwość zbawienia przez inne religie w zależności od okolicznosci). Jednakże jej relacje o tym jaki jest Bóg mnie osobiście przerażają. Ocean miłosierdzia to jedno - ale przynajmniej z perspektywy czysto ludzkiej - Boża sprawiedliwość jest bardzo brutalna - zwłaszcza iż wg Marii Simma nawet dzieci mogą.byc w czysccu w tym małe.dzieci - zgodnie z nauką.przedsoborowa w tzw Limbo. W kazdym razie bardzo ciekawa lektura i asumpt do dyskusji już na poziomie, w mojej oceny, uczniów szkoły średniej a.takze katechez kościelnych.

Doskonała pozycja do codziennych rozważań wielkopostnych pomagająca przeżyć, wczuć się, doznać... Powróciłam do tej lektury w marcu 2021 roku i chcę się tu podzielić świeżymi refleksjami. Duchowość Luisy Piccarrety jest niesamowicie ofiarna. Wzruszają jej modlitwy, które koncentrują się na współczuciu i chęci niesienia pomocy cierpiącemu Jezusowi. Jej modlitwy są przepojone autentyczną i niespotykaną miłością. Każdy rozdział - kolejna z 24 godzin - zawiera obrazowy opis wydarzeń oraz rozmowę, a właściwie modlitwę Luisy do Jezusa, pełną współczucia i pocieszeń, a zakończoną podrozdziałem o tytule "Zamyślenia i doświadczenia", w którym Luisa porusza nasze sumienia pytaniami będącymi doskonałym przygotowaniem do spowiedzi z miłości i ofiarności. W kolejnych godzinach męki pojawiają się także słowa Jezusa. Szczególnie zapadła mi w pamięć godzina dziewiętnasta (od 11 do 12 w południe), w której ma miejsce ukrzyżowanie i podniesienie na krzyżu - tutaj Luisa Piccarreta przytacza kilka modlitw Jezusa do Ojca, w których nasz Zbawca staje w obronie nas, grzesznych stworzeń; oto fragmenty jednej z nich: "...Och, złagodniej! Wszystkie te obelgi noszę na mojej twarzy, która jest przed Tobą odpowiedzialna za wszystkich. Ojcze mój, powstrzymaj swój gniew przeciwko biednej ludzkości: są ślepi i nie wiedzą, co czynią. .... Jeżeli nie żywisz współczucia dla biednej ludzkości, niech Cię zmiękczy ta moja twarz, splugawiona plwocinami, pokryta krwią, posiniaczona i spuchnięta z powodu wielu otrzymanych uderzeń. Miłosierdzia, Ojcze mój! .... Stałem się upokorzeniem wszystkich. Dlatego za wszelką cenę chcę zbawić biedne stworzenia."

Jeszcze nigdy żadna książka nie podobała mi się tak bardzo, że chciałam zacząć czytać od nowa, mimo że nawet nie doszłam do końca. Jeszcze nigdy nie byłam tak rozdarta między chęcią dalszego czytania, a pragnieniem, by moja przygoda z lekturą trwała w nieskończoność. Stąd też jeszcze nigdy nie czytałam tak długo książki, która tak bardzo mi się podobała. Niepozorna, a jednak tak piękna. Mała, a jednak tak okazała. Cieniutka, a jednak tak wartościowa. Prosta, a jednak tak dosadna. Niesamowicie inspirująca. Niesamowicie ważna. Książka, której potrzebowałam. Książka, która porusza tak błahe, a jednocześnie tak istotne kwestie. Napisana cudownym językiem, który nas otula. Który koi nasze serca. Biorąc ją do ręki, nie przypuszczałam, że tak bardzo na mnie wpłynie. Że tyle zmieni w moim myśleniu. Że rozwieje tak dużo wątpliwości. Nie wiedziałam, że potrzebuje odpowiedzi na tak wiele pytań, dopóki nie poznałam tej książki. Naprawdę. Ks. Michał Lubowicki porusza tu kwestię modlitwy. Pisze o różnorakich sposobach modlitwy, o postawach, jakie przyjmujemy modląc się, o kłopotach przy modlitwie, które z pewnością nękają niejednego z nas, ale także o Liturgii oraz Eucharystii. Ksiądz nas nie poucza. On otwiera nam oczy na sprawy, które wydają się tak oczywiste. I wiecie, naprawdę mogę powiedzieć, że otworzyła mi oczy. Dzięki niej zrozumiałam, że najważniejsze w modlitwie jest to, że po prostu jest. Że ją podejmujemy. Że chcemy porozmawiać z Panem Bogiem. Że potrzebujemy Jego bliskości. Dla Niego właśnie to jest najcenniejsze. Że chcemy. Że pragniemy Go w swoim życiu. To było coś, czego potrzebowałam. I jestem pewna, że wielu z Was także jej potrzebuje, choć nawet o tym nie wie. Mam nadzieję, że prędzej czy później na nią traficie. Z całego serca życzę sobie, by Wam też dostarczyła tak wiele dobrego, co mi. Uwielbiam! I będę to powtarzać do znudzenia...

Będac już bliżej końca mojego życia niż początku, interesuje mnie oczywiście tematyka życia po śmierci. Ta książka odbiega od pozostałych w tym temacie. Autor, katolicki ksiądz, pracujący obecnie w Irlandii, przeanalizował świadectwa osób, które miały doświadczenia z pogranicza śmierci (wierzących, ateistów, związanych z New Age), pod kątem powtarzających się elementów. Po szczegóły odsyłam do recenzji czytelniczki Perzka. Książka tchnie optymizmem i zachęca do pracy nad sobą. Na pewno nieraz do niej wrócę. Nie tylko dla wierzących. Polecam.

"Ocalenie w Maryi" jest to poruszająca książka o tym, jak ważną rolę w życiu katolików odgrywa matka Jezusa. Dzięki jej wstawiennictwu i opiece mogą oni podążyć za Bogiem i dostąpić jego miłosierdzia. Maryja nie zostawia potrzebujących i wysłuchuje ich modlitw. Polecam.

Piękna książka z komentarzem do aktu zawierzenia "Jezu, Ty się tym zajmij". W komentowaniu tekstu zawierzenia autorka posługuje się cytatami z Pisma Świętego. Ponadto przedstawia historie ludzi, którzy znaleźli się w sytuacji "bez wyjścia", innymi słowy w takich tarapatach, że nic już od nich nie zależało i jedynym ratunkiem okazywał się wtedy ten akt zawierzenia.

Książka, która w prosty, a jednocześnie głęboki sposób ukazuje duchowe bogactwo modlitwy różańcowej. Autor przekonuje, że Różaniec jest nie tylko powtarzaniem modlitw, ale prawdziwą medytacją nad życiem Jezusa i Maryi. Książka zawiera liczne przykłady cudów, nawróceń i łask otrzymanych za pośrednictwem tej modlitwy, co czyni ją niezwykle inspirującą i motywującą do codziennego sięgania po różaniec. Wartością tej pozycji jest także jej praktyczny wymiar – autor daje konkretne wskazówki, jak dobrze odmawiać Różaniec, jak unikać rutyny i jak w pełni korzystać z duchowych owoców tej modlitwy. Język książki jest przystępny. Po lekturze tej książki trudno pozostać obojętnym wobec Różańca. Dzieło św. Ludwika Marii Grignion de Montforta rozpala w sercu pragnienie głębszej modlitwy i zaufania Maryi. Mimo upływu lat książka nie traci na aktualności i sile oddziaływania.

Ten trzeci - czyli święty Józef to jedna z najbardziej tajemniczych i milczących postaci zapisanych na kartach Biblii. Człowiek, który jest mężem Maryi i który stał się ziemskim opiekunem Jezusa Zbawiciela nie wypowiada ani jednego słowa w Ewangelii. A jednak jest jednym z najważniejszych świętych, uważanym przez wielu współczesnych teologów za obrońcę Kościoła. Książka składa się z sześciu wywiadów z osobami zarówno duchownymi, jak i świeckimi, które opowiadają o swoich osobistych doświadczeniach i wyobrażeniach na temat świętego Józefa. Dla mnie najciekawsze były wypowiedzi świeckich: Wincentego Łaszewskiego, Pawła Zuchniewicza i Tomasza Terlikowskiego. Opisują oni losy Józefa nie z perspektywy świętego, ale jako zwykłego, pobożnego Żyda, "cadika", który zaufawszy bezgranicznie Bogu musiał wziąć na siebie brzemię wielkiej odpowiedzialności za losy nie tylko swojej małej rodziny, ale i całego świata. Do refleksji.

Książka zrobiła na mnie dobre wrażenie. Właściwie to smutno mi się zrobiło, bo jako osoba wierząca już sama nie wiem, w którym kierunku nasz świat zdąża. Byłam bardzo zszokowana wstępem tej książki, ale kiedy potem przeczytałam słów parę o jego autorze, w mojej głowie zaczęły się kłębić jeszcze gorsze pytania: dlaczego Kościół od jakiegoś czasu straszy i gra na emocjach swoich wiernych, których rzekomo próbuje w ten sposób ocalić? Co innego Bojaźń, co innego Strach. Po lekturze, która jasno podkreśla, że zwycięstwo przyjdzie przez Maryję, zaczynam się zastanawiać, czy aby zwycięstwo nie przyjdzie w ogóle ze strony kobiet. Dla wierzącego nic trudnego. "Czystość, cichość i pokora to Maryi strój, Przez nie miła niebios córa łask zyskała zdrój." Taki fragment pieśni na koniec (świata :D).

Ile sił, wiary i nowej nadziei czuję po przeczytaniu tej książki. Są zjawiska nadnaturalne i cudowne uzdrowienia, przy których naukowcom brakuje dowodów i słów. Odwiedziłam grób św. Charbela i od tego czasu czuję szczególne pośrednictwo. Polecam jako pośrednika w trudnych sytuacjach. Wyprasza uzdrowienia i inne, dosłownie, cuda.

W książce jest zamieszczone świadectwo Piusa XII, który jako kardynał przeczytał III tajemnicę. Napisał wtedy o: BŁĘDACH W LITURGII i FAŁSZYWEJ DOKTRYNIE. Teraz mam pytanie kto kłamie. Pius XII raczej nie, Watykan coś ukrywa i nie opublikował w pełni tej tajemnicy.