Szukamy ofert...
Aktualności
16
Prezentownik książkowy 2025: literatura piękna i poezja pod choinkę
Literatura piękna i poezja mają tę rzadką właściwość, że potrafią uchwycić to, co wymyka się codziennym opisom. Zatrzymują w pół kroku, każą do czegoś wrócić, coś dopowiedzieć, coś przemyśleć. W naszym świątecznym prezentowniku znalazły się książki, które nie szukają łatwych wzruszeń — przeciwnie, wymagają skupienia i wrażliwości, ale odpłacają intensywnym doświadczeniem czytelniczym. Dla wielu z nas to właśnie...
Opinia
Powieść wymierzona w nadużycie islamu wobec kobiet i ignorowanie pamięci o niedawnej wojnie domowej. Napisana bardzo zajmującym stylem i przetłumaczona piękną polszczyzną (brawo tłumacz, Oskar Hedemann), ale ciężko się czyta ze względu na bezmiar nieprawości i cierpienia wynikający z patriarchatu, podtrzymywanego fałszywym obrazem Boga i jego rzekomych obietnic. Fanatyzm religijny algierskich muzułmanów – bo to ten świat jest przedstawiony w książce Kamela Doauda – krzywdzi nie tylko kobiety, ale całe rodziny.
Literacko ta powieść trochę mnie rozczarowało – więcej się spodziewałam po Nagrodzie Goncourtów. Monologi, wewnętrzne i zewnętrzne, stają się nużące jako dominująca forma tekstu. Za dużo powtórzeń i epatowania okrucieństwem zbrodni, choć rozumiem intencję autora o potrzebie przypomnienia i utrwalenia tragedii wojny domowej w Algierii, wypychanej z narodowej pamięci, i swoistej Szecherezady opowieści o dramatycznych przeżyciach, żeby nie zamieniły się w niepamięć.
Powieść wymierzona w nadużycie islamu wobec kobiet i ignorowanie pamięci o niedawnej wojnie domowej. Napisana bardzo zajmującym stylem i przetłumaczona piękną polszczyzną (brawo tłumacz, Oskar Hedemann), ale ciężko się czyta ze względu na bezmiar nieprawości i cierpienia wynikający z patriarchatu, podtrzymywanego fałszywym obrazem Boga i jego rzekomych obietnic. Fanatyzm...
więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to