Hard Beat. Taniec nad otchłanią

Cudowna! Jedna z lepszych książek Mii Sheridan. Może okładka nie zachęca, ale naprawdę warto przeczytać. Zawiera w sobie wszystko, co trzeba: humor, akcję, spice, cudowną walkę o siebie i rozkwit bohaterów. Bardzo podobało mi się to, że został tutaj poruszony wątek handlu ludźmi-to temat, o którym trzeba mówić głośno i autorce świetnie się to udało. Polecam z całego serca!❤️

Każda romantyczka wie, jak się kończą układy z przyjaciółmi do seksu, nie mniej jednak- w przypadku tej historii- główny bohater skrywa jakąś tajemnice i od początku jest mocno zagadkowa postacią. Główna bohaterka- od początku czytelnik wie o jej trudnym dzieciństwie- łatwo połączyć fakty dlaczego postępuje jak postępuje. Jest wiele scen wywołujących śmiech, jeszcze więcej opisów zbliżeń seksualnych- pobudza wyobraźnię a nie są zupełnie "oderwane od rzeczywistości". Choć byłam ciekawa jak skończy się historia tej dwójki to po kolejny tom nie sięgne.

Sebastian jest liderem zespołu,a wokół jego osoby teraz krąży fatum wylądowania za kratami... Shea jest kelnerką w barze.Kiedy poznaje Sebastiana nie ma pojecia kim on jest,a on w ucieczce od złej sławy na chwilę chce o wszystkim zapomnieć.Spędzają ze sobą jedną noc,ale gdy rano Sebastian się budzi obok Shei do pokoju wchodzi małą dziewczynką.Sebastian zaczyna rozumieć,że powinien zniknąć z ich życia,ale nie chce być tchórzem,więc wraca by poznać jej córkę.Czy nadzieja, którą Sebastian karmi Shee i siebie pomoże im zbudować coś razem? Szczerze podoba mi się kreacja Sebastiana i Shei to jak autorka opisuje ich uczucia,okej ich znajomość zaczyna się od jednej nocy razem,ale uważam,że pomimo tego co Sebastian przed nią ukrył czyli że jest Sebastianem Stonem, dlatego,że uważał że jego życie to wystarczający syf,czuje się winny śmierci Juliana mężczyzna nie jest bez wad, ale Shea chociaż wydaje się taka szczera,bo jest mamą,a dla swojego dziecka każda matka jest gotowa uczynić wszystko,żeby miało jak najlepiej i chronić je przed złem.Czy tajemnica Shei wywróci życie Sebastiana ? Historia sama w sobie nie jest zła,nie przeszkadzały mi te opisy co im w duszach drzemie,ale zdrobnienia rzeczy to było trochę wkurzające,a za zakończenie muszę przeczytać kolejny tom🙈w najciekawszym momencie autorka daje mi taki zwrot akcji 😯.

Haddie Motgomery - przyjaciółka Rylee, głównej bohaterki serii "Driven". Pół roku temu straciła starszą siostrę Lexie, która przegrała walkę z rakiem piersi. Przez to Haddie, aby zapomnieć o bólu i cierpieniu, szuka zatracenia w seksie. Beckett Daniels - najlepszy przyjaciel Coltona Donovana, mężczyzna Rylee. Jest to dość spokojny mężczyzna, nie chce się wiązać, tak jak Haddie. Ale zmienia diametralnie zdanie, gdy spędza noc z tą szaloną blondynką. UWAGA SPOJLERY CO DO SERII "DRIVEN"!!! Haddie po weselu Rylee i Coltona topi smutki w alkoholu i ma zamiar wrócić do domu, by zagłuszyć smutek do końca. Niestety jej plany krzyżuje Beckett, który jako dobry mężczyzna czuje obowiązek, aby zaopiekować się pijaną dziewczyną i chce ją odprowadzić do jej pokoju, w którym odbyło się wesele. Jednak Haddie nie ma zamiaru iść grzecznie spać. Kokietuje i podnieca mężczyznę, aby ten pomógł zagłuszyć jej demony, które objawiły się po stracie siostry. Beckett opiera jej się, bo nie chce jej wykorzystywać, gdy ta jest pijana, ale zdrowy rozsądek zakłóca pożądanie do seksownej blondynki. Dziewczyna po nocy z Beckettem i niesamowitym seksie z nim powala mu się odwieźć do domu i dopiero, gdy jest sama, dociera do nie co tak naprawdę zrobiła. Czuje ogromne zażenowanie i nie wie jak mu spojrzy w twarz przy następnym spotkaniu. W tym samym czasie w drzwiach mieszkania Haddie pojawia się Dante. Jej były chłopak, który szuka noclegu na kilka tygodni. Kobieta czuje, że to się źle skończy, ale zgadza się nie mogąc oprzeć się urokowi Dantego. Beckett za to, po nocy z Had, jedzie na rodzinne ranczo, aby odsapnąć i przestać myśleć o blondwłosej kobiecie oraz o rzeczach, które z nią robił zeszłej nocy. Spotyka tam swojego młodszego brata Walkera i nie dane mu jest do końca się zresetować. W książce bliżej poznajemy Haddi I Becketta, z którymi mogliśmy zapoznać się już w serii "Driven", ale tym razem to tylko i wyłącznie ich historia. Haddie polubiłam od samego początku. Jest buntownicza, nieposkromiona i ma mega cięty język. Jak tu jej nie pokochać? Ale ma też swoje wady. Rozumiem, że jest uparta i zawzięta, ale bez przesady. Czasami zamiast zapytać Becksa co on sądzi w danej sytuacji po prostu go odpychała i raniła, żeby później podjąć decyzję za ich oboje. Moją głowę zalewają obrazy. Wspomnienia, jakie mogliśmy razem stworzyć, gdybym szczerze odpowiedziała na to pytanie. Gdybym dopuściła go do siebie... i pozwoliła sobie na odczuwanie emocji całym sercem, a nie po kawałkach, które mi się wymykają,gdy tracę ostrożność. Beckett za to jest przykładem idealnego faceta. Troskliwy, opiekuńczy, ale też uparty i wybuchowy. Chociaż czy upartość przy takiej kobiecie jak Haddie jest wadą? Raczej pomocą. Książka nie jest ani trochę gorsza od głównej serii. Jest podzielona na rozdziały ze strony kobiety i ze strony Becketta. Chociaż znowu kobieca bohaterka gra tu główne skrzypce. Płakałam, śmiałam się i wkurzałam przy tej lekturze. Wszystkie emocje odhaczone, więc mogę Wam ją serdecznie polecić, a ja nie mogę się doczekać kolejnej historii napisanej przez tą autorkę.

To moja guilty pleasure. Bardzo cenię czułość i wrażliwość Katy Evans, jej nawet można określić - patos w opisywaniu emocji i pożądania bohaterów. Dualizm siły fizycznej Remy'ego i jednocześnie bezbronność wobec choroby, która go nigdy nie zostawi łamie serce. Nie podzielam krytycznej oceny Brooke. Zakochała się całym sercem, chciała oddać się cała tej miłości w każdej sferze, nie była cyniczna, zagubiła się. Po prostu książka dla tych, którzy nie oceniają i czują.

Spodziewałam się prostej, namiętnej i gorącej powieści, która pozwoli oderwać mi się od problemów. W istocie - jest to powieść namiętna i gorąca, na pewno jednak nie prosta i nie pusta. Hawkin i Quinlan - chemia między głównymi bohaterami jest fantastycznie opisana. Oprócz gorących i dobrze napisanych scen mamy tutaj również dramat głównego bohatera, z którym musi się zmagać. Dramat, którego doznał jako mały chłopiec. Piętno, które nosi w sobie do dziś. Czy uczucie pomoże mu zerwać kajdany przeszłości? Bardzo zachęcam, lektura bardzo wciągająca i seksowna 🙂

Izabella to piękna i wartościowa kobieta, choć jej mąż Tomasz tego nie zauważa i niedocenia. Traktuje on swoją żonę jak bezwolną lalkę i notorycznie zdradza. I choć kobieta kocha od nastoletnich czasów Wincenta zawsze pozostała wierna mężowi, gdyż została wychowana w przeświadczeniu, że przysiąg się dotrzymuje. Tomasz i Wincent zostają wspólnikami. Jaki to będzie miało wpływ na Izabellę? Jakie tajemnice skrywa Wincent? Co zrobi Tomasz gdy jego romans wyjdzie na jaw? Spędziłam z tą książką przyjemny wieczór. I choć przyznam, że Izabella irytowała mnie czasami swoim zachowaniem, brakowało mi w niej troszkę waleczności i iskry, a także taką uległością i posłuszeństwem wobec męża. Ale później gdy odkryła romans męża zyskała w moich oczach, że nie starała obarczyć siebie zachowaniem męża i pokazała klasę w postępowaniu z nim. Tomasza nie dało się polubić, niestety takich gagatków nie cierpię. Wincent to zupełnie inny temat, choć jego kumpelowska przysięga jest bezsensu, ale stara się to później naprawić i jego sposób bycia sprawia, że budzi on w człowieku sympatię. Bardzo lekka i przyjemna książka, wszystko toczy się w odpowiednim tempie i choć nie zaskakuje, ma to swój urok.

W najgorszych koszmarach nie spodziewała się,że jej kłamstwo wyjdzie na jaw,a ona przestanie czuć się bezpieczna.Sebastian nie może uwierzyć,że kobieta,która zawsze była wobec niego szczera zataiła przed nim naprawdę istotną informacje. Czy Sebastian i Shea staną przed światem razem,gdy pojawia się ktoś z jej przeszłości? Sebastian czuje się zdradzony,nie rozumie jak Shea mogła nie powiedzieć mu prawdy i chociaż go zraniła decyduje się jej pomóc odzyskać ponieważ pomimo poczucia że go okłamała Sebastiana kocha Shee i jej córkę i uczyni wszystko,żeby ich życie było znów pełne radości i kompletne. W moim odczuciu ta część jest słabsza nie wiem dlaczego ale jak pierwszą część czytało mi się całkiem tak druga wręcz mi się ciągnęła okropnie 🙈.

„Real” autorstwa Katy Evans to jedna z tych powieści, które wciągają od pierwszych stron i trzymają emocjonalnie do samego końca. To nie jest zwykły romans – to intensywna, pełna napięcia i pasji historia o miłości, która rodzi się w świecie brutalnym, niebezpiecznym i nieprzewidywalnym. Evans stworzyła książkę, która balansuje między erotyką, dramatem a opowieścią o ludzkich słabościach i sile, by się im przeciwstawić. Główna bohaterka, Brooke Dumas, to młoda kobieta, która po kontuzji musi zrezygnować z kariery sportowej. Gdy przypadkiem trafia na walkę nielegalnych zawodów bokserskich i po raz pierwszy widzi Remingtona Tate’a, znanego jako Riptide, jej życie zmienia się całkowicie. On jest uosobieniem siły, tajemnicy i magnetyzmu – dziki, charyzmatyczny, a przy tym niezwykle skomplikowany. Między nimi natychmiast rodzi się przyciąganie, które autorka opisuje z taką intensywnością, że niemal „czuć” je na skórze. Z czasem okazuje się jednak, że Remington nie jest typowym bohaterem romansu – to mężczyzna zmagający się z chorobą afektywną dwubiegunową. Evans wprowadza ten wątek z wyczuciem, pokazując, że miłość do osoby zmagającej się z problemami psychicznymi wymaga ogromnej cierpliwości, zrozumienia i odwagi. To nie jest bajka o księciu na białym koniu, ale opowieść o realnym człowieku, który każdego dnia walczy nie tylko na ringu, ale i z samym sobą. Jednym z największych atutów powieści są jej bohaterowie. Remington Tate to postać pełna sprzeczności – z jednej strony brutalny, niebezpieczny, silny fizycznie; z drugiej – wrażliwy, zraniony i bardzo emocjonalny. Evans nie boi się pokazywać jego słabości, dzięki czemu nie jest on stereotypowym „bad boyem”, ale złożonym człowiekiem, który desperacko pragnie miłości, a jednocześnie boi się, że ją zniszczy. Brooke natomiast jest przeciwieństwem typowych bohaterek romansów – nie jest bezradną dziewczyną czekającą na wybawcę. To kobieta z charakterem, silna i empatyczna, ale też zmagająca się z własnymi rozterkami. Jej relacja z Remym to nie tylko fizyczne przyciąganie, ale i emocjonalna podróż przez wzloty i upadki, momenty szczęścia i rozpaczy. Motyw walki przewija się przez całą książkę – zarówno dosłownie (w ringu), jak i symbolicznie. Evans pokazuje, że miłość nie zawsze jest prosta i lekka; czasem to walka o drugiego człowieka, o zaufanie, o zrozumienie. Związek Brooke i Remy’ego to mieszanka namiętności, bólu, potrzeby bliskości i nieustannego strachu, że choroba zniszczy to, co udało się zbudować. Ich relacja jest pełna napięcia – chwilami toksyczna, chwilami czuła i piękna. Czytelnik nie raz czuje złość, żal i wzruszenie, bo ta miłość nie jest „idealna”, lecz prawdziwa, ze wszystkimi swoimi niedoskonałościami. Katy Evans pisze w sposób niezwykle zmysłowy, ale nie przesadny. Sceny erotyczne są intensywne i emocjonalne, lecz nie stanowią taniej sensacji – są częścią relacji, sposobem wyrażania emocji bohaterów. Autorka potrafi oddać ich chemię słowami w taki sposób, że czytelnik naprawdę czuje, jak między nimi iskrzy. Narracja prowadzona z perspektywy Brooke pozwala zrozumieć jej emocje, obawy i fascynację Remym. Jednocześnie styl autorki jest przystępny, płynny i bardzo „filmowy” – łatwo wyobrazić sobie każdą scenę. Choć „Real” często klasyfikowany jest jako romans erotyczny, w rzeczywistości to powieść o akceptacji, chorobie psychicznej, potrzebie kontroli i wewnętrznych demonach. Evans zaskakuje tym, jak dojrzale pokazuje wpływ choroby na relacje i poczucie własnej wartości. Remy nie jest „zepsuty”, tylko inny – i Brooke uczy się, że prawdziwa miłość to nie chęć zmiany drugiego człowieka, ale akceptacja jego natury. Ten wątek czyni książkę wyjątkową wśród romansów – nie wszystko kończy się różowo, ale każde zwycięstwo bohaterów, nawet najmniejsze, smakuje prawdziwie. Książka stała się bestsellerem nie bez powodu – czytelniczki (i czytelnicy) pokochali jej szczerość i emocjonalność. Dla jednych „Real” to historia o namiętności, dla innych – opowieść o sile miłości wobec choroby i cierpienia. Nie brakuje opinii, że powieść bywa zbyt dramatyczna, momentami przesadzona, a dialogi – zbyt romantyczne lub patetyczne, ale dla większości to właśnie te emocje stanowią o jej wyjątkowości. Evans nie boi się balansować na granicy intensywności i przesady – jej świat jest pełen ekstremów, ale dzięki temu historia pozostaje w pamięci na długo. A tak na koniec. „Real” to książka, która nie daje o sobie zapomnieć. To nie jest lekka historia na jeden wieczór – to emocjonalna burza, w której miłość zderza się z rzeczywistością, a bohaterowie uczą się, że prawdziwe uczucie wymaga siły i wytrwałości. Katy Evans udowadnia, że nawet w świecie brutalnym i pełnym bólu można znaleźć piękno, jeśli tylko ma się odwagę kochać naprawdę. To powieść o ludziach złamanych, ale nie przegranych. O miłości, która boli, ale daje sens. O walce, którą warto toczyć każdego dnia – w ringu i w życiu. Jeśli lubisz intensywne, emocjonalne historie z wyraźnie zarysowanymi bohaterami, silną chemią i nutą dramatyzmu – „Real” jest książką dla Ciebie. Ale ostrzegam: to nie jest zwykły romans. To doświadczenie, które zostaje w sercu na długo. ❤️

Ostatni tom serii, w ktorym dramat goni dramat. Domyslalam sie kto "miesza" w firmie w sprawie osrodka, bo za czesto ta osoba byla wspominana w ksiazce. Jednak w sprawie zabojstwa obstawialam dwie osoby, obydwoch ojcow i nie wiedzialam, ktory jest tym wlasciwym. Mimo dramatu zakonczenie szczesliwe, a relacje braci w zupelnosci mnie satysfakcjonuja, polecam.

Jakoś podołałam z tą książką, ale było ciężko. Nic takiego porywającego w niej nie było. Bianka próbuje sobie wmawiać, że nic nie czuje do Jamiesa. On natomiast przekonuje są so siebie. Bianka poznaje kolejne kobiety związane z ukochanym i coraz bardziej chce od niego się odsunąć, ale pożądanie jest większe niż zdrowy rozum.

Przeczytana w ramach akcji #marcowyreread Minęło 9 lat od momentu gdy czytałam tą książkę, no szmat czasu. Czy miałam obawy co do tego jak teraz odbiorę tą historię? No miałam. Na całe szczęście, bawiłam się równie dobrze, jak za pierwszym razem. Książka w całości napisana jest z męskiej perspektywy, i chociaż autorką jest kobieta, to uważam, że właśnie Emma Chase jak nikt inny potrafi odpowiednio męską perspektywę pokazać. "Skazanie" to niezwykle przyjemna, rozgrzewająca, ujmująca, zabawna, urocza i komfortowa powieść. Jake, Chalsea i dzieciaki tworzą tak świetną atmosferę, że nie można ich nie polubić. Bohaterowie są wyraziści, konkretni, z kolei dzieciaki niejednokrotnie potrafili rozłożyć na łopatki. Ich historia jest dla mnie gwarancją udanej lektury, lektury, która znów sprawiła, że czułam się otulona, czułam wewnętrzne ciepełko, czułam pełną satysfakcje. To była jedna z tych książek, od których nie można się oderwać, a jednocześnie nie chce się, żeby się skończyły. Ps. Gdybym miała wskazać książki, które mogłyby doczekać się wznowienia, to byłyby właśnie książki Emmy Chase. Fajnie by było gdyby mogły dotrzeć do nowych czytelników.

Zaczęłam nie od tej części co powinnam, bo przeczytałam najpierw 2 cześć, a potem pierwszą. I muszę przyznać, że bardziej ciekawsza wyda mi się właśnie ta pierwsza. Tu poznajemy historie dwójki bohaterów- modela i asystentki. Oboje można powiedzieć, że mają pewnego rodzaju kompleksy i problemy , z którymi próbują oboje walczyć. Razem pokonują swoje słabości, a jednocześnie przełamują schematy i razem próbują czegoś nowego, czego do tej pory żadne z nich nie próbowało. Ich historia pokazuje, że w życiu pieniądze szczęścia nie dają. Bardziej wsparcie i troska oraz miłość drugiej osoby jest nam potrzebna. Pęd i pogoń za karierą niczmu nie służy, a wręcz przysparza wiele problemów. Uświadamia też, że to czego doświadczyliśmy w dzieciństwie i jakie mamy "fundamenty" wpływa na nasze późniejsze, dorosłe życie. Historia urocza, przeplatana "goracymi" I lekko dramatycznymi scenami, sprawia,że szybko się ją czyta.

W końcu po nieudanych kilku lekturach trafiłam na podniebny lot i nie zawiodłam się. Moja pierwsza myśl podczas czytania: "BDSM hmmm....będzie kolejna porażka" ale nie! Wszystko jest z umiarem. Zakończenie nakłania do sięgnięcia po kolejną część. Polecam.

Wciągający i łatwo czytający się romans. Główni bohaterowie nie są stereotypowi i ciekawie się ich poznaje. Jedynym minusem budowy postaci w tej książce jest to, w jak nieodpowiednich momentach Gray myśli o seksie z główną bohaterką. Na wszystko jest czas i miejsce, ale widać, że autorka niekoniecznie się tym przejmowała. Bardzo ładnie opisane zostało całe otoczenie. Napa, dom i winnica zostały pięknie zobrazowane, nadano im ciepła, co mi osobiście uprzyjemniło lekturę. Na sam koniec pragnę dodać, że Virgil jest najbardziej kochaną postacią o jakiej przyszło mi czytać od bardzo dawna.

Historia Georgie i Mojżesza jest całkiem inna niż w typowych romansach. No może tylko motyw niegrzecznego i niedostępnego chłopca się sprawdza ;). Szczerze mówiąc spodziewałam się po prostu lekkiej młodzieżówki. Początkowo miałam wrażenie że za dużo tu rzeczy dziwnych. No bo przecież miłość nastolatków, dar komunikacji ze zmarłymi, w tle zaginięcia młodych dziewczyn, a później dodatkowo ciąża, psychiatryk i śmierć dziecka. Trudno narzekać na nudę. Nie jestem do końca pewna czy wszystkie te wydarzenia łączyły mi się w całość. Bywały momenty, w których miałam wrażenie, że coś jest nie tak. Najdziwniejsza była chyba śmierć Eliego; miałam wrażenie jakby autorka chciała go uśmiercić koniecznie z winą Georgie, dlatego zamiast wypadku drogowego albo ciężkiej choroby zdecydowała się na potrącenie (?), co, moim zdaniem, było mało prawdopodobną wersją wydarzeń. Natomiast na plus oceniam wprowadzenie kilkuletniej przerwy w wydarzeniach. Podoba mi się poznawanie ich na nowo po tym czasie i to, że faktycznie widzimy różnicę w zachowaniu, większą dojrzałość. Sprawa porwań była dla mnie do końca zagadką, co w książkach młodzieżowych raczej mi się nie zdarzało. Momentami czułam wręcz rozgoryczenie brakiem odpowiedzi. Podoba mi się, że chociaż autorka już na okładce ostrzega nas przed brakiem happy endu, dostajemy coś co nas zadowala. Mimo wielu strat i zawirowań, Georgie i Mojżesz odnajdują spokój oraz miłość. Cieszę się, że Mojżesz zdecydował się wrócić do żywych po spotkaniu z synem, dostarczając nam happy end, którego brakowało.

" Bez pamięci " to jedna z dwóch wydanych przez panią Martynę Kubacką książek o miłości. Przyznaję że " Bez pamięci" bardziej trafiła do mojego serca niżeliby " Bezczelna". Od samego początku chłonęłam książkę. Kartka po kartce wręcz bez tchu. Nie mogłam nacieszyć się niewyobrażalnie dużą ilością pytań, którą pojawiła się w mojej głowie. Zaraz po przeczytaniu kilku pierwszych stron książki. Przyznaję, że tak dobrego zwrotu akcji się nie spodziewałam. Nie jest to, jednak książka bez wad. Po dotarciu do końca powieści, poczułam niewyobrażalny niedosyt informacji :/ Nie mam bladego pojęcia, jak potoczyło się dalsze losy naszych bohaterów. Pochodzili przecież z szemranych kręgów. Więc, przydałby się, taki wątek uzupełniać " Happy End" . Coś podobnego, co miało miejsce w " Bezczelna" dokładnie na samym końcu. Co pomogłoby mi zasnąć w nocy !!! Bez ustanego zastanawiania się " Jak wygląda ich życie po tym wszystkim ?! co zaszło po miedzy nimi wszystkimi... Moja ocena to bardzo dobra- nie jest to może książkowy ideał, ale ma w sobie pewien potencjał. Nad którym wypadałoby jeszcze popracować przed wydaniem... Czytałam ją naprawdę sprawnie, więc daje jej najwyższą w moim przypadku ocenę :)

Jak zawsze autorka mnie nie zawiodła i stworzyła niesamowitą historię oraz wykreowała świetnych bohaterów. Również poruszone jest kilka wątków takich jak; walka z rakiem, autyzm i ślepota( nie chce nikogo urazić tym stwierdzeniem). Całą historię czytałam jednym tchem i jedynie co nie przypadło mi do gustu to otwarte zakończenie, które osobiście interpretuję na kilka sposób i nie wiem, które bardziej przypada mi do gustu.

Krótkie i dość szczegółowe zakończenie serii " Nie dajesz mi spać". Podsumowało przygody przyjaciół, wszyscy szczęśliwi, zakochani i pełni życia. Po wypadku Simona, Caroline wiedziała już, że pragnie aby miłość jej życia nadal była przy niej. Seria kończy się, wielkim happy endem. Dla Simona i Caroline oraz całej paczki

Ta opinia odnosi się do wszystkich 3 książek tej serii. Historia banalna jak wiele podobnych ale na prawdę dobrze się to czyta. Autorka piszac sceny czy dialogi niejednokrotnie mnie rozśmieszyła, czasami rozczarowała nawet zezłościła a tym samym nie mozna powiedzieć że książki te są nudne. Sam fakt iż pochłonęłam tak dokładnie pochłonęłam trzy książki w 4 dni świadczy o tym, że sa napisane ciekawym jezykiem, a nawet ze sa wciągające.