Góra obietnic

„Wilki dwa” to szczera i poruszająca rozmowa o męskości, wierze i codziennej walce dobra ze złem. Ojciec Szustak i Litza w autentyczny sposób pokazują, że siła nie polega na byciu idealnym, ale na ciągłym podejmowaniu walki o to, co ważne. To książka, która daje nadzieję i zostaje w sercu na długo

„…Lekceważymy pokorę i dmuchamy w pychę – rana się otwiera, pęknięcie pogłębia…” Najlepiej czyta się w wolnych chwilach i wieczorami. We wspomnianej ciszy dostrzegamy elementy zadumy i refleksji. Przed Wami dla mnie (książka - zagadka) z cyklu krakowskich nowości. Bardzo jestem ciekawa Waszych spostrzeżeń. Czym „…właśnie jest wiara”? Kiedy zobaczyłam w mediach nowe wydanie książki kardynała Grzegorza Rysia pt. „Skandal Miłosierdzia” zastanawiałam się nad tym, jak publikacja zostanie odebrana przez to młodsze pokolenie, które nie zawsze chodzi do kościoła, to uważające rozwody za coś normalnego, to które teraz ucieka, a nie rozmawia. Chowa się w swojej skorupce, boi się, ale milczy. Miłość i miłosierdzie to też nowe określanie życia. Miłość to wszak uczucie – relacja. Miłosierdzie pozostaje wielką tajemnicą Boga i wielkim skandalem w oczach ludzi. Zawiera w sobie to, z czym mamy największe trudności: współczucie, przebaczenie, nawrócenie. Miłosierdzie – to akt współczucia wyrażający się w konkretnym bezinteresownym działaniu, na rzecz innych. Trudności, współczucie, przebaczenie i nawrócenie. Na czym polega przymierze Boga z człowiekiem? Gdzie tu nieograniczona miłość? Naprawdę nie jest prosto. Miłosierdzie nie stawia warunków, nie zna żadnych granic. Czym jest duchowa pomoc? Wszak nie każdy rozumie, co i jak się mówi. A ty Drogi Czytelniku rozumiesz? Kardynał Grzegorz Ryś przypomina, że modlitwa ogarnia całego człowieka: postawę, miejsce, gesty i słowa. Modlimy się sami, w Kościele i w rodzinie. W Starym Testamencie odnajdziemy dwa terminy hased – wierność, i rahamim – miłość rodzicielska. Ten drugi termin, pierwszy raz usłyszałam na krakowskich Łagiewnikach, od pewnej uśmiechniętej zakonnicy. Rahamim – odsyła nas do kobiecej wrażliwości, pochodzi od słowa określającego „miłość matczyną”. Matka daje dziecku tyle, ile potrzebuje. Przejawami miłosierdzia są: - pomoc materialna – wsparcie finansowe - pomoc duchowa – słuchanie, dzielenie się wiarą - przebaczenie – odpuszczenie uraz, nawet jeśli to trudne. To czasami przychodzi Nam z wielkim trudem. - modlitwa - życie zgodne z wartościami chrześcijańskimi. W pewnym sensie coś uzdrawiamy, pocieszamy, troszczymy się. Czym jest dobra nowina? Miłosierdzie to temat radykalny. Przewodnikiem po miłosierdziu jest w Nowym Testamencie św. Łukasz. Jak zatem kształtuje się codzienność? Czytelnik, szczególnie ten wymagający szuka poszlak i źródeł. Jak zaś wygląda osoba, która szuka miłosierdzia? Wewnętrzne zobowiązanie także kształtuje się nieco inaczej. Odwołujemy się do przypowieści o zaginionej owcy i do kobiety, która zgubiła jedną ze swoich dziesięciu drachm. Bóg ponoć zna każdego i zaprasza do relacji z sobą. Wspomnimy o tej Dobrej Nowinie, Księdze Rodzaju, a także o Edycie Stein, św. Karmelitance, patronce Europy. Celnicy zaś zyskali opinię złodziei, ponieważ otrzymując z Rzymu głodowe pensje, egzekwowali od mieszkańców wyższe kwoty niż te ustawowe. Tym sposobem napełniali własne kieszenie. Nasuwa się pytanie – Kim jest dla Nas Bóg? Miłość: - czeka - pragnie - nie kontroluje - wspiera, ale też płacze, gdy tego nie docenia. Miłość może też pokonać śmierć. Jak to jest z przebaczeniem? Kiedy to, co stare umiera, a człowiek rodzi się na nowo. To nawrócenie i swoista wolność. Na sam koniec tekstu zwrócę uwagę na słowa, które głęboko zostaną w mojej świadomości. Zostają one skierowane do kobiety i mężczyzny: „…Wspomnij na miłosierdzie Twe, Panie, na łaski Twoje, co trwają od wieków”(Ps 25 [24], 6). Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo WAM Premiera: 25.06.2025 r. Oprawa: twarda Liczba stron: 208 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce

Dostałam na Gwiazdkę i rozpoczęłam z nowym rokiem. Na pierwszym miejscu stawiam Słowo Boże z czytań danego dnia. Niemniej zaczęłam w ciągu dnia dodatkowo posiłkować się duchowo rozważaniami z książki. Wpisała się idealnie w aktualne wydarzenia. Zachęcam do zakupu.Kończy się styczeń,pozostało 11 miesięcu.Warto.

Miałam tą książkę na półce od kilku lat, ale za każdym razem w Adwencie zapomniałam do niej przysiąść. Dopiero w tym roku udało mi się ją przerobić. Chociaż słowo "przerobić" nie do końca odzwierciedla faktyczny stan rzeczy, bo nie miałam czasu na sumienne wykonywanie zadań dzień po dniu - a to niezwykle ważny punkt. Mimo wszystko, książka bardzo mi się podobała. Zmusiła mnie do przemyśleń, a nawet do rozwiązania pewnych problemów, które starałam się zamiatać pod dywan przez ostatnie kilka lat. Czy wrócę do tej książki w przyszłym roku? Zdecydowanie! Dzięki niej przeżyłam ten Adwent dużo lżej, bo zdjęto mi z barków kilka dużych i ciężkich problemów. Serdecznie polecam!

Wstań! Albo będziesz święty, albo będziesz nikim Jaka jest najlepsza definicja małżeństwa: wspólnota dwojga ludzi co chwilę sobie przebaczających. Mądra myśl od księdza Pawlukiewicza, takich w tej książce jest zdecydowanie więcej. Wszystkie mają jedną wspólną cechę: są naprawdę proste w zrozumieniu i nie zawsze łatwe w zastosowaniu. Może więc dlatego wiele osób wykłada się na chrześcijaństwie. Może chcieliby kochać Jezusa i żyć Bogiem, ale nie dając wiele od siebie. Bo przecież spotykając Boga, który jest Miłością nie można być już takim samym jakim się jest. Decyzja, potrzebujemy decyzji. Bo jesteśmy nie tym co czujemy ale co tak na dobrą sprawę wybieramy. Książka niezwykle prosta, miejscami banalna, ale przy całym skomplikowaniu życia chodzi by ciągle te proste prawdy sobie przypominać.

Ale mocna książka. Niecałe 140 stron a treści i przemyśleń jakbym przeczytał kilkukrotnie więcej. Mam kotłowaninę myśli dlatego potrzebuję czasu by je sobie w głowie układać. Pisze ojciec Adam o p swoim doświadczeniu chrześcijaństwa komentując wybrane fragmenty Pisma Świętego pokazując jaki jest Bóg zawsze i jaki bywa człowiek niekiedy. Zachęca by walczyć o relację z Nim i nie odkładać nawrócenia na potem, ani nie próbować budować więzi z Nim tylko połowicznie. Dał nam wszystko i chce od nas wszystko, ale nie po to by zabrać to co mamy, tylko po to byśmy mieli pewność, że mamy to co nam w życiu służyć do dobrego szczęścia. Zachęca do stałości, bo z niej buduje się wierność, a ta przeradza się w przyjaźń, w ogóle uczy patrzeć na rzeczywistość ludzką, tak by widzieć w niej rzeczywistość Bożą. Ale najmocniej zachęca do modlitwy, której w ogóle nie trzeba umieć tylko mieć chęć i czas, reszta wydarzy się sama; wówczas będziemy dorastać do tego kim mamy być. Polecam i jeszcze raz polecam.  

Trudno mi ocenić tą książkę, bo w moim życiu zrobiła tyle dobrego, dała mi siły na wiele trudnych momentów i pozwoliła zachować w nich radość, natomiast zdaję sobie sprawę, że dla osoby niewierzącej, będzie jedynie lekko napisanymi wspomnieniami pastora zachęcającymi do modlitwy uwielbienia.

W sumie cel był zupełnie inny... Nie była to książka jakby w moim zasięgu "do przeczytania", ale jakoś tak się stało, że usilnie chciała być przeczytana. W końcu poddałem się i przeczytałem - rewelacja. Można się wielu rzeczy dowiedzieć i to o sobie. Wielki szacunek za ogromna pracę dla autorów. Polecam

Rozmowa Franciszka z włoskim dziennikarzem Andreą Torniellim, podczas której papież starał się przekazać, jak ważną kwestią jest dla niego (i dla Kościoła) miłosierdzie, co ten termin w ogóle oznacza i jak wprowadzać go w życie. Książka powstała w 2015 roku, jako zapowiedź ogłoszonego przez Franciszka Roku Miłosierdzia, i jest swoistym "brykiem" dla każdego, kto chciałby zapoznać się z filozofią tego papieża. Franciszek mówi prostym, przystępnym językiem, zrozumiałym nie tylko dla teologów. Wyjaśnia jakie znaczenie ma miłosierdzie w naszym codziennym życiu - zarówno jeśli chodzi o perspektywę Bóg-człowiek (np. w sakramentach), jak i o to, co my powinniśmy jako ludzie okazywać sobie nawzajem i jak w świetle nauczania Kościoła o miłosierdziu należy patrzeć na świat, na bliźniego, jak wprowadzać słowa Ewangelii w życie. Podnosi także kwestię stosunku miłosierdzia i sprawiedliwości, apelując, żeby zawsze to miłosierdzie było na pierwszym miejscu. Ostatnie strony publikacji zajmuje bulla papieska Misericordiae vultus. Dla kogo ta książka może być ciekawa? Dla osób, które chcą poznać punkt widzenia Papieża Franciszka, mieć jakby taką ściągę z jego nauczania. Jest napisana bardzo zrozumiale, więc myślę, że nadaje się nie tylko dla katolików, ale generalnie dla osób zainteresowanych religią i osobą Franciszka. Dla kogo się nie nadaje? Dla tych, którzy nie lubią Franciszka albo generalnie mają uczulenie na literaturę religijną.

Jest we mnie jakiś bunt w stosunku do tej książki. Na pewno przeczytałam tam sporo rzeczy, które mnie ubogaciły, jednak były też fragmenty... co najmniej niesmaczne, nielogiczne i krzywdzące. Wspominany już tu temat małżeństw i zdrady. Ksiądz mówi, że to nie jest powód do separacji - zdrada. Jednocześnie w innym fragmencie mówi, żeby nie pozwalać robić z siebie ścierki. A czy przyzwolenie na zdradę męża to nie jest właśnie upodlenie się? Czy chodzenie do łóżka z romansującym mężem, który może zarazić nas chorobą weneryczną, jest szanowaniem samego siebie? Nie sądzę. To opętanie na punkcie czystości i intymności jest dla mnie dziwne. Chyba nie takie przesłanie powinno płynąć z takiej książki.

„…Innymi słowy, kiedy Bóg stwarzał aniołów, robił to z myślą o nas. Duchowa przestrzeń ich życia to rzeczywistość, w której także i my mamy się poruszać…” Kiedy jest sielsko i anielsko? Życie to wiele nieprzewidzianych wydarzeń, wzlotów i upadków. Tym razem z czytelniczym zacięciem przeczytałam książkę, która daje taki spokój i poprawia nastrój. Aniele Mój … ten jest tuż obok. Czy jesteś gotów na niebiańską podróż? No to zaczynamy! Każdy Anioł jest inny i niesie dobrą nowinę, lub przesłanie prawdziwego szczęścia. To towarzysz trudnej codzienności i małych radości. Ochrania i umacnia, szczególnie - Anioł Stróż albo ten Anioł, który zwiastował Maryi. Ten pokazuje Nam sens wiary. Sama nazwa „anioł” wywodzi się od greckiego słowa angelos. Anioł to stabilność i gwarancja bezpieczeństwa. Kiedy próbujemy ocalić nasz dobrostan? Co się wtedy z nami dzieje? Sposób patrzenia na zagadnienie nie ogranicza i nie krępuje. Dla anioła dystans np. nie jest żadną przeszkodą. Anioł zawsze na Nas czeka i nie robi sobie wolnego. To jest moim zdaniem najfajniejsze. Aniołowie są istotami czysto duchowymi, nie posiadają ciała fizycznego, choć w Biblii mogą przyjmować postać, by komunikować się z ludźmi. Kim są Serafini i Cherubini? Kiedy dostrzegamy, że coś jest dobre, a nawet lepsze – mimowolnie się uśmiechamy. Człowiek myśli, analizuje, dedukuje, ale momentami zwyczajnie się boi, kiedy w powietrzu unosi się niepewność o jutro. To chyba taki symbol naszych czasów – niepewność. Literatura, sztuka i muzyka. Każda z nich ma coś wyjątkowego. Putto czyli popularny w sztuce renesansu i baroku motyw dekoracyjny przedstawiający pulchnego, nagiego małego chłopca, często uskrzydlonego. Anioł nie myśli się. Nie zmienia decyzji. Aniołów znajdziemy na kartach Pisma Świętego. W Księdze Rodzaju, w Apokalipsie. Z kolei w Dziejach Apostolskich anioł ratuje Piotra z więzienia. Anioł ocala też na pustyni niewolnicę Hagar. Aniołowie, to temat interesujący, coś co pociąga – tematyka prawdziwa. Kościół i jego nauczanie są dynamiczne. Biblia, to słowo stałe. To od Nas zależy, co wyniesiemy z jej tekstu. Padają ważne słowa: „…Tym, który jako pierwszy przywita nas po śmierci, będzie nasz Anioł Stróż…”. Anioł to taki przewodnik i stróż. Ludzie nawet dzisiaj czują się samotni. Gabriel znaczy „Bóg jest mocny”. Maryja jest Królową Aniołów. Rafael „Bóg leczy, Bóg uzdrawia”, a archanioł Michał „Któż jak Bóg”. Nie zapominajmy o problemie Aniołów upadłych. To też zwodzenie pokusami na wolności. Każda interpretacja jest indywidualna. Czytamy „...Widzą świat zupełnie inaczej. A zatem jest przy nas istota, która funkcjonuje w sposób niezależny od materii...”. Na koniec moich rozważań nawiążę do twórczości Zbigniewa Herberta i słów, które pokazują zarówno odwagę człowieka i anioła: „…bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny w ostatecznym rozrachunku jedynie to się liczy…”. Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: RTCK – Rób to co kochasz Wydanie I Oprawa: miękka Liczba stron: 164 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej, domowej biblioteczce

Wspaniała. Skromny kardynał o wielkim sercu . W dodatku z jego relacji dowiadujemy sie o wielu faktach z codziennego życia papieża Franciszka . Obaj niesamowici. Dla mnie taki powinien byc kosciół, powinnismy wiecej robic , działać niz tylko gadać. Jestem dumna , że polski kapłan był jałmuznikiem papieża i zrobil tyle dobrego dla innych ludzi.

Doskonale przybliżenie Jezusa w realnych miejscach, jego charyzmy oczami amerykańskiego jezuity. To dzięki tej książki stał się dla mnie On Kimś konkretnym, a nie tylko umarlakiem na krzyżu w kościołach. Po kilku latach z satysfakcja przeczytałam drugi raz. Świetna i piekna ksiazka, subtelna a mocna.

Na wstępie zaskoczyły mnie olbrzymie literki! Nie dość, że książka taka cieniutka to jeszcze takie wielkie literki?!? Do przeczytania na raz - w zupełności myślę dla każdego. Niby oczywiste oczywistości, ale takie "samo mięcho" i chyba to warto powtarzać do znudzenia aż to do nas dotrze, zrozumiemy, zaczniemy stosować :)

Po książkę sięgnęłam jako fanka Szymona Hołowni w roli Marszałka Sejmu, chcąc dowiedzieć się, na ile jego styl bycia "na żywo" znajduje odbicie także w jego pisaniu. Nie zawiodłam się - autor pisze z charakterystycznym dla siebie humorem, ale nie bez powagi tam, gdzie jest potrzebna. Książkę polecam nie tylko sympatykom pana Hołowni, ale też - a może przede wszystkim - osobom zainteresowanym żywotami świętych, szukającymi dobrego wstępu do "przygody" z hagiografią. Trzeba tylko pamiętać o religijności autora i o tym, że o ile często proponuje trochę przewrotne spojrzenie na Kościół, zachęca też do modlitwy, do zbliżenia się do opisywanych świętych, a poprzez nich - do Boga, co dla niektórych może być minusem.

Jednych inspiruje, innych odstręcza takie radykalne opowiedzenie się po stronie tych co nie mają głosu, domu, których najchętniej ogrodzilibyśmy wysokim płotem by nie drażnili naszego "poczucia smaku". Dla tych co uzurpują sobie monopol na Boga i z uporem godnym lepszej sprawy wyciągają drzazgę z oczu innych ludzi nie dostrzegając belki tkwiącej we własnym, siostra Chmielewska tak jak wszyscy którzy przypominają że będziemy sądzeni z miłości a nie ilości odmówionych różańców, jest wyrzutem, dalekim od ich ortodoksji. Dla tych co traktują Ewangelię poważnie siostra jest przykładem, że można ofiarować siebie innym i Bogu i jednocześnie być szczęśliwym.

Kolejna bardzo dobra książka Szymona Hołowni. Tym razem odkrywa dla nas po swojemu najważniejsze prawdy chrześcijańskiego życia. Dekoduje dwanaście prawd wiary, pięć przykazań kościelnych, dekalog (zdanie po zdaniu), osiem Błogosławieństw, oraz siedem uczynków miłosierdzia. Robi to nie po to by pokazać Boże prawo, ale by dostrzec w nich Jego łaskę. Wiary bowiem nie hoduje się na pewności ale na niepewności. A kiedy mówisz komuś prawdę rób to z życzliwością, inaczej może być okrucieństwem. Jest też wiele innych myśli, które dostrzega w prawie starając się wyjść poza jego ściśle normy i starając się dostrzec to czemu ma służyć, bo prawo jest zawsze w służbie człowiekowi, a nigdy dla samego siebie. Jeśli chcesz innych prowadzić w życiu, sam pierwszy przejdź tą drogę. 

Nie wiem jak książka się ma z perspektywy psychologii, ale z perspektywy osoby wierzącej dużo daje. Może nie rozwiązuje problemów, ale je nakreśla i uświadamia jak być wierzącym bez oderwania od rzeczywistości. Brakowało mi jednak kilku wątków, a niektóre przykłady nie były trafne, co mimo wszystko jestem w stanie wybaczyć ze względu na okoliczności powstania książki.

„Porzuć na jakiś czas kontrolę, nie stawiaj sobie celów, zapomnij o przeszłości i nie planuj przyszłości […] i zaufaj ludziom, których spotkasz na swojej drodze. […] Nawet się nie spostrzeżesz, kiedy w lekkim powiewie, promieniach schodzącego słońca, opadającym liściu, śpiewie ptaków, uścisku ręki, skinieniu głowy, delikatnym uśmiechu, krótkim spojrzeniu w oczy - dotkniesz Boga.” Krótki reportaż Patryka Świątka o odkrywaniu Boga i miłości u ludzi, którzy słabość umieją przekuwać w moc, a rezygnację w miłosierdzie. Serdecznie polecam :)

Daleko mi już do wielkiego miasta i naprawdę podziwiam ludzi, którzy zwłaszcza w obecnym czasie się w nim odnajdują i w dodatku jeszcze odnajdują w nim Boga. Czytając wywiady, coraz odczuwałam coraz więcej wdzięczności, za to, że ja praktycznie z okna widzę "mój" las, w którym zawsze mogę znaleźć ciszę , wytchnienie i Boga. Historie zawarte w książce, pokazały mi, że nikt nie jest na straconej pozycji, dały nadzieję i spokój.