Australijka w Londynie

Bardzo przyjemna, lekka i - co najważniejsze! - zabawna lektura. Dlatego dodaję na półkę "Dobre - bo zabawne :)", na którą niestety mało co trafia. Nie żebym wybuchała śmiechem przy każdym rozdziale... nie, nie... ale humor dobry, lekko abstrakcyjny i na wysokim poziomie, tak jak lubię. Parę razy udało się szczerze uśmiać. Trafne, życiowe, dobrze napisane. Bawiłam się znakomicie przy czytaniu i na pewno sięgnę po drugą część. A także po inne książki autorki. Powieści zabawne i optymistyczne w swojej wymowie to dla mnie prawdziwe perełki. Polecam! PS. I pomyśleć, że był to przypadkowy strzał w bibliotece! PS2. Tytuł oryginału: "Tales from the Crib". (Nawiązania do tytułu w treści!) Nigdy nie przestanie mnie zadziwiać inwencja twórcza tłumaczy!

Rachel Beckett spędza dwanaście lat w więzieniu za zamordowanie własnego męża. Od początku postawienia zarzutów nie przyznaje się do winy, jednak wszystkie poszlaki wskazują właśnie na nią. Podczas odsiadywania wyroku układa plan, który ma pogrążyć prawdziwego sprawcę. Czy się powiedzie? Miała bardzo dużo czasu, by dopracować każdy szczegół.... Jest to jedna z lepszych powieści kryminalnych, jakie miałam okazję ostatnio przeczytać. Julie Parson łączy w niej wiele wątków, które wydają się w ogóle nie związane z główną historią, na końcu jednak okazuje się, że każdy był elementem skomplikowanej układanki.

Fajna, ciekawa i zabawna... Pełna humoru :) bardzo mi się podobała. Pomimo, że wydawała mi się dosyć obszerna, bardzo szybko ubywało mi stron :) Bardzo szybko czyta się tę książkę. Kto jest nią zainteresowany niech nie obawia się jej "grubością" :)

Fabularnie książka jest dość przewidywalna, a postacie i dialogi płaskie. Każdy bohater ma jedną cechę, wokół ktorej autorka zbudowała całą osobowość. Całkiem podobało mi się przedstawienie procesu adopcyjnego i emocji z nim związanych, jednak mam wrażenie, że bohaterce to wszystko poszło nadzwyczajnie szybko i gładko. Pomimo wszystko przy zakończeniu uroniłam łezkę.

Urlop sprzyja nawiązywaniu nowych znajomości. Czy są one dla was ważne, czy może to nic nie znaczące epizody? Helen poznała Carlę podczas greckich wakacji. Dwie samotnie podróżujące kobiety, które miło spędzały razem czas. Teoretycznie, po zakończeniu turnusu, każda powinna odlecieć w kierunku swojej codzienności, jednak ta znajomość zmieni życie Helen o 360 stopni. Opęta ją siecią strachu i obsesji. Fabuła Helen poznaje Carlę podczas urlopu w Grecji. Kobiety postanawiają kontynuować urlop wspólnie. Morze, plaża, drinki, zwiedzanie- czas poświęcają na relaks. Carla wydaje się trochę niespokojna, ale koleżanka nie chce być wścibska. Być może warto było lepiej poznać towarzyszkę, bo pewnego poranka Helen znajduje ją martwą, a do tego nie pamięta co się wydarzyło. Sielanka przeradza się w dramat. "Zastąpić Carlę" to thriller psychologiczny. Joanna Hines wspaniale wykorzystała narrację pierwszoosobową do wprowadzenia tego dreszczyku, za który kochamy ten gatunek. Wchodzimy w umysł kobiety, która walczy z wyrzutami sumienia, którą owe wyrzuty doprowadziły do obsesji na punkcie zmarłej koleżanki i niemożności poukładania sobie życia. Oddanie narracji Helen gwarantuje poczucie niepokoju. Znacie to uczucie, kiedy w nocy zaskrzypi w domu jakiś mebel, a my zaczynamy wyobrażać sobie, że grozi nam jakieś wielkie niebezpieczeństwo? Takie są myśli Helen. Kobieta nie pamięta momentu śmierci koleżanki. Stara się poukładać sobie wspomnienia. Nie jest pewna, czy wydarzenia, które miały miejsce poprzedzającej tragedię nocy, odbyły się naprawdę, czy może są wytworem jej wyobraźni. Niektóre wspomnienia wyolbrzymia, inne jej umykają i dopiero ktoś inny je budzi. Helen czuje się zagubiona, przerażona, osaczona. Chciałaby, ale nie potrafi, odciąć się od wydarzeń minionego lata. Jeszcze jedna rzecz zafascynowała mnie w powieści "Zastąpić Carlę", mianowicie to, w jaki sposób poznajemy tytułową Carlę. Kiedy kobieta żyje może kreować swoje ja i być tym kim chce. Dopiero po jej śmierci udaje nam się podejrzeć jej życie, poznać realia w jakich funkcjonuje. W tym miejscu muszę dodać, że wkraczamy w egoistyczny świat. Dostajemy wachlarz dominujących postaci, które lubią, kiedy ich jest na górze. Bardzo podoba mi się, jak Joanna Hines je wykreowała. Tutaj nie ma pustych imion. Każdą postać się zapamiętuje, każda wzbudza jakieś emocje. Podsumowanie Być może nad wyraz chwalę powieść "Zastąpić Carlę". Trzeba uczciwie przyznać, ze jest w niej kilka momentów, które mogą być nużące np. kiedy Helen zachwyca się kąpielą w morzu, czy podziwia krajobraz, ale taka ona jest. To jest część jej charakteru, jej wrażliwości i żeby ją dobrze poznać musimy wysłuchać jej całego monologu. Ja pokochałam tę powieść za niepokojący klimat i dobrze wykreowanych bohaterów. Dzięki temu czytanie jej było przyjemnością. Moim zdaniem to nie tylko thriller psychologiczny, to bardzo dobry thriller psychologiczny, a Joanna Hines udowodniła, że wie o co w tym gatunku chodzi.

Jak pogodzić się ze śmiercią dziecka? Jak poradzić sobie ze świadomością że się kogoś zabiło? Jak stworzyć rodzinę po bolesnych przejściach? Tak wiele pytań i ból niedoukojenia a jednak życie toczy się dalej i przynosi nadzieję. Bohaterki tej książki dużo cierpiały ale warto poznać ich historie i przeczytać wspaniałą mądrą i wartościową literaturę.

Książka łatwa, lekka I przyjemna. Ale w trakcie czytania miałam wrażenie, że to wszystko już było. Zapracowana kobieta sukcesu na kilka dni podejmuje się opieki nad dwójką dzieci. Niestety wskutek nieszczęśliwego wypadku zostaje ich jedynym opiekunem. Całe jej dotychczasowe życie staje na głowie. W sumie jest to dość fajna komedia romantyczna. Lektura dobra na zimowy wieczór. Nie jest zbyt długa, szybko się czyta.

Typowo amerykańska powieść o typowo amerykańskich problemach. No może nie tylko amerykańskich, ale i ogólnoludzkich. Bo do takich należy zdrada partnera i rozpad rodziny. Bohater powieści prawnik Daniel zakochuje się w czarnoskórej żonie czarnoskórego biznesmena. Trzeba podkreślić, że relacja ta ma charakter wybitnie seksualny, seks jest wszystkim co ich oboje ku sobie przyciąga. Obopólna ta namiętność ma charakter na wskroś niszczący, wypalający. Jak daleko to sięga, nie będę pisał, bo nie lubię spoilerować. Dodam tylko że pomimo ogromu destrukcji, jaki za sobą pociągnął ten romans, Daniel uważa, że było warto. Seks okazuje się dla niego tak cenny, że warty złamania paru życiorysów, w tym własnego. Osobiście radziłbym traktować tę historię jako przestrogę czym może grozić folgowanie popędom, które rozsądek nakazuje powściągnąć. A to czy takie erotyczne szaleństwo się opłaca, niech każdy oceni według własnego uznania. Wiele też w tej powieści o rasizmie, który w demokratycznej i tolerancyjnej Ameryce okazuje się nadal być żywym zjawiskiem. W ogóle mamy tu znany dobrze z mediów obraz amerykańskiego życia.Szkoda tylko, że nie widać tu i tam, że w USA około 40 milionów ludzi żyje na granicy nędzy. A tak się dzieje w kraju, który jest pierwszą gospodarczą potęgą świata i stara się mu przewodzić. Powieść Spencera Scotta przeczytałem z przyjemnością, jaką dawało mi śledzenie losów bohaterów. To przyzwoicie napisana książka, którą zachowam w pamięci, jako lekturę przy której można wypocząć i nieco się zastanowić jednocześnie. Dokładnie tyle, by powiedzieć, że jest dobra czyli godna 6 gwiazdek.

Nie jest łatwo wejść w związek z kimś po przejściach. Nieważne czy to kobieta czy mężczyzna. Trudno tworzyć związki z partnerem , który "ciągnie" za sobą teściową i teścia, rodzinne zwyczaje, tolerancje i nie tolerancje. A co dopiero dzieci z poprzedniego związku. Jeszcze 30 lat temu kobieta po rozwodzie z dzieckiem miała nikłe szanse na "drugie" życie. Z drugiej strony kto chciał rozwodnika? Dziś jest wiele par "po przejściach". I są one niełatwe i różne. I ta książka jest o tym.

Książka ma raczej słabe oceny, a według mnie nie była wcale taka zła. To typowa literatura kobieca i Clare Dowling wcale nie odbiega tutaj od wielu nieraz gorszych pisarek. Czytałam wiele gorszych powieści. Jedną gwiazdkę odjęłam za kilka fragmentów niepotrzebnie przedłużających akcję, ale jedną też dodałam za sporo miejsc dowcipnych i śmiesznych. W rozrachunku wyszła całkiem dobra książka. Historia pary, która pokochała się miłością nagłą, niespodziewaną i szaloną, a potem musiała nastąpić codzienność. Można było się lepiej poznać, opadły niektóre maski i pozy, jedno większe nieporozumienie i rozstanie. W konsekwencji rozwód, ale gdy miłość jest prawdziwa, to czasem naprawdę trudno się rozstać... Seria "Do torebki" dobrze mi się kojarzy, bo już coś czytałam spod tego znaku. To nieskomplikowana literatura kobieca i nie należy więcej oczekiwać. Jeśli ktoś taką lubi, to zachęcam do lektury. W powodzi New Adult to raczej pozycja dla trochę dojrzalszych kobiet.

Zabawna, cyniczna i trochę bezwstydna opowieść o dwóch przyjaciółkach stawiających czoła wyzwaniom wieku czterdziestu lat- erotycznej bieliźnie, odsysaniu tłuszczu, nowym kochankom! Książka utrzymana w stylu "Diabeł ubiera się u Prady", "Seks w wielkim mieście" i "Niania w Nowym Jorku". W świecie, gdzie chirurgia plastyczna jest tak popularna jak seksowana para butów Monolo Blahnika, samotna matka z przedmieść, Jessica Taylor, próbuje przekroczyć magiczny wiek czterdziestu lat, uzbrojona w jedynie krem nawilżający i tusz do rzęs. Jej olśniewająca przyjaciółka, producentka telewizyjna Lucy Baldor, ma odmienne poglądy na dostojne starzenie się. Przyjaźń Lucy i Jess przetrwała burze małżeńskie, pojawienie się dzieci i transformację ze skąpych bikini w "urocze" stroje jednoczęściowe. Tym razem jednak, ku przerażeniu Jess, Lucy oznajmia, że ma kochanka. Bardzo znanego kochanka. A Jess sama znajduje się w kłopotliwym położeniu, kiedy to były mąż, seksowny Francuz, ponownie wypełnia jej życie i łóżko... Z dzienników botoksowych jest porywającą historią, oferującą niespodziewane i pełne atrakcji podglądanie perypetii dwóch kobiet w średnim wieku. Od masażu tajskiego po seks tantryczny- kto mógłby zgadnąć, że życie po czterdziestce może zapewnić tyle rozrywek? Analizując książkę po tytule miałam nadzieję, że znajdę w niej więcej zagadnień z medycyny plastycznej. Jednak tak się nie stało. Pomimo tego braku książka wynagrodziła mi wszystko fajną i ciekawą fabułą powieści. Polecam zwariowane życie dwóch szalonych czterdziestek.

Czasem strata okazuje się prawdziwą nagrodą... Haley bezpowrotnie utraciła pozycję księżniczki Los Angeles, kiedy jej mąż, producent filmowy, znalazł do tej roli młodszą kobietę. Haley Cutler jest żoną na pokaz. A właściwie była. Wyszła za mąż za królewicza z bajki w wieku zaledwie dwudziestu lat w czasach gdy pasemka uzyskiwało się, spędzając popołudnie na plaży. Niestety, po siedmiu latach przeżytych u boku Jaya Cutlera, podczas których cieszyła się wysoką pozycją oraz jak sądziła, miłością męża, zostaje porzucona. Haley uświadamia sobie, że ma niewiele umiejętności przydatnych w prawdziwym życiu. Na dodatek zupełnie nie może sobie przypomnieć, kim była kiedyś. Trafia do Klubu Żon na Pokaz, gdzie kobiety po przejściach studiują Biblię. Haley nigdy nie była zbyt religijna, ale bardzo potrzebuje wsparcia. Te dziewczyny dobrze wiedzą, jak zemścić się na mężach, którzy je porzucili. Kim jest żona na pokaz? To najczęściej młoda kobieta, która wyszła za mąż za starszego bogatego mężczyznę, by zapewnić sobie poczucie bezpieczeństwa i została zredukowana do roli błyskotki, wyjmowanej i polerowanej na specjalne okazje. Książka to powieść o zawiedzionych nadziejach, głębokiej wierze i miłości, która trwa wiecznie.

Jeszcze nie przeczytałaś całości i jestem w połowie ale tak wpienia mnie chłopak głównej bohaterki, ze mam dość. Ona niby codziennie pracuje po 15-20 godzin, a jemu zależy tylko na tym, any baba wydała jego książkę. Co za okropny facet. Miejmy nadzieje, ze Angel z nim zerwie!

Przeciwieństwo miłości to trudna książka. Emily z pozoru ma wszystko no prawie w wieku 14 straciła mamę. Śmierć mamy odbiła piętno na niej i na ojcu. Zaczynając czytać tę historię czułam, że nie podołam no tragedia, ale że nie należę do tych co, kiedy zaczną nie doczytaja do końca nie ominęła mnie przyjemność poznania historii bohaterów. Przyjaźń jaka jest ukazana w tej książce to jest właśnie ta przyjaźń jaką każdy potrzebuje mieć. Trudnym wątkiem jest molestowanie przez pracodawcę, ale w tej sytuacji bohaterka rewelacyjnie poradziła sobie z problemem i wyświadczyła przysługę wielu kobietom. Nie przepracowane problemy z dzieciństwa, młodości doprowadziły do cierpienia zarówno głównej bohaterki jak jej ukochanego. Na szczęście po przejściu terapii wszystko skończyło się tak jak powinno i tu jest nauka, że czasem warto skończyć coś żeby dojrzeć i móc zacząć od nowa pozornie to samo ale z zupełnie inną świadomością. Więź między dziadkiem a Emily mnie bardzo wzruszyła, ale jednocześnie smutne jest, że dziadek potrafił zrozumieć wnuczkę a ojciec nie. Książka jest wielowątkowa warta uwagi, ale nie należy do tych, które czyta się dla relaxu.

Typowo kobieca książka, bardzo dobrze się czyta, poprawia humor i przywołuje uśmiech na twarzy. Napisana w bardzo oryginalny sposób, zabawna a zarazem wciągająca. Polecam na przerywnik między cięższymi książkami, bardzo dobry relaks. Mimo, że nie przeczytałam pierwszej części, nie ma żadnego problemu ze zrozumieniem drugiej. Dlatego jeżeli komuś wpadnie w ręce właśnie ta druga część, nie trzeba się martwić. Spokojnie można zacząć od drugiej części.

Dawno nie czytałam tak normalnej książki, tak realnej i tak zwykłej.. Bardzo fajna historia, z której można wyciągnąć sporo pozytywnych wniosków. Żałuję tylko, że przeczytałam ją przed moją pierwszą ciążą, bo teraz poród jeszcze bardziej mnie przeraża :D