Pan Samochodzik i Adam z Wągrowca

Nie udało się skończyć przed północą ;) więc pozycja wpada jako pierwsza Anno Domini 2026.
Pan Samochodzik i Adam z Wągrowca, czyli kolejna odsłona autorstwa Tomasza Olszakowskiego.

Może zacząłem się powtarzać w miarę lektury kolejnych tomów, albo to już efekt przyzwyczajenia bo coraz bardziej podoba mi się poznawanie perypetii duetu Pan Tomasz i Paweł Daniec (w zmiennych proporcjach)

Akcja osnuta wokół poszukiwań tajemniczego utworu, którego fragmenty skrywają księgi spoczywające sobie spokojnie w bibliotekach, muzeach i magazynach, oraz ekwilibrystyczne wyczyny Wileńskiego kompozytora włamywacza pochłania i wciąga od pierwszych stron.

Ku swojemu zaskoczeniu ponownie wystawiam 7 na 10. Więc albo się starzeje albo na prawdę jest tak dobrze. ;)

Kto nie miał do tej pory przyjemności, szczerze polecam ...

I tak, wiem, że nie nie przekonam nieprzekonanych w kwestii kontynuacji itp. ale na ten rok planuje wrócić do oryginalnych części autorstwa Nienackiego i z wielką przyjemnością porównam ile z pierwowzoru jest u epigonów Jego twórczości ... :)

Pozdrawiam serdecznie Moi Państwo

Nie udało się skończyć przed północą ;) więc pozycja wpada jako pierwsza Anno Domini 2026.
Pan Samochodzik i Adam z Wągrowca, czyli kolejna odsłona autorstwa Tomasza Olszakowskiego.

Może zacząłem się powtarzać w miarę lektury kolejnych tomów, albo to już efekt przyzwyczajenia bo coraz bardziej podoba mi się poznawanie perypetii duetu Pan Tomasz i Paweł Daniec (w zmiennych...

Zdecydowanie najsłabsza z kontynuacji autorstwa Pilipiuka, które czytałem. Zalążek pomysłu może i był, ale wykonanie fatalne.
Raz, że fabuła - sama w sobie nieprawdopodobnie infantylna i naiwna - wydaje się być wyraźnie wtórną wobec "Pana Samochodzika i Arsena Lupina". Dwa, że ten cały genialny, nieuchwytny złoczyńca i jego metody, czego to on jeszcze przebiegłego nie wymyśli, zaczynają już być po prostu nudne - bo i tak wiadomo, że po raz kolejny wszystkich wykołuje, obejdzie każdy system alarmowy, otworzy każdy sejf, wymknie się z każdej matni... Zresztą już gdzieś od połowy książki wiemy przecież, kim jest, czego szuka i dlaczego to robi, więc dalsze czytanie jest w sumie nużącą formalnością, a i sam finał trudno nazwać ekscytującym.
Zdecydowanie za dużo jest miernickopodobnego wypełniacza - tu w postaci szczegółowych opisów wykopalisk archeologicznych, których przebieg i rezultaty nie mają najmniejszego związku z główną intrygą. Nieprzyjemnym zgrzytem - biorąc pod uwagę kanony serii - jest też wprowadzenie przesadnie dużej ilości narracji w trzeciej osobie, i to nie tylko osobie Pana Samochodzika, ale i Vytautasa. Książka zawiera dużo informacji historycznych, obiektywnie nawet ciekawych, ale bardzo topornie wklejonych w treść.
No i Daniec mimo, że przecież nienajstarszy, cierpi już najwyraźniej z powodu demencji (może to skutkiem nieskończonej liczby uderzeń w głowę, które inkasuje u Niemirskiego) - nie ma tu pojęcia co to jest "trójkąt murarski", mimo że w tegoż Pilipiuka "Zaginionym pociągu" objaśniał ten termin Zosi. Świadczy to, niestety, o cokolwiek małej wadze przykładanej przez Pilipiuka do pisania kontynuacji PS - skoro sam nie pamięta, co pisał we wcześniejszych tomach.

Zdecydowanie najsłabsza z kontynuacji autorstwa Pilipiuka, które czytałem. Zalążek pomysłu może i był, ale wykonanie fatalne.
Raz, że fabuła - sama w sobie nieprawdopodobnie infantylna i naiwna - wydaje się być wyraźnie wtórną wobec "Pana Samochodzika i Arsena Lupina". Dwa, że ten cały genialny, nieuchwytny złoczyńca i jego metody, czego to on jeszcze przebiegłego nie...

Ta wersja jest przeciętna.
Trochę się dzieje ale to nie jest to czego oczekiwałem.
Czyta się szybko i z zaciekawieniem.
Chociaż niektóre wydarzenia za bardzo przerysowane, wyimaginowane . Trochę to takie proste.
Czyta się bez żadnych fajerek i egzaltacji.
Poczekamy na bardziej intratne tomy .

Ta wersja jest przeciętna.
Trochę się dzieje ale to nie jest to czego oczekiwałem.
Czyta się szybko i z zaciekawieniem.
Chociaż niektóre wydarzenia za bardzo przerysowane, wyimaginowane . Trochę to takie proste.
Czyta się bez żadnych fajerek i egzaltacji.
Poczekamy na bardziej intratne tomy .

Pomysł niezły, wykonanie - koszmarne! Zlepek kilku historii plus opisy z wiki? Termin oddania książki za szybko się zbliżał? Oj, bardzo ciężko i z wysiłkiem udało się przeczytać do końca....

Pomysł niezły, wykonanie - koszmarne! Zlepek kilku historii plus opisy z wiki? Termin oddania książki za szybko się zbliżał? Oj, bardzo ciężko i z wysiłkiem udało się przeczytać do końca....

ok

ok