Tajemnica białego pokoju

Z perspektywy dorosłej osoby, która przeczytała książkę w młodości powiem tylko: opowieść o narcystycznej mamie i trójce jej dzieci ;) jakoś trudno sobie wyobrazić ich dorosłe i samodzielne życie ;)

Z perspektywy dorosłej osoby, która przeczytała książkę w młodości powiem tylko: opowieść o narcystycznej mamie i trójce jej dzieci ;) jakoś trudno sobie wyobrazić ich dorosłe i samodzielne życie ;)

Przyznam, że zabierałam się za tą książkę chyba ponad rok. Jest to powieść od zawsze chwalona przez moją mamę, dlatego postanowiłam dać jej szansę. Potrzebowałam przeczytać coś lekkiego, niewymagającego, ale także byłam ciekawa w jaki sposób pisano te kilka lat temu. Mam bardzo pozytywne odczucia. Książka bardzo przyjemna, główna bohaterka zyskała moją sympatię, mimo że wątek tajemnicy moim zdaniem rozwiązał się na pięciu stronach, to sama fabuła i relacja rodzinna była bym powiedziała, godna bycia przykładem. Powieść lekka, kilka razy nawet parsknęłam śmiechem. Myślałam że rozwiązywanie zagadki będzie bardziej rozłożone w historii, ale po za tym dobra powieść.

Przyznam, że zabierałam się za tą książkę chyba ponad rok. Jest to powieść od zawsze chwalona przez moją mamę, dlatego postanowiłam dać jej szansę. Potrzebowałam przeczytać coś lekkiego, niewymagającego, ale także byłam ciekawa w jaki sposób pisano te kilka lat temu. Mam bardzo pozytywne odczucia. Książka bardzo przyjemna, główna bohaterka zyskała moją sympatię, mimo że...

Gdy byłam dzieckiem, dostałam tą książkę w prezencie od mojej mamy aby w trakcie choroby urozmaicić mój czas. Postać Musi Warkoczyk zachwyciła mnie.

Gdy byłam dzieckiem, dostałam tą książkę w prezencie od mojej mamy aby w trakcie choroby urozmaicić mój czas. Postać Musi Warkoczyk zachwyciła mnie.

Gdy byłam dzieckiem, dostałam tą książkę w prezencie. Postać Musi Warkoczyk zachwyciła mnie. Chętnie przeczytałabym ponownie.

Gdy byłam dzieckiem, dostałam tą książkę w prezencie. Postać Musi Warkoczyk zachwyciła mnie. Chętnie przeczytałabym ponownie.

To jest książka która dostaje gwiazdki przede wszystkim z sentymentu.
Czytałam ją dwa razy,po raz pierwszy mnie oczarowała,zachwyciła i wprawiła w błogostan,a za drugim razem znienawidziłam Musię z całej siły.
Myślę dziś,że oba te stany wywoły moje niezbyt szczęsliwe związki z własną matką.Z jednej strony marzyłam o takiej cudnej,zachwycającej rodzicielce,a z drugiej strony -pamiętam-że irytowało mnie uwielbienie jej własnych dzieci.
Chętnie przeczytałabym tę książke raz jeszcze,właśnie teraz,gdy jestem bardzo dorosła i mam własne dzieci,dla których staram się być taką mamą,o jakiej ja marzyłam w skrytości ducha.
Pozdrawiam!

To jest książka która dostaje gwiazdki przede wszystkim z sentymentu.
Czytałam ją dwa razy,po raz pierwszy mnie oczarowała,zachwyciła i wprawiła w błogostan,a za drugim razem znienawidziłam Musię z całej siły.
Myślę dziś,że oba te stany wywoły moje niezbyt szczęsliwe związki z własną matką.Z jednej strony marzyłam o takiej cudnej,zachwycającej rodzicielce,a z drugiej strony...

Sięgnełma po ta książkę, gdyż zaintrygował mnie tytuł. Nic o niej nie wiedziałam. ale czasami trzeba zaufać swej intuicji. I nie żałuję, że dokonałam takiego wyboru.
Dziwię się, że jest tak mało opinii pod książką, bo jest naprawdę niezwykła. Zachwycają mnie barwne opisy zachowań i przeżyć wewnętrznych bohaterów. Bardzo polubiłam główną bohaterkę. akcja toczy się bardzo powoli, wiec powieść miejscami nuży, ale moim zdaniem warto poświecić na nią trochę czasu.

Sięgnełma po ta książkę, gdyż zaintrygował mnie tytuł. Nic o niej nie wiedziałam. ale czasami trzeba zaufać swej intuicji. I nie żałuję, że dokonałam takiego wyboru.
Dziwię się, że jest tak mało opinii pod książką, bo jest naprawdę niezwykła. Zachwycają mnie barwne opisy zachowań i przeżyć wewnętrznych bohaterów. Bardzo polubiłam główną bohaterkę. akcja toczy się bardzo...