Krzyżówka z „Przekroju”

Wojtek Kalina, młody człowiek ze wsi, właśnie opuszcza mury więzienne. Opuszcza z postanowieniem, że już nigdy tutaj nie wróci. Nie ma żalu do ludzi, którzy go skazali, bo jak sam mówi: nikt go do przestępstwa nie zmuszał. Do domu wrócić nie może, bo ojciec – człowiek krystalicznie uczciwy – jest przekonany, że nie wychowywał bandyty, więc syna nie ma. Pracę w fabryce, którą otrzymał, zaraz porzuca, bo prości ludzie mają niezwykłą śmiałość do kategorycznych osądów. Spotkanie kolegi spod celi też nie wróży niczego dobrego, choć kolega roztacza przed nim wizję „łatwych” pieniędzy. Kolejne spotkanie jest już mniej sympatyczne: Zenon Mierzycki to cwaniaczek, który – kosztem Kaliny – wywinął się od kary. Cwaniaczek pierwszej wody, szybko przekonuje Kalinę, że może mu załatwić uczciwą pracę ogrodnika! Kalina wkracza w sferę wyższych sfer, ćwiczy strzelanie, uczy się sztuk walki, zarabia duże pieniądze – jak to ogrodnik - i przypadkowo ratuje z opresji cudowną, zagubioną w wielkim mieście, dziewczynę – Magdę. Co i rusz odgania od siebie myśli, że ta praca i te sfery jednak do uczciwych nie należą. Kiedy ginie Mierzycki, a Kalina staje się jedynym podejrzanym jest już za późno na refleksję, a jedyną alternatywą jest ucieczka. Śledztwo prowadzi świeżak porucznik Kociuba. I choć świat Kaliny rysuje się w czarnych kolorach to na szczęście jest jeszcze Magda, a ona wie co robić...
Świetnie skreślona postać Kaliny, dla którego wyjście z więzienia to nie koniec, a początek kłopotów i wyzwań. Cudowna Magda i sierżant/porucznik Kociuba, do tego zgrana intryga z wyjątkowo zaskakującym głównym czarnym charakterem. Całość trzyma się realiów, a brawurowo wymyślonej zagadki kryminalnej nie niszczy nawet cukierkowo – romantyczne zakończenie.

Wojtek Kalina, młody człowiek ze wsi, właśnie opuszcza mury więzienne. Opuszcza z postanowieniem, że już nigdy tutaj nie wróci. Nie ma żalu do ludzi, którzy go skazali, bo jak sam mówi: nikt go do przestępstwa nie zmuszał. Do domu wrócić nie może, bo ojciec – człowiek krystalicznie uczciwy – jest przekonany, że nie wychowywał bandyty, więc syna nie ma. Pracę w fabryce,...

Uwaga! Okładka sugeruje rozwiązanie zagadki 😀

Uwaga! Okładka sugeruje rozwiązanie zagadki 😀

Kiedy w sobotnie popołudnie staję przed biblioteczką i zastanawiam się co poczytać, często sięgam na półkę z twórczością pana Zygmunta, aka ZZZ - ten klasyk milicyjnego kryminału swoim nazwiskiem stanowi gwarancję jakości lektury.
Nie inaczej jest w przypadku "Krzyżówki z Przekroju", gdzie życie wiejskiego chłopaka splata się z życiem warszawskiego półświatka, a którym to splotem szczególnie interesuje się znany nam już z "Czerwonej nitki" i "Pieczeni sarniej" Franek Kociuba, obecnie porucznik. Dorzućmy do tego jeszcze wątek (a jakże) miłosny, tym przyjemniejszy, że stosunkowo niewiele rozbudowany, i kniga gotowa. Serdecznie polecam!

Kiedy w sobotnie popołudnie staję przed biblioteczką i zastanawiam się co poczytać, często sięgam na półkę z twórczością pana Zygmunta, aka ZZZ - ten klasyk milicyjnego kryminału swoim nazwiskiem stanowi gwarancję jakości lektury.
Nie inaczej jest w przypadku "Krzyżówki z Przekroju", gdzie życie wiejskiego chłopaka splata się z życiem warszawskiego półświatka, a którym to...

Super się czyta :)

Super się czyta :)

Marcysia, mieszkanka podjędrzejowskiej wsi przyjechała do Warszawy w poszukiwaniu pracy. Niestety, państwo u których miała pracować wyjechali i dziewczę nie wiedziało co z sobą zrobić. A piękna to była dziewczyna „mocno, ale foremnie zbudowana. Tryskała zdrowiem i ochotą do życia. Dziewucha jak trza…”[3] – pomyślał Wojtek Kalina, który wybawił ją z opresji wieczorną porą, gdy szła samotnie parkową alejką. Pokonując trzech opryszków i ratując cnotę niewiasty, ten barczysty a zarazem prostolinijny młodzieniec sprawił, że niebawem Marcysia ulokowała w nim swe uczucia.

Nie była to do końca udana lokata, gdyż jak się okazało Wojtek miał niebywały talent do pakowania się w kłopoty.

Więcej na:
http://ksiazkiprzygodowe.blogspot.com/2013/11/krzyzowka-z-przekroju-zeydler-zborowski.html

Marcysia, mieszkanka podjędrzejowskiej wsi przyjechała do Warszawy w poszukiwaniu pracy. Niestety, państwo u których miała pracować wyjechali i dziewczę nie wiedziało co z sobą zrobić. A piękna to była dziewczyna „mocno, ale foremnie zbudowana. Tryskała zdrowiem i ochotą do życia. Dziewucha jak trza…”[3] – pomyślał Wojtek Kalina, który wybawił ją z opresji wieczorną porą,...

„Im to dobrze – myślał. – Mają skrzydła, mogą lecieć, gdzie chcą. Nikt ich nie zatrzyma, nikt nie zażąda paszportu. Tylko ptak może być naprawdę szczęśliwy, naprawdę wolny.”

Serię wydawniczą kryminałów z jamnikiem poznałam stosunkowo niedawno i od tej pory kolekcjonuje książki, które zostały w niej wydane nakładem wydawnictwa Czytelnik. Książki z jamnikiem były wydawane od 1959 r. do 1996 r., także jest ich całkiem sporo (220 tytuły). W serii można spotkać wydania klasycznych twórców kryminałów takich jak Agata Christie czy Raymond Chandler ale przede wszystkim polskie nazwiska Zeydler-Zborowski, Edigey czy Sekuła. Rozpoczynając swoją przygodę z tą serią, nie znałam w większości nazwisk polskich pisarzy kryminałów. Pewnie dlatego, że świetność ich przypadała na lata PRL-u. Potocznie kryminały z tamtej epoki nazywane są literaturą milicyjną bądź literaturą bezpieczniacką – z wiadomych nam względów ówczesnego ustroju i propagandy.

Zygmunt Zeydler-Zborowski ( pseud. Helner Tomasz, Zoor Emil) to mistrz powieści kryminalnej, która dotyczy okresu PRL-u. W sumie napisał 28 kryminałów, które początkowo nie miały swoich wydań książkowych, lecz były drukowane w regionalnych gazetach. Wszystkie jego kryminały doskonale ukazują stosunki społeczno-obyczajowe ówczesnych czasów.

„Krzyżówka z przekroju” (1976 r.) to typowy przykład literatury milicyjnej. Głównym bohaterem jest w niej wiejski chłopak -Wojciech Kalina, który po wyjściu po trzech latach z więzienia, próbuje na nowo ułożyć sobie życie. Niestety spotyka dawnego kolegę, przez którego siedział w więzieniu i sprawy zaczynają się komplikować.
Kalina zostaje wciągnięty w szeroko zakrojoną intrygę, którą rozwiązać mogą jedynie funkcjonariusze milicji obywatelskiej porucznik Olszewski oraz Kociuba. Są morderstwa, jest namiętność, jest intryga – wszystko co musi się znajdować w dobrym kryminale.
Poza tym świetnie ukazany rys obyczajowy doby socjalizmu jest wielkim plusem.

Mimo tego, że w kryminałach z serii Jamnik, zazwyczaj funkcjonariusze ówczesnej MO są postaciami bez skazy, ukazani jako idealni stróże porządku i sprawiedliwości, a wiemy przecież, że niekoniecznie tak było myślę, że warto je poczytać aby przenieść się w lata szmuglowania dewiz, wymiany dolarowej, propagandy „złego” Zachodu itd. W szczególności jest to dobry rys historyczny dla młodszych czytelników, którzy lata socjalizmu znają tylko z lekcji historii bądź opowiadań rodziców.

Ja odkrywając serię tych kryminałów, nie spodziewałam się takiego zainteresowania z mojej strony. Każdy kryminał to około dwie godzinki intensywnego czytania ale za to czytania, które w tym czasie przenosi mnie w lata socjalizmu. W czasy, które były patrząc z mojej perspektywy groteskowe i śmieszne ale zarazem trudne i bardzo niebezpieczne. Jest to z pewnością wielka gratka dla wielbicieli literatury i kina doby PRL-u. Polecam.

„Im to dobrze – myślał. – Mają skrzydła, mogą lecieć, gdzie chcą. Nikt ich nie zatrzyma, nikt nie zażąda paszportu. Tylko ptak może być naprawdę szczęśliwy, naprawdę wolny.”

Serię wydawniczą kryminałów z jamnikiem poznałam stosunkowo niedawno i od tej pory kolekcjonuje książki, które zostały w niej wydane nakładem wydawnictwa Czytelnik. Książki z jamnikiem były wydawane od...