Tajemnica śnieżnego potwora

Zwariowany kryminalik.

Zwariowany kryminalik.

TAJEMNICA ŚNIEŻNEGO POTWORA - THOMAS BREZINA



Część pierwsza serii "Klub Detektywów". Pobyt w luksusowym hotelu w górach - co może pójść nie tak? Wszystko wydaje się być w porządku, jednak jedna z bohaterek książki zostaje porwana, zaś w okolicy pojawił się potwór.

Paczka głównych bohaterów książki okazuje się być mściwa i napawa się ludzką niedolą (co z założenia miało być zapewne elementem humorystycznym). W ramach zemsty za chwilę niezbyt przychylnego im zachowania doktora Grassusa, przyjaciele kazali mu (w ramach nagrody, która przysługiwała im w ramach wygranego konkursu) ośmieszyć się przed licznymi reporterami i publicznością poprzez wykonanie tańca ludowego przy równoczesnym jodłowaniu. W prawdziwym życiu taka sytuacja mogłaby przekreślić życie zawodowe mężczyzny, ponieważ klienci mogliby uznać, iż jest on niekompetentny lub niespełna rozumu.

Dorośli w powieści zachowują się, jakby wcale nie byli dorośli. Przykładowo wuj Lilo pozwala Axelowi i dziewczynce wybrać się na samotną wędrówkę po górach, przy czym już to zezwolenie jest nieodpowiedzialne, jednak przypominam, iż mimo zagrożenia lawinowego (napadało dużo śniegu) oraz innych niebezpieczeństw (np.: możliwość zagubienia się przez dzieci w górach, pośliźnięcia się i wpadnięcie do jakiegoś dołu) w pobliżu grasuje potwór...

Bohaterowie w zatrważającym tempie, kompletnie bez powodu stają się przyjaciółmi na śmierć i życie. Widzą się po raz pierwszy w życiu, jednak nie przeszkadza im to w powierzaniu sobie nawzajem tajemnic, które mogłyby przynieść im kłopoty (Poppy pokazuje Lilo swojego kota, którego przeszmuglowała ze sobą do hotelu, w którym nie wolno było trzymać zwierząt).

Kiedy okazuje się, iż ktoś włamał się do hotelowych pokojów dzieci, napisano jedynie, iż policja została o tym fakcie poinformowana, jednak nie ma opisu jej dalszych poczynań (np.: przesłuchiwania podejrzanych i ogólnie obecnych w czasie zdarzenia w hotelu, poszukiwania wskazówek co do tożsamości sprawcy),jak gdyby nie była zainteresowana sprawą.

Zabobonni/łatwowierni mieszkańcy miasteczka od razu uwierzyli, że w górach czai się potwór, nie dopuszczając do siebie myśli, iż mógł to być przebrany człowiek, w którym świadkowie zdarzenia nie rozpoznali cech ludzkich przez panującą zamieć śnieżną, bądź chociażby zwierzę.

"Potwór" nie uczynił dotychczas nic strasznego, ot wystraszył kilka osób i (jak dotąd) największą szkodą, do której się przyczynił było złamanie kostki losowego nastolatka, który doznał urazu pośliznąwszy się podczas ucieczki przed istotą. Nie wezwano do tej sprawy żadnych służb, które mogłyby ochronić mieszkańców i turystów, bądź ukrócić działanie potencjalnie niebezpiecznego (bądź co najmniej podejrzanego) zjawiska. Wszyscy żyją, jak gdyby nigdy nic, ostrzegając jedynie słownie dzieci przed samotnymi wędrówkami po górach.

Włamywacz zawołał w głąb mieszkania (no jasne, najlepiej niech wywiesi jeszcze na drzwiach pokoju, który chce obrabować/przeszukać zawieszkę o treści "nie przeszkadzać, właśnie kradnę"),które stało się jego celem, by zobaczyć, czy w nim nikogo nie ma, a następnie porwał Poppy, która nie widziała jego twarzy, ani nawet go nie znała, więc nie mogłaby go rozpoznać (no chyba, że po głosie, ale przecież mógł nie drzeć się na cały hotel). W obecności dziewczynki zwraca się po imieniu do swojego wspólnika, po czym zostawia ją na środku drogi (to po co ją porwał?!).

Policja nie przesłuchała dzieci, z którymi przebywała Poppy, które mogły wiedzieć coś o jej zaginięciu (szczególnie tyczy się to Lilo, z którą dziewczyna dzieliła pokój hotelowy oraz, w której mieszkaniu znajdowała się przed zaginięciem). Kobieta, która miała opiekować się dziećmi podczas ich pobytu w pensjonacie nie była zbytnio zainteresowana tym, gdzie Lilo i Axel byli w czasie, w którym Poppy zniknęła (nie było ich w budynku, nikt nie wiedział, gdzie są i co robili).

Poppy, która (jak sama zresztą wspomniała) jest wegetarianką i kocha zwierzęta, cieszy się z widoku fajerwerków pomimo tego, że huk, który powstaje podczas ich wybuchania na niebie potrafi sprawić, iż zwierzęta (w szczególności te, które mają wrażliwszy słuch) umierają na zawał serca...

Dwunastolatkowie piją szampana...

Tilly każe zostać z nią Dominikowi i Poppy ze względu na ich bezpieczeństwo, jednak nie sprzeciwia się Lilo i Axelowi, gdy ci biegną w kierunku, z którego słychać było wystrzał z broni palnej (?!). Po chwili dogania ich wraz z Dominikiem i Poppy (?!?!).

Zakończenie jest niemożliwe do przewidzenia, jednak nie ze względu na kunszt literacki autora, a zwyczajnie dlatego, iż wprowadzono w nim całkowicie nowe postacie i fakty, o których wcześniej nie było nawet wzmianki.



Moja subiektywna ocena książki: 5/10

TAJEMNICA ŚNIEŻNEGO POTWORA - THOMAS BREZINA



Część pierwsza serii "Klub Detektywów". Pobyt w luksusowym hotelu w górach - co może pójść nie tak? Wszystko wydaje się być w porządku, jednak jedna z bohaterek książki zostaje porwana, zaś w okolicy pojawił się potwór.

Paczka głównych bohaterów książki okazuje się być mściwa i napawa się ludzką niedolą (co z założenia...

Thomas Brezina był chyba jednym z moich ulubionych autorów czasów dziecinnych - seria o Lissie i Tince, "Klub Detektywów" i pojedyncze powieści takie jak "Obłęd! Jestem gwiazdą!" kojarzę jako moje ulubione książki do przeczytania na tzw. raz - łatwe w odbiorze, lekkie, przyjemne, zabawne. Serię o detektywach oceniłabym jako idealną pozycję dla starszych dzieci/młodszych nastolatków, którzy poszukują odrobiny kryminału/sensacji. Dla mnie przynajmniej sprawdziła się idealnie!

Thomas Brezina był chyba jednym z moich ulubionych autorów czasów dziecinnych - seria o Lissie i Tince, "Klub Detektywów" i pojedyncze powieści takie jak "Obłęd! Jestem gwiazdą!" kojarzę jako moje ulubione książki do przeczytania na tzw. raz - łatwe w odbiorze, lekkie, przyjemne, zabawne. Serię o detektywach oceniłabym jako idealną pozycję dla starszych dzieci/młodszych...

Pamiętacie Scooby Doo i jego przyjaciół? Te wszystkie paranormalne zagadki, które rozwiązywali? Na początku zawsze działo się coś strasznego, pojawiały się jakieś duchy, zjawy czy potwory, często widziano jakieś dziwne światła, czy słyszano niepokojące odgłosy. Takie właśnie było moje pierwsze skojarzenie gdy wzięłam tę książkę do ręki. Zanim przeszłam do lektury zaintrygowała mnie postać śnieżnego potwora widniejąca na okładce. Już na pierwszy rzut oka nie przypomina ona Yeti, widać natomiast, że to ludzka postać w przebraniu. Bardzo chciałam wiedzieć czy mam rację.
Axel, Poppi, Lilo i Dominik poznali się przypadkowo na rozdaniu nagród, w konkursie na najciekawszy projekt spodni, organizowanym przez firmę produkującą skórzane spodnie pumpy. Ich nagrodą okazuje się świąteczny pobyt w górskiej miejscowości Kitzbuhel, powiązany z jadą na nartach. Ta także miejsce zamieszkania Lilo i miejsce, w którym pojawił się śnieżny potwór. Czwórka dzieciaków szybko się zaprzyjaźniła i bardzo chętnie spędzali ze sobą czas. Wkrótce zajęli się sprawą tajemniczej bestii, nie wiedząc na jakie niebezpieczeństwa się narażą, i że rozwiązanie zagadki jest bardzo blisko.
To świetna powieść przygodowo - detektywistyczna dla młodszej młodzieży. Napisana bardzo przystępnym językiem, budująca emocje i trzymająca w napięciu. Mimo zagadki kryminalnej do rozwiązania, porwania czy grożenia bronią nie znajdziemy w niej jawnej przemocy* czy opisów nieodpowiednich dla nieco młodszych dzieci. To wszystko pokazuje, że autor wie co robi, nie stworzył serii dla nastolatków z przypadku, jestem przekonana, że wszystkie tomy są bardzo dokładnie przemyślane. Młody czytelnik po lekturze książki na pewno nie będzie miał niepokojących koszmarów nocnych. Ja czytałam ją z prawdziwą przyjemnością i chętnie sięgnę po inne tomy (niestety w naszej szkolnej bibliotece mamy tylko dwa). Polecam starszym uczniom podstawówki i gimnazjalistom (bohaterowie mają ok. 12 lat, ale zachowują się jak nieco starsi, dojrzalsi).

* tu brakło mi odpowiednich słów, bo przecież grożenie bronią czy porwanie jest jawną przemocą, ale ta przemoc nie jest w szczególny sposób eksponowana, fragmenty te są zupełnie nieszkodliwe dla czytelnika.

Pamiętacie Scooby Doo i jego przyjaciół? Te wszystkie paranormalne zagadki, które rozwiązywali? Na początku zawsze działo się coś strasznego, pojawiały się jakieś duchy, zjawy czy potwory, często widziano jakieś dziwne światła, czy słyszano niepokojące odgłosy. Takie właśnie było moje pierwsze skojarzenie gdy wzięłam tę książkę do ręki. Zanim przeszłam do lektury...

...

...

Kocham ta serie o detektywach ...

Kocham ta serie o detektywach ...

Dzięki tej książce zobaczyłem jakie są piękne książki i zaczełem czytać .

Dzięki tej książce zobaczyłem jakie są piękne książki i zaczełem czytać .

pierwsza książka, którą przeczytałam z własnej woli :) ciekawa, trzymająca w napięciu, wartka akcja, interesujący bohaterowie, niespodziewane zwroty akcji. polecam wszystkim, którzy lubią powieści detektywistyczne :D

pierwsza książka, którą przeczytałam z własnej woli :) ciekawa, trzymająca w napięciu, wartka akcja, interesujący bohaterowie, niespodziewane zwroty akcji. polecam wszystkim, którzy lubią powieści detektywistyczne :D