Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa

Name: Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa
Rating: 6,4 (14 reviews)
Author: Iwona Umięcka-Zelek
ISBN: 8388542192

Okładka książki Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa

Iwona Umięcka-Zelek

6,4 / 10

14 ocen

5 opinii

Wydawnictwo: sztuka

124 str.

Kategoria:: sztuka
Format:: papier
Data wydania:: 2002-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2002-01-01
Liczba stron:: 124
Czas czytania: 2 godz. 4 min.
Język:: polski
ISBN:: 8388542192

Pierwsza książka w serii "Oblicza Japonii".
Autorka, absolwentka japonistyki Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, opisuje wąski fragment japońskiej rzeczywistości - obchodzony na wyspie Kurokawa z okazji powitania Nowego Roku festiwal wachlarza (ōgisai). Głównym elementem obchodów jest przedstawienie nō (kurokawa-nō),które do dziś zachowało urok obrzędu religijnego. Ta napisana z pasją książka może zainteresować etnografów, antropologów teatru, miłośników japońskiej kultury.

Średnia ocen

6,4 / 10

5 opinii 14 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,2

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,8

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

8,5

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa

Średnia ocen

6,4 / 10

14 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa

213

211

san-escobar

09.10.2024

7 / 10

Na półkach:

Recenzja z pisma: „Kawaii” nr 40 / 2002 r. Książka z cyklu: "Oblicza Japonii", z niestety już nieistniejącego wydawnictwa TRIO.

Ta, również niewielka, książka jest pierwszą z nowej serii "Oblicza Japonii". Pozycja ta jest o tyle ciekawa i wyróżniająca się na naszym rynku, iż traktuje o w ogóle nie znanym, a zarazem niezwykle ciekawym fragmencie japońskiej rzeczywistości. Co roku z okazji powitania Nowego Roku w małej wiosce Kurokawa, w prefekturze Yamagata, obchodzony jest festiwal wachlarza - “ôgisai". Głównym elementem obchodów jest przedstawienie nô (kurokawa-nô),które do dziś zachowało urok obrzędu religijnego. Jest to pozycja ciekawa dla wszelkich etnografów, antropologów (teatru),socjologów, oraz oczywiście - pozycja obowiązkowa dla bibliofili i miłośników japońskiej kultury. W przygotowaniu są również jak na razie: “Kimono. Jego dzieje i miejsce w kulturze japońskiej" Barbary Zaborowskiej i “Tsuda Ume - życie i działalność" Haliny Królak.

zapraszam na blog: tesinblog.wordpress.com

więcej Pokaż mimo to

500

malotka

11.03.2013

6 / 10

Na półkach: , , ,

Krótka pozycja, której głównym tematem jest tzw. święto wachlarza w jednej z japońskich wsi. Dobrze przybliża klimat przygotowań do festiwalu, i zapoznaje czytelnika z tematem, o którym pewnie nigdy by nie usłyszał, nawet będąc w Japonii.
Polecam każdemu zaciekawionemu tematyką różnych matsuri.

Pokaż mimo to

483

393

USAGI mylnypozor

25.01.2013

9 / 10

Na półkach: ,

Bardzo ciekawe opracowanie dotyczące japońskich świąt odbywających się głównie w wioskach.

Pokaż mimo to

1675

1670

Dociekliwy_Kotek

26.03.2011

6 / 10

Na półkach: ,

Kolejna pozycja z wydawnictwa Trio, przedstawiająca mało znane, ciekawe elementy kultury japońskiej - tym razem traktujące o niezwykłej tradycji teatralnej w małej miejscowości.

Pokaż mimo to

640

501

GabrielL

07.02.2011

5 / 10

Na półkach:

Wielkie święto wachlarza i teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa to rytuał odprawiany przez miejscową ludność od wieków. Pasjonująca podróż w czasie

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

42 użytkowników ma tytuł Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa na półkach głównych

Chcę przeczytać 24
Przeczytane 18

21 użytkowników ma tytuł Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa na półkach dodatkowych

Japonia 8
Posiadam 7
Japonia - naukowo 1
Dramat 1
O Japonii 1
Film, teatr, dramat 1
Socjologia, psychologia i literatura naukowa 1
Daleki wschód 1

Tagi i tematy do książki Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa

Japonia teatr nō festiwal

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Erotyczne obrazy japońskie 1700-1820

Timon Screech

Liczyliśmy naiwnie, sięgając po niniejszą pozycję, że japońska pornografia ma jednak więcej owego iki, które tak bardzo onegdaj skradło nasze serca, opowiadając się w sprawach miłosnych zdecydowanie po stronie subtelności i kontemplacji rzeczy ulotnych miast preferowanego na ogół w naszych czasach i kręgu kulturowym blitzkriegu. Nadto wiele już wiosen kochamy się nieprzytomnie w tych maleńkich perełkach, które Japończycy uroczo i nieco nostalgicznie nazywają obrazami przepływającego świata. A wiemy z własnego żywota, ze niewiele jest bardziej intrygujących zajęć niż uważna kontemplacja obrazów japońskiej ulicy. Jednakowoz tym razem otrzymaliśmy, co w sumie zaskakujące jak na nasze dotychczasowe przygody z japońską kulturą sporą dawkę dosłowności plus opis seksualności ze wszech miar zgodnej z wytycznymi WHO. W każdym razie pod względem jej szeroko pojętej płynności i hedonizmu jako jedynymi wyznacznikami satysfakcji płynącej z tych spraw. My jednak nie będąc tej płynności specjalnymi entuzjastami przyjęliśmy to jak zwykle przyjmujemy, to jest wzruszeniem ramion i heroiczną walką z opadem powieki, bo wbrew pozorom uważamy całą stojącą za tym misterną konstrukcję intelektualną za dość w gruncie rzeczy nudną i przewidywalną. Jednocześnie, będąc takimi obrzydliwymi sceptykami dla wynalazczości w tej sferze ludzkiego życia, nie mamy w zwyczaju zaglądać nikomu pod pierzynę i średnio nas obchodzi co kto i z kim pod ową pierzyną wyprawia. No może za wyjątkiem tej charakterystycznej dla japońskich kurwidołów tego okresu mody na przygody z bardzo młodymi chłopcami. Tego, pomimo, że tak szczerze wielbimy japońskie dziwactwa i często rzeczy, których nie rozumiemy zwyczajnie bierzemy sobie w cudzysłów jakoś nigdy nie ogarnęliśmy. Amen.

Widziałam książki ładniej wydane, to prawda, ale ku mojemu zaskoczeniu tu z treścią nie było tak źle. Oczywiście książkę musi otworzyć rys historyczny o rozwoju systemów zapisu języka japońskiego, musi się znaleźć charakterystyka trzech podstawowych stylów kaligrafii, musi się znaleźć sporo szczegółów o przyborach do kaligrafii (pędzel, tusz, kamień do tuszu, papier) - ale to akurat uważam za zaletę. Nawet jeśli zostawiony sam na sam polski czytelnik nigdy nie osiągnie mistrzostwa, które usprawiedliwia kosztowny zakup profesjonalnego kamienia do tuszu najwyższej jakości, miło było przeczytać, że coś takiego istnieje i czym kamienie, tusze, pędzle i papier mogą się od siebie różnić. Kolejny "smaczek", który mnie urzekł, to podkreślenie związku między kaligrafią a oddechem. Dalej było tylko lepiej: autorka prezentuje różne przykłady w każdym stylu kaligrafii, łącznie z mało czytelnym, ale bardzo dekoracyjnym stylem trawiastym. Oprócz ćwiczeń są również zamieszczone kopie kaligrafii dawnych mistrzów - na przykład haiku Yosy Busona. Czy z tej książki nauczysz się podstaw kaligrafii japońskiej? Śmiem wątpić. Ale wciąż uważam, że warto do niej zajrzeć z czystej ciekawości, dla tych smaczków i szczegółów o sztuce w zasadzie nieobecnej w polskiej literaturze.

Dociekliwy_Kotek

ocenił na66 lat temu

Japonia. Leksykon konesera

Henryk Socha

Ładna, bogato ilustrowana książka dla osób lubujących się w kraju Kwitnącej Wiśni. Dobrze prezentuje się także na półce :). Jeśli chodzi o treść, to ta pozycja raczej nie będzie przyjazna dla osób nieobytych już z Japonią, gdyż miejscami jest zbyt szczegółowa. Opisy różnych rodzajów ceramik, czy uzbrojenia samurajskiego, laikom nic nie powiedzą i 10 minut po przeczytaniu zapomną o detalach. Nie pomaga też fakt, że treść jest najeżona japońskimi nazwami. Ponadto, zabrakło mi nieco Japonii współczesnej. Cała książka jest jak spis inwentarza w antykwariacie. Brakuje zagadnień współczesnych, czy nawet więcej opisów elementów kulturowych (z książki pamiętam może 3 hasła nieoznaczające przedmiotu). To zapewne nie miało być w założeniu częścią książki, na co wskazuje jej opism jednakże tytuł nie ogranicza jej do poruszenia tematów związanych w 90% z antykami. A Japonia wytworzyła przynajmniej kilka ciekawych rozwiązań biznesowych, technologicznych, społecznych itp, które w książce o nazwie "Leksykon konesera" mogłyby się znaleźć. Nie zmienia to faktu, że polecam tę książkę jako ciekawostkę dla osób zainteresowanych Japonią.

Bardzo ładna, wręcz poetycka recenzja z pisma „Kawaii”. „Teoria znaku” i znaki japońskiego kanji jako unikalne dzieło sztuki. Admirator i fascynata społeczeństwa japońskiego pisze, że w tym wyspiarskim kraju odnalazł swój prywatny raj: Dzieło nie dzieło? Książka, jak widać, świeża na rynku i jeszcze do dostania... Tylko czy dla każdego? Fascynująca, dziwna, złożona w nietypowy sposób w wąskie szpalty i poprzetykana czarno-białymi zdjęciami, z jednej strony zastanawiająca, z drugiej nieco szalona... Pełna szkiców i osobistych zapisków autora będącego, notabene, filozofem i kreatorem własnej teorii ograniczenia ludzkiego bytu przez system sztucznie lub naturalnie narzuconych ram tradycji, kultury czy religii. Właściwie nie ma w tej książce nic z relacji turysty czy naukowca. To Japonia widziana oczyma fascynata, który na wyspach odnalazł swój raj będący żywym dowodem na istnienie społeczeństwa dobrowolnie osadzonego w zbiorze przepisów, które nie tyle je ograniczają, co stanowią o jego sile i unikalności. Książka opiera się o teorię znaku. Japońska kanji jest niepowtarzalna, bo często obok znaczenia formalnego zamienia się w unikalne dzieło sztuki. Tak też autor postrzega Japonię. Coś, co w innych krajach jest wszędzie nudne i takie same, tutaj przybiera własną formę, niemożliwą do przeszczepienia w inne warunki kulturowe. Miasto, sklep, teatr, muzyka, jakiś gest, spojrzenie, prostota haiku, smak potraw... Czytam tę książkę kolejny raz i za każdym razem odkrywam coś nowego. Pozycja na pewno zmuszająca do przemyśleń... Może nie jest to idealny sposób na spędzenie wolnego czasu, ale wszyscy mamy chwile, kiedy chcemy znaleźć w książce coś więcej niż tekst, który osadzi naszą wyobraźnię w z góry narzuconych ramach… [Darek Styrna]

Przede wszystkim zostałam mile zaskoczona kompetencją autora oraz jasnością i przejrzystością wywodu - żadnego mieszania nazw, pojęć, zwięzłe przedstawienie głównych nurtów rozwoju architektury znamionujące znajomość tematu. Najcenniejsza wydaje mi się druga część, poświęcona architekturze współczesnej, chociaż szkoda trochę, że z racji szczupłości miejsca pewne kwestie zostały potraktowane skrótowo albo tylko zasygnalizowane - bardzo bym sobie życzyła wydania drugiego rozszerzonego.

Dociekliwy_Kotek

ocenił na614 lat temu

Hokusai

Francesco Morena

Jestem urzeczona twórczością mistrza. Co do książki dużo tu reprodukcji, dla mnie jest to ważne i za to ogromny plus. Jeśli chodzi zaś o treść , dla mnie osoby która nic nie wiedziała o artyście w sam raz , Mamy tu podstawowe informacje, jak we wszystkich publikacjach z tej serii, choć tu czuję niedosyt. W sam raz na rozbudzenie ciekawości. Polecam

pocahontas_88

ocenił na72 lata temu

Jak powstaje manga t. 1 - Początki

grupa K's Art

Tom skupia się dokładnie na tym na co wskazuje tytuł, czyli na samym procesie powstawania mangi. Nie jest to do końca poradnik dla rysownika, choć znalazłoby się w nim sporo rad dla początkujących rysowników. Jeśli jednak bardziej interesuje cię nauczenie się rysowania w samym stylu, a nie poznawanie tajemnic pracy mangaki to sięgnij po kolejne tomy serii, które skupiają się na poszczególnych i charakterystycznych elementach tego rodzaju rysownictwa.

Garriel

ocenił na83 lata temu

Zen i kultura japońska

Daisetz Teitaro Suzuki

Genialna praca. Spodziewałem się suchych akademickich trocin, tymczasem autor jakże trafnie potrafi wskazać tego samego ducha w słowach mistrzów zen i Chrystusa. To jest jednak książka praktyka, nie teoretyka. Niezwykła precyzja myśli, głębia rozumienia i odczuwania.

Ramon

ocenił na910 lat temu

Manga - 1000 lat historii

Brigitte Koyama-Richard

Wielka szkoda, że w stosunku do ogromnej ilości informacji nt. najstarszych źródeł sztuki komiksowej w Japonii tak mało jest w tej pozycji informacji na temat rozwoju mangi w ostatnich dziesięcioleciach - przecież to właśnie wtedy komiksy japońskie zdobyły światową popularność, bez której (obawiam się) ta książka w ogóle by nie powstała. Warto byłoby zastanowić się, skąd wzięła się ta nagła popularność.

Żółw-w-filiżance

ocenił na614 lat temu

Księga labiryntu

Paolo Santarcangeli

Z pewnością labirynt to jeden z najciekawszych symboli w dziejach ludzkiej cywilizacji. W naszym kręgu kulturowym kojarzymy go przede wszystkim z mitem kreteńskim: Minosem, Dedalem, Minotaurem, Tezeuszem i Ariadną, ale Santarcangeli pięknie pokazuje, że także w cywilizacjach niemających pojęcia o greckim micie labirynt odgrywał niemałą rolę. Autor opowiada w tej książce o bardzo wielu różnych labiryntach: tych rysowanych przez ludzi pierwotnych, tych charakteryzujących archaiczną kulturę czasów historycznych, tych znajdywanych w gotyckich katedrach, wreszcie tych wykorzystywanych we współczesnej psychologii. Wiele tu skakania po bardzo różnych dziedzinach, hipotez niemożliwych do udowodnienia. Brak tej książce jakiejś ściśle przestrzeganej zasady kompozycyjnej: skoki między kontynentami i epokami są miejscami zbyt duże. Tym, co najbardziej przykuło moją uwagę, była sugestia łącząca mit kreteński z mitem trojańskim, które w średniowiecznej Europie jakoś dziwnie zlały się ze sobą właśnie w motywie labiryntu. Rozważania na temat tematu labiryntu w świecie współczesnym trochę mnie natomiast znużyły (dotyczy to np. opisów kilkunastoletnich badań na myszach laboratoryjnych). Wolałbym przeczytać książkę, która jest dokładniejszym ujęciem jednego, bardziej szczegółowego aspektu dotyczącego motywu labiryntu. Ale ta jest jaka jest, każdy pewnie znajdzie w niej i coś ciekawego i coś nużącego. Tomasz Babnis

Elevander

ocenił na68 lat temu

Światopogląd surrealizmu

Krystyna Janicka

Dokładnie to, co było mi potrzebne do uporządkowania sobie wiadomości w zakresie teorii surrealizmu. Właściwie, pewnie dałabym nawet 10/10, gdyby nie język - niewiele pozycji, które w życiu czytałam dorównuje "Światopoglądowi surrealizmu" pod względem skomplikowania. Niemniej, bardzo się cieszę, że przebrnęłam przez tę barierę, bo poza tym jednym aspektem książka jest fenomenalna.

Esotherya

oceniła na94 lata temu

Cytaty z książki Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Ōgisai. Wielkie święto teatru nō w japońskiej wiosce Kurokawa