Zarządzanie w pedagogice, kulturze i sztuce

Zarządzanie w pedagogice, kulturze i sztuce to książka Mirosława K. Szpakowskiego i Piotra A. Szymańskiego spajająca w całość pozornie różne dziedziny życia i nauki. W tym jednak właśnie należy upatrywać jej walorów odkrywczych. Obaj autorzy, na drodze swoich doświadczeń doktoranckich, zdołali szeroko ujętą kulturę i sztukę wpisać w rozważania oscylujące wokół kluczowych aspektów zarządzania. Nie byłoby to możliwe bez udokumentowania pracy badaniami własnymi. Są one o tyle wartościowe, że zostały przeprowadzone przez prawdziwych specjalistów w swojej dziedzinie.
Mirosław K. Szpakowski to doktor nauk ekonomicznych w dziedzinie zarządzania Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie oraz Doctor of Business Administration Wyższej Szkoły Menedżerskiej w Warszawie & Apsley Business School London; nauczyciel akademicki Akademii Zamojskiej, trener biznesu i doradca zawodowy. Warto również podkreślić, że jest ekonomistą z wieloletnią praktyką menedżerską oraz autorem wielu książek i publikacji o przedsiębiorczości i zarządzaniu.
Piotr A. Szymański to doktorant nauk teologicznych, pedagog z równie imponującym doświadczeniem, muzyk i animator kultury. Przez dwie dekady prowadził działalność społeczną, łącząc ją skutecznie z zarządzaniem i przedsiębiorczością. W kontekście tych dokonań zamysł osadzenia pedagogiki kultury i sztuki na gruncie ogólnej teorii o zarządzaniu organizacjami jawi się niezwykle interesująco. Dotychczasowe prace badawcze w tym zakresie zostały bowiem uzupełnione o najnowsze analizy i wnioski dotyczące drugiej dekady XXI wieku.
Mirosław K. Szpakowski przybliżył teorię oraz specyfikę zarządzania organizacjami. Opracował przy tym model ewolucji zarządzania, podkreślając w nim znaczenie informacji, wiedzy, zmiany oraz wiary, które determinują ewolucyjny rozwój człowieka. W rozdziale badawczym natomiast podjął skuteczną próbę skonfrontowania umiejętności komunikacyjnych nauczycieli z wyzwaniami, które narzuca po(covidowa) współczesność i zmiany geopolityczne związane z rosyjską agresją na Ukrainę. Czy pedagodzy i doradcy zawodowi są w stanie przygotować młodzież do zupełnie nowych realiów? Co determinuje decyzje młodych ludzi wybierających przyszłą profesję? Jakie funkcje w kontekście przyszłości zawodowej młodych ludzi spełniają rodzice, rodzina, środowisko, uwarunkowania socjalne, szkoła i doradcy zawodowi? Jaki jest związek między statusem społecznym rodziców a karierą zawodową ich dzieci? Jak wreszcie wobec współczesnych wyzwań oraz zmieniających się warunków aktywności zawodowej młodych Polaków, pozycjonuje się formalny system edukacji? Wiele cennych wskazówek i szczegółowych odpowiedzi, popartych wynikami badań oraz ich analizą, znajdziemy w rozdziale badawczym niniejszej dysertacji.
Piotr A. Szymański, wykorzystując swe bogate doświadczenie, skoncentrował się na zadaniach Kościoła katolickiego w obrębie wspólnot, grup i zrzeszeń religijnych. Autor pokusił się również o dogłębną analizę wpływu środków masowego przekazu i najnowszych technologii na siłę religijnego przekazu. W części badawczej zaprezentował natomiast szczegółowo wyniki 200 arkuszy ankiet dotyczących funkcjonowania zespołów przykościelnych i 250 kwestionariuszy opracowanych dla osób – członków Kościoła katolickiego. Badania poddane analizie zostały przeprowadzone od stycznia 2014 roku do stycznia 2016 roku na terenie archidiecezji lubelskiej, co oznacza, że są najnowszym opracowaniem w tym zakresie, które doczekało się opracowania naukowego.
Zauważalną cechę publikacji Mirosława K. Szpakowskiego i Piotra A. Szymańskiego stanowią z pewnością odwołania do autorytetów z różnych kręgów historycznych i filozoficznych. Oprócz uznanych nazwisk współczesnego świata nauki i polityków, w książce często cytowani są twórcy starożytni, wydawać by się mogło – pozornie nieprzystający do zagadnień współczesnej ekonomii i zarządzania. Na kartach niniejszej książki przywołane postacie znalazły się jednak nieprzypadkowo. Spaja je bowiem uniwersalny, ponadczasowy system wartości, któremu hołdują obaj autorzy i filozofia zarządzania przez nich prezentowana. System ten w dużej mierze oparty jest o naukę Kościoła katolickiego, prawdę i szacunek do drugiego człowieka. W kontekście ekonomii i zarządzania dominanty te, szczególnie współcześnie, mogą być postrzegane jako nieadekwatne, autorzy potrafią jednak skutecznie dowieść ich znaczenia i doniosłego wpływu na realizację zakładanych celów marketingowych.
Zarządzanie w pedagogice, kulturze i sztuce Mirosława K. Szpakowskiego i Piotra A. Szymańskiego to książka w pełni predysponowana do tego, aby stać się naukowym drogowskazem dla uczniów, studentów oraz nauczycieli zainteresowanych rolą kultury i sztuki w zarządzaniu organizacjami. W swojej podręcznej bibliotece powinni mieć ją również menedżerowie kultury, przedsiębiorcy i ambitni liderzy. Kreatywność w każdym względzie wiąże się bowiem z samokształceniem i pracą nad sobą, a niniejsza książka, w moim przekonaniu, jest bardzo praktycznym narzędziem, które temu służy.

dr hab. Mieczysław Dudek, prof. CH, Przedmowa

Fragmenty recenzji naukowych:

Książka pt. „Zarządzanie w pedagogice, kulturze i sztuce” Piotra Szymańskiego i Mirosława Szpakowskiego to z pewnością pozycja innowacyjna, z nowoczesnym (w pozytywnym znaczeniu) spojrzeniem na rozwijające się zespoły stanowiące o współczesnej kulturze Kościoła katolickiego, a zwłaszcza na pracę ich kierownika – lidera, od którego tak wiele zależy. Działalność wszelkiego rodzaju amatorskich chórów, scholi i przykościelnych orkiestr wymaga przecież nie tylko zdolności muzycznych, ale też niezwykłej kreatywności i wiedzy, także tej z zakresu zarządzania. W tym kontekście niniejsza publikacja jest szczególnie potrzebna. Mając świadomość szybkich przemian zachodzących w społeczeństwie, z pewnością wymagać będzie kolejnych aktualizacji, na które z niecierpliwością będziemy czekali.

prof. dr hab. Monika Mielko-Remiszewska

Warto podkreślić, że monografia posiada charakter interdyscyplinarny. Autorzy podjęli udaną próbę połączenia nauk o zarządzaniu organizacją z kulturą i sztuką, osadzonych wespół w szeroko rozumianej pedagogice. Poprzez liczne korelacje zachodzące pomiędzy kluczowymi dyscyplinami, oddano ich wyjątkową i często niedocenianą rolę w rozwoju współczesnego społeczeństwa informacji i wiedzy. Ekonomia nie abstrahuje od ewolucji ludzkości, a ta oparta jest o sztukę, która bezsprzecznie determinuje postęp. Gdzie odnaleźć w tym gąszczu procesów optymalną pedagogikę? Co z tym wszystkim wspólnego ma religia? Jak i na ile sztuka kształtuje człowieka i oddziałuje na współczesne organizacje? Autorzy niniejszej monografii dociekają odpowiedzi na podobne pytania. Czy skutecznie? Warto przekonać się o tym pedagogom, studentom oraz animatorom i menedżerom kultury i sztuki, do których przede wszystkim dedykowane jest powyższe dzieło.

dr hab. Barbara Olbrych, prof. AHNS

Podsumowując analizę prezentowanej publikacji dra M.K. Szpakowskiego i P.A. Szymańskiego, trzeba stwierdzić, że posiada ona różnorodne walory: przede wszystkim nie jest sztampową prezentacją zagadnień zawartych w tytule opracowania; stanowi oryginalne ujęcie problematyki zarządzania w perspektywie filozoficznej, kulturowej, z elementami teologicznymi, zwłaszcza pedagogicznymi; jest swoistą wizją problematyki zarządzania, która zawsze ma wymiar antropologiczny, bowiem organizację tworzy człowiek, twórca cywilizacji, szczególnie kultury, która z kolei tworzy człowieka i wzbudza jego zdolności kreatywne, a człowiek jest źródłem zmian i rozwoju; stanowi ważny przyczynek do badań nad współczesną kulturą chrześcijańską, szczególnie słabo rozpoznaną kulturą muzyczną; ukazuje myśli i fakty – myśli w poszukiwaniu mechanizmów przemian w świecie człowieka, społeczeństwa, kultury otwartej na Transcendencję, fakty ujawnione w oryginalnych badaniach pedagogicznych i nad chrześcijańską kulturą muzyczną; jest materiałem poznawczym i jednocześnie intuicyjnym, godnym przemyślenia, dyskusji i oczekiwania na nowe propozycje.

ks. dr hab. Adam Maj COr

Recenzowana monografia ma charakter interdyscyplinarny łącząc teoretyczne rozważania z przedstawieniem badań własnych autorów oraz podejściem praktycznym. Nie stanowi kompletnego studium nad zarządzaniem w przestrzeni kultury, sztuki czy pedagogiki, jednak autorzy odważnie poszukują w niej nowych metodologicznych ścieżek dyskusji o zarządzaniu, organizowaniu, tworzeniu i odbieraniu kultury chrześcijańskiej. Recenzowana książka z pewnością zyska uznanie szerokiego kręgu odbiorców. Jest kierowana do środowisk akademickich, uczniów i nauczycieli zainteresowanych zarządzaniem w kontekście kultury i sztuki. Może być wykorzystywana w procesie kształcenia przyszłych przedsiębiorców, liderów i menedżerów kultury.

dr hab. Rafał Majzner, prof. ATH