Baśnie tysiąca i jednej nocy

Name: Baśnie tysiąca i jednej nocy
Rating: 7,0 (13 reviews)
Author: Daniel Bardet
ISBN: 9788328174306

Okładka książki Baśnie tysiąca i jednej nocy

7,0 / 10

Wydawnictwo: Egmont Polska Seria: Adaptacje literatury komiksy

52 str.

Kategoria:: komiksy
Format:: papier
Seria:: Adaptacje literatury
Data wydania:: 2025-09-24
Data 1. wyd. pol.:: 2025-09-24
Liczba stron:: 52
Czas czytania: 52 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788328174306
Tłumacz:: Marek Puszczewicz

„Baśnie 1001 nocy” (znane także jako „Księga tysiąca i jednej nocy” i „Tysiąc i jedna noc”) są zbiorem opowieści opartych na dawnych baśniach, podaniach i legendach arabskich, perskich, staroindyjskich i babilońsko-asyryjskich. Są to niezależne od siebie utwory spięte w całość przez legendę o sułtanie Szahrijarze i jego żonie Szeherezadzie. Okrutny sułtan, przekonany o niewierności kobiet, każdą ze swoich żon każe zabić natychmiast po nocy poślubnej. Aby uniknąć tego losu Szeherezada rozpoczyna każdej nocy tak pasjonującą opowieść, że sułtan pragnie poznać jej zakończenie i odkłada wykonanie wyroku. Zaliczane do arcydzieł literatury światowej „Baśnie” powstały w IX–X w. Były odbiciem wyobrażeń prostych ludzi na temat życia sfer wyższych, dlatego często zawierają naiwne i pełne przesady opisy ich życia.
Autorem komiksowej adaptacji tego dzieła jest francuski scenarzysta Daniel Bardet (zm. w 2022 roku),znany z innych albumów serii Adaptacje literatury („Nędznicy”, „Baśnie 1001 nocy”),zaś rysunki wykonał Rachid Nawa („Journal de Mickey”).

Średnia ocen

7,0 / 10

4 opinii 13 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Baśnie tysiąca i jednej nocy w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,2

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,7

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,5

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oficjalne recenzje książki Baśnie tysiąca i jednej nocyi

Czy Szeherezada oczaruje czytelnika podobnie jak sułtana?

W odległych krainach Persji i Arabii, w czasach sułtanów i wezyrów, powstały historie, które przetrwały wieki. Niesamowite baśnie o dżinach, skarbach i magicznych przygodach, ale przede wszystkim uniwersalne lekcje o sile mądrości, przebiegłości oraz odwagi. Dzięki komiksowi „Baśnie tysiąca i jednej nocy”, historie w barwnej oprawie wizualnej mają szansę trafić do nowych czytelników.

Szeherezada wie, że tylko opowieściami może ocalić życie swoje i innych kobiet. Noc po nocy snuje więc przed sułtanem historie pełne magii, zdrady i przeznaczenia. Wśród nich pojawia się wróżka Bari Badu, istota piękna i silna, której czary potrafią odmienić losy całego królestwa. Jest też historia o księciu Baderze, potomku perskiego władcy i księżniczki mórz. Jak potoczą się ich losy?

Chociaż sercem oryginalnej opowieści była Szeherezada, w komiksie nie da się tego odczuć. Jej rola zostaje mocno spłycona. Komiks otwiera wprawdzie mroczny wstęp o sułtanie, który zabijał swoje żony, ale później postać narratorki znika, ustępując miejsca samym baśniom. Brakuje kompozycyjnej klamry, przez co nie dowiemy się, czy opowieści ocaliły życie innych i czy sama Szeherezada przeżyła. Wstęp jest tylko pretekstem do przedstawienia tylko dwóch historii, ukazujących klasyczne, arabskie baśnie.

Daniel Bardet wraz z ilustratorem Rachidem Nawą podjęli się trudnego zadania: przenieść klasykę literatury arabskiej w świat obrazu i dymków, zachowując jej egzotyczny klimat i ponadczasowy urok. Pięćdziesiąt stron komiksu nie jest w stanie niestety pomieścić bogactwa całego zbioru. Wybór Bardeta to raczej pigułka, dająca przedsmak arabskiego świata.

Warstwa wizualna jest tu niezwykle istotna. Rachid Nawa oferuje rysunek szczegółowy, nasycony emocjami, przemocą i erotyką. Dokładnie tak, jak wymagają tego namiętne baśnie arabskie. Klatki są dynamiczne, przejrzyste, a kolorystyka zawsze współgra z nastrojem. Bieda i bogactwo, magia i brutalność, przepych i codzienność – wszystko to zostaje skontrastowane i sugestywnie pokazane. Tekst oraz obraz pozostają równorzędnymi partnerami. Dialogi brzmią naturalnie, choć momentami przeskoki między kadrami mogą wydawać się zbyt gwałtowne.

Na uwagę zasługuje również większy format, pozwalający w pełni docenić ilustracje. Nie jest to jednak publikacja dla najmłodszych. Adaptacja Bardeta celuje raczej w nastolatków i dorosłych, którzy potrafią odczytać symbolikę ilustracji i być może zechcą sięgnąć po pełny, literacki oryginał.

„Baśnie tysiąca i jednej nocy” w komiksowej odsłonie to ciekawe połączenie klasyki i nowoczesnej formy. Cienki tom, ale pełen treści, rozbudzi ciekawość i przeniesie czytelnika w świat magii, mądrości i ludzkich dramatów. To udana adaptacja, która wciąga, wzrusza i intryguje, pozostawiając jednak lekki niedosyt nieukończonej historii Szeherezady oraz mnogości przemilczanych historii.

Link do recenzji

471 5 54

Oceny książki Baśnie tysiąca i jednej nocy

Średnia ocen

7,0 / 10

13 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Baśnie tysiąca i jednej nocy

342

314

Zaczytana_Matematycz

13.11.2025

9 / 10

Na półkach: ,

Pięknie ilustrowany komiks zawiera wspaniale opowiedziane historie. Szczerze przyznam, że dzięki tej lekturze zobaczyła, że tak naprawdę nic nie pamiętałam z bajek o Szecherezadzie. Ileż tam jest motywów: zdrada, zemsta a w samym środku ona dziewczyna, która postanawia na nowo odmienić serce sułtana i to w sposób nie codzienny a opowieściami.

Spotkanie z bohaterami gdzie mamy dżiny, magiczne przedmioty, istoty morza to wyjątkowy czas a wszystko okraszone klimatem bliskowschodnim.

Komiks czyta się lekko i z ciekawością. Jestem oczarowana tą bajką i bardzo się cieszę, że mogłam na nowo odkryć ją po tylu latach.

więcej Pokaż mimo to

2228

2216

Mamażona-KOBIETA

08.11.2025

9 / 10

Na półkach:

„Baśnie 1001 nocy” to zbiór opowieści z dawnych lat. Każda inna, każda ciekawa, wciągająca, a jednocześnie pełna lekcji. Znajdziemy w nich dżinów, ukryte skarby, magię i wiele więcej. Pamiętam je z własnego dzieciństwa, jednak w zupełnie innej formie.

To już kolejny tom z serii Adaptacje literatury, jaki mam okazję czytać i jestem zachwycona tą serią. Mamy klasyczne powieści, które warto, aby każdy znał, a to wszystko w ciekawej formie komiksu. Ja zdecydowanie je uwielbiam. Tym razem nie jest to jedna opowieść, a zbiór wielu.

Wizualnie komiks jest ciekawy. Ilustracje przyciągają wzrok i zachęcają do sięgania po niego.

„Adaptacje literatury. Baśnie tysiąca i jednej nocy” to zbiór opowieści, które warto podarować dziecku. Ze swojej strony z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2025/11/Adaptacje%20literatury.%20Basnie%20tysiaca%20i%20jednej%20nocywydawnictwoegmont.html

więcej Pokaż mimo to

Gavran

21.10.2025

7 / 10

Na półkach:

“Adaptacje literatury. Pani Bovary” to kolejna komiksowo wersja klasyków literatury. Historia graficzna ukazała się nakładem Wydawnictwa Egmont.

Oryginalna powieść autorstwa Gustave’a Flauberta, osadzona w realiach XIX wieku, opowiada historię młodej Emmy, córki rolnika, która wychodzi za mąż za prowincjonalnego lekarza, Karola Bovary’ego. Szybko okazuje się, że wiejskie życie oraz brak ambicji męża nudzą kobietę, która marzy o lepszym, bardziej dostatnim życiu w wielkim świecie. W poszukiwaniu emocji, miłości i luksusu wdaje się w kolejne romanse oraz zaciąga długi, nie będąc w stanie ich spłacić.

Klasykę literatury francuskiej na graficzną adaptację zamienili odpowiadający za scenariusz Daniel Bardet oraz zajmujący się ilustracjami Michel Janvier. Licząca sobie niespełna pięćdziesiąt stron komiksowa wersja historii jest oczywiście jej skondensowaną wersją, poruszającą najważniejsze wątki powieści.

Zawarta w “Pani Bovary” opowieść nie należy do optymistycznych i ten poniekąd depresyjny klimat odnaleźć można w kolorystyce poszczególnych grafik. Utrzymana na ogół w ciemnych odcieniach brązu, granatu i czerni adaptacja bliska jest odczuciom głównej bohaterki, która marząc o lepszym życiu wręcz dusi się codziennością, popadając w coraz większą desperację.

Jak już wspomniałam, graficzna adaptacja powieści skupia się na najbardziej istotnych fragmentach historii, jednocześnie nie oceniając postępowania Emmy, głównej bohaterki. Czytelnik jest obserwatorem jej pogoni za marzeniami, upadku i tragicznego finału.

“Pani Bovary” jako graficzna adaptacja historii autorstwa Gustave’a Flauberta to udane przełożenie klasyki na bardziej przystępną, wizualną wersję. Mimo przygnębiającego wydźwięku niesie za sobą wiele tematów do rozważań i analizy. Lekturę komiksu uznaję za dobrze spędzony czas.

Recenzja powstała w ramach współpracy z Wydawnictwem Egmont

Zapraszamy:
https://gavran.pl/
https://www.instagram.com/gavran.pl/
https://www.tiktok.com/@gavranpl.official
https://www.facebook.com/gavranpl/
https://www.youtube.com/@GavranTV/

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

2171

478

Danielista

19.10.2025

6 / 10

Na półkach:

Cykl "Adaptacje literatury" zasadniczo skupia się na klasyce literatury europejskiej, więc spojrzenie do literackiego dziedzictwa odległych nam geograficznie i kulturowo miejsc z pewnością poszerza jego spektrum. Komiksowe "Baśnie tysiąca i jednej nocy" stanowią w każdym razie dość udaną próbę oddania klimatu tych historyjek za pomocą rysunkowych opowieści.

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

25 użytkowników ma tytuł Baśnie tysiąca i jednej nocy na półkach głównych

Przeczytane 16
Chcę przeczytać 9

12 użytkowników ma tytuł Baśnie tysiąca i jednej nocy na półkach dodatkowych

Posiadam 4
2025 2
Klasyka 1
Komiksy 1
Literatura obca 1
=KOMIKSY= 1
-KOMIKSY- 1
=Seria: Adaptacje Literatury= 1

Inne książki autora

Więcej

6,9

Pani Bovary Daniel Bardet

więcej

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Kajtek i Koko. Śladem Białego Wilka. Duch bunkra. Tom 1 (Wydanie dwutomowe, poprawione)

Janusz Christa

“Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Duch bunkra. Tom 1” to odświeżona odsłona komiksu autorstwa Janusza Christy, którego bohaterami są dwaj dzielni marynarze, Kajtek i Koko. Za publikację odpowiada Wydawnictwo Egmont. Jestem z tego pokolenia, dla którego twórczość Janusza Christy była jednym z elementów dzieciństwa. Oraz edukacji, bo komiksy jego autorstwa, razem z tymi o pewnym gadającym szympansie, były moim elementarzem do nauki czytania. I choć uwagę kilkuletniej mnie bardziej przyciągały kolorowe obrazki niż sens dialogów, to po dziś dzień darzę je pewnego rodzaju sentymentem. Choć Janusz Christa najbardziej kojarzony jest z serią opowiadającą o perypetiach dwóch średniowiecznych wojów – Kajka i Kokosza – to tak naprawdę jako pierwsi spod jego ręki wyszli właśnie Kajtek i Koko, gdyż pojawili się już pod koniec lat 50. XX wieku. “Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Duch bunkra. Tom 1” zabiera nas na Mazury, gdzie główni bohaterowie prócz wypoczynku mają zająć się sprawą tytułowego tajemniczego białego wilka, który sieje postrach wśród okolicznych mieszkańców. Szybko okazuje się, że z pozoru błaha sprawa ma zdecydowanie drugie dno, zaś poszukiwania zwierzęcia przeradzają się w kryminalne śledztwo. Pierwszym, o czym należy pamiętać podczas lektury tego albumu, jest epoka, w jakiej osadzona została akcja. Historia pierwotnie ukazywała się w latach 1966-67 na łamach “Wieczoru Wybrzeża” i w takich czasach żyją jej bohaterowie. Tak więc mamy tu milicję, a przeszłość związana z II wojną światową jest jeszcze całkiem żywa. I właśnie ten drugi temat stanowi znaczący element fabuły komiksu “Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Duch bunkra. Tom 1”, na co wskazuje również jego podtytuł. Jako fanka tego typu historii nie mogłam być bardziej niż zadowolona z motywu wybranego przez Janusza Christę za kanwę opowieści. “Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Duch bunkra. Tom 1” to komiks o charakterze zarówno przygodowym, ale też detektywistyczno-kryminalnym z dodatkiem wątków… szpiegowskich! Bohaterowie trafiają w sam środek na naprawdę złożonej kabały, przez co zagrożone jest również ich życie i zdrowie. Zmuszeni są maksymalnie wysilić swoje szare komórki, by obronną ręką wyjść z niebezpiecznych sytuacji. Kajtek i Koko są parą przyjaciół, marynarzy, którzy nie mogliby bardziej się od siebie różnić. Kajtek, niski, dobrze umięśniony i odważy, cechuje się sprytem, pomysłowością i odwagą. Zaś Koko, mimo swojej masy, to dobrotliwy, strachliwy jegomość o miękkim sercu, którego najważniejszym celem w życiu jest zadbać o pełny brzuch. Jednak te różnice sprawiają, że duet idealnie się uzupełniają dając czytelnikowi dużo zabawy. Bo “Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Duch bunkra. Tom 1” nie jest tylko historią o poważnych tematach i niebezpieczeństwach. Janusz Christa, odpowiadający zarówno za ilustracje i scenariusz, serwuje w niej sporą dawkę humoru, którego głównym sprawcą jest Koko, ale pozostałe pojawiające się na planszach postacie oraz sytuacje, z jakimi przychodzi im się zmierzyć, dokładają coś od siebie. “Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Duch bunkra. Tom 1” narysowany jest tą charakterystyczną dla twórczości Janusza Christy kreską i wyrazistą kolorystyką. Autor dbał o szczegóły zarówno w przypadku przedstawienia samych bohaterów, jak również otaczającego ich świata. Rysunki są szczegółowe i zachowują naturalne proporcje. Christa nie epatuje przemocą, nawet w scenach, w których robi się niebezpiecznie. “Kajtek i Koko. Śladem białego wilka. Duch bunkra. Tom 1” był dla mnie przyjemnym powrotem do czasów dzieciństwa i sympatycznych bohaterów. Historia zawiera w sobie dreszczyk emocji, humor i mimo czasów, w których dzieje się akcja, nie wieje starzyzną. Już nie mogę doczekać się tomu drugiego. Recenzja powstała w ramach współpracy z Wydawnictwem Egmont

Gavran

ocenił na67 miesięcy temu

Wojna i pokój

Lew Tołstoj Thomas Campi Frédéric Brémaud

“Wojna i pokój” to powieść historyczna autorstwa Lwa Tołstoja, która zabiera czytelników w początki XIX wieku. Opowiedziana przez niego historia jest swoistym przeglądem ówczesnej atmosfery Cesarstwa Rosyjskiego, a zwłaszcza żyjących w nim wyższych sfer. Monumentalne dzieło rosyjskiego pisarza na graficzną adaptację przełożyli Thomas Campi oraz Frédéric Brémaud. Przyznaję, z epopejami narodowymi nigdy nie było mi po drodze, ale chętnie sięgam po komiksowe adaptacje wielkich dzieł pisarek i pisarzy. A szczególnie tych, których nie zdarzyło mi się przeczytać w pierwotnej, książkowej wersji, tak więc dzięki Wydawnictwu Egmont mogę choć częściowo nadrobić braki w lekturach. “Wojna i pokój” przenosi nas w czasy wojen napoleońskich, dotykając tematów nie tylko polityki, lecz również społeczeństwa i patriotyzmu. Jednak ważnym elementem stworzonej przez Tołstoja historii jest miłość i ten wątek ma także swoje istotne odzwierciedlenie w graficznej adaptacji powieści. W graficznej adaptacji ten wątek skupia się wokół postaci młodziutkiej Nataszy Rostow oraz księcia Andrzeja Bołkońskiego, który po śmierci żony pozwala sobie ponownie na uczucia inne niż smutek czy marazm. Swoją znaczącą rolę w tej relacji odgrywa również Piotr Bezuchow, nieślubny syn bogatego ziemianina, będący jego spadkobiercą. Graficzna adaptacja powieści “Wojna i pokój” dzięki ilustracjom Thomasa Campi i scenariuszowi Frédérica Brémauda zyskała nową twarz mającą szansę dotrzeć do szerszego grona czytelników. Utrzymane w ciepłej kolorystyce plansze mimo niezwykle trudnych tematów, jakie niesie za sobą treść opowiadanej historii pozwoliły mi zatopić się w ówczesny świat i rządzące nim rozterki. W tej wersji nawet sceny bitew nie epatują nadmierną brutalnością i przemocą, zmuszając odbiorcę do użycia własnej wyobraźni. Dialogi są zwięzłe, jednak wciąż pozwalające odnaleźć się w prezentowanej historii. Uwzględniając fakt, iż komiksowa “Wojna i pokój” liczy sobie jedynie dziewięćdziesiąt sześć stron, zaś powieściowa wersja – w zależności od wydania – około tysiąca, odbiorca musi być przygotowany na mocno skondensowany bieg wydarzeń niosący ze sobą liczne przeskoki fabularne i czasowe, co może okazać się kłopotliwe dla osób nieznających oryginału. Graficzne spojrzenie na dzieło Lwa Tołstoja było przyjemną podróżą do świata Cesarstwa Rosyjskiego z całym jego rozmachem i gorącą krwią mieszkańców. Historyczne elementy przedstawiono sprawnie, zaś wątki bohaterów na tyle jasno i zwięźle, by zawrzeć w nich cały sens postaci. Czekam na kolejną adaptację klasyków literatury. Recenzja powstała w ramach współpracy z Wydawnictwem Egmont

Gavran

ocenił na67 miesięcy temu

Świat Smerfów. Gargamel i Smerfy

Peyo

Wydawnictwo Egmont wypuściło właśnie nową serię Świat Smerfów, gdzie znajdziemy krótkie historie autorstwa Peyo, które nie znalazły się w głównym cyklu "Przygody Smerfów". Komiks mieści w sobie 6 historyjek, gdzie głównym bohaterem jest Gargamel. Dzięki nim poznajemy jego brata Bliźniaka, trzech małych bratanków, oraz kuzyna...uwaga trudne imię - przepisuję po literce...Sagratamabarba ale również przeczytamy o wielkim i złym Ogrze czy Skrzeptakach. Ooo z tym komiksem nudzić się nie można. Jak wszystkie komiksy wydane przez Egmont tak i ten wykazuje się dużą dbałością o detale. Przepiękne, dopracowane ilustracje, krótkie humorystyczne teksty kryją w sobie niezwykle przygody małych, niebieskich stworków i złego czarownika. Mi najbardziej do gustu przypadł odcinek o bratankah Gargamela - trzech bardzo podobnych do niego (w końcu ich ojciec jest bliźniakiem Gargamela) małych czarownikach. Chłopcy okazują się wyjątkowo uczynnymi dziećmi, które zaprzyjaźniają się że Smerfami wbrew intencjom wuja. Oj nie będzie on zadowolony 😜

Zaczytana_Matematycz

ocenił na97 miesięcy temu

Asteriks w Luzytanii

Didier Conrad Fabrice Caro Thierry Mébarki

A naczekałem się w kolejce do biblioteki ale raczej warto - mimo żem stary chłop czasem lubie sobie zajrzeć do tych asteriksów - jakoś do tej pory nie miałem okazji zapoznać się z tymi już nie związanych z uderzo i gościnnym. Zgrabnie wykorzystano że w osiedlu Bogów pojawia się portugalczyk (tam pamiętam jak byłem dzieckiem te dż i sz wszedzie wrzucane mnie dziwiło a potem chodziło o aspekt brzmienia tego języka - portugalski się czasem ze zsłyszenia myli z rosyjskim ((acz szczerze bardziej chyba nasz polski albo ukraiński pod to pasuje tylko mniej znane języki))) Sam lubie fado i te jakąś dziwną specyfikę portugalską która mi trochę tą melancholią znana w polsce - także mi siadały te żarty - jestem ciekaw jak bym odebrał ten komiks jak był w wieku docelowym - bardzo mnie rozbawił ślad galerowy u fenickiego kupca. Swoją drogą chętnie bym zobaczył jakiś komiks w którym bohaterowie pomagają fenicjanom. Ogólnie mam nadzieje że jak najwięcej odcinków taki wycieczkowych że tak powiem. Nie wiem czy to moja kwestia wieku i nadwagi ale te wątki kulinarne mi się bardzo podobały --- te garum na przykład jakiś taki duży temat którym żyło się w starożytności https://pl.wikipedia.org/wiki/Garum Ta taka faktyczna drwina z współczesnych oligarchów, szefów korporacji czy po prostu biznesowych cfaniaków też takie zauważalne w tym komiksie Ten rozpoczynający przygodę portugalczyk i jego wizję skąd się wzieła melancholia -- że to efekt powstania Wiriatosa i jego zdrady ... to jeden z zdrajców przypomina nam naszego bohatera. Inna sprawa że mi się kojarzy z xvii legendą o królu Sebastiao który zaginął w czasie walk z marokańczykami i portugalczycy mieli swoją legendę że wróci król gdy portugalia będzie w niebezpieczeństwie. Swoją drogą ciekawe to -ão doczepiano luzytańczykom - pewnie kwestia bardziej dosłownego tłumaczenia a i mnie ta forma też bawiła. Ta melancholia przyjemnie przesadna - aż człowiek wstaje i ma ochotę pooptymizować. Także ten jeden co jest optymistyczny i wszyscy przepraszają za to bo coś mu na głowę spadło... Wątek karanowozów i lutencjan na emigracji fajna sprawa. A i jestem fanem obeliksa i asteriksa w barwach luzytańskich. Latynizmy w korpach uroczy czy te wszystkie korporacyjne optymalizacje by produkt się psuł.

Bomilkar Barkas

ocenił na91 miesiąc temu

Pani Bovary

Daniel Bardet

Historia dobrze zmieszczona na kartach krótkiego komiksu, tym razem nie ma wrażenia nadmiernie pędzącej akcji z kadru na kadr. Pozytywnie zaskoczyła mnie treść, która okazała się powieścią o rysie psychologicznym, a nie zwykłym romansem. Rysunki raczej nie przypadły mi do gustu, w przeciwieństwie do okładki.

POPKULTUROWY KOCIOŁEK: Lucky Luke od dziesięcioleci pozostaje ikoną komiksowego Dzikiego Zachodu, łącząc humor, akcję i refleksję społeczną. Seria zachwyca charakterystycznym stylem graficznym i zręcznym połączeniem komizmu z przesłaniem. Lucky Luke: Arka Bzika kontynuuje tę tradycję, pokazując, że przygody kowboja nadal potrafią angażować i bawić nowe pokolenia czytelników. Album zabiera czytelnika w świat Dzikiego Zachodu pełen zwierząt, złota i absurdalnych sytuacji. Tym razem akcja skupia się na Ovidzie Byrde’ie, ekscentrycznym obrońcy zwierząt prowadzącym azyl dla psów, kotów i innych stworzeń. Brak funduszy i obojętność mieszkańców wobec losu zwierząt prowadzą do komicznych, choć nieraz dramatycznych zdarzeń. W centrum fabuły znajduje się konflikt między dobrodusznością a chciwością. Ovide Byrde, dzięki przypadkowemu odkryciu złota przez Rantanplana, szybko staje się celem sprytnego złoczyńcy. Lucky Luke, jako klasyczny strażnik porządku, próbuje utrzymać sytuację pod kontrolą. Jego interwencja prowadzi do serii zabawnych nieporozumień, które ukazują kontrasty między altruizmem a ludzką naturą. Album zachowuje klasyczny, parodystyczny ton serii, odnosząc się do współczesnych problemów społecznych. Konflikt wegańskich idealistów z tradycjonalistami stanowi humorystyczne odbicie realnych debat o prawach zwierząt. Scenariusz Jul’a zręcznie wplata te elementy w świat Dzikiego Zachodu, tworząc jednocześnie absurdalne sytuacje typowe dla Lucky Luke’a. Choć humor bywa udany, niektóre gagi i powtarzalne wątki zwierząt w azylu wydają się nużące. Pomysły, takie jak aktywiści ekologiczni czy większa rola Daltonów, mogłyby wzmocnić komiczny efekt i wzbogacić fabułę. Ovide Byrde, wzorowany na historycznej postaci Henry’ego Bergha, początkowo jawi się jako idealista. Z czasem jego postawa staje się przesadną karykaturą własnych ideałów, co wywołuje komiczny efekt. Autor w mistrzowski sposób pokazuje, jak dobre intencje mogą wymknąć się spod kontroli i stać się źródłem chaosu. Rantanplan, najgłupszy pies na Dzikim Zachodzie, odgrywa kluczową rolę. Jego przypadkowe odkrycie złota napędza fabułę i wprowadza element slapsticku. Z kolei Jolly Jumper pełni funkcję kontrapunktu, komentuje wydarzenia z ironicznym wdziękiem, dopełniając charakterystyczny humor serii. Daltonowie pojawiają się tylko epizodycznie, co niestety nie wykorzystuje w pełni ich potencjału komicznego.... https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-komiksu-lucky-luke-arka-bzika

PopKulturowy

ocenił na77 miesięcy temu

Król Skneriusz Pierwszy i inne historie z lat 1967–1972

Carl Barks

“Kaczogród. Król Skneriusz Pierwszy i inne historie z lat 1967–1972” to kolejne spotkanie z Kaczorem Donaldem, jego wujkiem i siostrzeńcami. Publikacja ukazała się nakładem Wydawnictwa Egmont. Kaczora Donalda chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. To samo dotyczy się jego siostrzeńców – Hyzia, Dyzia i Zyzia – oraz wujka Sknerusa McKwacza. “Kaczogród. Król Skneriusz Pierwszy i inne historie z lat 1967–1972” to już kolejny zbiór historii z tymi bohaterami, którzy bawią zarówno młodszych, jak i starszych. Jednak w porównaniu do poprzednich odsłon, tym razem Carl Barks odpowiedzialny jest w głównej mierze za scenariusze oraz wstępne szkice rysunków. Po swoim przejściu na emeryturę część artystyczną oddano w ręce innych rysowników, lecz wciąż jego wpływ na publikacje pozostawał ogromny. “Kaczogród. Król Skneriusz Pierwszy i inne historie z lat 1967–1972” zawiera w sobie siedemnaście historii, z których większa część dotyczy postaci Hyzia, Dyzia i Zyzia oraz ich perypetii w drużynie skautów. Najczęściej muszą ratować środowisko przed pomysłami swojego skąpego wujka Sknerusa McKwacza, który zrobi wszystko, by móc zdobyć kolejny worek złotych monet do swojego skarbca. Ale nie obce były im też podróże w czasie czy bliskie spotkanie z wilkołakiem lub (już po raz kolejny!) obcą cywilizacją. Nie można tej trójce odmówić odwagi, pomysłowości i zaradności, zwłaszcza w niesprzyjających warunkach. Mimo zmiany rysownika, a nawet oddania prac w więcej niż jedną parę rąk, przedstawienie postaci – przynajmniej moim zdaniem – nie zmieniło się praktycznie wcale. Czytelnik spotyka na planszach dobrze sobie znanych bohaterów wraz z ich charakterystycznym wyglądem i kolorystyką. W kwestii dialogów i tekstu ukłon należy się także tłumaczowi Jackowi Drewnowskiemu, który w tej odsłonie musiał postarać się odpowiednio dopasować przekład, by był zgodny z zamierzeniami i pomysłem autora. “Kaczogród. Król Skneriusz Pierwszy i inne historie z lat 1967–1972” i zawarte w zbiorze perypetie to pełna gama emocji. Od śmiechu z zachowania bohaterów i tego, co ich spotyka, po chwile grozy, strachu, wzruszenia czy współczucia. Mieszkańcy Kaczogrodu zapewniają nie tylko dobrą zabawę, ale też uczą, co w życiu powinno być najważniejsze. Czasem ich przygody są dość absurdalne, by innym razem kaczki musiały zmagać się problemami dnia codziennego. Carl Barks swoimi scenariuszami zadbał, by w stworzonych przez siebie historiach zawrzeć więcej niźli tylko rozrywkę. W tej części trochę zabrakło mi Daisy, dziewczyny Kaczora Donalda, która nie pojawia się osobiście w żadnej z przedstawionych historii. Jednak udanie zastąpiły ją inne kobiece postacie, zła wiedźma Magika De Czar oraz dziewczęta z zastępu Sikorek, konkurującego całkiem udanie z tym Hyzia, Dyzia i Zyzia. Oczywiście nie zabrakło też Braci B i ich złodziejskich pomysłów, kończących się zwykle powrotem za kratki. “Kaczogród. Król Skneriusz Pierwszy i inne historie z lat 1967–1972” jest obowiązkową propozycją dla fanów Kaczogrodu oraz żyjących w nim kaczych bohaterów. Ja dobrze się bawiłam i mam ochotę na więcej! Recenzja powstała w ramach współpracy z Wydawnictwem Egmont

Gavran

ocenił na67 miesięcy temu

Cząberek. Przyjaźń. Tom 02

Wiktor Talaga Aleksandra Machoń

Przed Wami 2 tom przygód Cząberka 😍tym razem jest to opowieść o przyjaźni. Cząberek to bardzo pomysłowy kot, który uwielbia swoją rodzinę, ale lubi też robić psikusy 😁w końcu to kot rządzi domem 😁 Ta cześć opowiada o tym jak ważna jest przyjaźń zarówno ta wśród ludzi jak i zwierząt. Klara na siłę wymyśliła spotkanie ze znajomą i oczywiście wzięła Cząberka, który od razu rozpoznał kota u przyjaciółki Klary, cóż za spotkanie i zabawa... Ale nie może być tak różowo... U koleżanki Klary jest też pies a Cząberek ma okropne wspomnienia z nimi i chyba nie muszę Wam mówić, że całe to spotkanie skończyło się awanturą i smutkiem 😔 Przede wszystkim nie można zatajac prawdy zwłaszcza wśród rodziny, bliskich i przyjaciół a dodatkowo nie można na siłę wymuszać nic na zwierzęciu, bo ono też ma swoje uczucia i emocje jak ludzie tylko inaczej je okazują. To było nie lada doświadczenie dla dziewczynek jak i zwierząt, ale smutki idą w siną dal, trzeba się pogodzić i spróbować nauczyć Cząberka, że nie wszystkie zwierzęta mają złe zamiary by dawać złe wspomnienia i z psem też można się dobrze dogadywać 😻🐈‍⬛🐕 Za egzemplarz do recenzji dziękuje wydawnictwu @egmont_polska

Blue Ines

ocenił na81 miesiąc temu

Atena. Świat mitów

Luc Ferry Carlos Rafael Duarte Clotilde Bruneau

Seria Świat mitów przybliża życiorysy wybranych postaci z mitologii greckiej - są to boginie i bogowie, którym – w ich mniemaniu – należny jest bezwzględny szacunek. Recenzowany tom – Atena – to kolejna bezcenna lekcja, której realizacja umożliwi zapamiętanie najważniejszych faktów z życia bogini wojny i mądrości, opiekunki sztuk oraz techniki. [...] Tom czternasty serii Świat mitów nie został pozbawiony scen brutalnych, których bohaterowie giną śmiercią tragiczną. Luc Ferry, we współpracy z Clotilde Bruneau i Carlosem Rafaelem Duarte, przygotował propozycję mającą swoje niekwestionowane walory i na pewno spodoba się ona wszystkim fanom starożytnych opowieści. Warto wiedzieć, że główna bohaterka jest postacią centralną, na której skupia się fabuła. Po lekturze komiksu można ją lubić albo nie – wszak pozostaje bezwzględna, konsekwentnie każąc śmiertelników za ich hybris. Cała recenzja: https://ostatniatawerna.pl/kosmologiczna-bogini-recenzja-komiksu-swiat-mitow-atena/

OstatniaTawerna

oceniła na104 miesiące temu

Kaczor Donald. Zakwakane przygody. „Kruki i kaczki” oraz inne historie

praca zbiorowa

Egmont otwiera nową odsłonę Wielkich Bohaterów Disneya tomem poświęconym Kaczorowi Donaldowi. Start jest… dokładnie tam, gdzie powinien: w sercu klasyki. Dla wyjadaczy to może pachnieć déjà vu (dużo Barksa i Rosy znanych z poprzednich edycji),ale konstrukcja tomu, jako kuratorskiego przeglądu 90 lat Donalda (1934–2024),broni się znakomicie – i to zarówno treścią, jak i oprawą. [...] Tom pokazuje Donalda w przekroju ról: pechowiec, złośnik, opiekun, poszukiwacz, a czasem antybohater z sercem na dłoni. Zmianę tonu świetnie czuć w „dłuższych” przygodach Barksa i Rosy, a Strobl czy Heymans przypominają, że poza „kanonem” powstawały warianty, które też ukształtowały mitologię Kaczogrodu. Pan Jones przewija się jak stały punkt zapalny sąsiedzkich wojenek; Cavazzano dorzuca włoski puls i szeroki kadr. Redakcja spina epoki i stylistyki. Dla nowicjuszy – złoto. Dla kolekcjonerów Barksa/Rosy – „to już było”, choć podane lepiej: w ładnym druku, z sensem doboru i świetnymi wprowadzeniami. Minus? Kilka epizodów w mniejszym formacie rozstrzelonych na dużych planszach – tracą rytm, jaki znacie z „Gigantów”. Oprawa i druk są bardzo dobre; dodatki – świetne. Gdzieniegdzie kuleje kolor (incydentalne „przepalenia”, wspomniane żółte ręce),ale całościowo to edycja, którą chce się mieć na półce. Cała recenzja: https://ostatniatawerna.pl/miedzy-muzeum-a-przygoda-recenzja-komiksu-wielcy-bohaterowie-disneya-kaczor-donald-zakwakane-przygody-kruki-i-kaczki-oraz-inne-historie-t-1/

OstatniaTawerna

oceniła na84 miesiące temu

Kowboj w bawełnie

Achdé

Oh Django! After the showers, the sun Will be shining... Luizjana, bagna, aligatory, Ku Klux Klan, pola bawełny, Bayou, kultura Cajunów i te sprawy. Jak książki Marka Twaina. Kocham te klimaty. Myślę, że wydany oryginalnie w 2020 roku Kowboj w bawełnie to najlepszy tom Lucky Luke'a od wielu lat. Jesteśmy już prawie na bieżąco, jutro premierę ma Arka Bzika, więc potem jeszcze jeden tom i czekamy aż stworzą nowe.

kendo777

ocenił na87 miesięcy temu

Pięć Krain. Bardziej niż martwa

David Chauvel Jérôme Lereculey Mélanie Guyard Patrick Wong

Bardzo porywająca przygoda, w której roi się od różnorodnych emocji, intryg i wejścia w życie specyficznych warstw społecznych. Dominuje siła, brutalno9ść i walka, a nawet, gdy każda z postaci ma zupełnie odmienne powody do kolejnych prywatnych bitew, to każda staje się uzasadniona i angażująca. Serdecznie polecam!

Bookerka

oceniła na82 miesiące temu

Jaśmina i ziemniakożercy

Wauter Mannaert

Historia przedstawiona w pierwszym tomie zapowiada się wyśmienicie. Fabuła wciąga, a interesujące wydarzenia i niewielka liczba stron powodują, że komiks wciąga się na jedno posiedzenie. Z chęcią się dowiem, dokąd los zaprowadzi Jaśminę i jej przyjaciół. Jeśli szukacie ładnego i nietuzinkowego tytułu to zdecydowanie polecam Ziemniakożerców! Cała recenzja: https://ostatniatawerna.pl/poczatek-kulinarno-ekologicznej-przygody-recenzja-komiksu-jasmina-i-ziemniakozercy-t-1/

OstatniaTawerna

oceniła na84 miesiące temu

Pięć Krain. Słyszę, jak śmiejesz się w duchu

David Chauvel Jérôme Lereculey Mélanie Guyard Patrick Wong

Siła, walka o władzę, determinacja w celu ocalenia bliskich, rozterki uczuciowe - cały ów wachlarz motywów i emocji jest tu św3iretnie oddany i angażuje podczas lektury. Na stosunkowo krótkiej objętości udało się zawrzeć bardzo bogatą opowieść, a jej zakończenie sprawia, ze czekam na więcej. No i nie sposób nie pochwalić kreski - rewelacja. Polecam!

Bookerka

oceniła na82 miesiące temu

Świat Smerfów. Święta ze Smerfami

Peyo

Czas, kiedy zbliżają się Święta Bożego Narodzenia to czas, kiedy każdy stara się jak może, aby Mikołaj przyszedł również do niego. Tak jest również w świecie Smerfów. Zarówno one, jak i sam Gargamel pragną, aby ich odwiedził i przyniósł wspaniałe prezenty. Jest to również czas wspaniałej zabawy, smacznej uczty, lepienia bałwanów, a także strojenia choinki. Jakie przygody w tym czasie przeżyją? Co takiego się stanie? Smerfy – ich chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Urocze niebieskie stworki, które kiedyś bawiły dzieci i robią to nadal, a ich przygody są ciekawe i wciągające. To kolejny komiks o nich który trafił w nasze ręce i po raz kolejny uważamy, że jest po prostu świetny. Ilustracje ładne, kolorowe, przyciągają wzrok i zachęcają do poznania treści. „Świat Smerfów. Święta ze Smerfami” to komiks pełen przygód. Z wielką przyjemnością polecam i to nie tylko w okresie świątecznym. Recenzja pojawiła się również na moim blogu - https://anka8661.blogspot.com/2026/01/Swiat%20Smerfow.%20Swieta%20ze%20Smerfami.html

Mamażona-KOBIETA

oceniła na92 miesiące temu

Zejście smoka i inne historie z lat 1972–1994

Carl Barks

“Kaczogród. Zejście smoka i inne historie z lat 1972–1994” spod kreski Carla Barksa jest kolejnym tomem historii o Kaczogrodzie i jego najbardziej rozpoznawalnych mieszkańcach. Zbiór komiksów ukazał się nakładem Wydawnictwa Egmont. “Zejście smoka i inne historie z lat 1972-1994” to ponowne spotkanie z kaczymi bohaterami wprost z Kaczogrodu. Wraz z Hyziem, Dyziem i Zyziem, Kaczorem Donaldem i Sknerusem McKwaczem bierzemy udział w piętnastu niesamowitych przygodach pełnych zarówno humoru, ale także zwracających uwagę na poważne tematy. W tym zestawie komiksów Carla Barksa prym wiodą młodzi skauci, gdyż właśnie perypetii siostrzeńców Kaczora Donalda oraz ich drużyny znajdziemy w zbiorze najwięcej. Ta część wybranej twórczości autora ma też swego rodzaju motyw przewodni, a jest nim szeroko rozumiana ochrona środowiska. Już tytułowy komiks “Zejście smoka” bardzo mocno porusza tematykę zanieczyszczania przez mieszkańców Kaczogrodu lokalnych wód oraz konsekwencji, jakie mogą być z tym związane. Co ciekawe, w zbiorze znajdziemy dwa zakończenia tej historii – wersję oryginalnie naszkicowaną przez Barksa, a także jej złagodzoną wersję, która ukazała się w druku. Hyzio, Dyzio i Zyzio stają również przed zadaniami pomocy porzuconym zwierzętom, chronienia wielorybów, na które poluje żądny pieniędzy wujek Sknerus, gaszą pożary, szukają zaginionych skarbów oraz sekretu długowieczności. Nie obce są im również cyrkowe popisy w szczytnym celu. A wszystko to przedstawione zostało w zabawny i prosty sposób, jednocześnie niepozbawiony morałów, z których można wyciągnąć wnioski przydatne w prawdziwym życiu. “Zejście smoka i inne historie z lat 1972-1994” to również pełna gama emocji dla małych i dużych czytelników. Przygody bohaterów pozwalają poczuć dreszczyk niebezpieczeństwa, radość z osiągniętych sukcesów, strach, złość czy satysfakcję. Gdy Hyziowi, Dyziowi i Zyziowi udaje się pokrzyżować niecne plany Sknerusa McKwacza trudno nie unieść kącików ust w uśmiechu. Choć tak naprawdę stary kaczor tylko z pozoru jest czarnym charakterem. Najczęściej w finale historii okazuje się, że jednak ma serce po właściwej stronie. Kolorystyka i wygląd postaci stworzonych przez Carla Barksa jest tym najbardziej charakterystycznym elementem, jaki zawsze przychodzi mi na myśl, gdy pomyślę o Kaczorze Donaldzie i spółce. Żywe kolory, prosta, acz wyrazista kreska, kadry z najbardziej szczegółowym pierwszym planem. I choć wizerunek mieszkańców Kaczogrodu przez lata ulegał pewnym modyfikacjom, ten, który znajdziecie w zbiorze “Zejście smoka i inne historie z lat 1972-1994” stanowi ten najbardziej spopularyzowany. “Zejście smoka i inne historie z lat 1972-1994” jest ciekawym zestawem komiksów Carla Barksa przedstawiającym historie stworzone przez autora na przestrzeni ponad trzydziestu lat. Przygody bohaterów zarówno bawią i uczą, choć czasem sposób ich postępowania może wydawać się mocno kontrowersyjny. Przynajmniej z dzisiejszego punktu widzenia. Dobrze bawiłam się spędzając czas w Kaczogrodzie i Wam również polecam wyprawę do tego miejsca. Recenzja powstała w ramach współpracy z Wydawnictwem Egmont

Gavran

ocenił na62 miesiące temu

Skarga Utraconych Ziem (cykl 4). Sudenne'owie - 4 - Lady O'Mara

Jean Dufaux Paul Teng

Zacznijmy od końca. A czwarty tom cyklu "Sudenne'owie" kończy się tzw. cliffhangerem, więc oczekiwać możemy kontynuacji. I choć zapewne "Skarga Utraconych Ziem" krążąca i w tym cyklu wokół powtarzających się schematów walki rodów i klanów o wpływy i władzę, wielkich namiętności, intryg i zbrodni, przenikania się światów, nie ma już do zaoferowania niczego oryginalnego, to wciąż trzyma satysfakcjonujący poziom. Ostatecznie scenarzysta-weteran Dufaux jest i może rutyniarzem, ale jest i dobrym rzemieślnikiem. Rysunki Paula Tenga nie mają w sobie być może jakiegoś oryginalnego autorskiego rysu, ale na potrzeby kontynuacji tej klasycznej sagi fantasy, wystarczą.

Danielista

oceniła na77 miesięcy temu

Thorgal Saga: Ruchome miasto

Mohamed Aouamri Antoine Ozanam

Dziwna sprawa, grubsze to niż klasyczne Thorgalowe albumy, a wydawało się jakieś krótsze, jakby pospieszne - może z powodu przeskakiwania między wątkiem Thorgala w Ruchomym Mieście a wątkiem Aaricii, która znowu spotyka Vigrida. Jest tu jakiś fabularny pomyślunek, większe niż zwykle w "Thorgalach" skupienie na relacjach międzyludzkich, powrót znanych postaci, zupełnie niezła kreska (chociaż momentami bardziej kreskówkowa niż realistyczna)... I jakaś osobliwa emocjonalna pustka, szczególnie gdy chodzi o bardziej przygodowy wątek Thorgala. Tytułowe miasto i tyranizujący je imperator jest zlepkiem kilku nierozwiniętych pomysłów, sztampową podróbką Brek Zarith. Samo zawiązanie akcji z Thorgalem opuszczającym rodzinę pretekstowe, pozbawione dramatyzmu i kładące tylko grunt pod niekonsekwencje fabularne. Nadal lepiej niż Yannowe tasiemce, ale wśród części Sagi "Ruchome miasto" plasuje się dość nisko, wyprzedzając tylko "Shaigana".

OZM

ocenił na62 miesiące temu

Lucky Luke: Chocoboys

Ralf König

W twórczości Ralfa Königa niezywkle istotna jest tematyka homoseksualna, więc informacja, że autor ten stworzył oparty o uniwersum Lucky Luke'a album "Chocoboys" - wzmocniona znaczkiem "Tylko dla dorosłych" - musiała wzbudzić niemałą konsternację wśród fanów oryginalnej serii. I nie ma co ukrywać, purystom ten eksperyment raczej się nie spodoba. Ale podchodząc do tego komiksu życzliwe, można dobrze się bawić nieco przewrotnym potraktowaniem uniwersum "LL", który wypełniają tutaj "odmieńcy" (tak są nazwani w komiksie). König potrafi zachować odpowiednią proporcję - ani nie jest zbyt zachowawczy, grając w czytelnikiem w niepotrzebne domysły, ani nie jest wulgarny czy prowokacyjny. W dodatku sporo tutaj smaczków nie tylko z punktu widzenia wielowarstwowych nawiązań do serii "Lucky Luke", ale ogólnie - popkulturalnych. I nie brakuje gier i zabaw słownych. Lucky Luke nie jest posągowy, żeby miał ucierpieć na skutek takich eksperymentów. Dla osób, którym nie brakuje stosownej tolerancji i dystansu będzie to ciekawa, warta czasu ciekawostka.

Danielista

oceniła na75 miesięcy temu

Louca - 11 - Puchar Gryfów

Bruno Deqiuer

Tom 11 i znowu dałam się w to wciągnąć. Tytuł jasno zapowiadał, że piłki nożnej będzie dużo – a ja przecież jej nie lubię. Dlatego podchodziłam z rezerwą. I może właśnie dlatego czytało mi się to tak dobrze. Mecz jest ważny, emocje rosną, presja czuć w powietrzu – ale to nie sama gra mnie trzymała. Najbardziej interesują mnie wstawki z Loucą. Te krótkie fragmenty są jak zapowiedź czegoś większego. Gdzie on był? Co robił? Co się wydarzyło, gdy go nie było? Tu będzie ciekawie. No i klasyczne urwanie w kluczowym momencie. Strzeli czy nie strzeli? Niby komiks sportowy. A ja czytam go dla wszystkiego poza sportem.

mamazrozowatorebka

oceniła na71 miesiąc temu

Cytaty z książki Baśnie tysiąca i jednej nocy

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Baśnie tysiąca i jednej nocy