Sfery. Tom 1: Uwertura

Rysownik dobrze przyjętego Excalibura: Kroniki od Lost in Time, tym razem wziął się za prawdziwą space operę. Na dodatek już nie tylko jako artysta, ale też scenarzysta. Czy pisarstwo Alaina Briona dorównują jego przepięknym, malowniczym planszom? [...] Mam problem ze Sferami. Widzę tu naprawdę spory potencjał, bo dość szybko wkręciłem się w tę historię, ale za szybko się ona skończyła. Tak naprawdę pierwszy tom, to dopiero rozstawianie pionków. Przez to ma się lekkie poczucie obcowania z niepełnym produktem. Zresztą sam podtytuł wskazuje, że jest to dopiero zapowiedź. Na pewno sięgnę po kolejną część, ale nim ją przeczytam, obowiązkowo ponownie przerobię tom pierwszy. Przez to mam problem z ostateczną oceną, bo Sfery mogą być jedną z najlepszych serii science fiction, ale tak naprawdę dopiero drugi tom pokaże, dokąd to wszystko zmierza. Nie mam pojęcia też czy zagadka Sfer okaże się interesująca, a może właśnie będzie jednak rozczarowująca – jest tu naprawdę wiele niewiadomych. Zatem pozostaje mi czekać z pewną obawą na kontynuację. Dlatego też Wam, Drodzy Czytelnicy, sugeruję trzymać rękę na pulsie i poczekać z zakupem, a już na pewno z czytaniem do czasu premiery drugiego tomu.

Cała recenzja:
https://ostatniatawerna.pl/rozstawianie-pionkow-na-kosmicznej-szachownicy-recenzja-komiksu-sfery-uwertura-t-1/

Rysownik dobrze przyjętego Excalibura: Kroniki od Lost in Time, tym razem wziął się za prawdziwą space operę. Na dodatek już nie tylko jako artysta, ale też scenarzysta. Czy pisarstwo Alaina Briona dorównują jego przepięknym, malowniczym planszom? [...] Mam problem ze Sferami. Widzę tu naprawdę spory potencjał, bo dość szybko wkręciłem się w tę historię, ale za szybko się...

Świetne wprowadzenie do świata, dawno nie czytałem komiksu, który by mnie tak zaintrygował budową świata, bohaterami czy nawet samą kreską. Pozostaje tylko jedno pytanie: kiedy drugi tom, bo w tym nie uzyskaliśmy odpowiedzi na żadne pytanie. Ba, nawet nie wiem czy zostało jakieś zadane, bo objętość komiksu jest zbyt skromna. Szkoda, bo z chęcią przeczytałbym następne zeszyty, a tak będę pewnie musiał czekać rok czy dwa na kontynuację. O ile się jej doczekam, bo nawet zagranicą nie wydano drugiego tomu.

Świetne wprowadzenie do świata, dawno nie czytałem komiksu, który by mnie tak zaintrygował budową świata, bohaterami czy nawet samą kreską. Pozostaje tylko jedno pytanie: kiedy drugi tom, bo w tym nie uzyskaliśmy odpowiedzi na żadne pytanie. Ba, nawet nie wiem czy zostało jakieś zadane, bo objętość komiksu jest zbyt skromna. Szkoda, bo z chęcią przeczytałbym następne...

Trzy tajemnicze sfery pojawiają się w przestrzeni kosmicznej, tuż przed statkiem kosmicznym, na pokładzie którego siedzi pułkownik Prax’x. Po krótkiej chwili znikają w wielkiej Czerwonej Plamie na powierzchni Jowisza i nie pojawiają się nigdy więcej.
Trzysta lat później nikt już nie pamięta o tym wydarzeniu. Poza jedną osobą – wspomnianym wcześniej pułkownikiem, który po 40-letnim oczekiwaniu n powrót sfer, poddał się kriogenizacji. Chciał, by obudzono go dopiero, kiedy one powrócą.
Firma, która odpowiadała za jego spokojny sen, nie dotrzymała jednak jego umowy i wybudziła go po długich latach snu.
Jego ciało zostaje wzmocnione, po czym Prax’x decyduje się na powrót na Europę, jeden z księżyców Jowisza. Tam planuje przygotować się do niebezpiecznej ekspedycji.
Jego towarzyszką jest Nell’o – kosmiczna nawigatorka, która boryka się z depresją i uzależnieniem.

Pierwszy tom nosi nazwę Uwertura, co dobrze odnosi się do treści komiksu. Rzeczywiście przedstawiona historia stanowi zaledwie wstęp. Trzeba przy tym przyznać, że jest to bardzo dobre wprowadzenie do przedstawionego świata i poznania bohaterów. Na początku komiksu znajduje się opis postaci, co pomaga w szybkim poznaniu występujących na stronach komiksu osób. Na kolejnej stronie znajduje się chronologia podboju kosmosu.

Zawartość pierwszego tomu stanowi zapowiedź naprawdę ciekawej historii w klimacie sci-fi.

Komiks wydało Lost in Time. Mamy tu 64 strony zamknięte w twardej oprawie. Wewnątrz - kredowy papier, całość jest oczywiście w kolorze. Będę czekać na kontynuację tej historii.

Dziękuję wydawnictwu Lost in Time za przesłanie egzemplarza do recenzji.

Trzy tajemnicze sfery pojawiają się w przestrzeni kosmicznej, tuż przed statkiem kosmicznym, na pokładzie którego siedzi pułkownik Prax’x. Po krótkiej chwili znikają w wielkiej Czerwonej Plamie na powierzchni Jowisza i nie pojawiają się nigdy więcej.
Trzysta lat później nikt już nie pamięta o tym wydarzeniu. Poza jedną osobą – wspomnianym wcześniej pułkownikiem, który po...

Sfery tom 1 to początek trzytomowej space opery autorstwa Alain Briona. Twórca w pierwszym albumie koncentruje się na kreacji wszechświata, w którym ludzkość eksploruje kosmos, buduje stacje na Marsie i Europie, oraz mierzy się z konsekwencjami wojny światowej. Chronologia podboju kosmosu pomaga zrozumieć tło fabuły i motywacje bohaterów. Narracja sprawnie łączy to tło z wątkiem pułkownika Prax’xa, oraz kosmicznej nawigatorki Nell’o. Początek tomu jest mocno wprowadzający, z prezentacją postaci i krótką historią wszechświata. To wymaga od czytelnika trochę uwagi, ale pozwala lepiej poznać złożone tło fabularne.

Brion stawia tu na realizm psychologiczny, pokazując traumy i uzależnienia. Ma to swoje zalety ale sprawia, że momentami narracja staje się zbyt rozwlekła. Tempo historii nie zawsze jest równomierne, szczególnie w pierwszych rozdziałach. Jednak liczne tajemnice i zagadki sfer utrzymują czytelnika w napięciu.

W scenariuszu widać inspirację klasykami gatunku, co daje poczucie solidnej konstrukcji. Wątki polityczne, ekonomiczne i religijne są interesujące. Historia buduje napięcie poprzez spotkania z nieznanym, zagrożenia ze strony sekt i prywatnych konfliktów bohaterów. Czasami jednak wątek religijny wydaje się nieco przytłaczający i nadmiernie dominuje nad akcją.

Pomimo pewnych niedociągnięć w narracji, historia wciąga i buduje ciekawość na kolejne tomy. Brion udanie łączy motywy detektywistyczne z eksploracją kosmosu i przygodą. Pierwszy tom skutecznie wprowadza bohaterów w złożony świat i przygotowuje grunt pod więcej.

Pułkownik Prax’x to postać pełna determinacji i obsesji na punkcie tajemniczych sfer. Jego kryogeniczne zamrożenie i powrót do życia po trzystu latach wprowadzają dramatyzm i poczucie alienacji. Nell’o jest natomiast kosmiczną nawigatorką uzależnioną od narkotyków, zmagającą się z zespołem stresu pourazowego. Ich duet tworzy interesującą dynamikę, w której napięcie i wzajemna nieufność łączą się z ciekawością i przygodą.

Dialogi są realistyczne, czasami z ciętym humorem, który rozładowuje atmosferę. Warto zauważyć, że postacie są dalekie od klasycznego podziału na dobro i zło. Każdy bohater posiada własne motywacje i ograniczenia, co zwiększa autentyczność fabuły. Wątki postaci drugoplanowych są tu jednak niewykorzystane i mogłyby zostać lepiej rozwinięte.

Sceny emocjonalne są dobrze napisane, pokazując wewnętrzne konflikty bohaterów. Interakcje Prax’xa z Nell’o wzbogacają fabułę i nadają jej dynamikę. Autor potrafi także subtelnie łączyć przeszłość postaci z bieżącą akcją. Każda decyzja bohaterów ma konsekwencje w dalszej części historii....

https://popkulturowykociolek.pl/recenzja-komiksu-sfery-tom-1

Sfery tom 1 to początek trzytomowej space opery autorstwa Alain Briona. Twórca w pierwszym albumie koncentruje się na kreacji wszechświata, w którym ludzkość eksploruje kosmos, buduje stacje na Marsie i Europie, oraz mierzy się z konsekwencjami wojny światowej. Chronologia podboju kosmosu pomaga zrozumieć tło fabuły i motywacje bohaterów. Narracja sprawnie łączy to tło z...

Bardzo dobry komiks, przemyślany fabularnie i ładnie narysowany. Szkoda, że to tylko 1 część, chciałoby się od razu czytać dalej i ciekawe ile czasu trzeba będzie na kontynuację...

Bardzo dobry komiks, przemyślany fabularnie i ładnie narysowany. Szkoda, że to tylko 1 część, chciałoby się od razu czytać dalej i ciekawe ile czasu trzeba będzie na kontynuację...

Klasyczne sci-fi, bardzo pojemne, łączy najlepsze wątki ze znanych motywów. Liczba tychże jest znaczna, ale większość krąży wokół incydentu, czy raczej kontaktu z obcą cywilizacją. To był moment, mgnienie oka, ale to wystarczyło by zmienić koleje losu kilku postaci, ukształtować je na nowo.

Obiekty sferyczne pojawiły się w okolicy Jowisza tak samo nagle, jak nagle zniknęły. Zostały oczywiście zauważone, wprawiły w osłupienie między innymi pułkownika Prax’xa. Później obiekty zniknęły gdzieś w okolicy stałego antycyklonu zwanego Wielką Czerwoną Plamą na powierzchni Jowisza. Ale Prax’x nie może zapomnieć, tak samo jak nie może zapomnieć o tym ludzkość. Przynajmniej na początku. Zbudowano w okolicach zdarzenia specjalne sądy, obszar jest monitorowany, ale od tamtego czasu ludzkość została spowita własnymi mrokami. Jak zawsze. Kryzys demograficzny, wojny, kataklizmy, to wszystko odsunęło naszą uwagę od zdarzenia.

Dla Prax'xa był to jednak wciąż priorytet. Poddał się hibernacji do czasu odnowienia kontaktu z tajemniczymi Sferami. Został wybudzony po 300 latach. Świat znowu się zmienił. To jeden wątek, Równie zajmującą ścieżką fabularną jest opowieść Nell’o. Straumatyzowana, ze stwierdzonym PTSD, miota się w swoim narkotycznym nałogu. Kobieta chce zapomnieć o kosmicznej masakrze, której była uczestniczką - to pokłosie naszych ziemskich korporacyjnych utarczek. Ale Nell’o jako zdolna nawigatorka będzie wykorzystana (szantażowana) przez heretyków kultu. W obrębie Jowisza heretycy chcieliby odnaleźć materiał, który posłużyłby szerzeniu ich religii.

Jako ilustrator Alain Brion jest znany polskim czytelnikom z komiksu "Excalibur. Kroniki". Tam scenarzystą był Jean-Luc Istin. W "Sfery. Tom 1: Uwertura" scenariusz napisał sam Brion. Udało się więc zachować w komiksie pełną autorskość. Science fiction Briona to wprawdzie zlepek znanych schematów, ale w każdym przypadku autor wybronił ten schemat. Te dwa główne wątki, pułkownika który pragnie odkryć tajemnicę pozaziemskiej cywilizacji i wątek dziewczyny, która przeżyła piekło, a teraz znowu rusza w kosmos, napędzają historię. To się czyta jak dobrą powieść.

Prawdziwe zwycięstwo Brion odniósł na polu ilustracji. Ogromne wrażenie robią wszystkie kosmiczne krajobrazy z zawieszonymi w próżni ogromnymi bazami, sondami, statkami przemierzającymi przestrzeń. Zwraca uwagę dbałość o szczegóły i cieniowanie przy użyciu mocniejszych kolorów pod.detalami.

To samo dotyczy postaci. Szybko rozpoznajemy kluczowych bohaterów, możemy im kibicować nawet jeżeli ich motywacje nie są do końca jasne. Czyli wygrywa tu czytelnicza ciekawość. Ta sama ciekawość zasilana jest kolejnymi tropami i pytaniami. Co z tą kosmiczną ingerencją w nasz układ słoneczny? Jak się ma do tego tajemniczy zakazany kult? I tak dalej. Pytania się mnożą, rozwiązanie poznamy w kolejnych tomach.

Dobry komiks, pięknie narysowany, z soczystymi kolorami. Dla fanów gatunku pozycja obowiązkowa. To poniekąd przygodówka, klimatyczne sci-fi, czasem thriller. Nie rozsypało się to jednak, bo od pewnego momentu, wszyscy uczestniczymy w jednej misji. Polecam.

Klasyczne sci-fi, bardzo pojemne, łączy najlepsze wątki ze znanych motywów. Liczba tychże jest znaczna, ale większość krąży wokół incydentu, czy raczej kontaktu z obcą cywilizacją. To był moment, mgnienie oka, ale to wystarczyło by zmienić koleje losu kilku postaci, ukształtować je na nowo.

Obiekty sferyczne pojawiły się w okolicy Jowisza tak samo nagle, jak nagle...