Krew na szlaku #10

Dziesiąty tom Krew na szlaku autorstwa Shuzo Oshimi to już totalny emocjonalny rollercoaster. Serio, tutaj napięcie wchodzi na zupełnie inny poziom i praktycznie nie odpuszcza ani na chwilę.
Najbardziej uderzyło mnie to, jak bardzo wszystko staje się intensywne. Relacje między bohaterami są jeszcze bardziej pokręcone, niepokojące i… wciągające. Czuć, że historia zmierza w konkretnym kierunku, ale jednocześnie cały czas trzyma w niepewności.
Ten tom ma w sobie coś hipnotyzującego ,czytasz i nie możesz się oderwać, nawet jeśli momentami jest naprawdę ciężko. Emocje są tu surowe, momentami wręcz niewygodne, ale właśnie to sprawia, że całość działa tak dobrze.
Rysunki jak zwykle robią robotę. Mimika postaci, kadry, sposób pokazania napięcia,wszystko idealnie współgra z tym, co dzieje się w fabule. Czasem jedno spojrzenie mówi więcej niż cała strona dialogów.

Dziesiąty tom Krew na szlaku autorstwa Shuzo Oshimi to już totalny emocjonalny rollercoaster. Serio, tutaj napięcie wchodzi na zupełnie inny poziom i praktycznie nie odpuszcza ani na chwilę.
Najbardziej uderzyło mnie to, jak bardzo wszystko staje się intensywne. Relacje między bohaterami są jeszcze bardziej pokręcone, niepokojące i… wciągające. Czuć, że historia zmierza w...

Mam wrażenie, że ta seria staję sie odrobinę gorsza z każdym tomem...

Mam wrażenie, że ta seria staję sie odrobinę gorsza z każdym tomem...

To już dziesiąte spotkanie z Seiichim i jego światem. Światem przerażającym, skomplikowanym i trudnym, poruszającym się w półmroku między snem a jawą. Autor śmiało sięga po tematykę, która przeraża, która miesza w głowie czytelnikowi, zestawiając ją z tą cudowną kreską, która po prostu mnie zachwyciła i zachwyca cały czas. I choć mam dylemat, czy aby na pewno ta manga powinna mieć oznaczenie 16+ a nie raczej 18+, to nadal jestem absolutnie i całkowicie zachwycona tym, z jaką surowością wchodzimy głębiej w świat, w którym nie wiadomo, co jest fałszem a co prawdą... Tomik połknięty, a ja zapraszam!

https://jesiennaczyta.blogspot.com/2025/09/762025-shuzo-oshimi-krew-na-szlaku-10.html

To już dziesiąte spotkanie z Seiichim i jego światem. Światem przerażającym, skomplikowanym i trudnym, poruszającym się w półmroku między snem a jawą. Autor śmiało sięga po tematykę, która przeraża, która miesza w głowie czytelnikowi, zestawiając ją z tą cudowną kreską, która po prostu mnie zachwyciła i zachwyca cały czas. I choć mam dylemat, czy aby na pewno ta manga...

„Nie chcę Jej widzieć! Niech zgniję w więzieniu. Jak tylko będę mógł iść do pracy zamierzam się stąd wynieść. Nie chcę mieć z Nią do czynienia. Nigdy!” – Kolejny świetny tom. I naprawdę się cieszyłem , gdy Sei zaczął ogarniać swoje życie z dala od matki i pogodził się z koleżanką. Bardzo mi się podobała ich szczera rozmowa. Jednak zakończenie pokazuję , że jeszcze mu się nie udało uwolnić od terroru matki. A ojciec chłopaka na maksa mnie tu wkurzył , bo obwiniał siebie za to co się stało , a nie żonę:/

„Nie chcę Jej widzieć! Niech zgniję w więzieniu. Jak tylko będę mógł iść do pracy zamierzam się stąd wynieść. Nie chcę mieć z Nią do czynienia. Nigdy!” – Kolejny świetny tom. I naprawdę się cieszyłem , gdy Sei zaczął ogarniać swoje życie z dala od matki i pogodził się z koleżanką. Bardzo mi się podobała ich szczera rozmowa. Jednak zakończenie pokazuję , że jeszcze mu się...

Niby zrozumiał swoje wnętrze, uczucia itp, ale jednak nie do końca.

Niby zrozumiał swoje wnętrze, uczucia itp, ale jednak nie do końca.