Gdzie kucharek sześć…

Grażynka i Mariolka. Dwie policjantki i pełna humoru zagadka kryminalna, jak zawsze pomocne panie z koła gospodyń.

Grażynka i Mariolka. Dwie policjantki i pełna humoru zagadka kryminalna, jak zawsze pomocne panie z koła gospodyń.

Super powrót do Stupczańskiego środowiska!

Super powrót do Stupczańskiego środowiska!

Gospodynie ze Stupska znów w akcji! Tym razem wszystko rozbija się o wyłowionego ze stawu skarbnika. W tle pojawia się kwestia budowy nowej drogi, wybory nowej władzy... Czyli dzieje się! W dodatku... czyżby aspirant Grażynka wpadła w sidła amora?
Lektorka rewelacja! Specjalnie czekałam na audiobook. Klimatu tutaj dodają przede wszystkim te wszystkie urocze zdrobnienia, które bardzo pokazują, jak zżyci są ze sobą mieszkańcy miasteczka. Czyta/słucha się jednym tchem - bardzo przyjemna i lekka.

Gospodynie ze Stupska znów w akcji! Tym razem wszystko rozbija się o wyłowionego ze stawu skarbnika. W tle pojawia się kwestia budowy nowej drogi, wybory nowej władzy... Czyli dzieje się! W dodatku... czyżby aspirant Grażynka wpadła w sidła amora?
Lektorka rewelacja! Specjalnie czekałam na audiobook. Klimatu tutaj dodają przede wszystkim te wszystkie urocze zdrobnienia,...

Dość zabawna komedia z wątkiem kryminalnym. Przyjemny małomiasteczkowy klimat, śmieszne przejęzyczenia. Miło spędzony czas

Dość zabawna komedia z wątkiem kryminalnym. Przyjemny małomiasteczkowy klimat, śmieszne przejęzyczenia. Miło spędzony czas

Taka dawka polityki i kryminalnych działań jest dla mnie do przyjęcia w wakacyjne dni. A policjantki, detektywki rodem z Koła Gospdyń i z grona pisarek powodują, że chętnie ograniczam ilość snu na rzecz lektury. Podziwiam Autorkę za „wygibasy” językowe inteligentnej przecież Grażynki oraz za pomysły na przygody bohaterek.
Świetnie pokazane stereotypy, przywary. Wszystko otulone odpowiednią dawką humoru.

Taka dawka polityki i kryminalnych działań jest dla mnie do przyjęcia w wakacyjne dni. A policjantki, detektywki rodem z Koła Gospdyń i z grona pisarek powodują, że chętnie ograniczam ilość snu na rzecz lektury. Podziwiam Autorkę za „wygibasy” językowe inteligentnej przecież Grażynki oraz za pomysły na przygody bohaterek.
Świetnie pokazane stereotypy, przywary. Wszystko...

Powróciły kobiety z Koła Gospodyń Wiejskich!!! Potrafią namieszać i to nie koniecznie w garach i żaden przestępca im nie ujdzie, a jak będzie próbować, to patelnią dostanie, ale zanim to nastąpi, napsują krwi wszystkim dookoła, tak jak tylko one to potrafią.
To już trzecia część przygód pań ze Stupska. „Gdzie diabeł nie może…”, „Masz babo Święta!” i teraz „Gdzie kucharek sześć…” Joanny Wtulich to świetna lektura dla poprawienia sobie humoru. Kryminały z elementami humoru.
„Gdzie kucharek sześć…” to kolejne spotkanie pań z mordercą. Tym razem w stawie znajdują zwłoki Rysia, skarbnika, a na jego miejsce zostaje w urzędzie zatrudniony nowy i to czarnoskóry specjalista. Dlaczego ktoś zamordował Rysia i teraz poluje na kolejnych mieszkańców gminy? To muszą wyjaśnić policjantki miejscowe Grażynka i Mariolka, niestety przy pomocy większości zamieszkałych w okolicach pań. Przepis na wielkie zamieszanie gotowy!
Widać, że Joanna Wtulich bardzo lubi postaci swoich bohaterów, sympatycznych, różnorodnych, wywołujących uśmiech. No może nie wszystkich, bo morderców zdecydowanie nie, ale prawie wszystkich obdarza ciepłem, przez co czytelnik lubi ich od pierwszych stron, a potem się do nich przywiązuje.
Oczywiście jest i szybka akcja i brawurowe wpadki (tym razem odrobinę niemiło pachnące),jest także słynna nalewka, a także kolejne święto w gminie. Tym razem jednak zwróciłam uwagę na to, w których momentach doskonale się bawię i odkryłam, że uwielbiam gry językowe, przeinaczenia, przekształcenia wyrazów, powiedzonek, przysłów. Pani aspirant na panią perspirant to tylko jedno z wielu, jakie można znaleźć w powieści. Autorka znakomicie figluje z polszczyzną, a jej bohaterki na tym zyskują, szczególnie Grażynka, policjantka z aspiracjami, by zostać przyjęta do kryminalnych.
Podczas czytania tak mi się skojarzyło, że mieszkam w wielkim mieście, ale mamy w dzielnicy swoją Panią Jadzię i sklep, jak Lewiatan, w którym można posłuchać wszystkich plotek, informacji, spotkać się z sąsiadami. Motyw prosto z życia wzięty i to nie jeden w tej książce, bo na mojej drodze też stanęła taka fryzjerka, jak na drodze Anuli i jak zrobiła mi fryzurę, to pozostało ściąć włosy na jeżyka.
Nieodmiennie fajna lektura 🙂

Powróciły kobiety z Koła Gospodyń Wiejskich!!! Potrafią namieszać i to nie koniecznie w garach i żaden przestępca im nie ujdzie, a jak będzie próbować, to patelnią dostanie, ale zanim to nastąpi, napsują krwi wszystkim dookoła, tak jak tylko one to potrafią.
To już trzecia część przygód pań ze Stupska. „Gdzie diabeł nie może…”, „Masz babo Święta!” i teraz „Gdzie kucharek...

Tego się nie da czytać! Uwagi Mariolki sprawiają, że tak jak Grażyna ma ochotę ją zastrzelić, acz tego nie robi - to ja miałam ochotę wyrzucić czytnik. Też tego nie zrobiłam, ale zakończyłam czytanie w połowie książki i zadowoliłam się poznaniem sprawcy mordu na końcu książki. Porazka!! Co za dużo to mocno niezdrowo, ale w tej książce to wrecz chore!

Tego się nie da czytać! Uwagi Mariolki sprawiają, że tak jak Grażyna ma ochotę ją zastrzelić, acz tego nie robi - to ja miałam ochotę wyrzucić czytnik. Też tego nie zrobiłam, ale zakończyłam czytanie w połowie książki i zadowoliłam się poznaniem sprawcy mordu na końcu książki. Porazka!! Co za dużo to mocno niezdrowo, ale w tej książce to wrecz chore!

Ta seria nigdy mnie nie zawodzi. Moje ulubione śledcze, Koło Gospodyń Wiejskich i oczywiście trup w kolejnym wydaniu. Idzie się popłakać ze śmiechu przy tej lekturze. Polecam.

Ta seria nigdy mnie nie zawodzi. Moje ulubione śledcze, Koło Gospodyń Wiejskich i oczywiście trup w kolejnym wydaniu. Idzie się popłakać ze śmiechu przy tej lekturze. Polecam.

Fajnie występować w książce :D A w niej właśnie znajdziecie bohaterkę inspirowaną moją osobą. Wyszła ze mnie niezła baba, ale w sumie wszystko się zgadza ;) No i przede wszystkim jest bardzo zabawnie, szczególnie jak ktoś zna też Paulę i Olę - także pisarki. Myślę, że Joanna Wtulich przeszła samą siebie. W książce znajdziecie też zagadkę kryminalną, nieco polityki, ale przede wszystkim dobry humor. Kto szuka powieści letniej, w sam raz do ogrodu czy nad wodę - tutaj znajdzie wszystko. Relaks w najlepszym wydaniu!

Fajnie występować w książce :D A w niej właśnie znajdziecie bohaterkę inspirowaną moją osobą. Wyszła ze mnie niezła baba, ale w sumie wszystko się zgadza ;) No i przede wszystkim jest bardzo zabawnie, szczególnie jak ktoś zna też Paulę i Olę - także pisarki. Myślę, że Joanna Wtulich przeszła samą siebie. W książce znajdziecie też zagadkę kryminalną, nieco polityki, ale...

O ile zdrobnienia imion bardzo mi do tych historii pasują, to przy kolejnej części lapsusów językowych jest zbyt dużo, co – przynajmniej dla mnie – było męczące.

O ile zdrobnienia imion bardzo mi do tych historii pasują, to przy kolejnej części lapsusów językowych jest zbyt dużo, co – przynajmniej dla mnie – było męczące.