Sami dobrzy ludzie

Dobra książka. Niespodziewane zakończenie. Pierwsza połowa trochę się ciągnie, ale twist na końcu fajny, spodziewałam się czegoś innego. Pozytywnie się zaskoczyłam. Przez to, że jestem mamą czuje się mocno dotknięta, mocne zakończenie, to na pewno.

Dobra książka. Niespodziewane zakończenie. Pierwsza połowa trochę się ciągnie, ale twist na końcu fajny, spodziewałam się czegoś innego. Pozytywnie się zaskoczyłam. Przez to, że jestem mamą czuje się mocno dotknięta, mocne zakończenie, to na pewno.

Ma cechy szmiry. Obowiązkowo wątek LGBT, od razu wiadomo o co chodzi. Nagromadzenie intryg/morderców wokół bohaterki nieprawdopodobne. Jestem na nie.

Ma cechy szmiry. Obowiązkowo wątek LGBT, od razu wiadomo o co chodzi. Nagromadzenie intryg/morderców wokół bohaterki nieprawdopodobne. Jestem na nie.

„Sami dobrzy ludzie” to powieść, która w niespiesznym tempie odsłania historię rodziny — z pozoru prawidłowo funkcjonującej — na tle specyficznego, dusznego miasteczka, w którym każdy zna każdego, a jednak nikt nie mówi całej prawdy. Fabuła rozwija się powoli, niemal leniwie, pozwalając czytelnikowi wsiąknąć w atmosferę miejsca i relacje między bohaterami. Ten spokój zostaje jednak brutalnie przerwany przez nieszczęśliwe zdarzenie, które uruchamia lawinę pytań i wątpliwości.
Autorka sprawnie przeplata przeszłość z teraźniejszością, stopniowo odkrywając kolejne elementy układanki. Wielowątkowość historii sprawia, że nic nie jest tu jednoznaczne — mamy tajemnice, plotki, niedomówienia i nieszczerość. To właśnie te ludzkie słabości budują napięcie i nadają powieści autentyczności. Bo przecież w małych społecznościach najgłośniej krzyczą sekrety, o których oficjalnie nikt nie chce mówić.
Sięgając po tę książkę, znając zainteresowania i dotychczasową działalność autorki, można oczekiwać dynamicznego thrillera o wyraźnym tempie i mocnym akcencie true crime. Tymczasem Flowers proponuje historię bardziej psychologiczną, opartą na klimacie i emocjach, a nie wyłącznie na sensacyjnych zwrotach akcji. To może zaskoczyć — i niekoniecznie od razu pozytywnie. Początkowo rzeczywiście można odnieść wrażenie, że akcja stoi w miejscu, jednak z czasem narracja nabiera wyrazu, a atmosfera gęstnieje.
Zakończenie jest szokujące i zaskakujące, choć wątek reporterki wydaje się nieco zbyt szybko ucięty. Pozostawia to pewien niedosyt, ale jednocześnie daje przestrzeń do własnych interpretacji. I być może właśnie w tym tkwi siła tej historii — nie wszystko zostaje podane wprost.
Od siebie dodam, że „Sami dobrzy ludzie” to opowieść bardziej o mechanizmach milczenia niż o samej zbrodni. To historia o tym, jak łatwo społeczność potrafi zbudować fasadę „dobrych ludzi”, pod którą kryją się lęk, egoizm i wygoda. To nie jest thriller, który pędzi — to taki, który powoli zaciska pętlę. I choć nie jest wolny od niedociągnięć, zostawia po sobie niepokój, który zostaje z czytelnikiem na dłużej.
Jeśli oczekujemy wartkiej akcji od pierwszej strony, możemy poczuć rozczarowanie. Jeśli jednak damy tej historii czas — odwdzięczy się klimatem i refleksją nad tym, jak cienka bywa granica między „dobrym człowiekiem” a kimś, kto po prostu milczy.

„Sami dobrzy ludzie” to powieść, która w niespiesznym tempie odsłania historię rodziny — z pozoru prawidłowo funkcjonującej — na tle specyficznego, dusznego miasteczka, w którym każdy zna każdego, a jednak nikt nie mówi całej prawdy. Fabuła rozwija się powoli, niemal leniwie, pozwalając czytelnikowi wsiąknąć w atmosferę miejsca i relacje między bohaterami. Ten spokój...

Wciągnęła mnie srogo, wywróciła mi porządek w głowie na lewo i postawiła przed myślą, iż nikt kogo znamy, nikt kogo kochamy nie jest idealny...
Zakończenie mnie dobiło całkiem, bo spodziewałam się słodkiego zakończenia typu: "wszyscy źli w kiciu, reporterka staje się sławna i bogata, wszyscy żyli długo i szczęśliwie" - co to, to nie!
Zakończenie lekko mnie z kapci wyrwało, ale i tak warto.

Polecam

Wciągnęła mnie srogo, wywróciła mi porządek w głowie na lewo i postawiła przed myślą, iż nikt kogo znamy, nikt kogo kochamy nie jest idealny...
Zakończenie mnie dobiło całkiem, bo spodziewałam się słodkiego zakończenia typu: "wszyscy źli w kiciu, reporterka staje się sławna i bogata, wszyscy żyli długo i szczęśliwie" - co to, to nie!
Zakończenie lekko mnie z kapci wyrwało,...

Całkiem sprawnie napisana książka, taki obyczajo - kryminał. Młoda dziennikarka wraca do rodzinnego miasteczka aby zająć się wujem, który traci pamięć, a przy okazji zaczynała prowadzić śledztwo dziennikarskie w sprawie zaginięcia i morderstw dziewczynek. Dawno temu z jedną z nich przyjaźniła się. Nieźle się to czyta chociaż... no wiecie, gdybym jednak chciała się przyczepić to wydaje mi się, że tam było sporo głupotek po drodze, w tym śledztwie. W ogólnym odbiorze one znikają, historia jest ciekawa, bohaterowie też.

Całkiem sprawnie napisana książka, taki obyczajo - kryminał. Młoda dziennikarka wraca do rodzinnego miasteczka aby zająć się wujem, który traci pamięć, a przy okazji zaczynała prowadzić śledztwo dziennikarskie w sprawie zaginięcia i morderstw dziewczynek. Dawno temu z jedną z nich przyjaźniła się. Nieźle się to czyta chociaż... no wiecie, gdybym jednak chciała się...

Na początku pragnę poinformować, iż ocena może być ździebko zawyżona i w pełni na nią nie zasługiwać, ale tak dobrze ( żeby nie powiedzieć pysznie 😅) się przy niej bawiłam, że nie mogłam postąpić inaczej - to raz, a dwa- po cichutku liczę, że może to podwyższy ocenę ogólną, bo na prawdę na to zasługuje 😜😇.
Dobra, pomijając już i tak przydługi wstęp, czas przejść do fabuły - moim skromnym zdaniem, wielkie wow. Płot twist za płot twistem, kiedy człowiek już myślał, że autorka podała mordercę na tacy, dostawał za chwilę coś w stylu " haha chciałabyś " - i wbrew temu, co któraś z poprzedniczek napisała, ja do samego końca książki nie spodziewałam się takiego obrotu sprawy, nawet nie byłam blisko 😅 .
Jedyne zależenie ( poza niektórymi nieścisłościami, ale na to da się przymknąć oko) to ostatnia strona przed epilogiem, przez moment byłam mocno rozczarowana, ale po głębszym przemyśleniu pomyślałam, że może otworzyła sobie autorka wstęp do 2 części ? 🤔 - oby 🙏
No, z tym optymistycznym akcentem kończę swój jak zwykle długi i chaotyczny wywód, gorąco polecam i do następnego ;))

Na początku pragnę poinformować, iż ocena może być ździebko zawyżona i w pełni na nią nie zasługiwać, ale tak dobrze ( żeby nie powiedzieć pysznie 😅) się przy niej bawiłam, że nie mogłam postąpić inaczej - to raz, a dwa- po cichutku liczę, że może to podwyższy ocenę ogólną, bo na prawdę na to zasługuje 😜😇.
Dobra, pomijając już i tak przydługi wstęp, czas przejść do fabuły...

Pierwsze moje spotkanie z autorką. Ciekawa, dobrze napisana. Przeszłość przeplata się z teraźniejszością. Thriller psychologiczny dobrze przedstawia relacje międzyludzkie w małym miasteczku gdzie każdy każdego zna… ale czy na pewno? Zakończenie interesujące. Polecam

Pierwsze moje spotkanie z autorką. Ciekawa, dobrze napisana. Przeszłość przeplata się z teraźniejszością. Thriller psychologiczny dobrze przedstawia relacje międzyludzkie w małym miasteczku gdzie każdy każdego zna… ale czy na pewno? Zakończenie interesujące. Polecam

Thriller w amerykańskim klimacie. Historia ciut zawikłana z zaskakującym zakończeniem.

Thriller w amerykańskim klimacie. Historia ciut zawikłana z zaskakującym zakończeniem.

Dawno żadna książka mnie tak nie wciągnęła. Znakomicie zbudowane napięcie i akcja, wprost nie można się od niej oderwać.

Dawno żadna książka mnie tak nie wciągnęła. Znakomicie zbudowane napięcie i akcja, wprost nie można się od niej oderwać.

"Sami dobrzy ludzie" Ashley Flowers to bardzo ciekawy kryminał, który wielokrotnie mnie zaskoczył. Autorka z dużą wprawą oddaje duszny klimat małego miasteczka, gdzie napięcie sączy się powoli – nie tylko między bohaterami, ale i w umyśle czytelnika.
Główna bohaterka, młoda dziennikarka Margot, wraca do rodzinnej miejscowości, by zająć się sprawą zabójstwa małej dziewczynki. Nie może jednak oprzeć się wrażeniu, że zbrodnia ta ma związek z wydarzeniami sprzed 25 lat – z niewyjaśnionym zaginięciem jej przyjaciółki z dzieciństwa. Prowadząc swoje własne śledztwo, Margot krok po kroku odkrywa tajemnice, które wielu mieszkańców wolałoby na zawsze pogrzebać w ciszy.
To książka, która naprawdę wzbudziła we mnie sporo emocji. Z każdą stroną napięcie rosło, a tropy podsuwane przez autorkę skutecznie trzymały mnie w niepewności aż do końca. Choć to debiut powieściowy Flowers, widać, że ma doskonałe wyczucie narracji i potrafi stworzyć intrygującą, wielowarstwową historię.

"Sami dobrzy ludzie" Ashley Flowers to bardzo ciekawy kryminał, który wielokrotnie mnie zaskoczył. Autorka z dużą wprawą oddaje duszny klimat małego miasteczka, gdzie napięcie sączy się powoli – nie tylko między bohaterami, ale i w umyśle czytelnika.
Główna bohaterka, młoda dziennikarka Margot, wraca do rodzinnej miejscowości, by zająć się sprawą zabójstwa małej...