Morderstwo w Mena House

Erica Ruth Neubauer w swojej debiutanckiej powieści „Morderstwo w Mena House” zabiera nas w podróż do Egiptu lat 20. XX wieku. To czas, gdy zachodni turyści, spragnieni egzotyki i słońca, tłumnie odwiedzali okolice Gizy, a luksusowe hotele stawały się areną towarzyskich skandali. Choć książka obiecuje klasyczny kryminał w duchu Agathy Christie, ostateczny efekt zasługuje na solidne, ale niepozbawione zastrzeżeń 6/10.

Piramidy w tle, podejrzenia na pierwszym planie
Główną bohaterką jest Jane Wunderly, młoda wdowa z Chicago, która przybywa do Kairu wraz ze swoją despotyczną ciotką Millie. Ich przystanią staje się legendarny hotel Mena House, położony niemal w cieniu piramid. Spokojne wakacje kończą się jednak gwałtownie, gdy jedna z hotelowych gości, piękna i kontrowersyjna Anna Sloane, zostaje znaleziona martwa. Jane, która wcześniej wdała się z denatką w publiczny konflikt, staje się główną podejrzaną. Aby oczyścić swoje imię, musi rozpocząć własne śledztwo, w czym pomaga jej tajemniczy i przystojny pan Redvers.

Zalety: Klimat i lekkość
Największym atutem powieści jest bez wątpienia jej atmosfera. Neubauer sprawnie oddaje urok epoki – szelest lnianych garniturów, smak popołudniowej herbaty i zapach pustynnego piasku. Dla miłośników klimatów retro i podróży palcem po mapie, „Morderstwo w Mena House” będzie przyjemną, eskapistyczną lekturą. Jane jako bohaterka jest postacią dającą się lubić; jest inteligentna, niezależna i stara się przełamać konwenanse ograniczające kobiety w tamtym okresie.
Mimo udanego tła, warstwa kryminalna kuleje. Intryga jest dość przewidywalna, a tempo akcji momentami zwalnia na rzecz opisów strojów czy towarzyskich konwenansów, które nie zawsze wnoszą coś do fabuły. Największym problemem jest jednak wtórność. Czytelnik znający twórczość Christie czy Elizabeth Peters odniesie wrażenie, że wszystko to już widział – i to w lepszym wydaniu. Relacja Jane z Redversem bywa zbyt mocno oparta na schematach znanych z tanich romansów, co odbiera powagę śledztwu.

Erica Ruth Neubauer w swojej debiutanckiej powieści „Morderstwo w Mena House” zabiera nas w podróż do Egiptu lat 20. XX wieku. To czas, gdy zachodni turyści, spragnieni egzotyki i słońca, tłumnie odwiedzali okolice Gizy, a luksusowe hotele stawały się areną towarzyskich skandali. Choć książka obiecuje klasyczny kryminał w duchu Agathy Christie, ostateczny efekt zasługuje na...

Kryminał w stylu Agathy Christie, który swobodnie mogę polecić. Książka jest niezbyt długa, ale przyjemna i wciągająca. W sam raz na weekend. Jeśli lubisz krótkie kryminały w tym klimacie - będziesz zadowolony.

Kryminał w stylu Agathy Christie, który swobodnie mogę polecić. Książka jest niezbyt długa, ale przyjemna i wciągająca. W sam raz na weekend. Jeśli lubisz krótkie kryminały w tym klimacie - będziesz zadowolony.

Początek nudny, ale potem w miarę . Nie jest to arcydzieło ale dla rozrywki się nada

Początek nudny, ale potem w miarę . Nie jest to arcydzieło ale dla rozrywki się nada

DNF

DNF

Jeżei ktoś, tak jak ja, uwielbia Agatę Christie, to przeczyta z przyjemnością z uwagi na klimat. Jednak patrząc obiektywnie, rozwiązanie dość przewidywalne, a do Mistrzyni autorce daleko.

Jeżei ktoś, tak jak ja, uwielbia Agatę Christie, to przeczyta z przyjemnością z uwagi na klimat. Jednak patrząc obiektywnie, rozwiązanie dość przewidywalne, a do Mistrzyni autorce daleko.

popłuczyny po Agacie Christie

popłuczyny po Agacie Christie

Super kryminał w stylu Aghaty Christie, czyta się lekko i przyjemnie. Polecam

Super kryminał w stylu Aghaty Christie, czyta się lekko i przyjemnie. Polecam

Po historii w Wedgefield Manor wróciłam do tomu 1, żeby kawałek po kawałku dokleić sobie do dotychczasowego obrazka te elementy, które zapoczątkowały nowe życie Jane Wunderly. Układanka tym razem została osadzona w gorącym Kairze, a przez karty książki przewinęło się wiele barwnych postaci.

Jane i ciotka Millie miały relaksować się w hotelu z widokiem na piramidy, jednak drobne kradzieże, dwie zbrodnie i kilka innych wydarzeń skutecznie ten relaks zaburzyły. W jednej chwili cała historia Jane i ciotki Millie nabrała więcej sensu, podobnie jak historie innych bohaterów, które nie zawsze krzyżują się w pomyślny sposób.

W tej części bawiłam się równie dobrze jak w tomie 2., bo fabuła także tutaj rozwija się dość dynamicznie. Historia Jane i osobna historia jej ciotki obrały dość niespodziewany kierunek, ale nawet tajemnice nie są w stanie zburzyć wsparcia, jakim jedna kobieta jest dla drugiej. Oczywiście każda z nich okazuje to wsparcie na swój sposób, nie zawsze przyjemny, ale dzięki temu wszystko wydaje się ciekawsze. Gdy na scenę wydarzeń w życiu Jane zdeterminowana ciotka wpycha tajemniczego Redversa, Jane może tylko wziąć sprawy w swoje ręce i rozegrać wiele spraw po swojemu. Podoba mi się to, że główna bohaterka ma swoją przeszłość, która nadal kładzie się cieniem na jej odwagę, by żyć pełnią życia. Dzięki temu tym bardziej sympatyzujemy z Redversem, który zdaje się być wprost stworzony dla Jane. Niemniej nie spodziewajym się tutaj romansu jako takiego-wątki zmierzają w zupełnie inną stronę, a gdy tylko jakaś nić zbliża się do miłosnych obszarów, znienacka pada trup i możemy bawić się w cosy crime dalej. Po lekturze dwóch części dalej umieszczam Jane i Redversa w mojej topce par, które nie są parami i wiem, że z przyjemnością potowarzyszyłabym im w kolejnym śledztwie.

Po historii w Wedgefield Manor wróciłam do tomu 1, żeby kawałek po kawałku dokleić sobie do dotychczasowego obrazka te elementy, które zapoczątkowały nowe życie Jane Wunderly. Układanka tym razem została osadzona w gorącym Kairze, a przez karty książki przewinęło się wiele barwnych postaci.

Jane i ciotka Millie miały relaksować się w hotelu z widokiem na piramidy, jednak...

takie to było jakieś....
zleciał mi czas i tyle, ani się tym jakoś nie przejęłam, ani tego nie zapamiętam, ale też nie nudziłam się...

takie to było jakieś....
zleciał mi czas i tyle, ani się tym jakoś nie przejęłam, ani tego nie zapamiętam, ale też nie nudziłam się...

3.75⭐️

3.75⭐️